I SA/Sz 1294/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpatrzeniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M.K. – byłej wspólniczki "P." s.c. M.K. W.S . od zarządzenia Starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2017 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] w przedmiocie dotacji przedmiotowych do posiłków sprzedawanych w barze mlecznym za miesiące od listopada 2005 r. do grudnia 2007 r. p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie Pismem z dnia 12 kwietnia 2017 r. M.K. – była wspólniczka "P." s.c M.K, W.S. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1294/16 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. Przewodnicząca Wydziału I wezwała Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od ww. zażalenia w kwocie [...] zł. Zarządzenie zostało doręczone Skarżącej w dniu 11 maja 2017 r. W terminie do uiszczenia wpisu (tj. w dniu 18 maja 2017 r.) Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. W treści wniosku wskazała na stan niedostatku, w którym się znalazła nie ze swojej winy i wniosła o zwolnienie z ponoszenia kosztów sądowych wyznaczonych zarządzeniem Sądu z dnia 20 kwietnia 2017 r. Starszy referendarz sądowy w piśmie z dnia 23 maja 2017 r. wezwał Skarżącą do wypełnienia i podpisania załączonego do wezwania druku formularza PPF, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 13 czerwca 2017 r. (zgodnie z ZPO). W dniu 20 czerwca 2017 r. Skarżąca nadesłała do Sądu wypełniony i podpisany formularz – "Oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania" [załącznik do rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 lutego 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2014 r., poz. 366)]. Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1294/16 Starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Powodem powyższego był brak formalny wniosku uniemożliwiający jego rozpoznanie. Skarżąca we wskazanym terminie nie złożyła wypełnionego urzędowego formularza PPF, według ustalonego wzoru. Natomiast w dniu 20 czerwca 2016 r. nadesłała formularz, który obowiązuje w postępowaniu cywilnym, nie zaś sądowoadministracyjnym. W terminie przewidzianym do zaskarżenia ww. zarządzenia Skarżąca złożyła pismo zatytułowane "Wniosek o uchylenie zarządzenia S.A. z dnia 23 czerwca 2017 r. jako niezgodnego ze stanem sprawy jak i porządkiem prawnym na który Sąd w zarządzeniu się powołał". W treści podniosła, iż nie wnosiła do Sądu wniosku o przyznanie jej pomocy prawnej, ale wnosiła o uchylenie postanowienia Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Zarzuciła ponadto, że zarządzenie Starszego referendarza sądowego jest nielogiczne i niezgodne ze stanem sprawy, jak i podstawami prawnymi. Sąd uwzględniając treść ww. pisma z dnia 19 lipca 2017 r. uznał je jako sprzeciw od zarządzenia Starszego referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od zarządzeń o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania - art. 258 § 1 pkt 6 P.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 P.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 P.p.s.a.). W myśl z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, zgodnie z art. 257 P.p.s.a. pozostawia się bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy Skarżąca nie zachowała określonego w art. 252 § 2 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w związku z czym została wezwana do usunięcia tego braku. Wezwaniem z dnia 23 maja 2017 r. Starszy referendarz sądowy przesłał Skarżącej obowiązujący w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularz PPF, zobowiązując do jego wypełnienia i osobistego podpisania w terminie 7 dni od dnia doręczenia, oraz pouczając, że brak przedłożenia uzupełnionego formularza w zakreślonym terminie skutkować będzie pozostawieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie wraz z formularzem zostało doręczone Skarżącej dnia 13 czerwca 2017 r. W ustawowym terminie, Skarżąca nadesłała do Sądu wypełniony i podpisany formularz – "Oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania". Jednakże przedmiotowy formularz stanowi załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 lutego 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym. Mając na uwadze treść wezwania Starszego referendarza sądowego, które jednoznacznie zobowiązywało do wypełnienia i podpisania przesłanego formularza PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania, zgodnie z dyspozycją art. 257 P.p.s.a. W powyżej opisanych okolicznościach wydane przez Starszego referendarza sądowego zarządzenie z dnia 23 czerwca 2017 r. jest w pełni zasadne i prawidłowe. Z tych względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 i art. 252 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.