I SA/Sz 193/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Sędzia NSA Krystyna Zaremba Protokolant: st.sekr.sąd. Anna Malinowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2005 r. sprawy ze skargi L. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu środka transportu z innego państwa członkowskiego o d d a l a skargę Zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 306a i art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej , utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiające L. W. wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu środka transportu z innego państwa członkowskiego. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że L. W. w dniu 10 listopada 2004r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z terytorium państwa członkowskiego UE środka transportu tj. samochodu osobowego marki N.. Do wniosku dołączono umowę kupna-sprzedaży samochodu, kartę pojazdu /wraz z tłumaczeniem/, dowody wpłaty podatku akcyzowego i opłaty skarbowej oraz kserokopię świadectwa homologacji pojazdu i tymczasowego dowodu rejestracyjnego. Wynika dalej z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści gdyż jak wyjaśnił w swoim postanowieniu nabyty przez L.W. pojazd jest nowym środkiem transportu, spełniającym kryteria wymienione w art. 2 pkt 10 lit. "a" ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, a wewnątrzwspólnotowe nabycie środka transportu zobowiązuje nabywcę do uiszczenia podatku od towarów i usług. W zażaleniu wniesionym do Dyrektora Izby Skarbowej L. W. zażądał uchylenia postanowienia organu I instancji, gdyż w jego ocenie nabyty przez niego pojazd nie jest nowym środkiem transportu lecz starym, przejechał bowiem więcej niż 6000 km, a od momentu dopuszczenia go do użytku minęło więcej niż sześć miesięcy. Według stanowiska wyrażonego w zażaleniu organ podatkowy dokonał zwężającej interpretacji art. 2 pkt 10 lit. "a" ustawy o podatku od towarów i usług bowiem ograniczył się do ustalenia daty pierwszej rejestracji pojazdu, a pominął datę, w której pojazd podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu. Za moment dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego, zgodnie z art. 2 pkt 10 , lit. "a" ustawy o podatku od towarów i usług, uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza. Pierwszym właścicielem samochodu marki N. był salon samochodowy AM R. Spółka z o.o., która w dniu 19 kwietnia 2004r.nabyła pojazd od producenta. Od tej daty pojazd według stanowiska wyrażonego w zażaleniu był dopuszczony do ruchu, co wynika z karty pojazdu oraz świadectwa dopuszczenia do ruchu. Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie w wyniku wniesionego zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że z akt zgromadzonych w sprawie bezspornie wynika, że samochód osobowy marki N. wyprodukowany został przez N. (Francja) w dniu 19 kwietnia 2004r. i po raz pierwszy zarejestrowany został w dniu 27 maja 2004r. przez Salon Samochodowy AM R. Spółka z o.o. . Stan ten potwierdza treść "Fahrzeugbrief' (karta pojazdu), bowiem na stronie pierwszej, zawiera stwierdzenie, iż pojazd samochodowy o numerze rejestracyjnym [...], został w dniu dzisiejszym dopuszczony do komunikacji i zarejestrowany przez Salon Samochodowy AM R. Spółka z o.o. . Informacje te są jednoznaczne i zostały potwierdzone okrągłą pieczęcią z herbem Miasta D. z datą 27 maja 2004r. Dlatego zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej jest oczywiste, że samochód osobowy marki N. został pierwszy raz zarejestrowany i dopuszczony do ruchu drogowego z dniem 27 maja 2004r. Natomiast na stronie 4 karty R. N. SPÓŁKA AKCYJNA potwierdza, że 19 kwietnia 2004r. przedmiotowy samochód spełnia wymagania określone w zezwoleniu z 1 sierpnia 2003r. nr [...] wydanym przez [...] Zatem spełnia określone wymogi techniczne, może być używany i w tym dniu był wystawiony do sprzedaży, faktycznie 19 kwietnia 2004r. jest datą jego wyprodukowania. Organ odwoławczy stwierdził, że z dokumentów przedstawionych przez L. W. nie wynika aby pojazd ten podlegał obowiązkowi rejestracji z datą wcześniejszą niż dzień pierwszej rejestracji tj. przed 27 maja 2004r. Dalej Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że na podstawie art. 9 ust.3 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowania podatkiem od towarów i usług podlega nabycie nowych środków transportowych, a definicja tego środka wskazana została w art. 2 pkt 10 lit. a tej ustawy. Określenie tą definicją warunków technicznych jakie powinien spełniać pojazd i wskazanie na konieczność przejechania nie więcej niż [...] kilometrów lub aby od momentu dopuszczenia go do użytku nie upłynęło więcej niż 6 miesięcy przesądza, iż warunki te jednoznacznie identyfikują pojęcie nowego środka transportu. Samochód osobowy nabyty przez L. W. spełnia warunki techniczne wymienione w powołanych przepisach, a jego przebieg strona określiła na 7.252 km. Jednak od daty jego pierwszej rejestracji w dniu 27 maja 2004r. i dopuszczenia do użytku aż do dnia zakupu przez stronę 3 listopada 2004r. nie upłynęło 6 miesięcy. Dlatego organ odwoławczy stwierdził, że samochód nabyty przez L. W. spełnia warunki dla nowych środków transportu zatem z tytułu tego nabycia powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skarżący L. W. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu środka transportu z innego państwa członkowskiego. W uzasadnieniu skargi powtórzone zostały zasadnicze argumenty podniesione wcześniej w zażaleniu, a ponadto skarżący powołał się na art. 28a VII Dyrektywy Rady Wspólnoty Europejskiej z 17 maja 1977r. zauważając, że do uznania pojazdu za "nowy środek transportu" konieczne jest spełnienie łącznie dwóch warunków, tj. aby przebieg pojazdu był mniejszy niż 6.000 km oraz od daty oddania go do użytku upłynęło mniej niż 6 miesięcy i te warunki według skarżącego spełnia samochód nabyty przez niego, bowiem samochód podlegał obowiązkowi rejestracji od dnia 19 kwietnia 2004r., zatem w dacie jego nabycia przez skarżącego jego okres użytkowania przekraczał 6 miesięcy, czyli że były spełnione łącznie warunki do uznania, że nabyty przez niego pojazd nie jest nowym środkiem transportu. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zagadnieniem spornym w rozpoznawanej sprawie jest przyjęta przez organy podatkowe data pierwszej rejestracji nabytego przez skarżącego środka transportowego tj. samochodu osobowego marki "N", od której to daty organy liczą rozpoczęcie okresu użytkowania tego pojazdu. Okres ten jest w sprawie istotny, gdyż w świetle art. 9 ust.3 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nabycie wewnątrzwspólnotowe nowych środków transportowych podlega opodatkowaniu podatkiem do towarów i usług. Za nowe środki transportu zgodnie z art. 2 pkt 10 lit. "a" ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje uznawać te pojazdy lądowe, które oprócz cech technicznych wymienionych w tym przepisie przejechały nie więcej niż 6.000 km lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy przy czym za moment odpuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza. Nie jest kwestią sporną ilość kilometrów przejechanych przez nabyty przez skarżącego pojazd samochodowy i wynosi ona 7.725 km. Natomiast drugi warunek tj. okres użytkowania jest sporny bowiem organy liczą okres dopuszczenia pojazdu do użytku od dnia 27 maja 2004r. tj. od daty pierwszej rejestracji pojazdu przez Salon Samochodowy A. Spółka z o.o. . Skarżący natomiast uważa, że skoro przepis art. 2 pkt 10 lit. a nakazuje przyjąć za moment dopuszczenia do używania, bądź datę pierwszej rejestracji bądź datę, w której pojazd po raz pierwszy podlegał obowiązkowi rejestracji w zależności która z tych dat jest wcześniejsza to należy przyjąć datę 19 kwietnia 2004r. to jest datę otrzymania pojazdu przez niemiecki salon samochodowy A. Spółka z o.o. Wymieniona data wynika z karty pojazdu /str.4/ i dotyczy potwierdzenia cech pojazdu i ich zgodności z typem pojazdu, dla którego wydano powszechne zezwolenie na komunikację o numerze: nr [...] w dniu 1 sierpnia 2003r. w [...], przez [...]., a to oznacza, że pojazd ten d tej daty podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia go do ruchu. W ocenie Sądu data 19 kwietnia 2004r. będąca oświadczeniem producenta, że pojazd N. został wykonany zgodnie z typem pojazdu zgodnie z zezwoleniem nie może być traktowana jako moment, od którego pojazd po oraz pierwszy podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego. Podleganie obowiązkowi rejestracji jest uregulowane odrębnymi przepisami i w aspekcie niniejszej sprawy oznaczać może to, iż mimo istniejącego obowiązku rejestracji pojazd ten nie został zarejestrowany. Okoliczności takich w niniejszej sprawie skarżący przed organami podatkowymi nie wykazał. Przedstawił natomiast dowód w postaci karty pojazdu, z którego wynika, że w dniu 27 maja 2004r. pojazd został dopuszczony do komunikacji i w tym dniu zarejestrowany. Zasadnie zatem organy uznały, że okres używania pojazdu należy liczyć od daty pierwszej rejestracji. Od tej daty do daty nabycia pojazdu przez skarżącego która miała miejsce 3 listopada 2004r. nie upłynęło jeszcze 6 miesięcy. W tych okolicznościach organy podatkowe nie miały podstaw do uznania, że nabyty przez skarżącego pojazd nie jest pojazdem nowym. Z tych przyczyn skarga jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega oddaleniu.