I SA/Sz 1057/15

Dnia 3 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA - Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 listopada 2015 r. oddalającego skargę J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2009 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną r.pr. J. T. Wyrokiem z dnia 25 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, oddalił skargę J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2009 r. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony dwóm pełnomocnikom Skarżącego, zgodnie z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku złożonym przez adw. J. S.-B. i r.pr. J. T. Adw. J. S.-B. uzasadnienie wyroku skutecznie odebrała w dniu 8 stycznia 2016 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k. 78 akt), a r.pr. J. T. w dniu 13 stycznia 2016 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k. 79 akt). W dniu 8 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) dor. pod. P. S.-B. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Szczecinie, w załączeniu przedkładając pełnomocnictwo. W dniu 12 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) r.pr. J. T. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA w Szczecinie, w załączeniu przedkładając kolejne pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skargę kasacyjną r.pr. J. T. należało odrzucić. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przede wszystkim Sąd pragnie zauważyć, że zgodnie z poglądami wyrażanymi w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, ukształtowanymi na gruncie art. 67 § 5 w zw. z art. 76 § 3 P.p.s.a., w przypadku gdy strona ustanowiła kilku pełnomocników, powinna wskazać, któremu z nich należy doręczać pisma. Jeśli zaś w treści udzielonego pełnomocnictwa procesowego lub w inny jednoznaczny sposób nie wskazano, któremu z ustanowionych przez nią pełnomocników należy dokonywać doręczeń, to wyboru dokonuje sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 46/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie bowiem z art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Natomiast stosownie do brzmienia art. 76 § 3 P.p.s.a., jeżeli jest kilku pełnomocników jednej strony, sąd doręcza pismo tylko jednemu z nich. Na gruncie niniejszej sprawy strona reprezentowana jest przez trzech pełnomocników. Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Sz 1057/15, zakończonej wyrokiem tut. Sądu z dnia 25 listopada 2015 r. wynika, że Skarżący na mocy pełnomocnictwa z dnia 23 listopada 2015 r. reprezentowany był przez r.pr. J. T., który pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) wystąpił z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie mu wyroku wraz z uzasadnieniem. Z odrębnym wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wystąpiła adw. J. S.-B., działając jako pełnomocnik strony na mocy pełnomocnictwa z dnia 25 listopada 2015 r. (k. 45 akt sądowych). Na mocy pełnomocnictwa z dnia 8 lutego 2016 r., kolejnym pełnomocnikiem w sprawie został dor. pod. P. S.-B. Tym niemniej należy wskazać, że Skarżący przy ustanowieniu powyższych pełnomocników w toku niniejszej sprawy, nie wskazał w sposób jednoznaczny, któremu z pełnomocników Sąd winien dokonywać doręczeń. Mając powyższe na względzie, Sąd doręczył uzasadnienie obu pełnomocnikom, którzy złożyli wnioski o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, tj: adw. J. S.-B. i r.pr. J. T. Powyższe nie przesądza jednak o tym, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg odrębnie dla obu pełnomocników. Zgodnie bowiem z art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Tym samym, w przypadku wysłania uzasadnienia do dwóch pełnomocników i dokonania doręczenia w innych dniach, za początek biegu terminu należy przyjąć wcześniejszą datę doręczenia odpisu uzasadnienia. W tym miejscu należy wskazać, iż Sąd nie był zobowiązany do skierowania uzasadnienia wyroku do obydwu pełnomocników. Skarżący, ustanawiając kolejnych pełnomocników i dbając o swoje interesy, powinien był poinformować ich, że wszyscy zostali ustanowieni do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. To Skarżący zobowiązany był zatem zadbać o komunikację i współpracę reprezentujących go profesjonalistów. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 9 stycznia 2016 r., tj. w dniu następującym po dacie doręczenia adw. J. S.-B. odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i upływał w dniu 7 lutego 2016 r. Ponieważ dzień ten ustawowo został uznany za dzień wolny od pracy, mając na względzie treść art. 83 § 2 P.p.s.a., ostatnim dniem na wniesienie skargi kasacyjnej był 8 luty 2016 r. Oznacza to, że r.pr. J. T., wnosząc skargę kasacyjną w dniu 12 lutego 2016 r., uchybił terminowi do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.