I SA/Sz 340/11

Dnia 26 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L Go przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów kapitałowych za 2004 r. p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 17 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę La Ga na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Pismem z dnia 1 września 2011 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku argumentując, że przyczyną uchybienia terminu była niezawiniona pomyłka pracownika poczty, który z powodu dużej ilości awizowanych przesyłek kierowanych do skarżącego nie wydał mu listu poleconego z Sądu, zawierającego zawiadomienie o terminie rozprawy. Skarżący wskazał także, iż wszelką korespondencję odbiera systematycznie, a o rozprawie i niekorzystnym wyroku dowiedział się w dniu 29 sierpnia 2011 r. od poborcy skarbowego, natomiast o niepodjęciu listu poleconego z Sądu i jego zwrocie do adresata – z akt sprawy. W treści pisma zawarto także wniosek o przesłuchanie w charakterze świadków poborcy skarbowego [...], pracowników poczty w Lach – [...] oraz skarżącego dla potwierdzenia okoliczności przedstawionych we wniosku. Do wniosku załączono oświadczenie pracowników poczty. Złożono także jednocześnie wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku z dnia 17 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), daje w skrócie p.p.s.a., uchybiony termin (w tym również do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki : strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku złoży wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się zasadę, iż wnioskujący nie może ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia, że uchybił terminowi, ale musi udowodnić, że zaszły przesłanki, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu. Odwołując się do orzecznictwa, oceniając wystąpienie przesłanki braku zawinienia w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od każdego, kto należycie dba o swoje interesy. Wykazanie przesłanki "braku winy: oznacza uprawdopodobnienie okoliczności, które nawet przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). A contrario, za zawinione przez stronę należy uznać te okoliczności, które przy dołożeniu należytej staranności nie stanowiłyby przeszkody do zachowania terminu. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zob. postanowienie NSA z 4 czerwca 2008r., I OZ 357/08, LEX nr 493881). Mając na uwadze powyższe wymogi stwierdzić należy, że wniosek La Ga nie mógł zostać uwzględniony. Skarżący wprawdzie zachował siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu oraz złożył spóźniony wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, jednakże nie wykazał przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek, wnioskodawca jedynie ogólnie powołał się na pomyłkę pracowników poczty jako przyczynę nieodebrania awizowanej przesyłki, która uniemożliwiła mu zapoznanie się z korespondencją sądową informującą o terminie rozprawy. Przedłożone oświadczenie pracowników poczty (bez daty jego sporządzenia), również zbyt ogólnie stwierdza, że skarżący nigdy nie uchyla się od odbioru przesyłek awizowanych oraz, że przyczyną przeoczenia odbioru przesyłki była duża ilość dostarczanych przez skarżącego awiz. W ocenie Sądu nie dowodzi to aby strona uchybiła terminowi bez swojej winy. Skarżący we wniosku nie kwestionuje prawidłowości awizowania przesyłki. Poza tym z treści oświadczenia Ai M i Ui S nie wynika jednoznacznie, jak twierdzi skarżący, że nastąpiła pomyłka poczty przy wydawaniu przesyłki z Sądu. Powyższe świadczy, iż był to zatem błąd popełniony przez skarżącego, a nie pracowników poczty, polegający na nieodebraniu przesyłki z powodu przeoczenia, co nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Takiej nieuwagi lub zaniedbania, braku należytej staranności i dbałości o własne interesy nie można kwalifikować jako braku winy. Odnosząc się do zawartych w piśmie procesowym skarżącego z dnia 1 września 2011 r. wniosków dowodowych o przesłuchanie ww. osób w charakterze świadków, Sąd wyjaśnia, iż brak jest podstaw prawnych do dopuszczenia takich dowodów. Zgodnie z przepisem art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przepis ten, zamieszczony w artykule dotyczącym przebiegu rozprawy, dotyczy jedynie postępowania dowodowego prowadzonego co do przedmiotu sprawy w jej głównym nurcie, a więc co do okoliczności mających sądowi pomóc w kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Wynika z tego, iż wnioski dowodowe są niedopuszczalne po zamknięciu rozprawy i wydaniu wyroku, a tym bardziej co do okoliczności stanowiących podstawę rozstrzygnięcia wpadkowego, jakim jest w rozpoznawanym przypadku przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. Reasumując, przeszkody na które powołuje się skarżący nie były w ocenie Sądu tego rodzaju, by strona nie mogła ich usunąć przy dołożeniu należytej staranności i dbałości o własne sprawy. Zatem uprawnionym jest twierdzenie, że skarżący był w stanie dopełnić swoich obowiązków i złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia skargę w wymaganym terminie. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.