I SA/Sz 351/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2014 r. i styczeń 2015 r. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 22 stycznia 2015 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 9 września 2015 r. nr [...] określającą podatnikowi [...] (dalej "Podatnik") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]: – za styczeń 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 lutego 2014 r.), – za luty 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 lutego 2014 r.), – za marzec 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 kwietnia 2014 r.), – za kwiecień 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 kwietnia 2014 r.), – za maj 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 czerwca 2014 r.), – za czerwiec 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 czerwca 2014 r.), – za lipiec 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 sierpnia 2014 r.), – za sierpień 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 sierpnia 2014 r.), – za wrzesień 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 października 2014 r.), – za październik 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 października 2014 r.), – za listopad 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 grudnia 2014 r.), – za grudzień 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 grudnia 2014 r.), – za styczeń 2014 r. w kwocie [...] (płatnej do dnia 15 lutego 2015 r.). Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2015 r., nr [...], Prezydent Miasta [...] (dalej "organ I instancji") wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia do grudnia 2014 r. i styczeń 2015 r. wobec ustalenia, że Podatnik, mimo wezwania przez organ, nie dopełnił obowiązku złożenia nowej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany, tutaj, zmiany na niższe stawek opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązujących na terenie [...]a od dnia 01 stycznia 2014 r., co stanowiło zdaniem organu I instancji zmiana danych, o jakiej mowa w art. 6m ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm.) – dalej zwanej "u.c.p.g.". Decyzją z dnia 9 września 2015 r. organ I instancji określił Podatnikowi wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z ww. nieruchomość w przedmiotowym okresie w wysokości po [...] miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji ustalił, że Podatnik jest w 1/6 części właścicielem nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]. Na podstawie informacji pochodzących od przedsiębiorstwa odbierającego odpady komunalne ustalono, że z ww. nieruchomości w okresie od stycznia 2014 r. do stycznia 2015 r. odbierane były odpady komunalne. Zdaniem organu I instancji, powyższe potwierdza, że nieruchomość była w analizowanym okresie zamieszkała. Okoliczność tą potwierdza również pierwsza deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązująca od 1 lipca 2013 r., w której Podatnik zadeklarował, że ww. nieruchomość jest zamieszkała. Podatnik deklaracji tej nie zmienił. Ponadto, deklarując przedmiotową opłatę, Podatnik zadeklarował segregację odpadów i rzeczywiście jej dokonywał. Nadto, na podstawie danych z ewidencji ludności organ I instancji ustalił, że w nieruchomości przy ul. [...] zameldowane są 4 osoby, co pozwala na domniemanie, że zamieszkują one również przedmiotową nieruchomość. Podatnik od powyższej decyzji złożył odwołanie, w którym zarzucił organowi I instancji: – błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że Podatnik jest zobowiązany do ponoszenia odrębnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi z nieruchomości położonej przy ul. [...], pomimo udziału w tym samym gospodarstwie domowym co jego rodzice i uiszczenia opłaty objętej decyzją przez innego członka rodziny, – art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zaś w niniejszej sprawie organ w żaden sposób nie odniósł się do zarzutów podniesionych przez stronę postępowania w wyjaśnieniu z dnia 28 sierpnia 2015 r., a tym samym nie ustalił stanu faktycznego, w efekcie czego wydał decyzję niezgodną z rzeczywistymi okolicznościami sprawy, – art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i niewyjaśnienie w sposób dokładny stanu faktycznego sprawy. W uzasadnieniu Podatnik wskazał, że z przeprowadzonych wywiadów środowiskowych wynika, że mieszka on wspólnie z rodzicami ([...]), faktycznie zarządza mieszkaniem pod ich nieobecność, ma swobodny dostęp do wszystkich pomieszczeń i urządzeń domowych oraz pokrywa część kosztów utrzymania domu. Okoliczności te, zdaniem Podatnika, potwierdzają, że ww. osoby prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. W związku z tym nie jest uzasadnione twierdzenie - zdaniem Podatnika - że jest zobowiązany do regularnego uiszczania dodatkowej opłaty za gospodarowanie de facto tymi samymi odpadami komunalnymi, za które opłatę regularnie uiszcza jego ojciec ([...]). Decyzją z dnia 1 lutego 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej także "organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję organu I instancji i odnosząc się do zarzutów odwołania wskazało, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania do opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w związku z tym, iż art. 6q pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi (dalej u.c.p.g.") stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej "O.p."). Organ odwoławczy przywołał przepisy art. 6 h, 6m, 6o u.c.p.g. i mając na uwadze przyjęty stan prawny oraz uwzględniając okoliczności faktyczne sprawy, stwierdził, że organ I instancji prawidłowo określił wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące od stycznia 2014 r. do stycznia 2015 r., przyjmując za podstawę naliczenia opłaty fakt, że nieruchomość stanowi współwłasność dwóch rodzin nie tworzących wspólnego gospodarstwa domowego. Organ odwoławczy wskazał również, że każde z gospodarstw domowych otrzymało swój pojemnik na odpady. Podatnik w skardze z dnia 25 lutego 2016 r. od ww. decyzji organu odwoławczego wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego Podatnika kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący Podatnik (dalej także "Skarżący") zwrócił się również z wnioskiem o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, który w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym został prawomocnie oddalony. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie: – przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 272 O.p. w związku z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. przez niedopełnienie czynności sprawdzających, a poprzestaniu przez organ na stwierdzeniu faktu niezłożenia przez skarżącego deklaracji o wysokości opłaty w roku 2014, bez uwzględnienia faktu niewystosowania przez organ wezwania do dokonania niniejszej czynności; – przepisów prawa procesowego, tj. art. 180 § 1 O.p. w związku. z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. przez nieuwzględnienie żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu z załączonego do pisma z dnia 9 listopada 2015 r. oświadczenia o prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego przez mieszkańców nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...] z dnia 4 listopada 2015 r., co miało wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; – przepisów prawa procesowego, tj. art. 122 oraz 187 O.p. w związku z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. przez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i niewyjaśnienie w sposób dokładany stanu faktycznego sprawy, a nadto nie przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób wyczerpujący, zapewniający rzetelne ustalenie stanu faktycznego sprawy; a ponadto: – błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, jakoby Skarżący był zobowiązany do ponoszenia odrębnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi z nieruchomości położonej przy ul. [...], pomimo udziału w tym samym gospodarstwie domowym i uiszczenia opłaty przez innego członka rodziny; – błędną wykładnię art. 6j ust. 2 u.c.p.g. przez przyjęcie, iż pojęcie "wspólne gospodarstwo domowe" zawarte również w punkcie 3 objaśnień do deklaracji o wysokości opłaty, nie obejmuje osób spokrewnionych i wspólnie zamieszkujących nieruchomość przy ul. [...], podczas gdy prawidłowa wykładania tego pojęcia powinna doprowadzić organ do wniosku, że ww. osoby prowadziły wspólne gospodarstwo domowe, co uzasadniało naliczenie pojedynczej stawki opłaty za wywóz odpadów z przedmiotowej nieruchomości. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że argument, iż organ I instancji dopełnił czynności wzywających go do złożenia nowej deklaracji korygującej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jest nieprawdziwy. Wyjaśniał, że nie został we wskazanym terminie wezwany do złożenia deklaracji za 2014 r., przez co nie był w stanie zapoznać się z ustaleniami organu administracji publicznej. Pismo w przedmiocie konieczności jej złożeni, dostarczone zostało w dniu 16 kwietni 2015 r. jedynie [...]. Brak doręczenia przedmiotowego wezwania skarżącemu, skutkowało przyjęciem błędnego stanu faktycznego przez organ I instancji. Organ I instancji pomimo wyjaśnień i bezspornych faktów przedstawionych przez odwołującego, dnia 9 września 2015 r. wydał decyzję uchybiającą obowiązkom organu do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Ponadto, organ odwoławczy dokonując analizy stanu faktycznego nie skonfrontował wszystkich zawartych w pismach skarżącego twierdzeń. W sposób widoczny posiłkował się jedynie na niedostatecznie zebranym materiale dowodowym będącym podstawą rozstrzygnięcia organu I instancji. W zakresie wykładni zagadnienia "wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego" Skarżący powtórzył argumentację wcześniej zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Będąc powołanym do kontroli działalności administracji publicznej - a więc także administracji podatkowej - pod względem jej zgodności z prawem, stosownie do postanowień art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718;) – dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Jakkolwiek też - w myśl art. 135 p.p.s.a. - sąd administracyjny stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, gdy jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, jednkże odnosi się to wyłącznie do postępowań prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Reguły powyższe oznaczają, że zakres sądowej kontroli określają nie tyle zarzuty i wnioski skargi, którymi sąd nie jest związany i z urzędu bada, czy doszło do naruszenia prawa materialnego lub procesowego, lecz przede wszystkim przedmiot, którego dotyczy zaskarżony akt lub czynność. Rozpoznając sprawę według wyżej przedstawionych reguł Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] uznał, że zaskarżona decyzja i ją poprzedzająca decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Przedmiotem sporu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] decyzją z dnia 22 stycznia 2015 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 9 września 2015 r., którą określono Skarżącemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] za poszczególne miesiące 2014 r. oraz styczeń 2015 r. w kwocie [...] zł za każdy miesiąc. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji są obowiązujące w spornym okresie podatkowym przepisy ustawy z dnia 29 lutego 2016 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r., poz. 13990) - zwanej "u.c.p.g." oraz wskazane niżej przepisy prawa miejscowego obowiązujące na terenie Miasta [...]. Zgodnie z art. 6h u.c.p.g., właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stosownie zaś do ww. art. 6c ust. 1 u.c.p.g. gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. W myśl natomiast art. 6m ust.1 u.c.p.g., właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Z kolei stosownie do art. 6m ust.2 u.c.p.g., w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Z przytoczonych wyżej przepisów (obowiązujących w okresie podatkowym, tj. w 2014 r. i oraz w styczniu 2015 r.) wynika zatem, że to na właścicielu nieruchomości spoczywa obowiązek złożenia do właściwego organu deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym nowej deklaracji w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, przy czym obowiązek ten właściciel nieruchomości jest zobowiązany wykonać w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany i to bez uprzedniego wezwania przez organ, gdyż ustawodawca tego nie wymagał wówczas, tj. w spornym okresie podatkowym (obecnie miałby zastosowanie przepis art. 6m ust. 2a u.c.p.g.) . Jak wynika z akt sprawy, od 01 stycznia 2014 r. na terenie [...]a obowiązują nowe, niższe stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, co prawidłowo uznano za okoliczność zmiany danych w rozumieniu art. 6m ust. 2 u.c.p.g.(mający zastosowanie w spornym okresie podatkowym). Mimo wezwania (jak wskazał organ I instancji) do złożenia nowej deklaracji, Skarżący nie dopełnił tego obowiązku. Stosownie do art. 6i u.c.p.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje: 1) w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec; 2) w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne. Z kolei, zgodnie z art. 6j ust. 2 u.c.p.g., w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1, rada gminy może uchwalić jedną stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od gospodarstwa domowego. Natomiast przepis art. 6k ust. 3 u.c.p.g. (oceniony wyrokiem TK z dnia 28 listopada 2013 r., K 17/12 jako zgodny z Konstytucją RP) uprawniał gminę do określania niższych stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny. W przepisie zaś art. 6o u.c.p.g. ustawodawca przewidział, że w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Wskazać również należy, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do uiszczania której na rzecz gminy lub ich związków obowiązany jest właściciel nieruchomości, jest daniną publiczną w konstytucyjnym rozumieniu, nie ma charakteru podatkowego, ma charakter lokalny, gdyż w całości stanowi dochód gminy (art. 6r ust. 1 u.c.p.g.) i nakładana jest w celu zaspokajania potrzeb lokalnej społeczności (art. 6h w związku z art. 6c u.c.p.g.) - zob. wyrok TK z dnia 28 listopada 2013 r., K 17/12. Wskazać także należy – wobec zarzutu odwołania co do naruszenia przepisów K.p.a., że prawidłowo organ wskazał na przepis art. 6q u.c.p.g., zgodnie z którym w sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej w skrócie "O.p."). Ponadto, zacytowana wyżej treść art. 6o u.c.p.g., wskazuje, że decyzja określająca wysokość opłaty ma charakter deklaratywny. Treść przepisu odpowiada częściowo treści art. 21 § 3 w związku z art. 21 § 2 O.p., według którego w razie niezłożenia deklaracji, bądź też stwierdzenia, że wysokość zobowiązania jest inna niż wynikająca z deklaracji organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Z art. 6m ust. 1 u.c.p.g. wynika, że deklarację o wysokości opłaty należy składać w odniesieniu do danej nieruchomości. Uchwałą nr IV/N/689/12 z dna 19 listopada 2012 r. wydaną na podstawie art. 6k u.c.p.g. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik, następnie zmienioną uchwałami nr XXIX/852/13 z dnia 22 kwietnia 2013 r. oraz nr XXXV/1035/13 z dnia 18 listopada 2013 r., Rada Miasta [...] w jej § 2 ust. 4 ustaliła niższą stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w § 1 pkt 2 w wysokości [...] miesięcznie od gospodarstwa domowego, jeżeli odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Zgodnie z § 1 pkt 2 uchwały dokonuje się wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy: dla pozostałych nieruchomości w zabudowie jednorodzinnej metoda określona w art. 6j ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zgodnie z którą opłata będzie ponoszona od gospodarstwa domowego. Z treści ww. przepisów ustawy u.c.p.g. natomiast nie wnika, by ustawodawca umocował radę gminy do definiowania pojęcia "gospodarstwa domowego". Nie wynika to również z pozostałych przepisów ustawy, zaś ustawodawca odstąpił od definiowania tego pojęcia na jej użytek (art. 2 ust. 1 u.c.p.g.) mimo, że posłużył się tym pojęciem w art. 4 ust. 2 pkt 2 lit. a) u.c.p.g. Warto wskazać, że ustawodawca zamieścił definicję "gospodarstwa domowego" w art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 966), zgodnie z którym przez "gospodarstwo domowe" rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmująca lokal albo gospodarstwo prowadzone wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawo do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby". Z treści tego przepisu nie wynika, by odnosił się on wyłącznie do tej ustawy, co ma miejsce m.in. w przypadku art. 2 pkt 2 ustawy o opłatach abonamentowych definiującym pojęcie "gospodarstwa domowego" przez zastosowanie zwrotu – w rozumieniu ustawy. Podobnie art. 2 pkt 2 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. definiującym "gospodarstwo domowe" wyłącznie na użytek tej ustawy przez zastosowanie zwrotu – ilekroć w ustawie jest mowa. Ponadto, do definicji "gospodarstwa domowego" z ustawy o dodatkach mieszkaniowych odsyła art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gmin i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 150) - por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 636/14; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Go 51/14 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej - http://orzeczenia.nsa.gov.pl. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy nie powołał się w treści uzasadnienia na ww. definicje, jednakże odniósł się do zamieszczonej w pkt 3 objaśnień do deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zabudowie jednorodzinnej, definicji "gospodarstwa domowego". Według tej definicji za "gospodarstwo domowe" rozumie się zespół osób spokrewnionych lub niespokrewnionych, mieszkających razem i wspólnie utrzymujących się. Z tym zastrzeżeniem, że jeżeli któreś z tych osób mieszkających razem utrzymuje się oddzielnie, tworzy oddzielne gospodarstwo domowe. Wówczas każde z gospodarstw domowych składa odrębną deklarację. Jak wynika z akt sprawy, z ww. objaśnieniami deklaracji Skarżący w dniu 03 czerwca 2013 r. podpisał deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, czemu następnie zaprzeczył w piśmie z dnia 28 sierpnia 2015 r. skierowanym do Urzędu Miasta w [...], zamiast złożyć nową deklarację wskazującą na inne dane (inny stan faktyczny). Wobec tego, zdaniem Sądu, trafnie organ odwoławczy wskazał w odpowiedzi na skargę, że wspólne utrzymywanie się, to nic innego, jak wspólne gospodarowanie dochodami i wydatkami, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Skarżący bowiem, jak ustaliły organy, utrzymuje się oddzielnie, a jedynie pokrywa w części koszty utrzymania domu, a zatem zachodzi podstawa do przyjęcia, że prowadzi gospodarstwo domowe w rozumieniu definicji wskazanej w objaśnieniach podpisanej przez siebie deklaracji odrębnie od gospodarstwa domowego [...], gdyż z niepodważonych ustaleń organów wynika, że zarówno [...] jak i Skarżący złożyli odrębne deklaracje, co w konsekwencji uzasadnia prawidłowość stanowiska organów co do zasadności wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nie są sporne także ustalenia organów co do odbioru odpadów komunalnych w okresie od stycznia 2014 r. do stycznia 2015 r. przez przedsiębiorstwo zajmujące się odbiorem odpadów komunalnych z nieruchomości położonej w [...] przy ulicy [...]. Potwierdzono również fakt segregowania odpadów do odrębnie przypisanego Skarżącemu pojemnika. Tym samym spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 6i pkt 1 u.c.p.g., tj. fakt zamieszkiwania nieruchomości przez mieszkańców. Sumując, zdaniem Sądu, w stanie faktycznym i prawnym rozpoznawanej sprawy istotne znaczenie prawne w kontekście wymogów przewidzianych w art. 6m ust. 2 u.c.p.g. ma okoliczność nie złożenia przez Skarżącego nowej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zabudowie jednorodzinnej, co skutkowało określeniem w drodze decyzji na podstawie art. 6o u.c.p.g. wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w oparciu o dane zawarte w deklaracji złożonej przez skarżącego w dniu 03 czerwca 2013 r. Wskazany przepis art. 6o u.c.p.g. uprawniał Prezydenta Miasta [...] do wydania decyzji określającej na podstawie danych, którymi w dacie jej wydawania organ dysponował, i nie przewidywał konieczności zwracania się do właściciela nieruchomości (odrębnego wezwania) o nadesłanie dodatkowych wyjaśnień lub złożenia nowej deklaracji. Jednak jak wskazał organ I instancji, pomimo wezwania do złożenia deklaracji, Skarżący nie dopełnił tego obowiązku w zakreślonym przez ustawodawcę terminie. A zatem, skoro organ nie był zobowiązany do poprzedzenia wydanej decyzji określającej opłatę za odbiór odpadów komunalnych dodatkową czynnością w postaci wezwania strony do zaktualizowania danych stanowiących podstawę jej wydania, gdyż Obowiązujące wówczas przepisy ustawy nie wymagały tej czynności, to zarzut co do braku wezwania skarżącego przez organ należało uznać za bezpodstawny. Mając na uwadze powyższy stan prawny obowiązujący w spornym okresie podatkowym (w całym 2014 r. oraz w styczniu 2015 r.) oraz uwzględniając okoliczności faktyczne występujące w rozpoznawanej sprawie, należy stwierdzić, że prawidłowo organ I instancji określił wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. oraz za styczeń 2015 r. w kwocie [...] za każdy miesiąc, przyjmując za podstawę naliczenia opłaty jedną stawkę od gospodarstwa domowego. W ocenie Sądu, ustalenia poczynione w toku postępowania nie naruszają przepisów art. 120, 122, 180, 187 i 191 ustawy - Ordynacja podatkowa. W toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa, podejmowały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy rozpatrzył w sposób wyczerpujący. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej.