I SA/Sz 290/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 maja 2016 r. sprawy ze skargi H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 i 2015 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 11 grudnia 2015 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w D. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 11 lutego 2016 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 11 grudnia 2015 r. nr [...], którą organ ten określił Hotelowi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa z siedzibą w [...] – dalej zwanej: "podatniczką" wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2014 r. w wysokości [...] zł oraz wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r. w wysokości [...] zł. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ I instancji zastosował przepis art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b, lit d oraz art. 6 ust. 9 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 849 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 lit. a, art. 1 ust. 2 lit. b i lit. d, art. 1 ust. 3 uchwały Nr XXII/148/12 Rady Gminy [...] z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Zach. Poz. 2762 z dnia 29 listopada 2012 r.). Zasadnicze ustalenia fatyczne przedstawiają się następująco: Podatniczka jest właścicielem nieruchomości w obrębie ewidencyjnym [...] tj. działka nr [...] (skalsyfikowana pod symb. Bi) i [...] (sklasyfikowana pod symb. Ps VI oraz Lzr PsVI). W dniu 16 stycznia 2014 r. podatniczka przedłożyła deklarację na podatek od nieruchomości za 2014 r., która została z urzędu skorygowana ze względu na błąd rachunkowy. Następnie w dniu 12 stycznia 2015 r. przedłożyła deklarację na podatek od nieruchomości za 2015 r. Organ I instancji zakwestionował przedstawioną do opodatkowania podatkiem od nieruchomości powierzchnię budynków związaną z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej zajętych przez podatniczkę udzielającą tych świadczeń. Wątpliwości organu nie budziła wskazana przez podatniczkę powierzchnia gruntów i wartość budowli. Organ I instancji wskazał, że uwzględnił materiał dowodowy zgromadzony podczas prowadzonego w 2013 r. postępowania podatkowego, zakończonego wydaniem decyzji z dnia 27 sierpnia 2015 r. nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za lata 2008-2013 w zakresie powierzchni budynków, które wynikają z przedłożonej przez podatniczkę w 2013 r. inwentaryzacji budynków oraz wartości budowli. W ramach czynności sprawdzających dodatkowo podatniczka została wezwana do złożenia wyjaśnień i oświadczeń: – czy w stosunku do 2013 r. zaszły jakiekolwiek zmiany w statucie przedsiębiorstwa, – czy aktualna jest decyzja Wojewody [...] dotycząca wpisu do rejestru zakładów opieki zdrowotnej oraz księga rejestrowa nr 32-00589, – czy w powierzchni budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych w podstawie opodatkowania uwzględniona została powierzchnia basenu, sali fitness, saun oraz pomieszczeń przynależnych. W odpowiedzi na wezwanie podatniczka wyjaśniła, że w stosunku do 2013 r. doszło do zmian w statucie przedsiębiorstwa, ponieważ Spółka Hotel [...] S.A. została przekształcona w Hotel [...] Sp. z o.o. Spółka Komandytowa. W załączeniu przedłożono aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Podatniczka oświadczyła, że decyzja Wojewody [...] z dnia 1 października 2003 r. o nr [...] jest nadal aktualna. Zmianie uległy dane ujawnione w księdze rejestrowej oraz numer księgi (aktualnie [...]). W załączeniu podatniczka przedłożyła kopię tych dokumentów. Organ I instancji wskazał, iż powierzchnia basenu, sali fitness, saun oraz pomieszczeń do nich przynależnych powinna zostać objęta stawką, jak za budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a nie wg stawek preferencyjnych. W związku z powyższym organ I instancji wezwał podatniczkę do przedłożenia korekt deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2014 i 2015. Podatniczka nie przedłożyła stosownych korekt deklaracji podatkowych. Postanowieniem nr [...] z dnia 19 września 2015 r. z urzędu wszczęte zostało postępowanie podatkowe w zakresie określenia zobowiązania podatkowego za 2014 r. i 2015 r. Do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, organ I instancji włączył dowody zebrane podczas postępowania podatkowego oraz czynności sprawdzających w zakresie określenia zobowiązania podatkowego za lata 2008-2013, wezwał podatniczkę do złożenia oświadczenia, czy działka nr [....] w [...], która w ewidencji gruntów i budynków sklasyfikowana jest, jako użytki rolne w 2014 i 2015 roku była/jest zajęta na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej oraz do udzielenia informacji o tym, jakie są zasady korzystania przez gości hotelowych z basenu, sali fitness i saun, czy ww. powierzchnie są ogólnodostępnymi pomieszczeniami dla gości hotelowych oraz dla gości spoza hotelu w czasie kiedy obiekty są czynne oraz czy basen, hala fitness posiada wyznaczone godziny (terminy), w których pacjenci (kuracjusze) Zakładu Rehabilitacji Leczniczej i Odnowy Biologicznej [...] mogą korzystać z ww. obiektów w ramach ewentualnych zabiegów. Pismem z dnia 30 września 2015 r. podatniczka działając przez pełnomocnika wskazała, że działka nr [...] w [...], w latach 2014 i 2015 nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Powołała się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] z dnia 29 maja 2014 r. sygn. akt. I SA/Sz 32/14. Organ I instancji ustalił, iż zgodnie z przedłożoną przez podatniczkę dokumentacją, podmiotem udzielającym świadczeń zdrowotnych w Hotelu [...] jest wpisany do rejestru zakładów opieki zdrowotnych prowadzony przez Wojewodę [...] Zakład Rehabilitacji Leczniczej i Odnowy Biologicznej "[...]" – zwanej dalej: "ZRLiOB [...]". Zakład ten jako przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego prowadzi działalność w ramach poradni rehabilitacyjnej, działów: fizjoterapii, kinezyterapii, fizykoterapii, krioterapii ogólnoustrojowej, masażu leczniczego, balneoterapii. Z księgi rejestrowej wynika, że na wyposażeniu ZRLiOB Sentor nie ma basenu, saun i hali fitness. Organ I instancji uznał za nieprawidłowe stanowisko wyrażone w deklaracjach na podatek od nieruchomości za 2014 r. i 2015 r. zgodnie, z którym do opodatkowania podatkiem od nieruchomości wg stawek preferencyjnych ująć należało powierzchnię, basenu, saun sali fitness. Ustalił, że w każdej z ofert Hotelu [...] do dyspozycji komercyjnego klienta w cenie poszczególnych pakietów jest prawo do nieograniczonego korzystania z kompleksów basenowych, kompleksów saun oraz sali fitness. Dodatkowo podatniczka oferuje: kurs nurkowania, z czego część godzin to zajęcia na basenie, organizację imprez okolicznościowych dla dzieci na basenie, organizację zajęć dla klientów pakietu "[...]" (obejmującego prawo do nielimitowanego korzystania m.in. z basenu i w sauny). Organ I instancji stanął na stanowisku, że powierzchnie basenu, sauny oraz sali fitness służy celom przede wszystkim komercyjnym prowadzonej przez podatniczkę działalności hotelowej i dlatego powierzchnia tych pomieszczeń powinna zostać opodatkowana najwyższymi stawkami. Działka nr [...] w [...] o powierzchni [...] ha została wyłączona z opodatkowania podatkiem od nieruchomości według najwyższych stawek. Podatkiem od nieruchomości została opodatkowana działka nr 46 będąca własnością podatniczki o powierzchni [...] m2, która sklasyfikowana jest jako Bi - czyli inne tereny zabudowane. Organ podatkowy wartość budowli określił na podstawie złożonej przez podatnika deklaracji na podatek od nieruchomości. Różnica pomiędzy kwotą zobowiązania podatkowego na 2014 r. wynikającą z niniejszej decyzji, a kwotą zadeklarowaną przez podatnika w składanej deklaracji podatkowej jest należną kwotą zobowiązania podatkowego za 2014 r. i zostanie przypisana na kartotece podatnika [[...] zł (kwota zobowiązania z niniejszej decyzji) – [...] zł (kwota zobowiązania podatkowego wynikająca ze złożonej deklaracji na podatek od nieruchomości za 2014 rok) = [...] zł]. Organ I instancji ustalił, że kwota zobowiązania za 2014 r. została uregulowana przez podatniczkę w całości. Podobnie różnica pomiędzy kwotą zobowiązania podatkowego na 2015 r. wynikającą z niniejszej decyzji, a kwotą zadeklarowaną przez podatniczkę w składanej deklaracji podatkowej jest należną kwotą zobowiązania podatkowego za 2015 r. i zostanie przypisana na kartotece podatnika [[...] zł (kwota zobowiązania z niniejszej decyzji) – [...] zł. (kwota zobowiązania podatkowego wynikająca ze złożonej deklaracji na podatek od nieruchomości za 2015 r.) = [...] zł]. Organ I instancji ustalił, że kwota zobowiązania za 2015 r. została uregulowana przez podatniczkę w kwocie [...] zł. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem podatniczka wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b i 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1 O.p. oraz domagając się na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a O.p. uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez określenie podatnikowi wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za lata 2014-2015 w wysokości wskazanej w deklaracjach na podatek od nieruchomości oraz ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie do ponownego rozpatrzenia. W ocenie podatniczki brzmienie przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych prowadzi do wniosku, że stawka wynikająca z tego przepisu stosowana jest dla budynków lub ich części związanych z udzieleniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń. W niniejszej sprawie związek basenu, saun i sali fitness z udzieleniem świadczeń zdrowotnych jest bezpośredni, gdyż w tych obiektach udzielane są świadczenia zdrowotne z zakresu rehabilitacji, balneoterapii, kinezyterapii i fizykoterapii, jak i zajmuje je podmiot udzielający tych świadczeń, tj. podatniczka. Ponadto podatniczka wskazała, że okoliczność czy przedmiotowe pomieszczenia wykorzystywane są tylko do udzielenia świadczeń zdrowotnych, czy też do innych celów, nie wynika z treści ww. normy i jest bez znaczenia dla możliwości skorzystania ze stawki wynikającej z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Podatniczka przywołała także orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt [...] oraz szereg innych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Podatniczka podkreśliła, że niewątpliwie jest podmiotem udzielającym świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej. Świadczone przez nią usługi wymagają posiadania basenu, saun i sali fitness. Powyższego zdaniem podatniczki nie zmienia okoliczność, iż posiadanie tego rodzaju pomieszczeń stanowi realizację innych wymogów, którym musi sprostać hotel o czterogwiazdkowym standardzie, jaki prowadzi podatniczka. Za całkowicie dowolne podatniczka uznała ustalenia organu I instancji, który oparł się jedynie na treści strony internetowej hotelu i na tej podstawie stwierdził, że przedmiotowe pomieszczenia wykorzystywane są przede wszystkim w zakresie prowadzonej przez podatniczkę działalności gospodarczej. Z basenu korzystają nie tylko goście komercyjni, ale obecnie przede wszystkim goście objęci pakietami rehabilitacyjnymi. Ponadto podatniczka wskazała, że żaden z przepisów ustawy podatkowej nie daje podstaw do przyjęcia, iż w razie zbiegu podstaw prawnych i faktycznych do zastosowania dwóch różnych stawek podatku od nieruchomości, pierwszeństwo ma stawka najwyższa oraz, że organ I instancji nie podał podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia, czym naruszył zasadę legalizmu i działania na podstawie przepisów prawa. Rozpoznając odwołanie podatniczki od powyższej decyzji organ odwoławczy podzielił argumentację prawną organu I instancji i wskazał, że w zakresie udzielenia świadczeń zdrowotnych w wydzielonym [...] [...] podatniczka jest podmiotem leczniczym. Zdaniem organu odwoławczego część zajętych przez podatniczkę budynków, które związane są z udzieleniem świadczeń zdrowotnych spełniają przesłanki do opodatkowania ich preferencyjną stawką podatkową w podatku od nieruchomości. Należą do nich gabinety zabiegowe i związane z nimi funkcjonalnie pomieszczenia takie jak szatnie, przebieralnie, toalety, poczekalnie, itp. Przywilej w postaci zastosowania niższej stawki podatkowej wiąże się z podmiotem udzielającym świadczeń zdrowotnych, a nie z hotelem świadczącym usługi turystyczne. Zdaniem organu odwoławczego objęcie preferencyjną stawką podatkową obligatoryjnie związanych z hotelem pomieszczeń: basenu, saun, sali fitness i przynależnych do nich szatni, byłoby niedopuszczalne. Przedmiot opodatkowania powinien być związany wyłącznie z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, a wskazane pomieszczenia nie spełniają tego warunku, gdyż są to pomieszczenia hotelowe ogólnodostępne. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż nie zachodzi w niniejszej sprawie zbieg stawek podatkowych, bowiem takich zbiegów prawo podatkowe nie przewiduje. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję skarżąca wniosła o jej uchylenie, zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b i 2 lit. d ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji odmowę uwzględnienia w powierzchniach, do których ma zastosowanie stawka preferencyjna z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ww. ustawy powierzchni basenu, saun, sali fitness, mimo iż powierzchnie te spełniają przesłanki do zastosowania stawki preferencyjnej, gdyż są związane z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej i zajęte przez podmiot udzielający tych świadczeń. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego powtórzył argumenty przestawione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Będąc powołanym do kontroli działalności administracji publicznej - a więc także administracji podatkowej - pod względem jej zgodności z prawem, stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Jakkolwiek też - w myśl art. 135 p.p.s.a. - sąd administracyjny stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, gdy jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, ale odnosi się to wyłącznie do postępowań prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Reguły powyższe oznaczają, że zakres sądowej kontroli określają nie tyle zarzuty i wnioski skargi, którymi sąd nie jest związany i z urzędu bada, czy doszło do naruszenia prawa materialnego lub procesowego, lecz przede wszystkim przedmiot, którego dotyczy zaskarżony akt lub czynność. Rozpoznając sprawę według powyżej przedstawionych reguł Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uznał, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Istota sporu dotyczy zastosowania preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.d z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 849 ze zm., dalej "u.p.o.l.") do powierzchni budynku w postaci basenu, sauny, sali fitness i pomieszczeń z nimi związanych (szatnia). Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 u.p.o.l., Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie: 2) od budynków lub ich części: - d) związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń – [...] zł od 1 m2 powierzchni użytkowej - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. - d) związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń – [...] zł Rada Gminy [...], działając na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.d u.p.o.l. podjęła uchwałę w sprawie podatku od nieruchomości z dnia 20 listopada 2012 r. nr XXII/148/2012, gdzie w § 1 pkt 2 lit.d ustalono stawkę od budynków lub ich części związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń – [...]zł od 1 m2 powierzchni użytkowej od 1 stycznia 2013 r. Uznać zatem należy, że stawki podatku od nieruchomości określone przez Radę Gminy [...] były zgodne ze stawkami określonymi w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.d u.p.o.l. w latach 2014-2015. Przystępując do interpretacji powyższych przepisów w pierwszej kolejności wskazać należy, że zmiana art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.d u.p.o.l., która weszła w życie od 1 stycznia 2011 r. umożliwiła objęcie preferencyjną stawką podatkową dodatkowej powierzchni budynków lub ich części związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych. W poprzednich latach preferencyjną stawką podatkową objęte były bowiem jedynie powierzchnie budynków i ich części zajęte na udzielanie świadczeń zdrowotnych. Od 1 lipca 2011 r. weszła w życie zmiana art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.d u.p.o.l. ustalająca preferencyjną stawkę podatku od powierzchni budynków lub ich części związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, zajętych przez podmioty udzielające tych świadczeń. Powyższa zmiana spowodowana była wejściem w życie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 217). Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, natomiast stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1, podmiotami leczniczymi są przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, ze zm.) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 8 powyższej ustawy, rodzajami działalności leczniczej są: 1) stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne: a) szpitalne, b) inne niż szpitalne; 2) ambulatoryjne świadczenia zdrowotne. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy, użyte w ustawie określenia oznaczają w pkt: 10) świadczenie zdrowotne - działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania; 11) świadczenie szpitalne - wykonywane całą dobę kompleksowe świadczenia zdrowotne polegające na diagnozowaniu, leczeniu, pielęgnacji i rehabilitacji, które nie mogą być realizowane w ramach innych stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych lub ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych; świadczeniami szpitalnymi są także świadczenia udzielane z zamiarem zakończenia ich udzielania w okresie nieprzekraczającym 24 godzin; 12) stacjonarne i całodobowe świadczenie zdrowotne inne niż świadczenie szpitalne - świadczenia opiekuńcze, pielęgnacyjne, paliatywne, hospicyjne, świadczenia z zakresu opieki długoterminowej, rehabilitacji leczniczej, leczenia uzależnień, psychiatrycznej opieki zdrowotnej oraz lecznictwa uzdrowiskowego, udzielane pacjentom, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych w odpowiednio urządzonych, stałych pomieszczeniach. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że spółka jest podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej i świadczy działalność leczniczą. Tym samym jest podmiotem, który korzysta z preferencyjnej stawki podatkowej odnośnie powierzchni budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności leczniczej. Zauważyć także należy, że wbrew odmiennej treści zaskarżonej decyzji, art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.d u.p.o.l. nie zawiera ograniczenia stosowania tej preferencyjnej stawki podatkowej do powierzchni budynków lub ich części związanych wyłącznie z prowadzeniem działalności leczniczej. W ocenie sądu, możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej na podstawie powyższego przepisu nie wyłącza możliwości wykorzystywania powierzchni tych samych budynków lub ich części w innych celach, np. prywatnych, komercyjnych. Okoliczność, że skarżąca prowadzi czterogwiazdkowy hotel i wykorzystuje części budynku w postaci basenu, sauny, sali fitness oraz pomieszczenia z nimi związane (szatnia) również do prowadzenia działalności gospodarczej nie ma znaczenia dla możliwości skorzystania przez nią z preferencyjnej stawki podatkowej z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.d u.p.ol., jeżeli są one równocześnie wykorzystywane przez nią do prowadzenia działalności leczniczej. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni wykładnię art. 5 ust. 1 pkt 2 lit.d u.p.o.l. zaprezentowaną wyżej przez sąd. Mając na uwadze powyższe rozważania, sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit.a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.