I SA/Sz 189/15
PostanowienieWSA w Szczecinie2015-04-28
Skład orzekający: Kazimierz Maczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej, który nie został uzasadniony przez stronę skarżącą, może zostać uwzględniony przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie może uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli strona skarżąca nie przedstawiła uzasadnienia wykazującego istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak takiego uzasadnienia uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku i nie może być zastąpiony przez działania sądu.Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych. W piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r. skarżąca Spółka wniosła o "wstrzymanie wykonalności decyzji", jednak wniosek ten nie został uzasadniony. Sąd administracyjny rozpatrzył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 28 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpatrzeniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "D.-A." Spółki z o.o. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
"D.-A." Spółka z o.o. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych (odnośnie numeru identyfikacyjnego[...] ), wnosząc o:
uchylenie decyzji w całości, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa,
przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia ARiMR,
dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów zawnioskowanych w niniejszej skardze,
przeprowadzenie rozprawy,
zasądzenie kosztów postępowania od ARiMR na rzecz skarżącej Spółki.
Ponadto skarżąca Spółka na mocy art. 115 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", wniosła o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego, celem należytego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Opisując treść ww. skargi, organ omyłkowo wskazał, że w skardze (cyt.): "Jednocześnie Strona wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji organu poprzez niedokonywanie uchylenia czynności w postaci wpisu skarżącej pod numerem [...] do krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Strona również wnosi:
na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 PPSA o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez niedokonywanie uchylenia czynności wpisu skarżącej pod numerem identyfikacyjnym [...] do krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,
a na wypadek, gdyby organ nie uwzględnił powyższego wniosku, Strona wnosi:
na podstawie art. 61 § 3 PPSA o wstrzymanie przez tutejszy Sąd wykonania decyzji organu zgodnie z treścią wniosku, o którym mowa w punkcie 1."
Następnie, w piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r., ustosunkowując się do odpowiedzi organu na wniesioną skargę, pełnomocnik skarżącej Spółki oświadczył, że skarżąca Spółka podtrzymuje zarzuty opisane w skardze na decyzję organu z dnia 22 grudnia 2014 r. oraz w odwołaniu od decyzji Kierownika Biura Powiatowego z dnia 25 lipca 2014 r., wnosząc m.in. o "wstrzymanie wykonalności decyzji". Wniosek ten nie został przez pełnomocnika Skarżącej uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty wyłącznie w piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r. i nie zawierał żadnego uzasadnienia.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powołanego powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., oraz że to strona skarżąca powinna wykazać, że wykonanie danego aktu pociągnie za sobą ww. skutki. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być bowiem przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, dostępne w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie jest również zobowiązany ustalać ww. okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1522/12, Lex nr 1225721 oraz z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 5/12, Lex nr 113637).
Zgłoszony w rozpoznawanej sprawie wniosek nie został przez Skarżącą w żaden sposób uzasadniony, co oznacza, że Skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wystąpiły przesłanki do przyznania Jej ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło