I SA/Sz 194/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.) Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2006 r. sprawy ze skargi "T" Spółki z o.o. w S. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...]nr [...] p o s t a n a w i a: o d r z u c a skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w S. po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego w Spółce z o.o. "T" w S. w dniu [...] wydał wynik kontroli, w którym wskazano w punkcie II na nieprawidłowości polegające na: 1/ niedopełnieniu obowiązku terminowego złożenia sprawozdań ze stanu zobowiązań OPI/STANY i OPE/STANY z naruszeniem art. 30 ust.1 i 3 ustawy z 27 lipca 2002r. Prawo dewizowe /Dz.U. Nr 141,poz.1178/ i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 grudnia 2002r. w sprawie sposobu, zakresu i terminów wykonywania przez rezydentów dokonujących obrotu dewizowego obowiązków przekazywania Narodowemu Bankowi Polskiemu danych w zakresie niezbędnym do sporządzenia bilansu płatniczego oraz bilansów należności i zobowiązań zagranicznych państwa /Dz.U. Nr 218, poz. 1835, oraz 2/ zaniżeniu wartości celnej towarów, a tym samym cła i podatku VAT, z pominięciem opłat licencyjnych sprzecznie z art. 30 § 1 pkt 3 Kodeksu celnego i art. 15 ust.4 ustawy o VAT z 1993r. W punkcie [...] pouczono Spółkę, że w zakresie dotyczącym przestrzegania przepisów Prawa dewizowego służy jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu kontrolnego do usunięcia naruszenia prawa, zaś w pozostałym zakresie dotyczącym należności celnych poinformowano, że wynik kontroli zostanie przekazany właściwemu organowi celnemu. Pismem z dnia [...] Spółka wezwała Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa przez uznanie, że nie doszło do zaniżenia wartości celnej towarów wprowadzonych na polski obszar celny. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Dyrektor U.K.S. pismem z [...] poinformował Spółkę, że zgodnie z art. 24 ust.1 pkt 2 lit.b, art.27 ust.2 i 2a pkt 1 ustawy z 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2004r. Nr 8, poz. 65 ze zm.), w sprawie należności celnych wynik kontroli nie stanowi rozstrzygnięcia, doręcza się go właściwemu organowi celnemu do rozpatrzenia, oraz że dopiero wydanie decyzji przez ten organ otworzy możliwość jej zaskarżenia, wobec czego na wynik kontroli w tym zakresie skarga nie przysługuje. W dniu [...] Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wynik kontroli z [...] domagając się jego zmiany przez uznanie, że nie doszło do zaniżenia wartości celnej towarów wprowadzonych na polski obszar celny oraz że Spółka należycie wywiązała się z obowiązku składania sprawozdań OPI stany i OPE stany i nie naruszyła przepisów Prawa dewizowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę stwierdzając, że w zakresie dotyczącym naruszenia przepisów Prawa dewizowego Spółka nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), gdyż tym zakresie nie wezwała organu, który wydał wynik kontroli do usunięcia naruszenia (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Natomiast w części dotyczącej ustaleń co do wartości celnej towarów sprowadzonych na polski obszar celny skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a ponieważ wynik kontroli w tym zakresie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest aktem ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wynik kontroli w omawianej części zawiera wyłącznie wskazanie uchybień i ustalenia, które same w sobie nie kreują konkretnego obowiązku adresata wynikającego z przepisów prawa materialnego. Obowiązek dotyczący należności celnych lub podatkowych wynikać może wyłącznie z decyzji, co do której strona ma zapewnione środki zaskarżenia i możliwość obrony swojego interesu, w tym poprzez zwalczanie ustaleń wyniku kontroli stanowiącego li tylko element materiału dowodowego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji.