I SA/Sz 122/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2007 r. oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia [...] r. znak:[...] , określił J. W. w podatku od towarów i usług za luty 2007r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, w tym kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w terminie 60 dni w wysokości [...] zł, kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł. Dyrektor Izby Skarbowej w S. po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] ., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji wskazując na potrzebę zgromadzenia materiału dowodowego, na którym opiera swoje rozstrzygnięcie organ. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. ponownie rozpatrując sprawę wskazał, że w 2007r. podatnik prowadził działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo "P." J. W. w zakresie wykonywania robót ogólnobudowlanych. Dnia 10.05.2005 r. J. W. złożył zgłoszenie rejestracyjne VAT-R/UE informując, iż jako czynny podatnik VAT dokonywać będzie wewnątrzwspólnotowej dostawy i nabycia towarów oraz nabycia usług, o których mowa w art. 28 ust. 3, 4, 6, 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz.535 ze zm.) dalej u.p.t.u.. Na podstawie dowodów źródłowych, stanowiących podstawę zapisów w rejestrze zakupów za luty 2007 r. ustalono, iż przedmiotem zakupów podatnika były m.in.: materiały, budowlane, części zamienne do samochodów, usługa księgowa, drobne narzędzia pracy, usługi telekomunikacyjne, olej napędowy, usługa wynajmu kabiny sanitarnej, usługi transportowe, usługa najmu szalunków, zakup kart telefonicznych. Zgodnie z ustaleniami nabyte na terenie kraju materiały budowlane wykorzystywane były przy świadczeniu usług na terytorium kraju oraz poza terytorium kraju – w[...] [...] . Część nabytych materiałów budowlanych stanowiły towary handlowe, które były przedmiotem dostaw do[...] W lutym 2007r. strona dokonała trzech dostaw materiałów budowlanych do [...] udokumentowanych fakturami o nr: - [...] z dnia[...] ., wartość brutto [...] zł, [...] z dnia[...] ., wartość brutto [...] zł, - [...] z dnia[...] ., wartość brutto [...] zł. Dostawę udokumentowaną fakturami o nr: [...] i [...] z uwagi na fakt, że nabywcami były osoby fizyczne mające miejsce zamieszkanie na terytorium Holandii opodatkował stawką podatku od towarów i usług 22 %. Natomiast dostawę materiałów budowlanych – [...] szt okien drewnianych - udokumentowaną fakturą VAT nr [...] z dnia 17.02.2007r., podatnik opodatkował stawką podatku od towarów i usług w wysokości 0% i rozliczył w złożonej w dniu 20.03.2007r. deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za luty 2007 r. jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Nabywcą towarów wykazanych w tej fakturze była firma T. [...] . Do powyższej faktury dołączone zostały: - wydruk ze strony internetowej [...] potwierdzający aktywność numeru NL [...] na dzień 28.03.2007 r. , - specyfikacja towaru, - międzynarodowy samochodowy list przewozowy CMR zawierający dane nabywcy, adres pod który towary były przewożone, numer rejestracyjny środka transportu -środek transportu własny, numer rejestracyjny[...] , - potwierdzenie przyjęcia towaru przez odbiorcę. W dniu 13.09.2007r. organ podatkowy I instancji dokonując sprawdzenia w systemie VIES aktywności numeru [...] ustalił, iż podatnikowi z [...] zamknięto aktywność z dniem 30.06.2006r. W związku z tym, w ramach wymiany informacji na podstawie art. 5 i art. 19 rozporządzenia nr 1798/2003 (WE), ww. organ wystąpił do holenderskiej administracji podatkowej o sprawdzenie aktywności kontrahenta J. W.., tj. T. o numerze NL [...] . Z uzyskanej informacji z dnia[...] . wynika, że: - jednoosobowa działalność gospodarcza NL [...] z mocą wsteczną przekształciła się w prywatną spółkę NL[...] , kontrahent był zarejestrowany do transakcji wewnątrzwspólnotowych w okresie od dnia 1.01.2005r. do dnia 30.06.2006r., - T. faktycznie otrzymał od pana J. W. towary na kwotę [...] euro. Mając na uwadze że podane na fakturze VAT nr [...] z dnia[...] . numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nabywcy są niewłaściwe i nieważne oraz w związku z nieskorzystaniem przez stronę z opcji wyboru miejsca opodatkowania określonej w art. 23 ust. 5 u.p.t.u. organ podatkowy I instancji stwierdził, iż dostawa ta stanowi sprzedaż z terytorium kraju podlegającą opodatkowaniu na terytorium kraju według stawki podstawowej 22%, o której mowa w art. 41 ust. 1 cyt. u.p.t.u. a dane zawarte w ewidencji, której nierzetelność stwierdzono ale uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania, stosownie do art. 23 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U.Nr 8, z 2005r., poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. określił podstawę opodatkowania odstępując od szacowania. Decyzją z dnia [...] . znak:[...] , Naczelnik Urzędu Skarbowego określił J. W. w podatku od towarów i usług za luty 2007r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, w tym kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika w terminie 60 dni w wysokości [...] zł, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł. W odwołaniu od ww. decyzji J. W. wniósł o jej uchylenie w całości. Zarzucił nierzetelność, stronniczość oraz naruszenie elementarnych zasad prawa i sprawiedliwości społecznej, w szczególności ustawy Ordynacja podatkowa oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu podnosił, iż jako podatnik działał w dobrej wierze i z należytą starannością, sprawdził dane swojego kontrahenta i nie może ponosić odpowiedzialności za brak aktualizacji zapisów w systemie VIES. Nadto w ocenie wnoszącego odwołanie zaskarżona decyzja narusza zasadę praworządności oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, nie zawiera przy tym elementów formalnych. W sposób stronniczy i nierzetelny nakłada na podatnika obowiązek zwrotu kwoty [...] zł, który wynika dopiero z [...] strony wskazanego aktu administracyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w S. po rozpatrzeniu odwołania oraz zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie decyzją z dnia[...] ., znak: [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy uznając, że brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania. W skardze z dnia [...] . J. W. zarzuca zaskarżonej decyzji błędne ustalenie stanu faktycznego, stronniczość, naruszenie elementarnych zasad prawa i sprawiedliwości społecznej wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego oraz naruszenie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa i przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, z tego też powodu wnosi o jej uchylenie w całości. Podniósł, że z materiału zgromadzonego w toku kontroli podatkowej wynika, że działał on w dobrej wierze i z należytą starannością, gdyż przed wystawieniem faktury VAT dokonał wszystkich ciążących na nim obowiązków, tj. sprawdzenia czy podmiot gospodarczy, tj. T. faktycznie prowadzi działalność gospodarczą i jest wpisany do lokalnej ewidencji działalności gospodarczej. Po sprawdzeniu w europejskim systemie podmiotów prowadzących działalność gospodarczą VIES, że numer kontrahenta był aktywny na dzień wystawienia faktury, została wystawiona faktura, do której został załączony ww. wydruk z europejskiej bazy przedsiębiorców. Administracja podatkowa Wspólnoty Europejskiej funkcjonuje m.in. w oparciu o zasadę wzajemnego zapewnienia dostępu do informacji organom podatkowym poszczególnych państw członkowskich. W tym celu został utworzony system wymiany informacji VIES, a w jego ramach państwa członkowskie utworzyły we własnych strukturach administracji skarbowej Centralne Biura Łącznikowe. Strona podkreśla, że zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 1798/2003 (WE) z dnia 7 października 2003r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej nałożono na Państwa Członkowskie obowiązek uaktualniania baz danych, a zatem dokonując dostawy działała w dobrej wierze, czyli nie był w posiadaniu wiedzy, że informacja udzielona przez VIES jest nieaktualna. Zatem dopełnił wszystkich ciążących na nim obowiązków oraz działał z zachowaniem należytej staranności oraz w dobrej wierze. Odmowa przyznania takim potwierdzeniom z systemu VIES jakiejkolwiek mocy prawnej w rażący sposób narusza zdaniem Skarżącego elementarne zasady państwa prawa, a także narusza przepisy wspólnotowe, konstytucyjną zasadę lojalności państwa wobec obywatela, na co zwrócił uwagę Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27.07.2007r., sygn. akt IV KK 174/07. W ocenie strony została naruszona również zasada praworządności i pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, gdyż zaskarżona decyzja nie zawiera elementów formalnych decyzji, w sposób stronniczy i nierzetelny nakłada obowiązek zwrotu kwoty [...] zł, który wynika dopiero z ostatnich stron decyzji. Nadto informuje, że Dyrektor Izby Skarbowej w S. po rozpatrzeniu pierwszego odwołania (od decyzji z dnia[...] ., znak:[...] ) decyzją z dnia[...] ., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ podatkowy I instancji zarzucając m.in., że nie zgromadził materiału dowodowego, na którym oparł swoje rozstrzygnięcie oraz, że w sentencji decyzji wskazał inną kwotę, niż w jej uzasadnieniu. Podnosi, iż decyzja tego organu została wydana w oparciu o materiał dowodowy, który nie został w ogóle zgromadzony. Dopiero po decyzji uchylającej, wszystkie błędy i braki zostały uzupełnione. Takie działanie jest niezgodne z elementarnymi zasadami prawa i sprawiedliwości społecznej, a także godzą i naruszają zasady ogólne postępowania administracyjnego wynikające z art. 7, art. 8, art. 9 i art. 11 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Następnie strona stwierdza, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. nie czekając na uprawomocnienie się decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. wszczął już w dniu [...] . postępowanie egzekucyjne na podstawie wystawionego w tym dniu, z naruszeniem przepisów prawa, tytułu wykonawczego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej odnosząc się do zarzutów skargi wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa będące podstawą wznowienia postępowania lub inne naruszenie prawa mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a., lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2). Badając przedmiotową sprawę według przedstawionych kryteriów Sąd takiego naruszenia nie stwierdził. Zgodnie z bezspornym ustalonym stanem faktycznym sprawy skarżący uwzględnił ze stawką 0% w deklaracji za luty 2007 r. dostawę [...] szt. okien drewnianych udokumentowanych fakturą VAT nr [...] z dnia [...] r. jako wewnatrzwspólnotową dostawę. Do faktury załączył między innymi wydruk z dnia [...] r. ze strony internetowej potwierdzający aktywność numeru kontrahenta. Spór pomiędzy organem o skarżącym dotyczy spełnienia warunku zastosowania 0% z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej co do osoby kontrahenta. Rozpatrzenie zarzutów skargi należało rozpocząć od kwestii procesowych, albowiem właściwie ustalony stan faktyczny w oparciu o prawidłowo przeprowadzone i rozpatrzone dowody, a także w zgodzie z wymogami formalnymi dają dopiero podstawy do rozpatrzenia prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie z przepisami zawartymi w dziale IV Ordynacji podatkowej organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 122 Ordynacji podatkowej). W ramach realizacji tego obowiązku organy podatkowe są zobowiązane w myśl art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie zgodnie z art. 191 dokonać oceny, na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ jako dowód może dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej). Mając na uwadze powyższe Sąd zauważa, że stan faktyczny sprawy został ustalony jednoznacznie i sprawa została wyjaśniona w sposób umożliwiający wydanie prawidłowej decyzji. Przeprowadzone przez organy podatkowe postępowanie dowodowe jednoznacznie potwierdziło brak przesłanek do opodatkowania dostaw towarów stawką 0% przewidzianych dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT). Zgodnie z art. 41 ust. 3 u.p.t.u. w przypadku WDT stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Zgodnie z tym przepisem warunkiem skorzystania z tej stawki jest to, aby: 1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transkacji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10 ustawy, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów; 2) podatnik przed złożeniem deklaracji za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99 ustawy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Te warunki muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Dalsze ustępy omawianego przepisu przewidują szczególne zasady dotyczące gromadzenia, przechowywania oraz przedstawiania dokumentacji, za pomocą której można wykazać spełnienie owych wymogów. Odnośnie numeru identyfikacyjnego pod pojęciem "właściwy" należy rozumieć "przypisany do", natomiast pojęcie "ważny" oznacza "prawnie skuteczny". Innymi słowy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych jest właściwy i ważny, gdy jest przypisany do konkretnego podmiotu prawa podatkowego, który używa go jako właściwy, wywołując za jego pomocą skutki prawne. Aby zatem wywóz towaru do innego państwa członkowskiego mógł być opodatkowany stawką 0%, muszą być spełnione warunki odnoszące się do podmiotu będącego nabywcą w innym państwie oraz muszą być spełnione przesłanki uznania WDT za opodatkowaną według stawki 0%, wynikające z art. 42 u.p.t.u. (por. J.Zubrzycki, Leksykon VAT 2007, Wyd. Unimex, str. 236). W przedmiotowej sprawie niespełniona została przesłanka dotycząca nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, jak i dostarczenia właśnie takiemu nabywcy wywiezionych z terytorium kraju towarów. Dokumenty przedstawione przez Skarżącego w konfrontacji ze zgromadzonymi przez organy podatkowe informacjami uzyskanymi od administracji skarbowej Holandii zaprzeczają tezie podatnika o dokonywaniu dostaw na rzecz podmiotu posiadającego status podatnika VAT, opodatkowanego w kraju przeznaczenia i posiadaniu na fakturze prawidłowych numerów identyfikacyjnych kontrahenta. Ta okoliczność została dowiedziona przez organy w sposób bezsporny - niewątpliwie T. określonego na fakturze jako kontrahent nie posiadał w lutym 2007 r. aktywnego numeru UE. Potwierdzają to ustalenia z dnia[...] . organu podatkowego I instancji z systemu VIES o aktywności numeru NL [...] a ponadto z informacji uzyskanej w ramach wymiany informacji na podstawie art. 5 i art. 19 rozporządzenia nr 1798/2003 (WE) od holenderskiej administracji podatkowej. Zarówno z systemu VIES jak i z informacji od holenderskiej administracji wynika, że kontrahent Skarżącego był zarejestrowany do transakcji wewnątrzwspólnotowych o numerze NL [...] w okresie od dnia[...] . do dnia [...] Zatem w przypadku firmy T. opisanej na fakturze jako odbiorca, mimo przedłożonego przez skarżącego dowodu tj. wydruku z bazy internetowej został on słusznie zweryfikowany jako nieprawdziwy. Bezspornie numer identyfikacyjny podany na fakturze nie był na dzień dokonania dostawy tj. luty 2007 r. aktywny dla wskazanego na fakturze podmiotu. Wskazać też należy, że Skarżący jako potwierdzenie aktualności danych kontrahenta, na co słusznie zwrócił uwagę organ, załączył do faktury wydruk ze strony internetowej [...], potwierdzający aktywność numeru NL [...] ale na dzień [...] r. tj. nie tylko nie aktualny na dzień dokonania przedmiotowej dostawy ale także na dzień złożenia deklaracji podatkowej za miesiąc rozliczeniowy w którym uwzględnił rozliczenie przedmiotowej transakcji tj. luty 2007 r. W ramach uzasadnienia zarzutu naruszenia art. 42 ust. 1 u.p.t.u. Skarżący odwołuje się do swojej dobrej woli, działania w zaufaniu do systemu informacji VIES i naruszeniu obowiązków przez Państwa Członkowskie aktualizacji bazy danych stosownie do rozporządzeniem Rady nr 1798/2003 (WE) z dnia 7 października 2003r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie podatku od wartości dodanej, jednakże argumentacja powyższa wobec daty podjęcia działań celem weryfikacji uprawnień kontrahenta i uzyskania wydruku komputerowego przez Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Ze względu na niewątpliwy brak identyfikacji nabywcy dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych nie można uznać, iż spełnione zostały wymogi z art. 42 ust. 1 u.p.t.u., a tym samym zarzut naruszenia tego przepisu nie jest zasadny. Te ustalenia faktyczne nie budzą wątpliwości. Bezzasadny jest zatem zawarty w skardze zarzut naruszenia przepisów postępowania w zakresie gromadzenia dowodów, ich rozpatrzenia, kompletności materiału dowodowego, braku przeprowadzenia szczególnego postępowania wyjaśniającego. Organ odwoławczy dokonał oceny zgromadzonych dowodów w oparciu o cały materiał dowodowy, przeprowadził ją w sposób pełny, wszechstronny. Właśnie celem wypełnienia tych zasad ukierunkowujących prowadzone przez organy postępowania, Dyrektor Izby Skarbowej w S. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. Działaniu takiemu nie można skutecznie stawiać zarzutu działania niezgodnego z elementarnymi zasadami prawa i sprawiedliwości społecznej czy naruszenia zasad ogólnych postępowania wbrew zarzutom skargi określonych w przepisach Ordynacji podatkowej a nie kodeksie postępowania administracyjnego. Nie naruszono zatem art.120, art. 121, art. 122 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej; przeprowadzonej przez organy ocenie dowodów nie można postawić zarzutu dowolności, a przez to naruszenia art. 191 Ordynacji podatkowej. Jej efektem jest trafny wniosek organów, że towar został wywieziony z Polski i dostarczony na terytorium Holandii, lecz wskazany w fakturze odbiorca towarów nie posiadał ważnego i właściwego numeru VAT UE. Słusznie przyjęto, że Skarżący nie dowiódł, aby towary zostały dostarczone skonkretyzowanemu nabywcy na terytorium[...], który był zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej, posiadającym właściwy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. Jak zauważył Dyrektor, kontrahent wskazany na fakturach nie prowadził w kontrolowanym okresie działalności pod numerem VAT NL [...] . Wskazany w fakturze nabywca nie mógł być zatem uznany za podatnika podatku od wartości dodanej zidentyfikowanego dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium [...] . Warunki zatem, z uwagi na niewątpliwy brak identyfikacji nabywcy dla potrzeb transkacji wewnątrzwspólnotowych, nie zostały w sprawie spełnione. Jak wynika to z art. 13 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., okolicznością potwierdzającą wewnątrzwspólnotowy charakter transakcji jest posłużenie się przez obie strony dostawy swoimi numerami identyfikacyjnymi (rzetelnymi) i udokumentowanie tego na fakturze dostawy. Prawidłowa jest zatem ocena o niespełnieniu warunków do zastosowania zerowej stawki VAT, określonych w art. 42 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., zwłaszcza z uwagi na brak – po stronie nabywcy - właściwego i ważnego numeru identyfikacyjnego dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadanego przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierającego dwuliterowy kod dla podatku od wartości dodanej, który zostałby podany na fakturze stwierdzającej dostawę towaru. W takiej sytuacji rozliczenie podatkowe kwestionowanych transakcji musiało nastąpić tak, jak przy dostawie krajowej, czyli według stawki obowiązującej na te towary w Polsce, co też w sprawie uczyniono. Nie można w tej sytuacji zasadnie twierdzić o naruszeniu art. 41 ust. 3 i art. 42 ust. 1 u.p.t.u.. W ramach uzasadnienia zarzutu naruszenia przez organ art. 42 ust. 1 u.p.t.u. Skarżący odwołuje się do nieuwzględnienia okoliczności korzystnych dla Skarżącego, takich jak działanie w dobrej wierze do informacji z systemu informacyjnego VIES, jednakże w ocenie Sądu Administracyjnego nie można pominąć okoliczności, że z jednej strony Skarżący nie uznał za stosowne wystąpienie do organu podatkowego o uzyskanie stosownej informacji o kontrahencie (art. 97 ust. 17-19 u.p.t.u.), a z drugiej strony pozyskał informację z systemu informacyjnego VIES co wynika z dowodu przedłożonego przez stronę do faktury z 17.02.2007 r., w dacie po dokonaniu przedmiotowej transakcji a nawet po złożeniu deklaracji podatkowej za luty 2007 r., a nawet posiadając już informacje o numerze z wydruku komputerowego nie mógł zweryfikować danych identyfikacyjnych kontrahenta z aktywnym numerem VAT UE – bo system takiego odniesienia nie przewiduje a pomimo to nie podjął działań zmierzających do wyjaśnienia danych kontrahenta. Okoliczności sprawy nie potwierdzają twierdzeń Strony o dołożeniu przez nią należytej staranności w celu upewnienia się, że dokonywane przez nią czynności spełniają wymogi dostawy wewnątrzwspólnotowej – wnioski takie nie tylko nie wynikają z braku w tym okresie definitywnej wiedzy strony na temat niezgodności danych w systemie VIES (ze względu na nie wystąpienie i nieotrzymanie w tym okresie rozliczeniowym odpowiedzi organu podatkowego w tym zakresie jak i pozyskania we własnym zakresie wydruku komputerowego z daty po dokonaniu transakcji i po dacie złożenia deklaracji podatkowej za luty 2007 r.) nie może świadczyć o istnieniu dobrej wiary Skarżącego. Zatem argumentacja skarżącego o dobrej wierze wobec bezspornych ustaleń co do daty uzyskania potwierdzenia informacji o kontrahencie przez podatnika w niniejszej sprawie, nie zasługuje na uwzględnienie. Ze względu na niewątpliwy brak identyfikacji nabywcy dla potrzeb dokonanej transakcji wewnątrzwspólnotowych nie można uznać, iż spełnione zostały wymogi z art. 42 ust. 1 u.p.t.u., a tym samym zarzut naruszenia tego przepisu nie jest zasadny. Wbrew zarzutom Skarżącego trafnie oceniono, że staranność Skarżącego w potwierdzeniu wiarygodności odbiorcy w okolicznościach sprawy nie była wystarczająca. Nie budzi zatem wątpliwości ocena, że w niniejsze sprawie dokonano dostawy na rzecz podmiotu faktycznie istniejącego, lecz niebędącego podatnikiem VAT w zakresie transakcji wewntątrzwspólnotowych. Odnosząc się do powoływanych przez stronę regulacji wspólnotowych zwrócić należy uwagę, że przepisy VI Dyrektywy nakładały na państwa członkowskie obowiązek podjęcia działań niezbędnych do identyfikacji podatników przy użyciu indywidualnego numeru - art. 22(1)(c). Ponadto z art. 28c(A)(a) tej Dyrektywy wynikało, że zwolnieniu podlega jedynie wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów na rzecz podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, co oznaczało, że warunkiem zastosowania zwolnienia było ustalenie przez dostawcę towaru statusu swojego klienta. W piśmiennictwie zwraca się uwagę, że wszystkie państwa członkowskie wymagają, aby podatnik korzystający ze zwolnienia dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów posiadał dowód, że jego nabywca jest podatnikiem VAT, względnie osobą prawną zarejestrowaną dla potrzeb podatku VAT w trybie przewidzianym w art. 22(10) w celu rozliczenia podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (zob. P. Litwin, K. Sachs w komentarzu do VI Dyrektywy VAT pod red. K. Sachsa, Warszawa 2003 r. s. 841). Dlatego też nie jest zasadny zarzut o naruszeniu prawa wspólnotowego przez zastosowanie w sprawie art. 42 ust. 1 u.p.t.u., który nie był niezgodny z art. 28c(A)(a) VI Dyrektywy, uzależniając opodatkowanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów według stawki 0% od identyfikacji nabywcy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Uznać należy zatem, że brak jest podstaw do uznania skutecznymi stawianych zarzutów naruszenia przez organy podatkowe przepisów wspólnotowych, zasady konstytucyjnej-lojalności wobec obywatela w niniejszej sprawie. Nadto zauważyć trzeba, że zasadniczą kwestią, którą należało w sprawie rozstrzygnąć, było to, czy w okolicznościach faktycznych sprawy nabywca towarów w kwestionowanej transakcji mógł być uznany za "podatnika podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju" (art. 13 ust. 2 pkt 1 u.p.t.u.), co związane było również z kwestią, czy podany na spornych fakturach nr VAT UE można było uznać za "właściwy i ważny" (art. 42 ust. 1 u.p.t.u.). Bez rozważenia treści tych przepisów i ich zastosowania w sprawie niemożliwe byłoby w ocenie Sądu Administracyjnego jej rozstrzygnięcie w sposób prawidłowy i zgodny z prawem. Stąd też zarzut naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego oraz stronniczości i nierzetelności organu realizującego obowiązujące prawo uznać należy za niezasadny. Skoro z przedstawionych powyżej powodów zarzuty skargi okazały się bezzasadne, jak również kontrola legalności zaskarżonej decyzji dokonana w ramach art. 134 § 1 p.p.s.a. nie doprowadziła do stwierdzenia, by zaskarżona decyzja naruszała również zasadę praworządności czy pogłębiania zaufania do obywateli oraz prawo materialne lub procesowe w stopniu powodującym konieczność jej uchylenia, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.