I SA/Sz 318/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2009 r. wniosku pełnomocnika wyznaczonego z urzędu - adwokata J.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w sprawie ze skargi L.J. na postanowienie Dyrektora Izy Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a: przyznać pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu – adwokatowi J.K. wynagrodzenie w kwocie [...] złotych powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 15 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyznał L.J. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izy Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego. Odpis powyższego postanowienia został w dniu 28 października 2008 r. doręczony Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej z prośbą o wyznaczenie adwokata z urzędu dla skarżącego L.J. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik - adwokat J.K. złożył w dniu 6 lutego 2009 r. do akt sprawy, wypełniony przez skarżącego druk pełnomocnictwa upoważniający pełnomocnika do reprezentacji w sprawie. W dniu 7 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem oddalił skargę skarżącego i zasądził od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata J.K. kwotę [...] powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Pismem z dnia 15 czerwca 2009 r., ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości lub w części, i obejmują przesłaną w załączeniu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ustanowienie adwokata stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków tego adwokata. Na podstawie natomiast przepisu art. 250 ww. ustawy, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z przepisem art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka sąd na posiedzeniu niejawnym. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stanowi, że za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki; w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 240 zł, stąd też Sąd przyznał ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii w wysokości [...] złotych powiększone o stawkę należnego podatku od towarów i usług, na podstawie przepisu art. 41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). Z tych względów, orzec należało jak na wstępie.