I SA/Sz 105/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. N. T. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przedłużył I. D. N. T. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. ( zw. dalej: Skarżącą) termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2016 r. w kwocie [...]zł (zadeklarowanej) oraz za marzec 2016 r. w kwocie [...]zł (zadeklarowanej) do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika. Postanowienie zawierało pouczenie, że stronie nie służy zażalenie. Pismem z dnia 11 grudnia 2018 r., Skarżąca wniosła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. ponaglenie na opieszałe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego a także wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 18 grudnia 2018 r., Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na powyższe postanowienie z dnia 28 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018. 1302 ze zm. t.j., dalej jako: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie z uchwałą NSA z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt I FPS 2/16 " przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w przypadku, gdy weryfikacja rozliczenia podatnika dokonywana jest w ramach kontroli podatkowej (lub postępowania podatkowego, lub postępowania kontrolnego), następuje w formie zaskarżalnego zażaleniem postanowienia naczelnika urzędu skarbowego, przewidzianego w art. 274b w związku z art. 277 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.". Natomiast jak stanowi art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarżąca nie wyczerpała w niniejszej sprawie właściwego toku instancji przed organami podatkowymi. Jak to wynika z akt sprawy, w dniu 11 grudnia 2018 r. Skarżąca złożyła do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. ponaglenie na opieszałe działanie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. a także wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Z odpowiedzi na skargę organów podatkowych wynika, że to ponaglenie oraz wezwanie, uznane zostało przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. jako zażalenie na postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług z dnia 28 kwietnia 2016 r. i jest aktualnie rozpoznawane przez organ odwoławczy. Na tle powyższego Sąd stwierdza, że wniesiona na obecnym etapie skarga jest przedwczesna. Dopiero rozpoznanie przez organ II instancji zażalenia, otwiera możliwość wniesienia skargi do Sądu w omawianym przedmiocie. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 i 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.