I SA/Sz 238/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 238/13 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 31 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia III raty zaległości w opłacie targowej za okres od 1 lipca do 31 sierpnia 2008 r. wraz z opłatą prolongacyjną i odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 238/13 pozostawił bez rozpoznania wniosek D. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów. Orzeczenie to doręczono skarżącemu w dniu 29 stycznia 2014 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W terminie otwartym na złożenie zażalenia na postanowienie z dnia 22 stycznia 2014 r., skarżący przesłał do NSA pismo z dnia 5 lutego 2014 r. (wysłane jako e-mail w dniu 5 lutego 2014 r.) zatytułowane "zażalenie". W dniu 7 lutego 2014 r. NSA przekazał pocztą elektroniczną ww. zażalenie na postanowienie do WSA w Szczecinie celem umożliwienia nadania biegu w trybie procesowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że w sprawie jest bezsporne, że na wydane w dniu 22 stycznia 2014 r. postanowienie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy przysługiwało skarżącemu zażalenie, co wynika z art. 252 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Stosownie zaś do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 195 § 1 p.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika zatem, że skarżący by skorzystać z prawa do zaskarżenia postanowienia sądu, winien w terminie 7 dni od doręczenia mu orzeczenia złożyć do wojewódzkiego sądu administracyjnego zażalenie, skierowane do NSA. Na sądzie niższej instancji ciąży bowiem obowiązek przekazania środka odwoławczego wraz z aktami sprawy do NSA. Skarżący został pouczony o terminie i sposobie wniesienia zażalenia przy doręczeniu mu postanowienia z dnia 22 stycznia 2014 r. W orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 9 marca 2010 r., II OZ 194/10, nie publ.) wskazuje się, że w razie wniesienia zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten przekazuje je właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu, w tym przypadku Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. O zachowaniu ustawowego, siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia decyduje wówczas data wysłania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Podobne poglądy były formułowane odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. W uchwale połączonych Izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. akt III CZP 33/87 zaprezentowano pogląd, że w sytuacji, gdy rewizja została wniesiona do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia rewizji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w Urzędzie Pocztowym rewizji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Zauważyć należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że jeżeli pismo wniesiono drogą elektroniczną, to dniem wniesienia pisma procesowego będzie dzień rzeczywistego przesłania poczty elektronicznej, który zostanie odzwierciedlony u odbiorcy wiadomości w odpowiednim programie pocztowym. Informacja o potwierdzeniu transmisji danych, której częścią jest data doręczenia znajduje się w nagłówku każdego listu elektronicznego i to ona powinna decydować o terminowości wniesienia pisma procesowego (postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2011 r., II FZ 447/11). Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia z dnia 22 stycznia 2014 r. został doręczony skarżącemu w dniu 29 stycznia 2014 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał w dniu 5 lutego 2014 r. Skarżący złożył zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przesyłając list pocztą elektroniczną. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 7 lutego 2014 r. przekazał droga elektroniczną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie zażalenie skarżącego na ww. postanowienie. Oznacza to, że zażalenie to zostało wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu, ponieważ dniem wniesienia zażalenia jest data przesłania tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Z uwagi na powyższe, przedmiotowe zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę kasacyjną (odpowiednio zażalenie), z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia.