I SA/Sz 1475/14
PostanowienieWSA w Szczecinie2015-02-09
Skład orzekający: Aleksandra Jawoszek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona wykazuje, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, jeśli posiada znaczny majątek, który potencjalnie może generować dochody lub być wykorzystany do pokrycia kosztów sądowych?Ratio decidendi
Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Posiadanie znacznego majątku, w tym nieruchomości i pojazdów, które potencjalnie mogą generować dochody lub być wykorzystane do zabezpieczenia kredytu, wyklucza przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nawet jeśli bieżące dochody są niewystarczające.Stan faktyczny
Skarżący W. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący argumentował, że jego sezonowe dochody z działalności gospodarczej nie pozwalają na pokrycie wpisu. Do wniosku dołączono dokumenty dotyczące dochodów, majątku (nieruchomości, samochody) oraz zadłużenia. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że skarżący nie wykazał niemożności poniesienia kosztów.Rozstrzygnięcie
Odmówić przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy
Skarżący W. B., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy
w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że nie jest w stanie ponieść kwoty wpisu sądowego bez uszczerbku finansowego. Dochody osiągane sezonowo przez skarżącego z działalności gospodarczej w kwocie brutto [...] zł nie pozwalają na realizację ustalonego wpisu sądowego. Skarżący wskazał, że dochody jego i żony rencistki wystarczają na pokrycie bieżących rachunków i wydatków.
Wnioskodawca wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, zaś w oświadczeniu majątkowym, że w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej posiada dom o pow. [...] m kw. (rok budowy [...]), mieszkanie o pow. [...] m kw.
w R., gospodarstwo rolne w B. o pow. [...] ha, dom wczasowy o pow. [...] m kw., samochód M. [...] rok prod. [...] o wartości [...] zł oraz samochód marki M. rok prod. [...].
W rubryce formularza dotyczącej dochodów skarżący wpisał dochody z renty żony w kwocie [...] zł oraz dochody z działalności gospodarczej w kwocie [...] zł.
Wykonując wezwanie referendarza sądowego do nadesłania dodatkowych dokumentów obrazujących sytuację majątkową skarżącego, pełnomocnik skarżącego nadesłał:
1. oświadczenie skarżącego, z którego wynika m.in., że gospodarstwo rolne
w B. nie jest użytkowane rolniczo i nie przynosi dochodów, a także, iż mieszkanie w R. nie przynosi żadnych dochodów, gdyż jest użytkowane nieodpłatnie przez córkę skarżącego i jej dziecko, córka nie pracuje i jest na zasiłku, korzysta z pomocy rodziców udzielanej w miarę ich możliwości; odnośnie domu o pow. [...] m kw. skarżący wyjaśnił, że z nim i jego żoną mieszka również szwagier, który partycypuje w kosztach ogrzewania i w części mediów w kwocie [...] zł miesięcznie. Skarżący wskazał też, że ośrodek wczasowy prowadzi sezonowo przeciętnie 60-70 dni w roku, a także iż posiada 2 karty kredytowe w banku BOŚ i PKO SA N., na których ma zadłużenie w kwocie ponad [...] zł i ma kłopoty z jego spłatą. Skarżący i jego żona nie posiadają lokat bankowych;
2. zaświadczenie banku Pekao SA z 16.01.2015 r. o posiadanym rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym, zawierające informacje o zadłużeniu
w wysokości [...] zł, o blokadzie konta od dnia 16.07.2014 r. z tytułu należności ZUS na kwoty [...] zł, [...] zł i [...] zł, a także
o zadłużeniu na karcie kredytowej w kwocie [...] zł;
3. kopię rocznego zeznania podatkowego męża skarżącej za 2013 r., w którym zadeklarował łączne przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej
w kwocie [...] zł, koszty uzyskania przychodów w kwocie [...] zł, dochód w kwocie [...] zł;
4. kopie zestawień transakcji dla karty kredytowej w BOŚ SA za okresy od
22 października 2014 r. do 5 stycznia 2015 r., z całkowitym zadłużeniem na koniec tego okresu w kwocie [...] zł;
5. kopię historii rachunku posiadanego przez skarżącego i jego żonę w BOŚ SA za okres od 6 października 2014 r. do 5 stycznia 2015 r., z saldem końcowym
w kwocie [...] zł;
6. wyciągi z drugiego rachunku posiadanego przez skarżącego i jego żonę w BOŚ SA za okres od 6 października 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. z saldem końcowym w kwocie [...] zł;
7. wyciąg z księgi przychodów i rozchodów za okres od 1.01.2014 r. do 31.12.2014 r., z którego wynika, że mąż skarżącej uzyskał przychody z działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, koszty uzyskania przychodów w kwocie [...] zł, dochód w kwocie [...] zł.
8. faktury VAT za energię elektryczną, za gaz, naliczenie za wywóz odpadów komunalnych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – o co ubiega się skarżący w niniejszej sprawie - następuje, gdy strona będąca osobą fizyczną wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania, i jej aktualnej kondycji finansowej.
Skoro przyznanie prawa pomocy to w istocie "kredytowanie" kosztów postępowania z budżetu Państwa (tj. dodatkowe obciążenie innych obywateli)
i winno być udzielane wyjątkowo - przede wszystkim osobom bezrobotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku oraz pozbawionych (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł. Obniżenia standardu życia w danym miesiącu wskutek konieczności poniesienia kosztów sądowych nie można utożsamiać z uszczerbkiem w swoim niezbędnym utrzymaniu. Ponadto nie można, stosując prawo pomocy, chronić czy też wzbogacać majątku osób prywatnych, gdyż celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym brak środków finansowych ten dostęp uniemożliwia. Dodatkowo koszty sądowe nie mogą być stawiane na ostatnim miejscu pod względem kolejności ich zaspokajania. Koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie rodziny, które winny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami. Dlatego też część uzyskiwanych środków powinna być przeznaczona na ich poniesienie. Jeśli strona decyduje się bowiem na zainicjowanie postępowania sądowego, to powinna liczyć się z koniecznością ich poniesienia, chyba że wykaże brak możliwości w tym zakresie, co w sprawie niniejszej nie nastąpiło.
Okoliczności podane we wniosku i wynikające z akt sprawy uzasadniają bowiem stwierdzenie, że skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wprawdzie należało zauważyć, że otrzymywane przez skarżącego i jego żonę dochody z sezonowej działalności gospodarczej (w 2014 r. kwocie [...] zł, a więc miesięcznie w kwocie [...] zł) oraz z renty łącznie w kwocie ok. [...] zł netto, przy braku oszczędności z pewnością nie wystarczałyby na pokrycie należnych w sprawie kosztów postępowania sprowadzających się obecnie do wpisu od skargi w kwocie [...] zł, a także w drugiej sprawie zawisłej przed tut. Sądem, dotyczącej żony skarżącego o sygn. akt I SA/Sz 1458/14, w kwocie [...] zł, jednak zwrócić należało uwagę również na inne okoliczności sprawy, które mają wpływ na ocenę możliwości płatniczych skarżącego.
Skarżący i jego żona są właścicielami znacznego majątku w postaci nieruchomości, a także [...] samochodów osobowych. Nie można zatem uznać skarżącego i jego żony za osoby ubogie, wymagające pomocy Państwa w zakresie ponoszenia kosztów sądowych. Zdaniem referendarza sądowego status materialny skarżącego i jego żony znacznie wykracza ponad przeciętny poziom.
Posiadają oni dom o pow. [...] m kw., mieszkanie o pow. [...] m kw. w R., gospodarstwo rolne w B. o pow. [...] ha, dom wczasowy w M. o pow. [...] m kw. Nie wykazano aby majątek nieruchomy był obciążony w stopniu uniemożliwiającym jego zarobkowe wykorzystanie. Wręcz przeciwnie z oświadczeń skarżącego jak i z akt administracyjnych wynika, że majątek ten służył już w przeszłości jako dodatkowe źródło dochodów. Sprzedawane bowiem były działki rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego w B. Okoliczność, że sprzedaż ta dokonywana była w celu spłaty zadłużenia z tytułu przewalutowanego kredytu (z Euro na złotówki) pozostaje bez znaczenia dla oceny zdolności ponoszenia kosztów sądowych, gdyż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w zakresie prawa pomocy, spłata innych zobowiązań, nie może być traktowana priorytetowo przed powinnością poniesienia kosztów sądowych. Skoro skarżący nie podał specjalnych powodów, dla których nie mógłby wyzbyć się czy wykorzystać w celach zarobkowych nieruchomości gruntowej w B., której - wedle oświadczenia nie użytkuje, to należało uznać, że posiadanie tej nieruchomości umożliwia zdobycie dodatkowych środków pieniężnych na poniesienie kosztów sądowych.
Ponadto biorąc pod uwagę stan posiadania skarżącego, dodatkowo należy wskazać, iż "zgodnie (...) z utrwaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego sposób w jaki właściciel wykorzystuje swój majątek, nie może mieć wpływu na ocenę, czy posiada on dostateczne środki na uiszczenie wpisu. Istotne jest bowiem, że posiadany majątek może przynosić potencjalne pożytki, może również służyć jako zabezpieczenie pożyczki czy kredytu, jeśli właścicielowi, który jest zobowiązany do poniesienia określonych wydatków, brakuje bieżących środków finansowych (...). Również w postanowieniu z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt FZ 454/04 Naczelny Sąd Administracyjny, uznał, że posiadanie majątku, szczególnie nieruchomości (...) w zasadzie wyklucza możliwość zwolnienia od kosztów sądowych, zwłaszcza w sytuacji, gdy majątek ten nie jest obciążony prawami osób trzecich w żaden inny sposób nie została ograniczona możność jego zbycia." (z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r.; sygn. akt I OZ 563/09; orzeczenie dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa. gov.pl).
Reasumując, powyższe okoliczności, a więc posiadanie majątku w postaci czterech nieruchomości, niewykazanie okoliczności wskazujących na brak możliwości ich wykorzystywania gospodarczo (zwłaszcza gruntów w B.), nie pozwalają na przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło