I SA/Sz 113/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk - Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2019 r. sprawy ze skargi U.R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 9 listopada 2018 r. [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...], [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uchylił postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w sprawie oddalenia skargi U. (dalej: "zobowiązana" lub "skarżąca") na czynność egzekucyjną i uznał skargę na czynność w całości za zasadną. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S. (organ egzekucyjny) prowadził postępowanie zabezpieczające do majątku zobowiązanej na podstawie zarządzenia zabezpieczenia nr [...] wydanego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. (wierzyciel) celem zabezpieczenia należności z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r. W toku postępowania zabezpieczającego organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2015 r. dokonał zajęcia wierzytelności w S. a zawiadomieniami z dnia [...] lipca 2015 r. oraz [...] kwietnia 2016 r. zajęcia wierzytelności z tytułu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 i 2015 r. Wnioskiem z dnia [...] maja 2018 r. zobowiązana zwróciła się do wierzyciela o rozłożenie na raty zobowiązania oraz o umorzenie odsetek od zaległości. W dniu [...] czerwca 2018 r. wierzyciel wystawił tytuł wykonawczy nr [...] obejmujący zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r. Następnie wierzyciel decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] rozłożył na raty zaległość objętą ww. tytułem wykonawczym, a organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] zawiesił postępowanie egzekucyjne w wyniku udzielenia rat. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. organ egzekucyjny zawiadomił zobowiązaną o przekształceniu zajęć zabezpieczających w zajęcia egzekucyjne w trybie art. 154 § 4 i 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.) - dalej u.p.e.a., a także o powstałych kosztach egzekucyjnych w wysokości [...] zł. Jednocześnie, wierzyciel przesłał zobowiązanej odpis ww. tytułu wykonawczego oraz zawiadomił ją o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego w związku z wydaniem decyzji o rozłożeniu na raty zaległości objętej tytułem wykonawczym. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. zobowiązana wniosła skargę na zajęcia egzekucyjne związane z ww. zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. Zdaniem zobowiązanej czynność organu została dokonana z naruszeniem: 1. art. 1 pkt 1 i art. 6 § 1 u.p.e.a. poprzez dokonanie czynności pomimo braku możliwości dobrowolnego wykonania zobowiązania tj. przeprowadzenie czynności nie w celu wyegzekwowania należności, a w celu obciążenia zobowiązanej kosztami egzekucyjnymi; 2. art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. poprzez nałożenie na zobowiązaną kosztów postępowania w łącznej wysokości [...] zł na podstawie przepisów uznanych przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucją RP, a przy tym w oderwaniu wysokości kosztów egzekucyjnych od rzeczywistego nakładu pracy organu egzekucyjnego oraz podjętych przez niego w ramach postępowania czynności. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] września 2018 r. organ I instancji oddalił skargę zobowiązanej na czynność egzekucyjną związaną z zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. o przekształceniu zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne w związku z wystawianiem przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. zobowiązana wniosła zażalenie na ww. postanowienie podnosząc te same naruszenia co w skardze na czynność egzekucyjną. Dodatkowo wskazała na naruszenie art. 124 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) – dalej: "k.p.a." w związku z art. 18 u.p.e.a. poprzez brak zawarcia w zaskarżonym postanowieniu dostatecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego poprzez brak merytorycznego odniesienia się do uchybień podniesionych w skardze na czynność egzekucyjną. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazanym na wstępie postanowieniem uchylił postanowienie organu I instancji w całości i uznał skargę na czynność za zasadną. Organ odwoławczy wskazał, że czynność dokonana ww. zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r., zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a., jest czynność zmierzającą do zrealizowania środka egzekucyjnego, bowiem zgodnie z art. 154 § 7 u.p.e.a. w dniu przekształcenia się zajęcia, o którym mowa w § 4, powstają skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego. Organ odwoławczy wskazał, że w sprawie podstawę wystawienia tytułu wykonawczego stanowiła decyzja z dnia [...] lutego 2018 r., którą określono zobowiązanej w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...]zł, w tym do zwrotu podatnika w kwocie [...] zł. Wobec powyższego nadwyżka podatku wykazana nienależnie w kwocie [...]zł powinna zostać zwrócona na konto właściwego urzędu skarbowego. Nadto wierzyciel w dniu [...] kwietnia 2018 r. wydał postanowienie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności ww. decyzji. Postanowienie o rygorze zostało doręczone zobowiązanej w dniu [...] kwietnia 2018 r., natomiast ww. tytuł wykonawczy został wystawiony w dniu [...] czerwca 2018 r. Pomiędzy doręczeniem postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, a wystawieniem tytułu wykonawczego nie upłynął okres 2 miesięcy, o którym mowa w art. 154 § 4 u.p.e.a. W konsekwencji w sprawie doszło do skutecznego przekształcenia zajęć zabezpieczających w zajęcia egzekucyjne. Organ odwoławczy zauważył jednak, że w realiach sprawy organ egzekucyjny przesyłając zobowiązanej odpis tytułu wykonawczego doprowadził do nieuprawnionego wszczęcia egzekucji, bowiem w ww. decyzji z dnia [...] czerwca 2018 r. o rozłożeniu na raty zaległości, wierzyciel określił zobowiązanej nowe terminy płatności. Postępowanie egzekucyjne uległo zawieszeniu z chwilą wydania decyzji o rozłożeniu na raty. Fakt zawieszenia potwierdza postanowienie organu I instancji z dnia [...] czerwca 2018 r. Skoro z dniem [...] czerwca 2018 r. zawieszono postępowanie egzekucyjne, tym samym odpadły przesłanki do wszczęcia egzekucji. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 26 § 6 u.p.e.a. w przypadku przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne zobowiązanemu doręcza się odpis tytułu wykonawczego, co skutkuje z tą chwilą (zgodnie z art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a.) wszczęciem egzekucji administracyjnej na podstawie tego tytułu wykonawczego. Jednak, wobec rozłożenia na raty zaległości objętej tytułem wykonawczym w dacie doręczenia odpisu tytułu wykonawczego należność była niewymagalna. Tym samym, mimo że art. 26 § 6 u.p.e.a. stanowi że z dniem przekształcenia się zajęć zabezpieczających w egzekucyjne doręcza się odpis tytułu wykonawczego, to prowadzenie egzekucji może nastąpić tylko wobec obowiązku, który istnieje i jest wymagalny, w związku z tym nie mógł mieć zastosowania w sprawie. Dlatego organ egzekucyjny nie był uprawniony do wszczęcia i prowadzenia egzekucji należności objętych tym tytułem wykonawczym. Naprawiając stwierdzone wady czynności organ odwoławczy stwierdził więc, że wadliwym było doręczenie jego odpisu. Uznanie tego doręczania za wadliwe powoduje jego bezskuteczność. Wobec tego uznał, że nie doszło do wszczęcia egzekucji w sprawie. Ponadto, w konsekwencji nie rozpoczął się jeszcze bieg terminu do zgłoszenia zarzutów. Organ odwoławczy wskazał jednak, że niezależnie od powyższego, w sprawie z chwilą przekształcenia zajęć zabezpieczających w zajęcia egzekucyjne powstał obowiązek uiszczenia kosztów egzekucyjnych. Tym samym prawidłowo zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. zobowiązana został poinformowana o wysokości powstałych kosztów egzekucyjnych. Niemniej jednak w wyniku rozłożenia na raty zaległości, organ egzekucyjny zobligowany został do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Tym samym w zaistniały stanie rzeczy odpadła obecnie podstawa do egzekucyjnego dochodzenia należności, w tym kosztów egzekucyjnych. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy uznał, że zasadnym było uchylenie zaskarżonego postanowienia i uznanie skargi w całości za uzasadnioną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżąca – reprezentowana przez doradcę podatkowego – zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 w związku z art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. poprzez uznanie, że niezależnie od okoliczności, iż jak wskazał organ odwoławczy: "organ egzekucyjny nie był uprawniony do wszczęcia i prowadzenia egzekucji należności objętych tym tytułem wykonawczym" (s. 5 postanowienia) oraz "nie doszło do wszczęcia egzekucji w tej sprawie" (ibid.), obowiązek uiszczenia kosztów egzekucyjnych powstał z chwilą rzekomego przekształcenia się zajęć zabezpieczających w zajęcia egzekucyjne (pomimo, iż organ odwoławczy uznał konieczne dla zaistnienia przekształcenia - doręczenie odpisu tytułu wykonawczego w tej sprawie za: "wadliwe" oraz "bezskuteczne"). Skarżąca podkreśliła przy tym, że postanowienie organu odwoławczego zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie co do uznania skargi na czynność egzekucyjną za zasadną, jednak pozostaje wadliwe w kwestii uznania, iż wobec skarżącej powstał obowiązek uiszczenia kosztów egzekucyjnych. W konsekwencji skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia organu odwoławczego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ze wskazaniem na konieczność uwzględnienia w rozstrzygnięciu kwestii braku należności kosztów postępowania egzekucyjnego. Względnie o oddalenie skargi ze względu na prawidłowość sentencji zaskarżonego rozstrzygnięcia, z podniesieniem jednak w uzasadnieniu wyroku kwestii braku należności kosztów postępowania egzekucyjnego w sprawie celem związania organów wykładnią sądu w sprawie. Nadto, wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej zwanej P.p.s.a.), sprawowana jest według kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zaskarżone postanowienie Sąd uchyla, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 2 p.p.s.a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd rozpoznając skargę według wskazanych powyżej kryteriów stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Na wstępie można wskazać, że w art. 1a pkt 2 u.p.e.a., zdefiniowano czynność egzekucyjną jako wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego, tj. środka wymienionego w art. 1a pkt 12 u.p.e.a. Zgodnie natomiast z art. 1a pkt 19 u.p.e.a. przez zajęcie zabezpieczające rozumie się czynność organu egzekucyjnego, w wyniku której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego w zakresie niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego dokumentem stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi do przymusowego wykonania obowiązku. Art. 154 § 4 u.p.e.a. stanowi natomiast, że zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem, że nastąpiło nie później niż przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji lub innego orzeczenia podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia, bądź doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Czynność organu z dnia [...] czerwca 2018 r. tj. zawiadomienie o przekształceniu zajęć zabezpieczających w zajęcie egzekucyjne należy zatem uznać za czynność zmierzającą do zrealizowania środka egzekucyjnego, bowiem zgodnie z art. 154 § 7 u.p.e.a. w dniu przekształcenia się zajęcia, o którym mowa w § 4, powstają skutki związane z zastosowaniem środka egzekucyjnego. Zauważyć należy, że zawiadomienie z tej daty obejmowało zawiadomienie o którym mowa wyżej tj. o przekształceniu zajęcia oraz zawiadomienie o powstałych kosztach egzekucyjnych. Ponadto organ przesłał zobowiązanej odpis tytułu wykonawczego oraz zawiadomił o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. Zauważyć należy, że przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postepowaniu jest jedynie rozpoznana przez organ skarga na zajęcie egzekucyjne. Podkreślić należy, na co zwraca uwagę organ odwoławczy, że w postępowaniu wszczętym przez skarżącą złożeniem na podstawie art. 54 u.p.e.a skargi na zajęcie egzekucyjne tj. na czynności egzekucyjne, które to postępowanie stanowi w istocie fragment postępowania egzekucyjnego, ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. W postępowaniu tym nie orzeka się natomiast o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia w tym podstawy zawieszenia postępowania, ustalonych koszów egzekucyjnych. Skarga na czynności egzekucyjne, składana w trybie art. 54 u.p.e.a., nie może więc być traktowana jako uniwersalny środek zaskarżenia, za pomocą którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny lub egzekutora w toku całego postępowania egzekucyjnego (np. wyrok NSA z dnia 22 września 2010 r., sygn. akt II FSK 568/09 oraz wyroki WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 644/08 i z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 139/09 – dostępne na www.orzeczenia nsa.gov.pl w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). Skarga, o której mowa w art. 54 u.p.e.a. służy zaskarżaniu czynności o charakterze wykonawczym (zob. Dariusz Jankowiak [w:] Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Komentarz 2005, wyd. Unimex, Wrocław 2005 r., s. 390). Nie jest zatem możliwe w trybie tego środka prawnego podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego, czy też osób trzecich. Skarga na czynności egzekucyjne nie będzie więc przysługiwać w sytuacjach, gdy ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje w związku z określonymi zdarzeniami w postępowaniu egzekucyjnym wniesienie, np. zarzutów, zażalenia na postanowienia czy to w sprawie kosztów czy zawieszenia postępowania. Za niedopuszczalną uznaje się sytuację, w której miałaby występować konkurencyjność przewidzianych w ww. ustawie środków służących ochronie praw zobowiązanego, mających prowadzić - w wyniku ich uwzględnienia - do jednakowych skutków procesowych. W postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie podlegają zatem tylko zastrzeżenia odnoszące się do czynności egzekucyjnych dokonanych przez organ egzekucyjny. Przedmiotem zatem niniejszego postępowania mogła być zatem prawidłowość i zgodność z przepisami prawa czynności, dokonana przez organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. dotyczącej przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne. Zatem tak organ jak i sąd w ramach kontroli zaskarżonego aktu winien ograniczyć się jedynie do przedmiotu zaskarżenia. Nie budzi przy tym wątpliwości, że kwestie związane z wymagalnością obowiązku, kosztami postępowania egzekucyjnego, zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, nie powinny znaleźć się w uzasadnieniu rozstrzygnięcia o czynności egzekucyjnej. Stosownie bowiem do art. 64 c § 6a pkt 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek (...) a zgodnie z § 7 ww przepisu wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. Ponadto kwestie mające wpływ na prawidłowość prowadzonego postępowania egzekucyjnego są rozstrzygane w trybie art. 34 u.p.e.a. i art. 59 u.p.e.a. Postępowanie skargowe zatem nie może być traktowane jako uniwersalny środek zaskarżenia, przy pomocy którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego. To, że w niniejszej sprawie w jednym piśmie organ zawarł kilka zawiadomień nie czyni sprawy jednorodnej albowiem każde z nich rządzi się swoimi prawami i odrębnym sposobem procedowania. Stąd nie przesądzając o niezasadności lub zasadności podnoszonych zarzutów skarżącej odnośnie kosztów postępowania czy wymagalności obowiązku, zarzuty skargi odnośnie naruszenia art. 64 § 1 pkt 4 i 6 w zw. z art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a. przez organ przy rozstrzyganiu o prawidłowości podjętej czynności egzekucyjnej organu z dnia [...] czerwca 2018 r. zmierzającej do zrealizowania środka egzekucyjnego nie mogą odnieść zamierzonego skutku na etapie rozpoznania sprawy wywołanej skargą na czynność egzekucyjną. Wskazać zatem ponownie należy, że skarga na czynności egzekucyjne w trybie art. 54 u.p.e.a. ograniczać się musi jedynie do określonych, faktycznych działań organu egzekucyjnego. W skardze można podnosić wyłącznie okoliczności, które związane są ściśle z daną czynnością, a które naruszają formę i zasady dokonywania tej czynności. Istotą skargi nie jest bowiem unicestwienie postępowania egzekucyjnego, podważenie zasadności jego wszczęcia, lecz skłonienie organów egzekucyjnych, aby te prowadziły czynności egzekucyjne w sposób prawidłowy. Tak więc zobowiązany wnosząc skargę na czynność egzekucyjną może doprowadzić jedynie do zweryfikowania prawidłowości czynności organu egzekucyjnego lub egzekutora (poborcy skarbowego) składających się na tę czynność egzekucyjną. W związku z powyższym przedmiotem skargi mogą być tylko zarzuty formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ egzekucyjny oraz ewentualnego naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych. Takich zarzutów skarżąca nie przedstawiła. Wskazać należy, że organ odwoławczy rozpoznając zażalenie skarżącej uznał, że w niniejszej sprawie organ egzekucyjny przesyłając zobowiązanej odpis tytułu wykonawczego doprowadził do nieuprawnionego wszczęcia egzekucji, bowiem w decyzji, o rozłożeniu na raty zaległości znak [...] wierzyciel określił zobowiązanej nowe terminy płatności a zatem w swej ocenie organ odwoławczy wykroczył poza ramy skargi na czynność egzekucyjną (zajęcie) bo ocenił wymagalność obowiązku. Jednakże z uwagi na wskazaną na wstępie dyspozycję art. 134 § 2 p.p.s.a. sąd orzekający w niniejszej sprawie nie może działać na niekorzyść skarżącej. Organ odwoławczy naprawiając stwierdzone wady uznał bowiem skargę na przekształcenie zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne i stwierdził, że wadliwym było doręczenie odpisu tytułu wykonawczego. Uznanie tego doręczania za wadliwe spowodowało zdaniem organu bezskuteczność czynności egzekucyjnej. Nie doszło zatem do zajęcia egzekucyjnego będącego przekształceniem zajęcia zabezpieczającego. Stąd sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. w okolicznościach niniejszej sprawy skargę skarżącej oddalił mając na uwadze korzystne skutki w zakresie zastosowania zajęcia egzekucyjnego.