I SA/Sz 250/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi A. R. S. na negatywny wynik procedury odwoławczej dotyczącej oceny projektu złożonego w ramach konkursu nr RPOWZ/1.1.1/Schemat B Małe dotacje/2009/1 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 zawarty w informacji Zarządu Województwa z dnia 2 marca 2010r. p o s t a n a w i a pozostawić skargę bez rozpatrzenia R.S. złożył wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Wzrost konkurencyjności agencji reklamowej A. poprzez uruchomienie nowego oddziału w S. oraz wprowadzenie innowacji w świadczeniu usług" w ramach konkursu nr [...] Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013. Jednostka wdrażająca program pismem nr [...] z dnia 30 grudnia 2009r. poinformowała wnioskodawcę, że jego wniosek został poddany ocenie merytoryczno-technicznej przez Zespół ds. oceny w ramach Komisji Oceniającej Projekty i w wyniku tejże oceny nie spełnił kryteriów dopuszczających, w związku z tym został odrzucony oraz wyłączony z dalszej procedury ubiegania się o dofinansowanie. R.S. złożył pismem z dnia 19 stycznia 2010r. protest. Zarząd Województwa [...] rozpoznając protest pismem z dnia [...] znak [...] odrzucił protest wnioskodawcy. Organ nie stwierdził przesłanek do uznania, iż ocena przedmiotowego wniosku została przeprowadzona w sposób niewłaściwy. Pismo zawierało pouczenie o możliwości złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712) i zostało wnioskodawcy doręczone w dniu 22 marca 2010r. R.S. wniósł 29 marca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ocenę projektu zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013., która zdaniem skarżącego dokonana została z błędami, nadużyciami, niedociągnięciami oraz nieścisłościami, które naruszają prawo oraz interes skarżącego jako przedsiębiorcy i obywatela i wniósł o skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Komisję Oceniającą Wnioski. Do skargi dołączył kopię przedmiotowego wniosku, kopię biznes planu, kopię pisma odrzucającego protest na skutek jego rozpoznania przez organ, kopię protestu, pismo organu o odrzuceniu wniosku z procedury ubiegania się o dofinansowanie na skutek niespełnienia kryteriów dopuszczających, kopię raportu końcowego badania ewaluacyjnego PN. "Ewaluacja procesu naboru, oceny i selekcji wniosków w ramach RPO WZ na lata 2007-2013 wraz z oceną systemu kryteriów wyboru projektów (finansowanych operacji) w ramach RPO WZ na lata 2007-2013" Organ wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2010 r. I SA/Sz 235/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił z zapytaniem prawnym 24 listopada 2009 r. uzupełnionym 8 marca 2010 Sygn. akt V SA/Wa 1613/09 do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. TK Tp 3/10) o stwierdzenie, że art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy kodeks postępowania administracyjnego i zezwala- w ramach systemu realizacji programu operacyjnego- na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego jest zgodny z art.2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji oraz w związku z procedurą tworzenia ustawy wyrażające się brakiem konsultacji projektu z Krajową Radą Sądownictwa i Prezesem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po ustaniu przyczyny zawieszenia, postanowieniem z dnia 28 marca 2012 r. Sąd podjął postępowanie sądowe. Na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z uwagi na jej niekompletność lub o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Na wstępie należy podnieść, iż Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt P 9/10 na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym – powołanego wyżej- pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie umorzył postępowanie. Jednocześnie w uzasadnieniu tego postanowienia Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę, że w sprawie o sygn. P1/11 rozstrzygnięta została kwestia niekonstytucyjności "systemu realizacji" oraz systemu odwołań od zapadłych w postępowaniu kwalifikacyjnym rozstrzygnięć organów administracji. W powołanym wyroku z dnia 12 grudnia 2011 roku, sygn. akt P 1/11 (Dz. U. Nr 279, poz. 1644) Trybunał Konstytucyjny zakwestionował regulacje stanowiące podstawę orzekania w sprawach dotyczących projektów dofinansowywanych w ramach projektu operacyjnego, wyłonionych w drodze konkursu. Jednakże wyrokiem tym Trybunał orzekł jednocześnie, iż przepisy w zakresie wyrokiem wskazanym, tracą moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dz. U. R. P., czyli liczonych od 27 grudnia 2011 roku. W uzasadnieniu wyroku, w zakresie dotyczącym skorzystania z unormowania przewidzianego w art. 190 ust. 3 Konstytucji RP, zwrócono między innymi uwagę na to, że obecne zasady organizacji regionalnych programów operacyjnych mają w założeniu obowiązywać do końca aktualnego okresu programowania (2007 – 2013), natomiast nowe regulacje, uwzględniające wskazany wyrok, powinny regulować sytuację uczestników konkursów w programach operacyjnych na kolejne okresy programowania. Zwrócono uwagę, iż wznawianie postępowań o udzielenie finansowania z programów operacyjnych z związku z niekonstytucyjnością kwestionowanych rozwiązań podlega pewnym ograniczeniom, wynikającym ze specyfiki kontrolowanej materii, zważywszy na brak prawnej i praktycznej możliwości "odwrócenia" skutków zakończonych konkursów prowadzonych w ramach regionalnych programów operacyjnych, gdyż przyznane na ich mocy ściśle określone środki zostały już rozdysponowane i wypłacone beneficjentom. Otwieranie na nowo w takiej sytuacji "skonsumowanych" procedur konkursowych i ponowna ocena wszystkich wniosków o finansowanie prowadziłaby do naruszenia konstytucyjnych praw podmiotów, które uzyskały finansowanie z programów operacyjnych i w dobrej wierze z tego finansowania skorzystały. Oznacza to, iż w rozpoznawanej sprawie Sąd winien uwzględnić regulację zawartą w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przystępując do kontroli zaskarżonego aktu wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na takiej właśnie zasadzie, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji program operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust.4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. Takie pouczenie zawierało pismo organu odrzucające protest Skarżącej z dnia 2 marca 2010r. W pierwszej kolejności Sąd dokonał badania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami. Skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona. Skarżący dołączył do skargi wniosek o dofinansowanie bez 6 załączników, kopię biznes planu, kopię pisma odrzucającego protest na skutek jego rozpoznania przez organ z dnia 2 marca 2010r., kopię protestu z dnia 19 stycznia 2010r., pismo organu z dnia 30 grudnia 2009r. o odrzuceniu wniosku z procedury ubiegania się o dofinansowanie na skutek niespełnienia kryteriów dopuszczających, kopię raportu końcowego badania ewaluacyjnego PN. "Ewaluacja procesu naboru, oceny i selekcji wniosków w ramach RPO WZ na lata 2007-2013 wraz z oceną systemu kryteriów wyboru projektów (finansowanych operacji) w ramach RPO WZ na lata 2007-2013" Sąd stwierdził, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niekompletna. Wystąpiła zatem przesłanka do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Skarżący złożył niniejszą skargę niekompletną, gdyż nie zawierała 6 załączników do przedmiotowego wniosku, które stanowią integralną część wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010r. , sygn. akt II GSK 507/10). Zgodnie z art. 30c ust. 5 w/w ustawy wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej przez Sąd bez rozpatrzenia.