I SA/Sz 279/15

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-07-06

Skład orzekający: Jolanta Kwiecińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, który nie został uzasadniony przez stronę skarżącą, może zostać uwzględniony przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie może uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jeżeli strona skarżąca nie przedstawiła uzasadnienia wskazującego na wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku, a sąd nie jest zobowiązany do uzupełniania go we własnym zakresie.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. "R" złożyła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych. W ramach skargi, strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak wniosek ten nie został uzasadniony. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia W S A - Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "R" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "R" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Stanominie na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "R" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (zwana dalej: "Stroną" bądź "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych (odnośnie numeru identyfikacyjnego [...]), wnosząc o: 1) uchylenie decyzji w całości, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, 2) przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia ARiMR, 3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów zawnioskowanych w niniejszej skardze, 4) przeprowadzenie rozprawy, 5) zasądzenie kosztów postępowania od ARiMR na rzecz skarżącej Spółki. Ponadto Skarżąca, na mocy art. 115 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej: "p.p.s.a."), wniosła o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego, celem należytego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Opisując treść ww. środka zaskarżenia, organ omyłkowo wskazał, że w skardze (cyt.): "Jednocześnie Strona wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji organu poprzez niedokonywanie uchylenia czynności w postaci wpisu skarżącej pod numerem [...] do krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Strona również wnosi: na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 PPSA o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez niedokonywanie uchylenia czynności wpisu skarżącej pod numerem identyfikacyjnym [...] do krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, a na wypadek, gdyby organ nie uwzględnił powyższego wniosku, Strona wnosi: na podstawie art. 61 § 3 PPSA o wstrzymanie przez tutejszy Sąd wykonania decyzji organu zgodnie z treścią wniosku, o którym mowa w punkcie 1." Następnie, w piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r., ustosunkowując się do odpowiedzi organu na wniesioną skargę, pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że Strona podtrzymuje zarzuty opisane w skardze na decyzję organu z dnia [...]r. oraz w odwołaniu od decyzji Kierownika Biura Powiatowego z dnia [...] r., wnosząc m.in. o "wstrzymanie wykonalności decyzji". Wniosek ten nie został przez pełnomocnika Skarżącej uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty wyłącznie w piśmie z dnia 21 kwietnia 2015 r. i nie zawierał żadnego uzasadnienia. Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego powyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., oraz że to strona skarżąca powinna wykazać, że wykonanie danego aktu pociągnie za sobą ww. skutki. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być bowiem przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, dostępne w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie jest również zobowiązany ustalać ww. okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1522/12, Lex nr 1225721 oraz z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 5/12, Lex nr 113637). Zgłoszony w rozpoznawanej sprawie wniosek nie został przez Skarżącą w żaden sposób uzasadniony, co oznacza, że Strona nie uprawdopodobniła, iż wystąpiły przesłanki do przyznania Jej ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło