I SA/Sz 2/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Protokolant Beata Radomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi M.J. na decyzję Dyrektor Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zajęcia towaru na poczet należności oddala skargę. I SA/Sz 2/07 Uzasadnienie W dniu 30.08.2003r. Funkcjonariusze Komendy Policji S., podczas pełnionej służby, zatrzymali do kontroli na wysokości zjazdu z autostrady na Ś., samochód osobowy marki VW Golf o niemieckim nr rejestracyjnym X. Kierującym pojazdem okazał się S. W., mieszkaniec S., który oświadczył, że samochód nie jest jego własnością i miał go jedynie dostarczyć do S. na prośbę M. J. zamieszkałego w N. Z wyjaśnień M. J. wynika, że przedmiotowy pojazd miał być podarunkiem z okazji uroczystości ślubnej, lecz prezent nie został przyjęty przez krewnego, gdyż obdarowany nie miał pieniędzy na dokonanie stosownych opłat. S. W. miał na prośbę właściciela pojazdu, M. J., dostarczyć pojazd z Ż. do S.. Samochód miał być oclony w S. i zarejestrowany na polskich tablicach rejestracyjnych. Ponadto M. J. zeznał, że tablice rejestracyjne znajdujące się na zatrzymanym pojeździe pochodzą od samochodu żony A. J., co pani J. potwierdziła w trakcie toczącego się postępowania. W dniu 16.10.2003 r. organ celny postanowieniem nr [...] wszczął dochodzenie w sprawie karnej skarbowej. Organ I instancji postanowieniem znak [...] z dnia 17.12.2003 r. wszczął postępowanie w sprawie uregulowania sytuacji ww. towaru. W dniu 24.12.2003 r. postanowieniem znak [...] organ zawiesił wszczęte postępowanie, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w postępowaniu karnym skarbowym. Naczelnik Urzędu Celnego w S. postanowieniem znak [...] z dnia 1.09.2005 r. ponownie wszczął z urzędu, wobec pana M.J., postępowanie celne w sprawie uregulowania sytuacji towaru w postaci samochodu osobowego marki VW Golf. Postanowieniem z dnia [...]. o sygn. [...] (prawomocne z dniem [...]) Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. umorzył śledztwo przeciwko M. J. i S. W., oskarżonym o czyn z art. 91 § 3 Kodeksu karnego skarbowego, w związku z brakiem znamion czynu zabronionego oraz postanowił przekazać - po uprawomocnieniu się postanowienia - do postępowania celnego, samochód osobowy marki VW Golf o numerze nadwozia W., roku produkcji 1993. Pismem z dnia 29.08.2005r. (wpływ do organu celnego w dniu 04.l0.2005r.) M. J., reprezentowany przez adwokat L. M., zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego w S. z wnioskiem o wydanie mu samochodu marki VW Golf. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jego pierwotny wniosek o wydanie samochodu datowany na 24.05.2005r. nie został rozpatrzony przez organ celny I instancji, a przekazanie przez Prokuraturę akt sprawy do postępowania celnego, w sytuacji prawomocnego umorzenia śledztwa, jest bezskuteczne i uniemożliwia wdrożenie w stosunku do niego procedury celnej. Naczelnik Urzędu Celnego w S. pismem nr [...] z dnia 20.09.2005r: poinformował M. J. o możliwości uregulowania sytuacji celnej pojazdu, w tym złożenia stosownego zabezpieczenia na poczet należności celnych i podatkowych, w terminie 30 dni od daty otrzymania pisma. W dniu 18.10.2005r. do Naczelnika Urzędu Celnego w S. wpłynęło pismo z dnia 17.1 0.2005r. adwokat L. M., stanowiące zgłoszenie pełnomocnictwa udzielonego jej przez M. J. wraz z wnioskiem o zakreślenie dodatkowego terminu do zajęcia stanowiska w niniejszej sprawie. Organ celny I instancji pismem nr [...] z dnia 21.10.2005r. wyznaczył pełnomocnikowi M. J. nowy, 30-dniowy termin na uregulowanie sytuacji towaru, w związku z pismem pełnomocnika z dnia 20.09.2005r. o przedłużenie tego terminu. Strona nie skorzystała z tej możliwości. Postanowieniem z dnia 21. 12.2005r. znak [...] Naczelnik Urzędu Celnego w S. podjął z urzędu postępowanie w sprawie uregulowania sytuacji towaru w postaci samochodu osobowego marki VW Golf o nr nadwozia W., roku produkcji 1993, zawieszone postanowieniem nr [...] z dnia 24.12.2003r., z uwagi na uprawomocnienie się rozstrzygnięcia w postępowaniu karnym skarbowym. Postanowieniem nr [...] z dnia 20.03.2006r. (doręczone pełnomocnikowi Strony w dniu 21.03.2006r.) Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie zajęcia towaru w postaci samochodu osobowego marki VW Golf o nr nadwozia W., roku produkcji 1993, w celu zabezpieczenia kwoty należności, które ciążą na tym towarze. Jednocześnie odrębnym postanowieniem o tym samym znaku, organ celny I instancji wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego w powyższej sprawie. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Strony w dniu 21.03.2006r. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Decyzją nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w S. stwierdził powstanie w dniu 30.08.2003r. długu celnego w wysokości [...] zł, w związku z nielegalnym wprowadzeniem towaru na polski obszar celny oraz określił kwotę należnego podatku akcyzowego w wysokości [...] zł i kwotę podatku VAT w wysokości [...] zł. Decyzją znak [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w S. zajął towar w postaci samochodu osobowego marki VW Golf o numerze nadwozia W., roku produkcji 1993, nielegalnie wprowadzony na polski obszar celny, na zabezpieczenie ciążących na nim należności celnych i podatkowych. Od decyzji w sprawie zajęcia pojazdu, pełnomocnik Strony złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie w całości skarżonej decyzji, zwolnienie samochodu spod zajęcia i wydanie go M. J. Skarżonej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił: 1.Obrazę art. 2 Konstytucji RP poprzez zastosowanie art. 26 ustawy z dnia 19.03.2004r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623 z 2004r.) zezwalającego na stosowanie obecnie przepisów uchylonego z dniem 01.05.2004r. Kodeksu celnego do długu celnego powstałego przed dniem przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. 2. Obrazę przepisu art. 241 § l Kodeksu celnego poprzez jego zastosowanie dla zalegalizowania zajęcia samochodu po okresie bezprawnego Jego przetrzymywania, tj. w okresie od dnia 30.03.2005r. do dnia 07.04.2006r. 3. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że na towarze ciążą należności, gdy dopiero w drugiej decyzji z dnia 07.04.2006r. organ celny powiadomił dłużnika o zarejestrowaniu w rejestrze długu celnego kwoty [...] zł. Pełnomocnik Strony wniósł również o przeprowadzenie dowodu z dwóch wniosków o wydanie samochodu z dnia 24.05.2005r. oraz z dnia 29.08.2005r., ze względu na nierozpoznanie ich przez organ celny. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik zarzucił organowi celnemu pominięcie, niezbadanie, czy wobec stwierdzenia wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego niezgodności z ustawą Konstytucja RP art. 22 ustawy z dnia 19.03.2004r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623 z 2004r.), dającego możliwość działania prawa wstecz, nie należy uznać również niezgodnym z Konstytucją art. 26 ww. ustawy. Dodatkowo zdaniem Strony, organ celny dopuścił się naruszenia art. 241 § 1 Kodeksu celnego poprzez przyjęcie, że istnieje dług celny i na towarze ciążą należności. Organ celny nie miał podstaw do zajęcia towaru, gdy cło nie jest w dacie wydania decyzji wymagalne, a na towarze nie ciążą inne należności, gdyż brak jest podstaw do obciążenia dłużnika podatkiem VAT i akcyzowym. Skarżący również zarzucił, że zastosowanie w sprawie art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, która została uchylona przez art. 175 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowi naruszenie zasady działania prawa wstecz. Należy zauważyć iż aby wszcząć postępowanie z urzędu w sprawie zajęcia bezprawnie przetrzymywanego na parkingu samochodu (towaru) organ celny oczekiwał bezczynnie okres około roku tj. od dnia 30 marca 2005 r. do dnia 20 marca 2006 r. Skarżący podnosi, iż w tym czasie złożył za pośrednictwem swojego pełnomocnika dwa wnioski o wydanie samochodu, na które organ celny nie udzielił odpowiedzi ani też nie zalegalizował bezprawnego zatrzymania samochodu bowiem przekazanie samochodu do postępowania celnego z dniem 11 marca 2005 r. przez prokuratora nie oznacza jeszcze zajęcia bądź zatrzymania tegoż samochodu z mocy prawa przez organ celny. Zatem nieuzasadniona zwłoka organu celnego w okresie od dnia 30 marca 2005 r. do dnia 20 marca 2006 r., zakończona zajęciem w dniu 7 kwietnia 2006 r. samochodu skarżącego winna skutkować uznaniem, iż chcąc dokonać zajęcia samochodu w dniu 7 kwietnia 2006 r. organ celny winien stosować obowiązujące w tym dniu przepisy albo co najwyżej przepisy aktualne w dniu wszczęcia z urzędu wyżej oznaczonego postępowania czyli w dniu 20 marca 2006 r. jeżeli organ celny zdecydował się zalegalizować bezprawnie przetrzymywany prze siebie od dnia 30 marca 2005 r. samochód skarżącego. Dyrektor Izby Celnej w S. wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania odwoławczego a Strona nie skorzystała z prawa do zapoznania się z aktami sprawy. Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. znak [...] z dnia [...] w sprawie zajęcia samochodu osobowego marki VW Golf, o nr nadwozia W. i roku produkcji 1993 nielegalnie wprowadzonego na polski obszar celny, na zabezpieczenie należności celno-podatkowych. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ odwoławczy wykazał przesłanki dla zastosowania art. 241 § 1 Kodeksu celnego. W sprawie dług celny powstał w sytuacji powodującej jego powstanie, tj. w momencie zatrzymania pojazdu do kontroli przez funkcjonariuszy Policji - w dniu 30.08.2003r. Dług celny został określony decyzją wymiarową (odwołanie nie wstrzymuje jej wykonania), w której określone zostało dłużnikowi zobowiązanie do zapłaty w określonym terminie należności celno-podatkowych ciążących na towarze, w związku z nielegalnym jego wprowadzeniem na polski obszar celny. Należności tych dłużnik nie uiścił, a także nie złożył stosownego zabezpieczenia na poczet długu. W związku z powyższym organ I instancji zabezpieczył interes Skarbu Państwa, zajmując z urzędu towar w postaci samochodu osobowego marki VW Golf, o nr nadwozia W. i roku produkcji 1993 nielegalnie wprowadzony na polski obszar celny, na zabezpieczenie ciążących na nim należności. Organ odwoławczy wyjaśnił także Stronie kwestię odrębności postępowania karnego skarbowego i postępowania celnego (art. 273 Kodeksu celnego), wskazując, iż pomimo uniewinnienia M. J. w postępowaniu karnym skarbowym Prokurator nie wydał Stronie pojazdu, lecz przekazał pojazd organowi celnemu do postępowania celnego. Dyrektor Izby Celnej w S. odniósł się również do zarzutu Strony o naruszenie przepisu art. 26 Przepisów wprowadzających ustawę-Prawo celne, wskazując, że zajęcie towaru obciążonego należnościami jest konsekwencją nie uiszczenia lub nie zabezpieczenia ciążących na towarze celnym należności. Dług celny powstał przed 01.05.2004r., a ustawodawca wskazał, że w postępowaniach stosuje się przepisy dotychczasowe (Kodeks celny i rozporządzenia wykonawcze do niego) w zakresie obowiązków celnych powstałych przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Ponadto organ odwoławczy wypowiedział się także w zakresie zastosowanych przepisów podatkowych uznając, że organ I instancji prawidłowo zastosował przepisy proceduralne na dzień orzekania, a także obowiązujące na dzień powstania obowiązku podatkowego przepisy materialne ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późno zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Pełnomocnik Strony zarzucił: 1/ naruszenie art. 25 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i art. 2 Konstytucji RP poprzez zastosowanie w sprawie samochodu osobowego o niemieckim numerze rejestracyjnym zatrzymanego do kontroli przez Policję w dniu 30.08.2003r. art. 26 ustawy z dnia 19.03.2004r. - przepisy wprowadzające ustawę prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623 z 2004r.), 2/ zajęcie w dniu 07.04.2006r. przez organ celny ww. samochodu na mocy art. 241 § l Kodeksu celnego po bezprawnym przetrzymywaniu pojazdu w okresie od 30.03.2005r. do 07.04.2006r. celem zabezpieczenia długu celnego powstałego w dniu 30.08.2003r., 3/ niewłaściwe zastosowanie w dniu 07.04.2006r. art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym celem zabezpieczenia należności podatkowych, które nie powstały w dniu ustalenia długu celnego, tj. 30.08.2003r. Pełnomocnik Strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w całości jako naruszającej prawo, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych, przeprowadzenia dowodu z akt sprawy o sygn. [...], poprzez zobowiązanie organu II instancji do dostarczenia w/w akt sprawy celem przeprowadzenia dowodu z dwóch wniosków o wydanie samochodu i pisma organu I instancji z dnia 20.09.2005r. na okoliczność żądania wydania samochodu po prawomocnym umorzeniu postępowania karno-skarbowego oraz żądania organu celnego zapłaty kwoty [...] zł za możliwość wywiezienia samochodu z Polski. Dyrektor Izby Celnej w S. odnosząc się szczegółowo do zarzutów skargi wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Celem zabezpieczenia jest zagwarantowanie pokrycia kwoty wynikającej z długu celnego (art. 195 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny - Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.). Dług celny w przywozie jest zobowiązaniem do uiszczenia należności celnych powstającym z mocy prawa (art. 3 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego). Dług celny w przywozie powstaje w stosunku do takich towarów z chwilą nielegalnego wprowadzenia towaru (art. 210 § 2 Kodeksu celnego). Zgodnie z art. 241 § 1 ustawy kodeks celny jeżeli nie zostało złożone zabezpieczenie albo gdyby kwota złożonego zabezpieczenia nie pokryła długu celnego, towar, na którym ciążą należności, może być przez organ celny zatrzymany lub zajęty w celu zabezpieczenia kwoty należności, do czasu ich uiszczenia. Zatrzymanie lub zajęcie takiego towaru może być dokonane bez względu na prawa osób trzecich i z pierwszeństwem przed wszystkimi obciążeniami i przywilejami. Zabezpieczenie długu celnego jest możliwe nie tylko wówczas, gdy wysokość długu jest określona w decyzji organu celnego. Do postępowania przed organami celnymi w sprawie zabezpieczenia mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 243 Kodeksu celnego). Zgodnie z ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm.) zabezpieczenie może być dokonane także przed ustaleniem kwoty należności pieniężnej, jeśli brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne prowadzenie egzekucji, a przepisy szczególne zezwalają na takie zabezpieczenie (art. 155 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Przepisem szczególnym, który na podstawie art. 155 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji pozwala na zabezpieczenie należności celnych przed wydaniem decyzji w sprawie wysokości długu celnego, jest art. 241 Kodeksu celnego. Zabezpieczenie zatem może być uzasadnione i wydane przy spełnieniu wszystkich przesłanek wskazanych w wyżej wymienionym przepisie. Podstawowe znaczenie dla zasadności wydania rozstrzygnięcia miało to, że w sprawie zaistniały przesłanki dla zastosowania art. 241 § 1 Kodeksu celnego. Dług celny w sprawie powstał, Naczelnik Urzędu Celnego w S. uznał, że towar znalazł się w sytuacji powodującej powstanie długu celnego w momencie zatrzymania pojazdu do kontroli przez funkcjonariuszy Policji, tj. w dniu 30.08.2003r. Zostało to stwierdzone w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...], w której określono dług celny, w związku z nielegalnym wprowadzeniem towaru na polski obszar celny. Zatem w obrocie prawnym istnieje wykonalna decyzja - odwołanie nie wstrzymuje bowiem wykonania decyzji, którą zostało określone zobowiązanie do zapłaty należności celnych i podatkowych w określonym terminie. Należności te nie zostały uiszczone przez dłużnika, a także nie zostało złożone przez niego zabezpieczenie. Zatem organ celny miał podstawy, aby zabezpieczyć interes Skarbu Państwa, poprzez zajęcie towaru w postaci samochodu osobowego marki VW Golf o numerze nadwozia W., roku produkcji 1993 na zabezpieczenie ciążących na nim należności. W myśl art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 z 1993r., poz. 50 ze zm.) organ celny zabezpiecza kwotę podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w wypadkach i trybie stosowanym przy zabezpieczeniach należności celnych na podstawie przepisów Kodeksu celnego. Co też przy spełnieniu wyżej wymienionych przesłanek uczynił. Wskazać należy, że stosownie do art. 38 ustawy kodeks celny, w razie stwierdzenia, że towary zostały nielegalnie wprowadzone na polski obszar celny organ celny podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu uregulowania ich sytuacji łącznie ze sprzedażą towarów. Jak wynika z akt sprawy Naczelnik Urzędu Celnego w S. informował Stronę pismem nr [...] z dnia 20.09.2005r., że może wywieźć przedmiotowy pojazd poza obszar Wspólnoty, dopuścić do obrotu na polskim obszarze celnym poprzez uiszczenie ciążących na nim należności celnych i podatkowych lub też zrezygnować z pojazdu na rzecz Skarbu Państwa - wyznaczył także Stronie 30 - dniowy termin na zajęcie stanowiska w tej sprawie, który na wniosek pełnomocnika Strony został przedłużony o kolejne 30 dni. Z tych możliwości Strona jednak nie skorzystała. Odnośnie zarzutu Skarżącego o bezprawnym przetrzymywaniu przez organ celny samochodu to wskazać należy, że Prokurator Prokuratury Rejonowej w S. w postanowieniu o umorzeniu śledztwa z dnia 11.03.2005r., postanowił przekazać prawo do dysponowania pojazdem organowi celnemu zabezpieczony w toku postępowania samochód osobowy marki VW Golf. Do czasu zabezpieczenia, organ celny pierwszej instancji prowadził ze stroną skarżącą korespondencję dotyczącą możliwości uregulowania przez nią sytuacji przedmiotowego towaru. Strona nie skorzystała jednak z tej możliwości. Zatem zarzut o bezczynność organu celnego w sprawie nie jest zasadny, choć uzasadniony co do szybkości postępowania ale nie mający wpływu na rozstrzygnięcie. Odnosząc się do zarzutu Skarżącego o niewłaściwym zastosowaniu w dniu 07.04.2006r. art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym celem zabezpieczenia należności podatkowych, które nie powstały w dniu ustalenia długu celnego, tj. 30.08.2003r., to wskazać należy za organem, że przy określaniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w prawidłowej wysokości, stosuje się przepisy, które obowiązują w czasie powstania zobowiązania – stosownie zaś do art. 6 ust. 7 tej ustawy obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego. Jeżeli zatem obowiązek a w konsekwencji odpowiednio do art. 11 ust. 1 lub ust. 2 tej ustawy zobowiązanie podatkowe, powstało pod rządami ww. ustawy z dnia 08.01.1993r., przepisy tej ustawy będą miały zastosowanie do określania podatków od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w prawidłowej wysokości. Dlatego też zarzut Skarżącego o niewłaściwym zastosowaniu art. 11 ust. 6 ww. ustawy w niniejszej sprawie jest chybiony. Za niezasadny uznać należy zarzut skarżącego co do nie podlegania po dniu 01.05.2004r. żadnej procedurze celnej, wprowadzenie przed 01.05. 2004 r. na teren Polski towaru z dowolnego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Zasadnie w niniejszej sprawie organy wskazały, że nie mogą mieć zastosowania przepisy wspólnotowe obowiązujące Polskę od momentu jej przystąpienia do Unii Europejskiej. Bezspornym jest – na co wskazał skarżący i organ- fakt, że na mocy Traktatu o przystąpieniu Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej z dniem 01.05.2004r. zaczęło obowiązywać w Polsce prawo Unii Europejskiej, obowiązujące bądź bezpośrednio, bądź wymagające wdrożenia do krajowego porządku prawnego. Jednakże stosownie do postanowień przepisu art. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego- rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z 12.10.1992r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r.), przepisy prawa celnego składają się z niniejszego kodeksu oraz przepisów wydanych w celu stosowania go we Wspólnocie lub w Państwach Członkowskich Wspólnoty - takim aktem prawnym obowiązującym na terenie R.P. jest Prawo celne- ustawa z dnia19.03.2004r. ( Dz. U. Nr 68, poz.622), którego art. 1 stanowi, że ustawa ta reguluje w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, dotyczące między innymi zasad przywozu towarów na obszar celny Wspólnoty Europejskiej. Przepisy przejściowe i końcowe ustawy Prawo celne w tym art. 26 stanowi, że "Przepisy dotychczasowe stosuje do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przed dniem uzyskania przez Rzeczypospolitą Polską członkowstwa w Unii Europejskiej." W niniejszej sprawie rozpatrzona jest kwestia zasadności zajęcia towaru w celu zabezpieczenia należności, które powstały w dniu 30.08.2003r., w związku z nielegalnym wprowadzeniu na polski obszar celny. Zatem zasadnie organy przyjęły, że mieści się ona w zakresie spraw dotyczących długu celnego powstałego przed 01.05.2004r., co powoduje w konsekwencji przyjęcie, że zastosowanie tu winien mieć przepis art. 26 ustawy- Przepisy wprowadzające prawo celne. Kierując się zatem przepisem art. 26 ustawy z dnia 19.03.2004r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne, zasadnie organ celny rozpatrzył sprawę w oparciu o przepisy w brzmieniu sprzed akcesji Polski z Unią Europejską. Podniesiony przez skarżącego zarzut sprzeczności z Konstytucją art. 26 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne, nie może być uznany za zasadny, przy kontroli legalności rozstrzygnięcia organów również i z tego powodu, ze organy działają zgodnie z art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa na podstawie przepisów prawa. Powołane przepisy przejściowe obowiązują, zatem organ ma obowiązek je stosować. Odnosząc się do wniosków dowodowych skarżącego należy podkreślić, że zgodnie z art.106 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzeka na podstawie "akt sprawy" organu administracji, którego działanie lub zaniechanie zostało zaskarżone do Sądu. Oznacza to, że podstawą orzekania przez sąd jest cały materiał faktyczny i dowodowy sprawy zgromadzony przez organy administracji w postępowaniu w obu instancjach. W postępowaniu przed sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, ale tylko w sytuacji, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania sądowego. W orzecznictwie przyjęty został pogląd, że jeżeli zachodzi potrzeba dokonania ustaleń, które mają służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu, Sąd powinien uchylić zaskarżoną decyzję i wskazać organowi zakres postępowania dowodowego, które organ ten powinien uzupełnić (por. wyrok NSA z dnia 25 września 2000 r. sygn. akt FSA 1/00 nie publ.). Taka sytuacja jednak nie zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż organy tak pierwszej jak i drugiej instancji nie kwestionują złożenia stosownych wniosków o wydanie samochodu, ale w toczącym się postępowaniu uznają je jako nie mające wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie zajęcia samochodu i w związku z tym nie zachodzi potrzeba uzupełniającego postępowania dowodowego przed sądem. Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę, skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.