I SA/Sz 1239/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Sz. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania wznowieniowego oddala skargę. S. S. w dniu 20 lutego 2012 r. zwrócił się do Prezydenta Miasta z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie zasadności ustalenia zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł, twierdząc, że umorzenie opłat dodatkowych za parkowanie nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu. Wniósł o sporządzenie korekty Informacji PIT-8C za 2009 r., otrzymanej w związku z umorzeniem opłat za nieopłacone parkowanie i "wyzerowanie" przychodu, naprawienie szkody związanej z bezprawnym ustaleniem zobowiązania podatkowego oraz wycofanie z obrotu prawnego upomnienia wzywającego do uregulowania umorzonych należności. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2012 r. znak [...] Prezydent Miasta odmówił wznowienia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego, wskazując, że w sprawie nie została wydana ostateczna decyzja, a także, że informacja PIT-8C o przychodach z innych źródeł nie ma charakteru decyzji w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30, poz. 163 ze zm. – dalej zwanej "k.p.a."). W zażaleniu z dnia 18 czerwca 2012 r. na postanowienie Prezydenta Miasta S. S. zarzucił, że rozstrzygnięcie nie zawiera rozstrzygnięcia istoty sprawy. Decyzją z dnia 17 października 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, art. 145, art. 149 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 8 czerwca 2012 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ wskazał na art. 145 k.p.a. i przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania, podkreślając, że wznowienie postępowania może mieć miejsce tylko i wyłącznie w sprawach zakończonych ostateczną decyzją administracyjną. Decyzja administracyjna - jako akt prawny rozstrzyga o istocie sprawy bądź w inny sposób kończy postępowanie w sprawie. Zdaniem organu nie jest możliwe wznowienie postępowania w sytuacji, w której brak jest przedmiotu postępowania - ostatecznej decyzji administracyjnej. Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy organ wskazał, że w niniejszej sprawie, złożenie informacji podatkowej PIT-8C - tj. informacji o przychodach z innych źródeł oraz niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych, nie może być utożsamiane z wydaniem decyzji administracyjnej. Informacja ta nie może być także przedmiotem odwołania wnoszonego na podstawie przepisów k.p.a. W konsekwencji gdy sprawa nie była rozstrzygnięta w formie decyzji lub postanowienia zaskarżalnego, nie może być mowy o wznowieniu postępowania w rozumieniu art. 145 K.p.a. co zgodnie z art. 149 § 3 K.p.a. prowadzić musiało do odmowy wznowienia postępowania w drodze postanowienia (por. wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2009 r., II OSK 1747/07, tak M.Jaśkowska w komentarzu do art. 149 K.p.a., źródło LEX). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. S. zarzucił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpoznało istoty sprawy jaką jest nieprawne opodatkowanie przychodu, którego w rzeczywistości nie ma, skupiając uwagę na nieistotnych rozstrzygnięciach proceduralnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012r., poz. 270) dalej "p.p.s.a.", Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Konsekwencją sprawowanej przez Sąd funkcji kontrolnej w przypadku stwierdzenia w wyniku tej kontroli, że zaskarżona decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, Sąd decyzję taką eliminuje z obrotu prawnego poprzez jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności - w zależności od rodzaju stwierdzonego uchybienia ( art. 145 p.p.s.a.) i to w sytuacji gdy naruszenie prawa materialnego, miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów postępowania, mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub mogło prowadzić do wznowienia postępowania. Z tak pojmowanym naruszeniem przepisów nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 149 § 3 k.p.a., a zatem Sąd oceniając prawidłowość tego postanowienia bada wyłącznie to czy organ miał podstawy do odmowy wznowienia postępowania z przyczyn formalnych - Sąd nie bada natomiast tych okoliczności, podnoszonych przez Skarżącego, które dotyczą kwestii zasadności sporządzenia Informacji PIT-8C i jej korekty za 2009 r., otrzymanej w związku z umorzeniem opłat za nieopłacone parkowanie. Postanowienie zostało wydane na skutek wniosku S. S., który wpłynął do Prezydenta Miasta z żądaniem o wznowienia postępowania w sprawie zasadności ustalenia zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł, twierdząc, że umorzenie opłat dodatkowych za parkowanie nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu. Wniósł o sporządzenie korekty Informacji PIT-8C za 2009 r. Dokonując oceny legalności rozstrzygnięcia, należało przede wszystkim rozważyć, w jakich okolicznościach organ orzekający władny jest wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Z brzmienia tego przepisu: "Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia" wynika tylko forma rozstrzygnięcia, natomiast nie wynikają jego przesłanki. W związku z powyższym odpowiedzi na to pytanie należy szukać w obrębie innych przepisów tego samego artykułu. Wynika ona pośrednio z treści § 2 w art. 149 k.p.a., który stanowi, iż organ orzekający zobligowany jest do przeprowadzenia dwojakiego rodzaju postępowania: w fazie pierwszej - co do przyczyn wznowienia oraz w fazie drugiej - co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Należy mieć przy tym na względzie, że wszczęcie postępowania w takiej sprawie następuje na zasadzie ogólnej, ustalonej w art. 61 § 1 k.p.a., to jest na żądanie strony lub z urzędu. Na gruncie art. 149 § 2 k.p.a. należy mieć na względzie, iż przeprowadzenie postępowania w fazie pierwszej, to jest co do przyczyn wznowienia, następuje na podstawie postanowienia o wznowieniu postępowania. Taka konstrukcja przepisu prowadzi do wniosku, że postanowienie o wznowieniu postępowanie musi poprzedzać ocenę przyczyn wznowienia, a to z kolei implikuje, iż ocena przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna. Jeżeli tak, to przesłanką postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, wydanego na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., nie może być negatywny wynik ustaleń co do przyczyn wznowienia. W związku z powyższym należy przyjąć, iż przesłanką odmowy wznowienia postępowania na gruncie art. 149 § 3 k.p.a. może być żądanie wznowienia postępowania z przyczyny innej niż określone w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. Katalog bowiem przyczyn wymienionych w tym przepisie został ustalony enumeratywnie. Tylko gdy w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany, organ wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta i Samorządowe Kolegium Odwoławcze oparło swoje rozstrzygnięcie o odmowie wznowienia postępowania na dokonanych ustaleniach braku przesłanek przedmiotowych tj. braku w obrocie decyzji, która rozstrzygałaby o prawach, obowiązkach S.S. Bezspornie wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzja ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa (zob. W. Dawidowicz: Ogólne postępowanie administracyjne. Zarys systemu. Warszawa 1962, s. 230; W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne. Zarys wykładu. Warszawa 1983, s. 242). Za uzasadnione należy uznać stanowisko organów, ze w okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do wznowienia postępowania, nie było i nie ma w obrocie prawnym decyzji, która kończyłaby prowadzone wobec Skarżącego postępowanie administracyjne. Bezspornie deklaracja podatkowa PIT-8C z wykazanym przychodem podlegającym opodatkowaniu nie jest decyzją administracyjna kończącą toczące się postępowanie. A taki fakt – jak istnienie decyzji, przesądza, że można domagać się wznowienia postępowania. Brak decyzji oznacza brak postępowania, zatem brak możliwości odniesienia zamierzonego przez Skarżącego skutku poprzez wykorzystanie instytucji wznowienia postępowania. Nie można zgodzić się z zarzutem Skarżącego, że zamiast załatwić sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze zajęło się nieistotnymi sprawami proceduralnymi. To Skarżący złożył wniosek, który wszczął postępowanie a organ stosownie do k.p.a., działając w oparciu o obowiązujący porządek prawny i stosując prawo (art. 6 k.p.a.), miał obowiązek do żądania tak sprecyzowanego przez Skarżącego odnieść się w ramach obowiązujących procedur prawnych. Wskazać należy, że stosownie do art. 149 § 3 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym od 11 kwietnia 2011 r., odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 149 § 3 k.p.a.). Rozpoznanie zażalenia kończy bezspornie postanowienie organu odwoławczego. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygając 17 października 2012 r. wskazało w sentencji określenie "decyzja", w podstawie prawnej przepisy (art. 144 k.p.a) właściwe dla postanowienia, natomiast wskazując na ostateczność rozstrzygnięcia wskazało na "postanowienie". Uznać należy zatem tę wadliwość wskazania formy rozstrzygania w sentencji i w pouczeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego za nie mającą istotnego wpływu na byt prawny poddanego kontroli rozstrzygnięcia. Uznając zatem zarzuty skargi za nieuzasadnione w okolicznościach sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało ją oddalić.