I SA/Sz 19/11

Dnia 7 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E O na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a I. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, II zawiesić postępowanie sądowe W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia 10 listopada 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, E O zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, który następnie uzupełniła pismem procesowym z dnia 5 grudnia 2010 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji organów podatkowych, ustalających zobowiązanie podatkowe (jej zdaniem z rażącym naruszeniem prawa materialnego i procesowego) w wysokości łącznie [...]zł będzie się wiązało z koniecznością licytacji majątku skarżącej, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej i jej rodziny i wyrządzi szkodę. Ponadto wskazano, że bezpośrednią konsekwencją wykonania decyzji będzie zajęcie konta firmowego skarżącej, co bezpośrednio wpłynie na warunki bytowe strony i znacznie utrudni utrzymanie gospodarstwa rolnego. Wystąpienie znacznej szkody, zdaniem wnioskodawczyni, związane jest z długotrwałością postępowania podatkowego i z tym, że odzyskanie utraconych środków pieniężnych będzie uzależnione od wydania kolejnej decyzji przez organy podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, iż to wnioskodawca winien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Wprawdzie orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zapada wyłącznie na żądanie strony, jednak w świetle orzecznictwa, sąd może badać również z urzędu okoliczności, decydujące o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, chociażby nie zostały podniesione przez stronę wnioskującą. W ocenie Sądu, skarżąca w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała jaki jest bezpośrednio związek pomiędzy wysokością należności podatkowej a niebezpieczeństwem powstania szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na licytację majątku, zajęcie rachunków bankowych, a więc wszczęcie postępowania egzekucyjnego i jego wpływ na warunki bytowe i działalność strony nie poparte żadnymi danymi liczbowymi i dokumentami nie uprawdopodabniają okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Poza tym, co do zasady egzekucja należności pieniężnych nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie prowadzi bowiem do skutków nieodwracalnych i pozbawiających stronę środków do życia. Niemniej jednak – mając na uwadze znaczną wysokość zobowiązań podatkowych ustalonych skarżącej za 2004 r. i 2005 r. oraz inne okoliczności sprawy wniosek skarżącej podlega uwzględnieniu. Zdaniem Sądu, sama wysokość zobowiązania podatkowego bowiem – niezależnie od tego czy jej przymusowe ściągnięcie jest możliwe – uzasadnia udzielenie skarżącej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Odnośnie rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie wskazać należy, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Do Trybunału Konstytucyjnego w trybie skargi konstytucyjnej (sprawa o sygn. akt SK 18/09) zostały zaskarżone przepisy art. 20 ust. 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), które są tożsame z podstawą prawną ustalenia w niniejszej sprawie spornego zobowiązania podatkowego. Przyjąć zatem należy, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy może być uwarunkowane wynikiem toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W tym miejscu należy wskazać, że fakt zawieszenia postępowania w sprawie dodatkowo przemawia za pozytywnym rozstrzygnięciem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro bowiem istnieje niepewność co do daty rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny w przedmiocie przedstawionej mu w opisanej skardze konstytucyjnej problemu prawnego – nie można przerzucać na skarżącą ryzyka nieprzewidzianego przedłużenia postępowania w tamtej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.