I SA/Sz 1512/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K.D. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty uzdrowiskowej p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi K.D. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, kwotę [...] zł ([...]), w tym wynagrodzenie w kwocie [...] zł ([...]) oraz podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...]). Postanowieniem referendarza sądowego WSA w Szczecinie z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1512/13 ustanowiono dla skarżącego E.K. pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła adwokata K.D. Wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1512/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę skarżącego orzekając o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza P. z dnia [...]. W związku ze skargą kasacyjną organu od ww. wyroku Sądu, pełnomocnik skarżącego złożył odpowiedź na ww. skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 października 2016 r. sygn. akt II FSK 2504/14 oddalił wspomnianą skargę kasacyjną organu, przekazując rozstrzygnięcie o kosztach pomocy prawnej z urzędu WSA w Szczecinie. Jak wynika ze sporządzonego protokołu rozprawy (karta nr 87 akt sprawy), adwokat K.D. nie stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W piśmie z dnia 9 grudnia 2016 r. pełnomocnik ponowił wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną z urzędu za postępowanie przed NSA. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów, zagadnienie to normuje aktualnie, od 2 listopada 2016 r., rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714). Mając na uwadze treść § 22 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, należało do rozpoznania wniosku adwokata o przyznanie wynagrodzenia za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zastosować przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015 r., poz. 1801, dalej "rozporządzenie"), które obowiązywało, co do zasady, od 1 stycznia 2016 r. i utraciło moc z dniem 2 listopada 2016 r. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w związku z § 8 pkt 1 rozporządzenia, opłata maksymalna za koszty nieopłaconej pomocy prawnej adwokata w sprawie wynosi w pierwszej instancji 120 zł. W myśl natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia opłata maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 240 zł. Przepis ten stanowi podstawę do ustalenia maksymalnej opłaty za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną (por. uchwała NSA z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12, dostępna: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W myśl natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do § 4 ust. 2 rozporządzenia, ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nie przekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy radcy prawnego w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W rozpoznawanej sprawie, stosownie do treści § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia, mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy, należało ustalić opłatę za poniesione koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości równiej wartości przedmiotu sprawy wynoszącej [...] zł (wysokość spornej opłaty uzdrowiskowej). Opłatę tę zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji dało kwotę [...] zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. b w związku z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia, należało orzec jak na wstępie.