I SA/Sz 338/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 września 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 5 lutego 2013 r. nr [...], wydaną w podstępowaniu odwoławczym, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z dnia 30 listopada 2012 r. nr [...] w sprawie przyznania J. S. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż w dniu w dniu 14 maja 2012 roku do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] wpłynął wniosek J. S. o przyznanie płatności bezpośredniej oraz płatności uzupełniającej do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych na 2012 rok. Wraz z wnioskiem Wnioskodawczyni złożyła [...] załączników graficznych z naniesionymi oznaczeniami deklarowanych do płatności działek rolnych. Decyzją z dnia 30 listopada 2012 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał J. S. płatność w łącznej kwocie [...] zł, w tym z tytułu: - Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) w kwocie [...] zł za powierzchnię [...] ha, Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO) do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości [...] zł za powierzchnię [...] ha oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ) w kwocie [...] zł za powierzchnię [...] ha. W decyzji organ wyjaśnił, iż w przypadku płatności zwierzęcej płatność przyznana została do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności nie większej od powierzchni maksymalnej ustalonej na podstawie § 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą, a która w niniejszej sprawie wyniosła [...]ha. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem J. S. w dniu 14 grudnia 2012 roku, wniosła od powyższej decyzji odwołanie, domagając się naliczenia płatności w pełnej wysokości, w tym także do użytków zielonych i wnosząc o ponowną dokładną weryfikację sprawy. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji uzasadniając swoje stanowisko podjęte w sprawie wskazał, iż przyznana J. S. Jednolita Płatność Obszarowa została pomniejszona ze względu na fakt, iż po skorygowaniu powierzchni zadeklarowanej we wniosku do powierzchni ewidencyjno - gospodarczej działek ewidencyjnych o nr [...] i [...], na których położone są odpowiednio działki rolne: [...] oraz działka [...], powstała różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Powierzchnia ewidencyjno - gospodarcza działek rolnych ustalona została w oparciu o analizę danych dotyczących działek ewidencyjnych, na których położone są działki rolne, zawartych w Systemie Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS), o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, którego treść przytoczył. Ponadto, przy obliczeniu tzw. płatności zwierzęcej, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR - na podstawie informacji zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych oraz w rejestrze koniowatych -ustalił, iż liczba zwierząt przeliczona na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) wyniosła [...], co w dalszym toku sprawy, miało bezpośrednie przełożenie na wielkość obliczonej powierzchni maksymalnej na poziomie [...] ha, do której organ przyznał Uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Organ II instancji, analizując ponownie sprawę w postępowaniu odwoławczym przeprowadził identyfikację działek rolnych w przestrzeni oraz powierzchni kwalifikującej się do przyznania pomocy, na podstawie i w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003, na który składają się mapy, dokumenty ewidencji gruntów oraz inne dane kartograficzne. Ustalenia powierzchni kwalifikowanych dokonano na podstawie ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zachowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Jak wskazał organ odwoławczy, kontrola administracyjna jako jeden z nieodzownych etapów obsługi wniosków o przyznanie płatności stanowi tę część obsługi wniosku, podczas której istnieje możliwość wizualizacji zadeklarowanych gruntów, wykonania pomiaru powierzchni uprawnionej do płatności czy oceny trwałych elementów krajobrazu występujących na działkach. Proces ten przeprowadzany jest przy wykorzystaniu Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) utworzonego na potrzeby obsługi systemu dopłat do działalności prowadzonej na obszarach wiejskich, do którego zaimplementowane są warstwy wektorowe i rastrowe, uznawane (wg rozporządzenia Komisji (WE) 73/2009,1122/2009) jako dane referencyjne w oparciu, o które przeprowadza się kontrole administracyjne oraz postępowanie wyjaśniające. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wskazał dalej, iż poza oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego, przeprowadził wizualizację wszystkich działek ewidencyjnych, na których położone są zadeklarowane we wniosku działki rolne, w tym także działek [...] i [...], dla których maksymalna powierzchnia kwalifikowana wyniosła [...] ha i była niższa od zadeklarowanej ([...]ha) o [...]ha w przypadku działki [...] oraz [...] ha dla działki [...], co spowodowało, iż różnica pomiędzy obszarem zgłoszonym do płatności ([...] ha) a kwalifikowanym dla tej działki wyniosła [...] ha. Odnośnie drugiej z wymienionych działek ewidencyjnych - działki [...] położonej w województwie [...], powiecie [...], gminie [...], obrębie [...], do przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej zakwalifikowano obszar [...] ha. Organy ARiMR kwalifikując taki właśnie obszar do przyznania płatności przeanalizowały zarówno ortofotmapę tej działki jak i wypełniony przez Skarżącą załącznik graficzny, na którym J. S. wyrysowała położenie działki rolnej [...]. Pomiar obszaru zaznaczonego na załączniku przez Wnioskodawczynię po pomiarze dokonanym przez organ I instancji był mniejszy niż zadeklarowany we wniosku, w sekcji VIII. Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych, w kolumnach 3 i 5. Pomimo, iż uzyskana wartość powierzchni użytkowanej rolniczo w wyniku wykonanego przez organ pomiaru powierzchni uprawnionej do płatności zgodnie z załącznikiem graficznym wyniosła [...]ha, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał płatność do maksymalnej powierzchni kwalifikowanej wyznaczonej dla tej działki, która wyniosła [...]ha. W ocenie organu odwoławczego, ustalona przez organ I instancji powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności na podstawie i w oparciu o system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, określona została prawidłowo, w związku z czym brak jest podstaw do jej obalenia. Organ wyjaśnił przy tym, iż organy ARiMR weryfikacji powierzchni kwalifikującej się do płatności dokonały na podstawie obowiązujących w roku 2012 ortofotomap terenu działek [...] i [...] wykonanych w dniu [...] roku. W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił na czym polega System Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS) zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) Nr 73/2009, co oznacza dostępna w systemie ZSZiK ortofotomapa cyfrowa oraz zasady ustalania powierzchni kwalifikowanych do płatności w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS. Wskazał, iż zgodnie z wytyczną Komisji Europejskiej z 2009 roku, w wyniku kontroli administracyjnych, przeprowadzanych zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, nie można dokonać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną, której powierzchnia ma być wyznaczona przy wykorzystaniu technologii GIS opartej na obrazie ortofotomapy. Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 (uprzednio art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003) - tj. utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 roku. Jak wskazał Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, kontrole administracyjne prowadzone są zatem tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wyznaczone na podstawie ortofotomapy oraz materiał graficzny, na którym rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Ustosunkowując się do zarzutu, poprzez który Skarżąca nie zgadza się z wysokością przyznanej Płatności Zwierzęcej, Dyrektor Oddziału ARiMR wskazał na treść § 6 ust. 1, ust. 2, ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 09 marca 2009 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2009 r., Nr 40, poz. 326 z późn. zm.), precyzującego kiedy przysługuje płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym oraz jak ustala się liczbę zwierząt na podstawie której ustalona zostaje wielkość dużych jednostek przeliczeniowych, Organ II instancji wskazał, iż w niniejszej sprawie, na podstawie rejestrów, o których mowa w przywołanym rozporządzeniu, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR ustalił, iż liczba posiadanych przez J. S. zwierząt przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) wyniosła [...] i obejmowała zwierzęta, w których posiadaniu J. S. była w okresie, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1, tj. pomiędzy 01 kwietnia 2005 r. a 31 marca 2006 r. Z uwagi na fakt, iż spór pomiędzy Wnioskodawczynią a Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o uwzględnienie koni przy obliczaniu liczby zwierząt posiadanych przez Skarżącą w w/w okresie, wystąpił w sprawie o przyznanie płatności bezpośrednich za 2008 rok, w niniejszej sprawie Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR rozpatrzył dowody zgromadzone w postępowaniu z oznaczeniem sprawy [...]. W ocenie organu odwoławczego dowody te w sposób bezsporny rozstrzygają o niespełnieniu przez Skarżącą warunku, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 09 marca 2009 roku, a dotyczącego koni o których mowa w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W dniu 8 kwietnia 2010r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wystąpił z prośbą do [...] Związku Hodowców Koni o uzupełnienie informacji zawartych w zaświadczeniu z dnia 22 grudnia 2008r. o koniach wpisanych lub zgłoszonych przez J. S. do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W odpowiedzi na pismo [...] Związek Hodowców Koni w [...] w dniu 28 kwietnia 2010 roku poinformował, iż J. S. w okresie referencyjnym 01.04.2005 r. do 31.03.2006 r. nie posiadała wpisanych lub zgłoszonych koni do rejestru koniowatych. Jednocześnie poinformowano, iż takie zgłoszenie i wpis do rejestru koniowatych nastąpił dnia 05.07.2006 . W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał, iż ustawodawca w rozporządzeniu z dnia 09 marca 2009 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczególnych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2009r., Nr 40, poz. 326 z późn. zm.), szczegółowo określił warunki, na podstawie których rozpatrywany jest wniosek o przyznanie płatności zwierzęcej. Pierwszy odnosi się do rolników, którzy byli posiadaczami zwierząt w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 roku do dnia 31 marca 2006 roku, jeżeli zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2, i na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, złożonego w 2006 roku, przyznano im płatność uzupełniającą do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych bądź mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami, jeżeli we wniosku złożonym w 2006 r. o przyznanie tej płatności rolnik wskazał taki rodzaj mieszanki. Drugi, zgodnie z § 7 ust. 1 w/w rozporządzenia dotyczy rolników, którzy wówczas gdy nie spełniają warunku określonego w § 6 ust.1 lecz spełniają wymagania określone w § 6 ust. 2 mogą uzyskać płatność po spełnieniu warunków określonych w § 7 ust. 1 pkt 1 i 2. Jak wskazał organ odwoławczy, zgodnie z wiedzą organu posiadaną z urzędu, J. S. w okresie pomiędzy 01 kwietnia 2005 roku a 31 marca 2006 roku była posiadaczem zwierząt, których dane znajdują się w prowadzonym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych (z gatunków bydła, owiec bądź kóz), o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (stąd wyliczona liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wyniosła [...] DJP). Wnioskodawczyni przyznane zostały również płatności uzupełniające na złożony w 2006 roku wniosek o przyznanie płatności m. in. do gruntów użytkowanych jako trwałe użytki zielone. Okoliczności takie wskazują na konieczność rozpatrywania wniosku o płatność zwierzęcą złożonego przez Skarżącą w 2012 roku z uwzględnieniem faktu, iż J. S. spełniła warunki, o których mowa w § 6 rozporządzenia z dnia 09 marca 2009 roku. Zdaniem organu II instancji, spór w niniejszej sprawie toczy się więc w istocie o wielkość ustalonej liczby zwierząt na podstawie której ustalona została wielkość dużych jednostek przeliczeniowych, a w której organy ARiMR nie uwzględniły koni, posiadanych przez Skarżącą w okresie, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, lecz nie wpisanych bądź zgłoszonych do rejestru koniowatych, a który to wymóg winien być dopełniony aby zwierzęta mogły zostać uwzględnione w liczbie zwierząt, w oparciu o którą Kierownik Biura Powiatowego ARiMR obliczył tzw. powierzchnię maksymalną [...]ha i do niej przyznał płatność zwierzęcą. W ocenie organu odwoławczego, zgromadzony w toku postępowania o przyznanie płatności za 2008 rok dowód w postaci podpisanego przez Kierownika [...] Związku Hodowców Koni w [...] pisma w którym informuje, iż J. S. zamieszkała [...], w okresie od 01 kwietnia 2005 roku do 31 marca 2006 roku nie posiadała wpisanych lub zgłoszonych koni do rejestru koniowatych, bezspornie potwierdza fakt, iż Skarżąca nie spełnia warunku, o którym mowa w § 6 ust.1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 09 marca 2009 roku, uprawniającego do uzyskania płatności zwierzęcej obliczonej do powierzchni maksymalnej uwzględniającej sztuki koni, których posiadanie Strona w niniejszej sprawie dokumentuje poprzez złożone wraz z pismem odwoławczym zaświadczenie z dnia 03 grudnia 2012 roku. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazał przy tym, iż stanowisko organu o odmowie uwzględnienia koni w liczbie zwierząt posiadanych przez Skarżącą w okresie pomiędzy 01 kwietnia 2005 roku a 31 marca 2006 roku uznane zostało za prawidłowe przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, który kolejnym wyrokiem wydanym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, wydanej w sprawie o przyznanie płatności za 2008 rok (sygn. akt I SA/Sz 83/11), oddalił złożoną skargę. Powyższy wyrok podlegał również ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia 27 listopada 2012 r. oddalił skargę kasacyjną. J. S. zaskarżyła powyższą decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 lutego 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła organom ARiMR, błędną analizę stanu faktycznego uprawianych rolniczo działek ewidencyjnych o nr [...] i [...]. Skarżąca wskazała, że przy wszelkich kontrolach administracyjnych ARiMR ma obowiązek wyliczenia 3% błędu dopuszczalnego. Również w przypadku niejasności pomiędzy ortofotomapami ARiMR powinna sprawdzić stan faktyczny na miejscu. W sprawie płatności zwierzęcej skarżąca wskazała na okoliczność związaną z pozyskaniem nowego wyciągu z Rejestru Koniowatych, który w ocenie Skarżącej potwierdza stan posiadanych zwierząt i może stanowić podstawę do uznania jej racji i przyznania płatności zwierzęcej zgodnie ze złożonym wnioskiem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ),sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Nie kierują się zasadami słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji Sąd zważył, że organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, ustaliły stan faktyczny i wydały rozstrzygnięcia odpowiadające zebranym dowodom oraz przepisom prawa. Przechodząc do oceny prawidłowości podjętych w sprawie rozstrzygnięć przede wszystkim należy podkreślić, że proces przyznawania dotacji unijnych obwarowany jest szczególnymi wymogami, których spełnienie warunkuje możliwość otrzymania konkretnych świadczeń z tego zakresu. Podstawę prawną rozstrzygnięć wydanych przez organy administracyjne stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164; dalej jako ustawa), Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przepis art. 7 ust. 1a ww. ustawy stanowi, iż jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 7 ust 4 ustawy wysokość płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, zwanych dalej "płatnościami obszarowymi", w danym roku kalendarzowym, ustala się jako iloczyn powierzchni kwalifikującej się do tych płatności i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości we wniosku dotyczących przekroczenia powierzchni wnioskowanej do przyznania płatności w stosunku do powierzchni uprawnionej do przyznania płatności, stosuje się przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316/65 z dnia 02.12.2009 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 z dnia 29 października 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do systemów wsparcia dla rolników, ustanowionych w jego tytułach IV i V (Dz. Urz. L 316 z dnia 02.12.2009 r. str. 27). Źródłem wszelkich danych związanych z działkami rolnymi jest wniosek strony o przyznanie płatności, a jednym z podstawowych sposobów zweryfikowania podanych danych jest przeprowadzanie kontroli administracyjnej, obejmujące weryfikację kwalifikujących się powierzchni oraz odpowiadających im uprawnień do płatności. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 system identyfikacji działek rolnych jest ustanowiony na podstawie map lub dokumentów ewidencyjnych gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Obszar działek ewidencyjnych skarżącej kwalifikowany do płatności bezpośrednich został ustalony na podstawie obowiązujących w roku 2012 ortofotomap terenu działek [...] i [...] wykonanych w dniu 30 kwietnia 2011 roku, zaimpletowanych do posiadanego przez ARiMR systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS). Nie można zakwalifikować do płatności powierzchni przekraczających maksymalny obszar kwalifikowany (powierzchnia PEG) na danej działce ewidencyjnej. W związku z tym Organ prawidłowo ocenił wniosek o przyznanie płatności. Jego weryfikacja, odrębnie dla każdej działki, odbywała się poprzez porównanie powierzchni zadeklarowanej i powierzchni stwierdzonej, kwalifikowanej do przyznania płatności. Podczas kontroli administracyjnej stwierdzono, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku na 2012 r. W odniesieniu do działki [...] maksymalna powierzchnia kwalifikowana wyniosła [...] ha i była niższa od zadeklarowanej ([...]ha) o [...]ha. Odnośnie drugiej z wymienionych działek ewidencyjnych - działki [...] położonej w województwie [...], powiecie [...], gminie [...], obrębie [...], do przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej zakwalifikowano obszar [...] ha. Organy ARiMR kwalifikując taki właśnie obszar do przyznania płatności przeanalizowały zarówno ortofotmapę tej działki jak i wypełniony przez Skarżącą załącznik graficzny. Pomimo, iż uzyskana wartość powierzchni użytkowanej rolniczo w wyniku wykonanego przez organ pomiaru powierzchni uprawnionej do płatności zgodnie z załącznikiem graficznym wyniosła [...]ha, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał płatność do maksymalnej powierzchni kwalifikowanej wyznaczonej dla tej działki, która wyniosła [...]ha. Za niezasadny uznać należy zarzut błędnej analizy stanu faktycznego uprawianych rolniczo działek o nr ew. [...] i [...]. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydając decyzję uwzględnił wyniki kontroli administracyjnej. Z uwagi na stwierdzoną procentową różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną ([...]%), podstawą rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji zasadnie był art. 58 ust.3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 w myśl którego, gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi nie więcej niż 3% lub 2 ha, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej [...] ha. Przyznanie płatności zwierzęcej uregulowane jest w § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2009 r., Nr 40, poz. 326 z późn. zm.). Zgodnie z § 6 ust. 1 cyt. rozporządzenia płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli: 1) rolnik lub jego małżonek w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie, 2) na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, złożonego w 2006 r. rolnikowi lub jego małżonkowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni: trwałych użytków zielonych lub upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, lub mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami, jeżeli we wniosku złożonym w 2006 r. o przyznanie tej płatności rolnik wskazał taki rodzaj mieszanki - także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim. W ust. 2 przywołanego przepisu określono natomiast, że płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia maksymalna ustalona dla danego rolnika, zwana dalej "powierzchnią maksymalną", która stanowi najmniejszą z następujących powierzchni: powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), i współczynnika 0,3, powierzchnia trwałych użytków zielonych lub upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych lub mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami, do której została przyznana płatność określona w ust. 1 pkt 2. W ust. 3 wskazano natomiast, że liczbę dużych jednostek przeliczeniowych (DJP) oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, i współczynnika ustalonego z uwzględnieniem rodzaju i wieku zwierząt, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, według stanu na dzień, w którym liczba (DJP) w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest największa. Liczbę zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zgodnie z ust. 4 ustala się na podstawie: danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt — w przypadku bydła, owiec i kóz, zaświadczenia wydawanego przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, złożonego na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa — w przypadku koni. W § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 09 marca 2009 r. ustawodawca określa, iż w przypadku gdy rolnik nie spełnia wymagań określonych w § 6 ust. 1 pkt 1, lecz spełnia wymagania określone w § 6 ust. 1 pkt 2, płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje mu po spełnieniu warunków, o których mowa w pkt 1 i 2 przywołanego przepisu. Przepis § 8 ust. 1 stanowi zaś, że w przypadku gdy rolnik nie spełnia wymagań określonych w § 6 ust.1, płatność zwierzęca przysługuje mu, jeżeli w latach 2004 - 2006 nie występował z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40, z późn. zm.) oraz art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - dodatkowo - po spełnieniu warunków, o których mowa w pkt 1 i 2 przywołanego przepisu. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, jednym z warunków przyznania płatności zwierzęcej jest wykazanie bydła lub owiec, lub kóz lub koni od dnia 1 kwietnia 2005r. do dnia 31 marca 2006r. tj. w "okresie referencyjnym", potwierdzonego wpisem lub zgłoszeniem tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych. Jest to – jak ją określił WSA w Krakowie w wyroku z dnia 14.07.2010r. (SA/Kr 839/10, Lex nr 660693) płatność historyczna tzn. taka, która nie jest powiązana z bieżącą produkcją i aktualnym stanem zwierząt lecz ze stanem zwierząt zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich w okresie referencyjnym poprzedzającym przyznanie płatności zwierzęcej. Dołączony do akt niniejszej sprawy - zgromadzony w toku postępowania o przyznanie płatności za 2008 rok - dowód w postaci podpisanego przez Kierownika [...] Związku Hodowców Koni w [...] pisma w którym informuje, iż J. S. zamieszkała [...], w okresie od 01 kwietnia 2005 roku do 31 marca 2006 roku, nie posiadała wpisanych lub zgłoszonych koni do rejestru koniowatych bezspornie potwierdza fakt, iż skarżąca nie spełnia warunku, o którym mowa w § 6 ust.1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 09 marca 2009 roku, uprawniającego do uzyskania płatności zwierzęcej. Zauważyć należy, że organy nie kwestionowały, że Skarżąca był posiadaczem koni, jednakże we wskazanym okresie referencyjnym nie posiadała zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, tak więc zasadnie organy oceniły, iż nie spełniała warunku określonego w § 6 ust. 1 pkt 1 i w § 7 ust 1 pkt 2 rozporządzenia. Dopiero 5 lipca 2006 r. skarżąca złożyła wniosek w powyższym zakresie, a więc już po zakończeniu okresu referencyjnego. Również z przedłożonego przez skarżącą zaświadczenia [...] Związku Hodowców Koni z dnia 3 grudnia 2012 r. nie wynika kiedy konie będące w posiadaniu skarżącej zostały zgłoszone do rejestracji bądź zarejestrowane, co ma decydujące znaczenie dla wielkości płatności zwierzęcej. W zaświadczeniu tym wskazano jedynie, iż konie o numerach identyfikacyjnych w tym zaświadczeniu wskazanych, były w posiadaniu skarżącej w okresie rozpoczynającym się w dniu 5 lipca 2006 r. Podsumowując stwierdzić należy, że organy ustaliły istotne w sprawie fakty, a postępowanie prowadzone było z zachowaniem zasad postępowania. Tym samym, Sąd nie dopatrzył się naruszenia norm procesowych, czy też norm materialnych, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wyciągnięte wnioski, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.