I SA/Sz 406/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.) Asesor WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie podatku od towarów i usług za maj 2000 r. 1. u c h y l a zaskarżone postanowienie 2. z a s ą d z a od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...]r. Nr [...] określił zobowiązanie podatkowe Przedsiębiorstwa Usługowego "D" D. i J. D. w podatku od towarów i usług za maj 2000r. Odwołanie od tej decyzji wniósł J. D. Firma Transportowa "D". Dyrektor Izby Skarbowej w postanowieniem z dnia 6 maja 2005r., wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w związku z art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej stwierdził niedopuszczalność tego odwołania ponieważ stroną postępowania, wobec której określono należne zobowiązania w podatku od towarów i usług było Przedsiębiorstwo Usługowe "D" D. i J. D. o numerze NIP [...], a nie odrębna Firma Transportowa "D" J. D. o numerze NIP [...] zatem Firma ta nie jest uprawniona do wniesienia odwołania od wskazanej na wstępie decyzji . W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. D. domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia zarzucając, że wydane zostało z naruszeniem przepisów Ordynacji podatkowej tj. art. 133 § 1 i art. 7§ 1 poprzez bezzasadne przyjęcie, że podatnikiem jest Przedsiębiorstwo Usługowe "D", podczas gdy podatnikami są osoby fizyczne, które pod tą nazwą funkcjonują w obrocie gospodarczym i poprzez zgłoszenie rejestracyjne uzyskały status podatnika podatku VAT. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik /pozostała treść przepisu nie ma znaczenia w sprawie/. Wyjaśnienie pojęcia podatnik zawiera art. 7 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Według stanu prawnego obowiązującego w 2001r. art. 5 ust.1 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług ... /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ stanowił, że podatnikami tego podatku są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne spełniające określone w tym przepisie przesłanki. Jak wynika z danych przytoczonych w protokole UKS /k.45/ D. i J. D. prowadzili działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowe "D" na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej od 16 stycznia 1999r. W dniu 21 stycznia 1999r. złożone zostało zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R, a w dniu 2 lutego 1999r. Urząd Skarbowy wydał decyzję o wpisaniu P.U. "D" do rejestru podatników podatku VAT nadając numer NIP [...] na nazwisko żony tj. D. D. Z akt sprawy nie wynika, by małżonkowie prowadzili w/w działalność gospodarczą na podstawie zawartej między nimi umowy spółki /cywilnej, jawnej komandytowej, czy innej/, wręcz przeciwnie, z oświadczenia pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej złożonego na rozprawie wynika, że małżonków D. i J. D. nie łączyła żadna tego typu umowa, by można było uznać, że prowadzą wspólną działalność jako osoba prawna lub jako jednostka organizacyjna nie posiadającą osobowości prawnej. Tym samym nie było podstaw do uznania, że stroną postępowania w rozpatrywanej sprawie jest PU "D", bowiem przyjęta przez małżonków nazwa wspólnej działalności, bez uprzedniego zawarcia przewidzianej prawem umowy /np. spółki cywilnej/ nie tworzy odrębnego podatnika. W tym miejscu warto przytoczyć wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 marca 2004r. III SA 839/02 /publ. ONSA Nr 4 z 2005r. poz. 73/, w którym Sąd ten stwierdził m.in., że małżeństwo nie stanowi jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej w rozumieniu art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy o VAT. W świetle powyższego należy stwierdzić, że decyzja podatkowa jest adresowana do D.i J. D. jako osób fizycznych /wymienia ich z imienia i nazwiska/ i przez każdą z nich mogła być zaskarżona odwołaniem. Z treści odwołania wynika jednoznacznie, że J. D. zaskarżył przytoczoną na wstępie decyzję podatkową adresowaną do niego z tytułu zobowiązań podatkowych wynikających z działalności wykonywanej wspólnie z żoną pod nazwą P.U. "D". Okoliczność, że przy nazwisku J. D. wpisana została nazwa: Firma Transportowa "D" , pod którą prowadził on w przeszłości odrębną działalność gospodarczą jako osoba fizyczna nie oznacza, że odwołanie wniosła ta Firma, nie miała ona bowiem samodzielnej podmiotowości podatkowej, a przede wszystkim J. D. działalność pod tą nazwą zakończył z dniem 29 lutego 2000r., a więc przed okresem, którego dotyczy zaskarżona odwołaniem decyzja. Z tych względów zaskarżone postanowienie, jako naruszające art. 7§ 1, art. 133 § 1 i art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.