I SA/Sz 1157/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 4 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2014 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...]r. nr [...]utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu P. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2014 r. Decyzja organu I instancji wydana została w związku ze złożonym w dniu 28 kwietnia 2014 r. wnioskiem W.L. (producenta rolnego) o przyznanie płatności na rok 2014. W toku postępowania przed organem I instancji reprezentowany był przez S. L. – żonę. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, organ odwoławczy wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, która została skierowana wyłącznie do skarżącego. W piśmie z dnia 3 września 2015 r. złożona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarga na decyzję organu odwoławczego. Jako skarżący w komparycji pisma wskazani zostali: S. i W. L. Ponadto w końcowej części skargi znalazła się informacja o następującej treści: "Wskazuję nadto, iż Państwo S. i W. L. zamierzają działać w niniejszej sprawie przez pełnomocnika, w związku z czym wnoszą o doręczanie korespondencji w niniejszej sprawie także pełnomocnikowi adwokatowi P.G., Kancelaria Adwokacka adwokat P.G., ul. [...], [...] S. (pełnomocnictwo w załączeniu)". Skarga została podpisana przez W. L. oraz S. L. W dniu 16 listopada 2015 r. za pismem pełnomocnika adw. P. G. przedłożone zostało pełnomocnictwo z dnia 29 grudnia 2014 r. udzielone ww. pełnomocnikowi przez S. L. i W. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z zasadą skargowości wszczęcie postępowania przed sądem administracyjnym wymaga wystąpienia ze stosownym żądaniem przez uprawniony podmiot. Przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; - dalej zwana: "p.p.s.a.") stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi jest ściśle określony. Jeżeli skarga dotyczy postępowania administracyjnego do wniesienia skargi do sądu uprawniona jest przede wszystkim strona tego postępowania, w którym został wydany zaskarżony akt albo w którym organ administracji pozostaje bezczynny. Ze skargi, odpowiedzi na skargę, ale również decyzji organu pierwszej instancji i decyzji organu odwoławczego wynika, że skarga nie dotyczy interesu prawnego S.L., która jest żoną W. L. – producenta rolnego. Natomiast, W.L., jako producent rolny był podmiotem, który zainicjował postępowanie o przyznanie płatności na rok 2014. Także w stosunku do niego, jako strony postępowania administracyjnego, organy obu instancji wydały decyzje administracyjne. Kryterium interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi do sądu administracyjnego ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę, a zaskarżonym aktem lub bezczynnością organu. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę musi przejawiać się tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. W orzecznictwie przyjmuje się, że pod pojęciem "interes prawny" należy rozumieć interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Interes prawny musi zatem wynikać z norm prawa materialnego, regulujących określoną sferę stosunków społecznych. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, ale nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa (por. postanowienie NSA z dnia 2 września 2014 r. sygn. akt II OZ 819/14, lex nr 1530827 oraz z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt II OZ 783/14, lex nr 1530818). Uwzględniając powyższe, Sąd wskazuje, że S.L. (żona W. L.), nie była stroną postępowania administracyjnego (występowała jedynie w charakterze pełnomocnika). S. L., poprzez sam fakt wniesienia wspólnie z W. L. skargi na decyzję organu odwoławczego oraz podpisanie jej, nie nabyła uprawnienia do udziału w postępowaniu sądowym zainicjowanym skargą, tj. do występowania, jako strona, czy tez uczestnik postępowania. Nie wpływa na to również fakt, że wspólnie z mężem udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej, także w zakresie objętym przedmiotową skargą. Posiada natomiast interes faktyczny, który nie warunkuje dopuszczenia w charakterze strony, ale także w charakterze uczestnika do udziału w postępowaniu sądowym. W niniejszej sprawie S. L. nie jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] oraz decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...]. Powyższe wynika z faktu, że sprawa objęta przedmiotową skargą nie dotyczy jej interesu prawnego, ale interesu prawnego W. L., tj. drugiego skarżącego. Zatem skargę wniosła osoba nieuprawniona. Z tego względu, jako niedopuszczalna należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.