I SA/Sz 383/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.) Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 stycznia 2017 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie m.in. art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613, dalej zwana "O.p.") utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] r. nr [...] odmawiające M.M., przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] r., nr [...], w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny: Wójt Gminy R. decyzją z dnia [...] r., nr [...], określił M.M. (dalej zwany: "stroną", "skarżącym") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie [...] zł. Pismem z dnia 6 września 2016 r. strona wniosła odwołanie od ww. decyzji organu I instancji, jednak nie dopełniła wymogu formalnego, tj. nie podpisała odwołania. W odwołaniu wskazano adres strony, tj. ul. [...], [...] P. Pismem z dnia 15 września 2016 r. organ wezwał stronę do uzupełnienia braku formalnego odwołania przez podpisanie się pod nim w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Wobec nieuzupełnienia braków odwołania w wyznaczonym terminie, postanowieniem z dnia [...] r., Kolegium pozostawiło odwołanie bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 1 i 4, art. 168 § 2 i 3 O.p. Wnioskiem z dnia 29 grudnia 2016 r. strona zwróciła się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania. W uzasadnieniu wniosku podano, że organ odwoławczy nie wystosował wezwania do usunięcia braków formalnych pod właściwy adres i pozbawił odwołującego się możliwości obrony swoim praw. Strona wskazała, że pismem z dnia 17 sierpnia 2016 r. poinformowała organ podatkowy I instancji o s. adresie do korespondencji (tj. S. [...], ul. [...]), o czym nie poinformowano organu odwoławczego. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., na podstawie art. 162 § 1, art. 163 § 1 oraz art. 216 O.p. odmówiło przywrócenia terminu do uzupełnienia braków odwołania, uznając, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania, a jednocześnie z wniesieniem wniosku nie dopełniła czynności, dla której był określony termin, tj. nie złożyła podpisanego odwołania. Na powyższe postanowienie strona złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do podpisania odwołania. Zdaniem strony, wszelka korespondencja od organu podatkowego powinna być kierowana na adres s. wskazany w piśmie z dnia 17 sierpnia 2016 r. Ponadto, skarżący wskazał, że nie dopełnił czynności dla której był określony termin, gdyż w dniu 20 stycznia 2017 r. w rozmowie z sekretariatem SKO poinformowany został o braku możliwości złożenia podpisanego odwołania do czasu zwrócenia akt przez organ I instancji. Kolegium, w wyniku rozpoznania zażalenia, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie pierwszej instancji. Kolegium, ponownie wskazało, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego odwołania i nie wypełnił warunku formalnego, aby wniosek mógł być załatwiony pozytywnie. Zdaniem organu odwoławczego, w sprawie prawidłowo przyjęto, że wezwanie wystosowane do strony postępowaniu odwoławczym winno być skierowane na adres wskazany w odwołaniu. W skardze wywiedzionej na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., skarżący nie zgadzając się z rozstrzygnięciem wniósł o jego zmianę przez przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu podniósł argumentację analogiczną do przedstawionej w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego aktu (decyzji albo postanowienia) podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podkreślić przy tym należy, że w świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04, LEX nr 173127). Ponadto, w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Na wstępie zaznaczenia wymaga, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w innym składzie rozpoznał w dniu 29 maja 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, inną sprawę skarżącego o sygn. akt I SA/Sz 265/17 (wyrok dostępny na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), która dotyczyła skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Wyrokiem z dnia 29 maja 2017 r. Sąd uchylił ww. rozstrzygnięcia organów obu instancji, mając na uwadze zarzuty skargi oraz dokumenty w aktach administracyjnych, stwierdzając, że: "organ odwoławczy miał podstawy do powzięcia wątpliwości co do adresu do doręczeń pism, a także ustalenia innego, niż miejsce zameldowania, adresu skarżącego, tj. adresu do korespondencji wskazanego przez niego w piśmie, które wpłynęło do organu I instancji 17 sierpnia 2016 r." Sąd w uzasadnieniu orzeczenia wskazał dalej także, że: "uznanie, że są podstawy do pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia i że doszło do skutecznego doręczenia wezwania w trybie art. 150 O.p. winno być poprzedzone pozytywnymi ustaleniami, że wezwanie zostało skierowane na właściwy adres ale także czy organ dysponuje kopertą i prawidłowo sporządzonym dokumentem potwierdzającym doręczenie, że w wypełnionym przez podmiot doręczający potwierdzeniu doręczenia pisma oraz na kopercie zamieszczono wszystkie wymagane ustawą informacje." Analizując pocztowy dowód doręczenia przesyłki – wezwania z dnia 15 września 2016 r. - jako dokumentu urzędowego, który znajduje się w aktach administracyjnych, Sąd przyjął, że dowód ten nie odzwierciedla rzeczywistości w części dotyczącej spełnienia warunków, umożliwiających stwierdzenie, że doręczenie zastępcze zostało dokonane w sposób skuteczny. W omawianym wyroku z dnia 29 maja 2017 r. wskazano, że: "brak jest adnotacji doręczyciela o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 art. 150 O.p., wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia; umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata." W ocenie Sądu, wyrażonej ww. wyroku z dnia 29 maja 2017 r.: "błędne jest stanowisko organu odwoławczego, że w okolicznościach sprawy, wystarczające było skierowanie przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków odwołania na adres strony wskazany w odwołaniu, a ponadto, że wobec braków dokumentu doręczenia doszło do skutecznego doręczenia wezwania w trybie art. 150 O.p." Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, wskazuje, że postępowanie w niniejszej sprawie jest konsekwencją wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowienia z dnia [...] r., nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie z dnia [...] r., którym pozostawiono odwołanie skarżącego bez rozpatrzenia z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w terminie wyznaczonym wezwaniem z dnia 15 września 2017 r. W niniejszej sprawie spór sprowadza się bowiem do tego, czy organy podatkowe prawidłowo rozstrzygnęły w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia barków formalnych odwołania, po uprzednim stwierdzeniu, że strona faktycznie uchybiła temu terminowi. Podstawową kwestią w przypadku rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu jest ustalenie, kiedy strona osobiście, przez doręczenie zastępcze, otrzymała korespondencje (a więc wezwanie z dnia 15 września 2016 r.), ponieważ takie ustalenie pozwoli stwierdzić czy strona faktycznie uchybiła terminowi do podpisania odwołania. Brak pewnych ustaleń w tym zakresie nie pozwala przystąpić do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 265/17, jak wyżej przytoczono, uznał za błędne stanowisko organów, o skuteczności doręczenia wezwania z dnia 15 września 2017 r. w trybie art. 150 O.p. W konsekwencji Sąd w niniejszej sprawie zobligowany jest do uchylenia zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. Rozstrzygnięcie bowiem niniejszej sprawy uzależnione jest od ponownego rozpoznania przez organ sprawy dotyczącej doręczenia skarżącemu wezwania do usunięcia braków formalnych odwołania i ostatecznego rozstrzygnięcia co do wystąpienia uchybienia terminu. Skoro, wyroku z dnia 29 maja 2017 r. uznano za nieskuteczne doręczenie wezwania z dnia 15 września 2017 r., nie jest jeszcze przesądzone czy doszło do uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych odwołania. Z tego względu merytoryczna ocena rozstrzygnięcia w zakresie przywrócenia terminu jest przedwczesna. Ponownie rozpoznając tę sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględni sposób, w jaki zakończone zostanie postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem skarżącego z dnia 6 września 2016 r. O kosztach postępowania rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. W tym zakresie należało zwrócić skarżącemu wpis od skargi w kwocie [...] zł.