I SA/Sz 244/10

PostanowienieWSA w Szczecinie2010-07-29

Skład orzekający: Anna Sokołowska, Zygmunt Chorzępa, Kazimierz Maczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej odmowy wydania zaświadczenia o braku obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, uznając je za dopuszczalne. Analiza przeprowadzona przez sąd wykazała, że cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, co jest zgodne z art. 60 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiające wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu środka transportu. Skarżąca wniosła skargę, zarzucając obrazę przepisów ustawy o VAT. Następnie, przed rozprawą, skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono na rzecz skarżącej kwotę uiszczonego wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2010 r. sprawy ze skargi E. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić na rzecz skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę [...] złotych. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "O.p."), art. 2 pkt 10, art. 9 ust. 1 i ust. 3, art. 99 ust. 10, art. 105 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dale: "ustawa o VAT"), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...], którym odmówiono E. D. wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu. E. D. pismem z dnia 10 marca 2010r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z uwagi na obrazę art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT. Natomiast pismem z dnia 27 lipca 2010r. ( data wpływu 28 lipca 2010 r. ) E. D. cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a, Sąd orzekł, jak w punkcie 1 sentencji. W zakresie zwrotu Skarżącej uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło