I SA/Sz 37/13

Dnia 1 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 1 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty targowej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S. O., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r., określającą stronie zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł z tytułu opłaty targowej. Wraz ze skargą skarżący złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że w jego przypadku zachodzi zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie posiada bowiem obecnie środków, aby uiścić nałożone na niego zobowiązanie podatkowe. Wykonanie decyzji spowoduje zaś konieczność wszczęcia przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego, które wiązać się będzie ze znacznymi kosztami, te zaś będą stanowić szkodę skarżącego. Ponadto skarżący wskazał, że sprzedaż jego majątku w toku postępowania egzekucyjnego spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Z uwagi na to, że ceny osiągnięte w postępowaniu egzekucyjnym prawdopodobnie będą niższe od wartości rynkowej poszczególnych przedmiotów, późniejsze odtworzenie stanu majątkowego skarżącego wiązać się będzie z wyższymi kosztami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., nr 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 zd. 1 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego powyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., oraz że to strona skarżąca powinna wykazać, że wykonanie danego aktu pociągnie za sobą ww. skutki. Zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być bowiem przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie jest również zobowiązany ustalać ww. okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącego uzasadnienia wniosku (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1522/12, Lex nr 1225721 oraz z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 5/12, Lex nr 113637). Skarżący w swoim wniosku wskazał, że w jego przypadku zachodzą obie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący nie ma bowiem środków na uregulowanie ciążącego na nim zobowiązania z tytułu opłaty targowej, co pociągnie za sobą konieczność wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Takie postępowanie zaś, zdaniem strony, nie tylko, że będzie generowało dodatkowe koszty dla skarżącego, ale także będzie groziło mu powstaniem nieodwracalnych skutków. Mając powyższe na uwadze, po analizie wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że brak jest postaw do jego uwzględnienia, gdyż skarżący nie wykazał istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Konieczność poniesienia ciężaru finansowego, wynikająca z zaskarżonej decyzji, jak i ewentualny brak środków finansowych na jednorazowe uregulowanie tej należności, nie mogą bowiem stanowić same przez się podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Z kolei, podnoszone przez stronę twierdzenia, co do uciążliwości ewentualnie prowadzonego postępowania egzekucyjnego są nieweryfikowalne, wobec niewskazania żadnych danych na temat obecnej sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego. Tymczasem do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Wnioskodawca powinien bowiem poprzeć swoje twierdzenia zarówno wyczerpującą argumentacją, jak i dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.), a tego skarżący w rozpatrywanej sprawie nie uczynił. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak na wstępie.