I SA/Sz 189/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), , , , po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Sz. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący S. Sz. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Uzasadniając wniosek skarżący powołał się na przesłankę wyrządzenia mu znacznej szkody. Podał, że wobec niego toczy się ok. 15 tożsamych postępowań administracyjnych, z których w pięciu doszło do wydania ostatecznych decyzji określających zobowiązanie podatkowe na łączną kwotę ponad [...] zł. W ocenie skarżącego, w sytuacji gdyby postępowanie sądowo-administracyjne nie doprowadziło do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i innych ostatecznych decyzji wydanych w identycznych sprawach, skarżący z uwagi na wysokość i jednoczesny termin wymagalności - nienależnych jego zdaniem - zobowiązań podatkowych, będzie zmuszony do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i faktycznie zostanie pozbawiony jakichkolwiek środków, pozwalających nie tylko kontynuować działalność gospodarczą, ale również spełnić ewentualne zobowiązania podatkowe. W załączeniu skarżący przesłał PIT 36 za 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Należy także wskazać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczne z uznaniem zasadności wniesionej skargi, która będzie rozpoznawana przez Sąd w odrębnym postępowaniu. Stosownie do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz przedstawionych przez skarżącego argumentów, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżący wykazał, że toczy się wobec niego 15 tożsamych postępowań administracyjnych, których celem jest określenie zobowiązania podatkowego, w innej niż zadeklarowanej przez skarżącego wysokości, i że w pięciu sprawach doszło do wydania ostatecznych decyzji określających to zobowiązanie (zaskarżonych do tut. Sądu) na łączną kwotę ponad [...] zł. Skarżący przedstawił również zeznanie podatkowe o wysokości osiąganego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011, z którego wynika, że osiągnął dochód na poziomie [...] zł i zobowiązany był uiścić podatek w kwocie [...] zł. Zdaniem Sądu są to okoliczności niewystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 3 powołanej ustawy. Mając na względzie zasadę, że ostateczna decyzja organu podatkowego podlega wykonaniu, chociażby była nieprawomocna i zaskarżona do sądu administracyjnego, konieczność poniesienia przez skarżącego finansowego ciężaru, na obecnym etapie postępowania w kwocie, tj.[...] zł (kwota wynikająca z 5 decyzji), nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest bowiem nieodwracalność skutków tego wykonania lub względnie realna groźba wystąpienia poważnej szkody majątkowej, o czym trudno mówić w niniejszej sprawie skoro skarżący nie odniósł się do swojej obecnej, rzeczywistej sytuacji finansowej, posiadanego majątku, które to informacje pozwalają na ocenę ww. przesłanek. Za niewystarczające Sąd uznał samą informację o dochodach uzyskanych w 2011 r., gdyż nie świadczą one o aktualnych możliwościach płatniczych skarżącego. Skarżący nie wskazał także w jakiej formie i w jakim rozmiarze prowadzona jest działalność gospodarcza oraz na czym ona polega, co pozwoliłoby Sądowi odnieść się do przesłanek przewidzianych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności te nie wynikają też z akt administracyjnych, zaś Sąd nie jest zobowiązany ustalać ich we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącego uzasadnienia wniosku. Wymogu dostatecznego uzasadnienia wniosku nie spełnia także powołanie się przez skarżącego na ogólne stwierdzenie, że ewentualna egzekucja zobowiązania podatkowego spowoduje pozbawienie go środków pozwalających na kontynuowanie działalności gospodarczej i wykonanie zobowiązania podatkowego, ale także - w jego ocenie - konieczność złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Przeciwnie, powołując się na powyższe okoliczności, strona musi je uprawdopodobnić (por. postanowienie NSA z 26 stycznia 2010 r., II GZ 8/10 - dostępne na stronie internetowej NSA). Wobec powyższego przewidywania skarżącego, co do ewentualnych skutków finansowych związanych z obowiązkiem uiszczenia należności, wynikających zarówno z zaskarżonych do Sądu i ewentualnie przyszłych decyzji podatkowych, nie poparte żadnymi dowodami ani też argumentami, nie stanowią przesłanek wstrzymania wykonania decyzji spośród wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak w sentencji.