I SA/Sz 38/16

Dnia 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpatrzeniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.R prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą P" D. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za listopad 2006 r., po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. D.R. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P. D. R., pismem z dnia 11 grudnia 2015 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 listopada 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 31 lipca 2015 r. nr [...] , odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 października 2011 r. nr, którą utrzymana została w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 29 kwietnia 2011 r. nr [...]. Strona zamieściła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi. Nie zamieściła natomiast uzasadnienia, zawierającego argumenty dotyczące wniosku. Strona wskazała jedynie przy okazji uzasadnienia wniosku o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych, że od 2009 r. prowadzona jest w stosunku do niej egzekucja komornicza i tylko wyjątkowa odporność psychiczna i fizyczna nie dopuściła jeszcze do likwidacji firmy. Podkreśliła, że wraz z dziećmi żyje w stanie "śmierci cywilnej", bez prawa do obrony, bo nie stać jej na adwokata. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do zasadności sformułowanego przez Stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia skargi. Wskazał jedynie, że nie rozpoznał wniosku Strony, w związku z tym, iż nie wskazała ona podstawy prawnej uzasadniającej rozpoznanie go przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (vide: T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2010, s. 192; Z. Kmieciak, Glosa do postanowienia NSA z 23.1.1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54; Z. Kmieciak, Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2003/5/26; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2013, s. 360-362, nb. 2, 3). Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczyć może jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (vide: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013, uwaga 7 do art. 61). Problem wykonania dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Co do zasady cechy wykonalności nie maja wszelkie akty administracyjne odmowne (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2013, s. 361; por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1028/13; z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 125/16 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl;). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest zaskarżona decyzja z dnia 6 listopada 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej, określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za listopad 2006 r., po wznowieniu postępowania. Decyzja ta, ze względu na zakres i charakter prawny, nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Nie nakłada ona na Skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Zaskarżona decyzja nie podlega zatem wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. i nie może do niej mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu, uregulowana w powyższym przepisie. Sąd, mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.