I SA/Sz 1280/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi małoletniej E. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2013 rok wraz z odsetkami 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia 14 stycznia 2014 r. nr [...], 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata W. D. kwotę [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie decyzją z dnia 20 sierpnia Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 sierpnia 2014r. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 67a § 1 pkt 3 i art. 67 b § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) dalej "Ordynacja podatkowa" po rozpatrzeniu sprawy z odwołania opiekuna prawnego małoletniej E. R. od decyzji Burmistrza z dnia 14 stycznia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie umorzenia odsetek za zwłokę w podatku od nieruchomości za 2013 r. oraz odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2013 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu podatkowego I instancji. Z uzasadnienia decyzji wynika, że wnioskiem z dnia 17 grudnia 2013 r. W.K. zwrócił się z prośbą o umorzenie zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę. We wniosku pełnomocnik podatnika podniósł, że małoletnia E. R. nie ma żadnej pracy, jest uczennicą III klasy gimnazjum i nie stać jej na zapłatę podatku. Decyzją z dnia 14 stycznia 2014 r. organ podatkowy I instancji umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie umorzenia odsetek od zaległości podatkowej z podatku od nieruchomości za 2013 r. oraz odmówił umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2013 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że małoletnia uzyskuje stałe dochody. Otrzymuje rentę rodzinną z ZUS O. w wysokości [...] zł, świadczenie na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej z PCPR w G. w kwocie [...] zł oraz rentę zagraniczną w kwocie [...] Euro. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wg złożonego oświadczenia i przedłożonych faktur wynoszą [...] zł. Bezsporne jest zatem, że może regulować ciążącą na niej zaległość podatkową w kwocie [...] zł. Wymiar podatku od nieruchomości za działkę Nr [...] i budynek mieszkalny za 2013 rok wynosi [...] zł, co w przeliczeniu na miesięczny koszt związany z uregulowaniem podatku od nieruchomości wynosi [...] zł. Ponadto organ wskazał, że z ewidencji ludności wynika, że w lokalu zameldowana jest M. K-S., która zdaniem organu jako osoba zamieszkująca winna przyczyniać się do ponoszenia wydatków. Od powyższej decyzji opiekun prawny małoletniej E. R. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym podniósł, że wydana została z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 80 kpa przez niedostatecznie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy a w szczególności pominięcie rozważenia wpływu szczególnej sytuacji życiowej zobowiązanej oraz naruszenie art. 107 § 3 kpa przez niewykazanie w uzasadnieniu decyzji na jakiej podstawie organ doszedł do przekonania, że w sprawie nie zachodzi ważny interes podatnika. Podał, że małoletnia uzyskuje łączny miesięczny dochód w kwocie [...] zł ([...] euro wg. przelicznika [...] zł./l euro, wg. tabeli kursów średnich NBP z dnia 23 stycznia 2014 r.). Miesięczne obciążenia zobowiązanej wynoszą [...] zł. W konsekwencji stwierdzić należy, że małoletniej zostaje na utrzymanie [...] zł. miesięcznie. Jest to kwota niższa niż kwota [...] zł jako umożliwiająca utrzymanie się na poziomie minimum egzystencji. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przyznanie ulgi podatkowej w postaci umorzenia zaległości podatkowej. Organ podatkowy I instancji podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnił, że wymiar podatku od nieruchomości za działkę Nr [...] i budynek mieszkalny za 2013 rok wynosi [...] ,00 zł, co w przeliczeniu na miesięczny koszt związany z uregulowaniem podatku od nieruchomości wynosi [...] zł. Uregulowanie przy stałych dochodach należności z tyt. podatku od nieruchomości, zdaniem organu, nie wpłynie na obniżeniu egzystencji podatnika. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazał, że decyzje podejmowane przez organy podatkowe na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej mieszczą się w ramach tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, że decyzja w tym zakresie pozostawiona została swobodnemu uznaniu organu podatkowego. Ustalenie nawet przez organ, że istnieje ważny interes podatnika lub interes publiczny uzasadniający zastosowanie ulgi, stanowi jedynie konieczną przesłankę do rozważenia takiej możliwości, ale nie zobowiązuje organu do wydania decyzji pozytywnej dla podatnika. W myśl art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę. Decyzje podejmowane przez organy podatkowe na podstawie wskazanego wyżej przepisu mieszczą się w ramach tzw. uznania administracyjnego. Ocena czy w konkretnej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające umorzenie zaległości pozostawiona została organowi podatkowemu. Dalej organ wskazał, że ogólną zasadą wynikającą z przepisów Ordynacji podatkowej jest obciążający każdego podatnika obowiązek regulowania ciążących na nim zobowiązań podatkowych w wysokości i terminach określonych przez poszczególne ustawy podatkowe. Odstępstwa od tej zasady równości i powszechności opodatkowania dopuszczalne są jedynie w sytuacjach ściśle określonych przez ustawę i mają miejsce po ziszczeniu się wszystkich obligatoryjnych przesłanek. Jeden z wyjątków wprowadza przepis art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę. Ważny interes podatnika to sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych nie jest on w stanie uregulować zaległości podatkowych. Kolegium zwraca też uwagę, że ważnego interesu podatnika jako przesłanki umorzenia zaległości podatkowej, nie można utożsamiać z jego subiektywnym przekonaniem o potrzebie umorzenia zaległości podatkowej. Pojęcie ważnego interesu podatnika należy rozumieć możliwie szeroko lecz jego wystąpienia nie można upatrywać wyłącznie w dolegliwości finansowej jakiej doświadcza strona w związku z koniecznością wywiązania się z ciążących na niej zobowiązaniach podatkowych. Nawet trudna sytuacja majątkowa podatnika nie przesądza automatycznie o konieczności przyznania ulgi w postaci umorzenia zaległości, albowiem tego rodzaju rozumowanie prowadziłoby do wniosku, że każdy podatnik znajdujący się w trudnej sytuacji finansowej spełnia przesłanki do uzyskania tej ulgi. Tymczasem zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 84 Konstytucji RP każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawach. Możliwość umorzenia zaległości podatkowych ma zatem charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania. Dalej organ wskazał na dochody tj. rentę rodzinną z ZUS O. w wysokości [...] zł, świadczenie na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej z PCPR w G. w kwocie [...] zł oraz rentę zagraniczną w kwocie [...] Euro; na miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wg złożonego oświadczenia i przedłożonych faktur wynoszą [...] zł. Mając powyższe na uwadze zdaniem organu bezsporne jest, że Skarżąca może uregulować ciążącą na niej zaległość podatkową w kwocie [...] zł. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych o umorzeniu zaległości podatkowej możemy mówić dopiero w sytuacji, gdy niewystarczające jest odroczenie płatności lub rozłożenie jej na raty. W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego opiekun, prawny Skarżącej E. R. zarzucił, że decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego oraz administracyjnego w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacja podatkowa w zw. z art. 72 ust. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. poprzez jego niezastosowanie prowadzące do nieuwzględnienia zarówno wyjątkowości dramatycznej sytuacji osobistej Skarżącej i jej rodziny, jak i konstytucyjnej zasady ochrony dobra dziecka, - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. przez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności nie przeprowadzenie w sposób rzetelny, wyczerpujący, kompletny postępowania dowodowego dotyczącego ustalenia stanu zaspokojenia potrzeb materialno-bytowych małoletniej Skarżącej oraz sytuacji osobistej i majątkowej Skarżącej i jej opiekunów. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym oraz zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jak również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustosunkowując się do skargi podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie. Zdaniem organu uregulowanie przy stałych dochodach należności z tyt. podatku od nieruchomości nie wpłynie na obniżeniu egzystencji podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji – w granicach i według kryteriów określonych cytowanymi wyżej przepisami - Sąd stwierdził, iż decyzja ta wydana została z naruszeniem prawa. Poddanym kontroli Sądu w niniejszej sprawie rozstrzygnięciem z dnia 20.08.2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia 14 stycznia 2014 r. o odmowie umorzenia zaległości Skarżącej w podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie [...] zł. Wniosek Skarżącej z dnia 17 grudnia 2013 r. o zastosowanie wspomnianej ulgi płatniczej rozpatrywano w oparciu o art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Postępowanie w przedmiocie ulg płatniczych wszczynane jest na wniosek podatnika i to on powinien starać się wykazać wszelkie okoliczności przemawiające za uwzględnieniem jego żądania. Decyzje wydawane w tym postępowaniu oparte są na tzw. uznaniu administracyjnym, w ramach którego ustawodawca pozostawił organowi wybór pomiędzy równoprawnymi rozstrzygnięciami i odstąpił od określenia przesłanek, których zaistnienie obligowałoby organ do uwzględnienia wniosku podatnika. "Oznacza to, że nawet spełnienie określonej w tym przepisie przesłanki w postaci zaistnienia ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego nie oznacza powstania po stronie organów podatkowych obowiązku udzielenia ulgi, a jedynie stwarza możliwość jej udzielenia. W świetle przyjętej w przepisach ustawy z 1997 r. - Ordynacja podatkowa koncepcji uznania administracyjnego, organ jest skrępowany w zakresie oceny zaistnienia przesłanek zastosowania ulgi, ale pozostaje nieskrępowany w zakresie tego, jak postąpić w przypadku ich stwierdzenia. Uznanie nie wyraża się zatem w swobodzie oceny w danym stanie faktycznym sprawy okoliczności odpowiadających użytym pojęciom "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego", ale w możliwości negatywnego dla podatnika rozstrzygnięcia nawet przy ich ustaleniu (por. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 267/12, LEX nr 1457606). Niestwierdzenie przez organ podatkowy zaistnienia choćby jednej z przesłanek określonych w art. 67 a § 1 Ordynacji podatkowej wyklucza zatem umorzenie zaległości podatkowej. "Kontrola legalności decyzji wydawanych w ramach tzw. uznania administracyjnego sprowadza się więc do stwierdzenia, czy organ administracji uwzględnił całokształt okoliczności mających wskazywać na ważny interes strony lub interes publiczny oraz czy w ramach swego uznania nie naruszył on zasady swobodnej oceny dowodów. Swobodne uznanie nie może prowadzić do dowolności i musi być poprzedzone dokładnym ustaleniem stanu faktycznego i rozważeniem powyższych przesłanek" (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1705/13, LEX nr 1497556). Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji wskazać należy na wstępie, że organ I instancji w decyzji z dnia 14 stycznia 2014 r. nie stwierdził zaistnienia przesłanki ważnego interesu podatnika, gdyż zdaniem organu, miesięczny koszt związany z uregulowaniem należności nie wpłynie na obniżenie egzystencji podatnika. Ponadto organ wskazując na fakt zameldowania M. K.- S., uznał, że osoba zamieszkująca wspólnie z podatnikiem winna w części ponosić koszty utrzymania gospodarstwa domowego. Odnośnie zaś drugiej z przesłanek umorzenia zaległości podatkowej organ powołał się na zasadę powszechności opodatkowania i wyjątkowość stosowania ulg płatniczych. Organ odwoławczy w pełni zaaprobował zakres przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego oraz dokonaną przez organ I instancji ocenę zebranych dowodów, co pozwala przyjąć, że powyższe konstatacje uznał za własne. Nie ulega zatem wątpliwości, że wobec niestwierdzenia istnienia choć jednej z przesłanek określonych w art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wniosek Skarżącej nie mógł zostać uwzględniony. Koncentrując zatem sądową kontrolę zaskarżonej decyzji na procedowaniu poprzedzającym uznanie administracyjne, tj. na weryfikowaniu istnienia przesłanek umorzenia skład orzekający stwierdza, że organy nie uwzględniły całokształtu okoliczności podlegających w niniejszej sprawie ocenie. Przede wszystkim, zdaniem Sądu, w odróżnieniu od przesłanki "interesu publicznego" "ważny interes podatnika" określa i uzasadnia sam podatnik. Nie negując, że to podatnik zobowiązany jest do przedstawienia organowi (i udokumentowania) wszelkich okoliczności przemawiających za zasadnością zastosowania wnioskowanej ulgi, zauważyć trzeba, że – jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie "użyte przez ustawodawcę pojęcia nieostre, niedookreślone, takie jak ważny interes podatnika, interes publiczny, nie mogą być interpretowane w sposób subiektywny, a więc nie może o tym decydować przekonanie podatnika; o istnieniu ważnego interesu podatnika decydują bowiem kryteria zobiektywizowane, które są zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości". (por. m.in. wyrok WA w Gdańsku z dnia 23 marca 2013 r., LEX nr 1299316). Przesłanki umorzenia zaległości podatkowej zostały ustalone przez ustawodawcę poprzez użycie klauzul generalnych, odsyłających do ocen pozaprawnych, a zatem powinny być formułowane i oceniane przez organ (a nie jedynie wskazywane przez podatnika) indywidualnie w każdej konkretnej sprawie. Jak słusznie zauważono m.in. w wyroku NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1813/11, LEX nr 1336963) "sformułowana w sposób ogólny treść art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, w którym to przepisie ustawodawca używa pojęć nieostrych, takich jak "ważny interes podatnika", "interes publiczny", nie daje podstaw do przyjęcia, iż istnieje ściśle określony katalog przesłanek, okoliczności, zdarzeń, czy też powodów (ani też z góry określona ich hierarchia), którymi należy kierować się przy rozstrzyganiu spraw na podstawie tego przepisu. Można wprawdzie powoływać się w tej mierze na przykłady mogące stanowić wskazówki interpretacyjne, zaczerpnięte z piśmiennictwa podatkowego, czy też wypracowanego w tym zakresie dorobku orzecznictwa sądowego, niemniej w każdym wypadku ich analiza musi być dokonana przez organ podatkowy w oparciu o całokształt okoliczności istniejących w konkretnej sprawie. Zaakceptować przy tym należy pogląd, iż kierunkową dyrektywą interpretacyjną przy stosowaniu powyższego przepisu powinno pozostać uznanie wyjątkowości instytucji przyznawania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych. Udzielenie takich ulg powinno być zatem podyktowane wystąpieniem szczególnie ważnych i uzasadnionych, również z punktu widzenia obiektywnych kryteriów, powodów, które w ustawie w sposób ogólny określono jako "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny" (por. m.in. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1813/11, LEX nr 1336963). Dopuszczalność umorzenia zaległości podatkowej wiąże się z zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności to jednak odnotować trzeba, że w judykaturze równie często wskazuje się, że pojęcia "ważnego interesu podatnika" nie można ograniczać tylko i wyłącznie do sytuacji nadzwyczajnych czy też zdarzeń losowych uniemożliwiających uregulowanie zaległości podatkowych, albowiem pojęcie to funkcjonuje w zdecydowanie szerszym znaczeniu, uwzględniającym nie tylko sytuacje nadzwyczajne, ale również normalną sytuację ekonomiczną podatnika, wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów oraz wydatków (por. m.in. wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 1508/13, LEX nr 1457569, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Po 1130/13, LEX nr 1494[...] 5). W kontekście powyższego zauważenia wymaga, że weryfikacja zaistnienia przesłanki "ważnego interesu podatnika", a także "interesu publicznego" wymaga bardziej wnikliwej analizy okoliczności wynikających z akt sprawy. W niniejszej sprawie ocena organu co do zgromadzonego materiału wymaga, zdaniem składu orzekającego, pogłębienia a nadto materiał dowodowy wymaga uzupełnienia. Wskazując na uzyskiwane dochody: renta ZUS dla sieroty zupełnej w kwocie [...] zł, renta zagraniczna w kwocie [...] EURO, świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej Z PCPR w kwocie [...] zł i miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego według oświadczenia wydatki w kwocie [...] zł, organ zauważył, że miesięczny koszt związany z uregulowaniem podatku od nieruchomości nie wpłynie na obniżenie egzystencji podatnika. Odnotować w tym miejscu wypada, że podatnik podał w tym zestawieniu wydatków stałe koszty utrzymania gospodarstwa w postaci opłat za media. Organ zaś w ogóle nie porównał dochodu Skarżącej z minimalnym wynagrodzeniem za pracę, nie zestawił tych dochodów z publikowanymi przez Główny Urząd Statystyczny przeciętnymi wydatkami na gospodarstwo domowe, nie ocenił w tym kontekście sytuacji ekonomicznej Skarżącej. Stąd wyprowadzona ocena, że miesięczny koszt podatku od nieruchomości nie wpłynie na obniżeniu egzystencji podatnika w ogóle nie poddaje się ocenie. Ponadto powołując się na okoliczność wspólnego zamieszkiwania ze Skarżącą M. K-S a tym samym powinności ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego, organ oparł się o informację zasięgniętą w Referacie Spraw Obywatelskich co do zameldowania w przedmiotowej nieruchomości. Wskazać zatem należy, że zameldowanie jest okolicznością prawną a nie faktyczną. Fakt zameldowania może ale nie musi być jednoznaczny z faktem zamieszkiwania w danym lokalu. W tym zakresie zatem wyprowadzona ocena przez organ bez przeprowadzenia w tym zakresie dowodu z przesłuchania Strony czy świadka na wskazaną okoliczność wspólnego zamieszkiwania jest przedwczesna i czyni ją dowolną (art. 191 Ordynacji podatkowej). Ponownie załatwiając sprawę organ powinien mieć także na uwadze, że "ulgi podatkowe wymienione w art. 67a § 1 Ordynacja podatkowa nie stanowią przywileju samego w sobie. Jest to forma pomocy udzielonej przez Państwo podatnikowi po to, by poprzez stosowanie zasady (egzekwowanie podatku) nie doprowadzić do skutków niepożądanych z punktu widzenia tak społecznego, jak i indywidualnego, odnoszącego się do osoby podatnika oraz jego najbliższych, a także osób zależnych od podatnika. Chodzi zatem o to, by wskutek dochodzenia zaległości podatkowych, Państwo nie poniosło w efekcie kosztów większych, niż w wypadku zaniechania korzystania z tego uprawnienia" (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 września 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 842/14, LEX nr 1512473). Jakkolwiek bowiem "w interesie publicznym leży, by wszyscy zobowiązani wywiązywali się z zapłaty należności stanowiących dochód państwa (gminy), to interes publiczny należy rozumieć nie tylko jako potrzebę zapewnienia maksymalnych środków po stronie dochodów w budżecie państwa ale też jako ograniczanie jego ewentualnych wydatków np. na zasiłki dla bezrobotnych czy pomoc społeczną" (por. wyrok WSA z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 217/13, LEX nr 1394746). Wykazane powyżej braki w ocenie zaistnienia przesłanek umorzenia zaległości podatkowej określonych w art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z czym, nie przesądzając tego, czy wniosek strony o umorzenie zaległości podatkowej zostanie uwzględniony, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję, zobowiązując właściwy organ do uwzględnienia przedstawionej powyżej argumentacji. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 ww ustawy oraz § 18ust.1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Ze względu na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia odstąpiono od orzekania o jego wykonalności.