I SA/Sz 269/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Kamili Płaskowickiej o uzupełnienie wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 269/13, I SA/Sz 271/13 w przedmiocie zwrotu kosztów sądowych w sprawach ze skarg K. P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 lutego 2013 r. o numerach: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. i odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku postanawia: oddalić wniosek K. P. reprezentowana przez P. P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 11 lutego 2013 r. o numerach: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. i odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. Wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skarg z dnia 2 marca 2013 r., doręczono stronie skarżącej pouczenie, że stosowanie do art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako "P.p.s.a.") strona traci uprawnienie żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Wraz z zawiadomieniem o rozprawie, skarżąca została także pouczona, że jej niestawiennictwo nie wstrzyma rozpoznania sprawy. Do chwili zamknięcia rozprawy skarżąca nie złożyła wniosku o zwrot kosztów postępowania. W piśmie z dnia 20 września 2013 r., skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów jest nieuzasadniony i podlega oddaleniu. Wskazać trzeba, że strona postępowania sądowoadministracyjnego, stosownie do art. 157 § 1 P.p.s.a., jest uprawniona do wszczęcia postępowania rektyfikacyjnego m.in. jeżeli Sąd w wyroku nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Nie ma też wątpliwości, że stosownie do art. 209 P.p.s.a., uwzględniając skargę, Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć w swoim orzeczeniu co do wniosku strony o zwrot kosztów postępowania. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje więc w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania. Zgodnie zaś z regulacją art. 210 § 1 P.p.s.a., strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W rozpoznawanej sprawie Sąd wydał wyrok na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2013 r., na której skarżąca nie stawiła się. Jednakże z uwagi na fakt, że skarżąca nie korzystała z pomocy radcy prawnego lub adwokata, została pouczona przez Sąd, o treści art. 210 § 1 P.p.s.a, wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skarg z dnia 2 marca 2013 r. Powyższe pouczenie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 25 marca 2013 r. ( k. [...]). Skarżąca nie złożyła wniosku o zwrot kosztów postępowania do chwili zamknięcia rozprawy. Złożyła taki wniosek dopiero w dniu 20 września 2013 r. Stwierdzić zatem należało, że utraciła uprawnienie do żądania zwrotu kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art.157 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 210 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.