I SA/Sz 1074/14

PostanowienieWSA w Szczecinie2014-11-25

Skład orzekający: Alicja Polańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, jeśli skarżący powołuje się na zagrożenie utraty stanowiska pracy w wyniku egzekucji, ale jednocześnie wskazuje na stabilną sytuację finansową i rodzinną?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumenty dotyczące zagrożenia utraty stanowiska pracy zostały uznane za niewystarczająco skonkretyzowane i sprzeczne z oświadczeniem o stabilnej sytuacji finansowej, która umożliwia dobrowolne wykonanie decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR ustalającą kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Wraz ze skargą złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że egzekucja doprowadzi do utraty stanowiska dyrektora banku i przekreśli jej karierę zawodową. Jednocześnie wskazała na stabilną sytuację rodzinną i zawodową, która nie stwarza ryzyka trudności w wykonaniu decyzji w przyszłości. Organ wniósł o odmowę wstrzymania wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K Dj o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca K D wniosła do sądu skargę na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 czerwca 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu Sławieńskiego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w D ustalającą skarżącej kwotę nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w łącznej wysokości [...] zł, powiększoną o odsetki w wysokości określonej jak od zaległości podatkowych naliczone po upływie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności. Skarżąca, wraz ze skargą na decyzję złożyła do sądu, za pośrednictwem organu, wniosek z dnia 4 września 2014 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że realizacja przez organ administracyjny zaskarżonej decyzji w drodze egzekucji skutkować będzie niemożliwymi do odwrócenia w przyszłości następstwami, które mogą zaważyć na dalszej egzystencji całej jej rodziny. Skarżąca wyjaśniła, że pełni funkcję dyrektora oddziału banku i, w jej ocenie, wszczęcie egzekucji niewątpliwie doprowadzi do utraty stanowiska i przekreśli jej dalszą karierę zawodową. Wskazała dalej, że ma stałą dobrą pracę, jest ustabilizowana rodzinnie i nie istnieje ryzyko, iż w razie niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia sądu, będą trudności w wykonaniu decyzji. Oświadczyła, że zrobi wszystko, aby zaskarżoną decyzję, ze wskazanych wyżej względów, szybko wykonać. Organ wniósł o wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), dalej: ""p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przywołanej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FSK 1406/12 (LEX nr 1452470), w którym stwierdzono, że znaczna szkoda, o której mowa w ww. przepisie jest szkodą zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Z kolei, trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które - raz zaistniałe - powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GZ 160/14). Według sądu, skarżąca nie wykazała, że zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca ograniczyła się bowiem wyłącznie do ogólnikowego powołania się na zagrożenie utraty stanowiska pracy w związku z ewentualnym wszczęciem postępowania egzekucyjnego, natomiast z drugiej strony, podała w uzasadnieniu wniosku, że znajduje się w ustabilizowanej sytuacji rodzinnej, ma dobrą pracę, "nie istnieje ryzyko, iż w razie niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia WSA będą trudności w wykonaniu decyzji". Zatem, skarżąca znajduje się w sytuacji, która umożliwia dobrowolne wykonanie zaskarżonej decyzji, pozwalające uniknąć ewentualnych skutków związanych z zajmowanym stanowiskiem, które - według oświadczenia skarżącej - mogłyby nastąpić w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W ocenie sądu, argumenty wskazane przez skarżącą we wniosku nie mogą przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wystąpienie na skutek egzekucji niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków skarżąca wiąże z okolicznościami, które nie są w dostatecznym stopniu skonkretyzowane. W szczególności, mało prawdopodobne jest by sam fakt prowadzenia egzekucji administracyjnej wpłynął na stosunki z zakresu prawa pracy łączące skarżącą z jej pracodawcą. Mając na uwadze powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji. Ww. orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło