I SA/Sz 406/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Marska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji dotychczasowej i przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. oddala skargę Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownika Biura Powiatu Stargardzkiego ARiMR przyznał A. sp. z o.o. płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w wysokości [...]zł co do powierzchni [...]ha. We wniosku wyszczególniono łącznie 18 działek rolnych (pierwotnie 20, z tego 2 wykreślono), z których 13 zgłoszono do płatności rolnośrodowiskowych z zadeklarowanym pakietem K01 ochrona gleb i wód, w wariancie KO1b międzyplon ozimy. Całkowita powierzchnia gospodarstwa ujęta we wniosku wynosiła [...]ha, z tego do wsparcia rolnośrodowiskowego zadeklarowano [...]ha. Strona skorygowała także błędnie zadeklarowaną powierzchnię użytków rolnych na działce rolnej [...] (było [...]ha, powinno być [...]ha), oraz na działce rolnej [...] (było [...]ha, powinno być [...]ha). Organ zaś wyłączył grunty zlokalizowane na działce ewidencyjnej nr[...], jako nieużytkowane rolniczo, oraz działkę [...]obręb [...]. nie będącą w posiadaniu strony na dzień złożenia wniosku. Strona nie odwołała się od powyższej decyzji. W dniach 25-26 kwietnia 2007r., w obecności K. M. Prezesa skarżącej Spółki, na gruntach deklarowanych do płatności przez A. Sp. z o.o., przeprowadzona została kontrola na miejscu, której celem była weryfikacja prawidłowości wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych. Na wszystkich kontrolowanych działkach stwierdzono wykonanie zabiegu talerzowania. Ustalono, iż powierzchnia kwalifikująca się do wsparcia wynosi [...]ha, natomiast Strona zadeklarowała [...]ha. W dniu [...] Kierownik Biura Powiatu S. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych wskazując na ustalenia kontroli jako nowych okoliczności w sprawie. W toku postępowania przedstawiciel A. Sp. z o.o. wniósł uwagi do protokołu z czynności kontrolnych, wskazując na niemiarodajność pomiarów powierzchni przy wykorzystaniu urządzeń GPS oraz na bardzo znaczny wpływ nachylenia terenu na powierzchnię działki, czego organ nie uwzględnił. W dniu 8 lipca 2007r. A. Sp. z o.o. wniosła zażalenie na postanowienie o wznowieniu postępowania, które jako niezaskarżalne z mocy prawa, zostało uznane przez Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR postanowieniem z dnia [...] za niedopuszczalne. Ponadto w trakcie postępowania organ przesłuchał w charakterze świadków J. W., B. K., J. W. oraz G. G. na okoliczność siewu poplonów na gruntach A. Sp. z o.o. Z zeznań ww. osób wynikało, iż prace polowe w zakresie siewu żyta ozimego, przeznaczonego na przyoranie w ramach wariantu KO1b międzyplon ozimy, były prowadzone w sposób nieprawidłowy: ziarno siane było w niewystarczającej ilości oraz nierównomiernie (gęściej wzdłuż granic działek, rzadko w centrum), występowało zachwaszczenie. Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatu S. ARiMR uchylił decyzję z dnia [...] Kierownika Biura Powiatu S. ARiMR przyznającego Spółce płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i przyznał Spółce płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości tj. w kwocie [...]zł. Po dokonaniu ponownej analizy całokształtu zgromadzonej dokumentacji sprawy (kontrola, zeznania świadków), Kierownik Biura Powiatu S. ARiMR wskazał, iż kontrola wykazała, że rolniczo użytkowanych było [...]ha wobec [...]ha zadeklarowanych do płatności rolnośrodowiskowych. Organ podniósł, iż zgodnie z art. 50 ust 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, "(...) jeśli obszar zadeklarowany we wniosku o jednolite dopłaty przekracza obszar zatwierdzony dla danej grupy upraw, do obliczania pomocy zostanie zastosowany obszar zatwierdzony dla tej grupy upraw". Dalej organ podaje, że różnica między powierzchnią deklarowaną a ustaloną wynosi wobec powyższego [...]ha, czyli 11,54% obszaru ustalonego ([...]). Tym samym - zgodnie z literą art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, "jeżeli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany (...) przekracza obszar ustalony (...), wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej, niż 3% lub 2 ha, ale nie więcej, niż 20% ustalonego obszaru" - jako podstawę dla wsparcia należy uznać powierzchnię ustaloną ([...]ha) pomniejszoną o dwukrotność stwierdzonej różnicy ([...]). W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła organowi nieprawidłowe, pobieżne obliczenie areału gruntów rolnych urządzeniem GPS, niedopuszczonym prawnie do mierzenia gruntów. Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia[...]. Nr[...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego, w związku z art. 50 ust. 3 oraz 51 ust 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE nr L141 z dnia 30 kwietnia 2004 r. ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, iż podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w - skierowanym do A. Sp. z o.o. - piśmie z dnia 19 lutego 2008r. w którym powołano się na rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 sierpnia 2004r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym może być powierzone prowadzenie kontroli, jako akt prawny regulujący kompetencje podmiotów uprawnionych do przeprowadzania kontroli na miejscu, oraz wskazane zasady przeprowadzania tych kontroli na potrzeby ARiMR i typ urządzeń GPS stosowanych podczas pomiarów. Organ odwoławczy podkreślił, iż nie ma jakichkolwiek prawnych przeciwwskazań dla stosowania urządzeń tego typu przy pomiarach powierzchni użytków rolnych. W dalszej części decyzji wskazano, że z wniesionego przez Stronę pisma Zastępcy Dyrektora Biura Metrologii Prawnej Głównego Urzędu Miar nie wynika, iż "urządzenie GPS nie jest urządzeniem do pomiaru pola powierzchni, czyli nie służy do mierzenia pola". W ocenie organu z pisma tego wynika jedynie, iż urządzenia GPS nie podlegają kontroli metrologicznej na podstawie odpowiednich przepisów, co w żadnej mierze nie oznacza, iż ich stosowanie jest niedopuszczalne. Na poparcie swego stanowiska organ II instancji przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 września 2007r. (Sygn. akt II SA/Sz 379/07). W związku z powyższym Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR nie uznał zarzutów pod adresem metodologii pomiaru powierzchni w ramach kontroli na miejscu, za prawnie uzasadnione. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, iż niewielkie, widoczne na zdjęciach pofałdowania powierzchni na poszczególnych działkach, nie mają istotnego wpływu na pomiar powierzchni, a urządzenia GPS stosowane są z powodzeniem do pomiarów także na terenach górskich, które ze swej natury cechuje znacznie większa nierównomierność powierzchni. Organ II instancji nie zgodził się z zarzutem strony, jako nie mającego oparcie w dokumentacji, że kontrolerzy ARiMR uniemożliwili prokurentowi A. Sp. z o.o. D. M. wzięcie udziału w kontroli. Organ wyjaśnił również, iż zgodność powierzchni deklarowanej i zmierzonej w przypadku znacznej części działek wynika z tego, że jeżeli różnica między pomiarem a deklaracją we wniosku mieści się w granicach tolerancji pomiaru, do protokołu wpisuje się, jako stwierdzoną powierzchnię deklarowaną we wniosku. Jedynie w przypadkach, gdy rozbieżności między powierzchnią zapisaną we wniosku a zmierzoną w terenie, przekraczają zakres tolerancji przyjętą dla określonych pomiarów, w protokole zamieszczane są dane z pomiaru (np. jak w przypadku działki rolnej [...] w niniejszej sprawie). Odnosząc się do zarzutu manipulowania dokumentacją przez organ I instancji, Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, iż nie wykryto przypadków takich działań. Natomiast grunty zlokalizowane na działce ewidencyjnej nr [...] - jako użytkowane przez osobę trzecią - nie mogły być uwzględnione w płatności dla A. Sp. z o.o. Wskazano, że nie ma tu znaczenia okoliczność, iż użytkowanie to mogło mieć charakter bezprawny, gdyż płatności przysługują użytkownikowi gruntu, niezależnie od tego, czy działa on w dobrej, czy złej wierze. W przypadku omawianej działki użytkownikiem nie była A. Sp. z o.o., ale inny podmiot. Na powyższą decyzję Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając naruszenie art. 7,art. 77 § 1, art. 79 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy obu instancji źle obliczyły zasiany areał rolny, w opinii o stanie zasiewów nie uwzględniono całości działek, nadto do pomiarów zastosowano urządzenie GPS, który nie jest w stanie prawidłowo, z minimalną wymaganą przez ustawodawcę odchyłką, stwierdzić obszaru zasiewów. Ponadto organ odwoławczy nie powiadomił strony o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków. W skardze wskazano, że działka [...]była we władaniu p. W., która działkę tę zwróciła Spółce po zbiorach w 2006 r. W wyniku czego przy realizacji programu rolnośrodowiskowego była ona już we władaniu spółki, dlatego zdaniem skarżącej dopłaty do tej działki Spółce się należą. Skarżąca podniosła że nawet w przypadku uznania błędu, dotyczącego działki rolnej [...]i działki rolnej[...], osiągnięty wynik w stosunku do całości wnioskowanego areału, to mniej niż 1,5% w stosunku do całości areału, wynik ten nie ma więc wpływu na płatność. Zdaniem spółki nie do przyjęcia jest fakt, aby kontrola pod koniec kwietnia 2007 r., mogła stwierdzić stan realizacji programu rolnośrodowiskowego, ponieważ złamano tu termin ostateczny jako możliwy do przeprowadzenia kontroli stanu zasiewów. Przeprowadzona kontrola powinna odbyć się do dnia 31 marca. Po tym okresie zgodnie z wymogami programu Spółka przystąpiła do talerzowania, jak i zwalczania chwastów. Tym samym niemożliwe jest stwierdzenie ilości poplonów w oparciu o wyniki kontroli na miejscu tj. z dnia 25-26 kwietnia 2007 r. Ponadto zarzucono kontrolującym niefachowość i nierzetelność, gdyż część działek nie zmierzono w ogóle, część tylko w kawałku. Obliczona przez urządzenie GPS powierzchnia odbiega od rzeczywistej o ponad 10 ha, chociaż teren o którym mowa od lat jest ten sam, gdyż rosnące wokół drzewa bardzo dokładnie wyznaczają granicę działki. Spółka podniosła, iż organ nie wypowiedział się do pism strony w sprawie sposobu i jakości mierzenia. Wskazano, że inna przeprowadzona kontrola w 2006 r. potwierdziła spełnienie warunku koniecznego do otrzymania dopłat z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, to jest utrzymanie okrywy roślinnej na całości areału. W odpowiedzi na zarzuty skargi Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, że strona została poinformowana z odpowiednim wyprzedzeniem o miejscu i terminie przesłuchania świadków, z podaniem daty, godziny i miejsca przeprowadzenia dowodu. A w aktach sprawy znajduje się kopia egzemplarza odnośnego zawiadomienia wraz z kopią potwierdzenia odebrania tego dokumentu. Organ podkreśli też, że niemożliwym jest, by Wnioskodawca mógł zachować termin siewu pola do dnia 30 września. Gdyż działka ewidencyjna nr[...], w okresie składania wniosku rolnośrodowiskowego, tj. w grudniu 2005 r., oraz w okresie, na który przypada początek realizacji programu rolnośrodowiskowego (1 marca 2006 r.) nie znajdowała się w posiadaniu Strony ale w posiadaniu M. W. Organ podkreślił, że terminy siewu wynikają nie tylko z przepisów prawa, ale z zasad prawidłowej agrotechniki. Końcowy termin agrotechniczny siewu dla żyta ozimego wynikający ze specyfiki cyklu wegetacyjnego tej rośliny, przypada na ostatnią dekadę września (przyjmuje się, że do 25 -tego dnia tego miesiąca), siew w późniejszym terminie zasadniczo mija się z celem, albowiem niepomiernie rośnie ryzyko nieprawidłowego wzejścia rośliny w stosunku do siewu w granicach terminów agrotechnicznych. Zaś ryzyko braku właściwej okrywy roślinnej w okresie zimowym obciąża Wnioskodawcę - płatności przyznawane są do gruntów, na których faktycznie realizowany jest plan działalności rolnośrodowiskowej, czyli - w niniejszym przypadku - faktycznie realizowana jest ochrona gleb i wód, polegająca m.in. na pozostawieniu co najmniej 33% gruntów ornych pokrytych roślinnością w okresie zimowym. Wskazano, iż w gruncie, który był pokryty roślinnością w okresie zimowym i został jedynie przyorany (w taki sposób realizowany powinien być ten wariant programu rolnośrodowiskowego), obecne będą znaczne ilości masy zielonej, która - gnijąc - ma wzbogacić glebę, czyniąc ją lepszą bazą do wiosennych zasiewów. Dlatego też możliwe jest zweryfikowanie, czy dany grunt znajdował się zimą pod okrywą roślinną i czy roślinność ta została prawidłowo przyorana. Z gruntu ornego, nie da się jednym zabiegiem agrotechnicznym usunąć pozostałości po roślinach obecnych na nim w okresie bezpośrednio poprzedzającym taki zabieg, nie można jednym przejściem płytko orzącej maszyny do talerzowania wymazać całej niedawnej historii upraw. Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR podkreślił, iż nic mu nie wiadomo na temat istnienia jakiegokolwiek "terminu ostatecznego jako możliwego do przeprowadzenia kontroli zasiewów", stąd nie jest w stanie odnieść się do zarzutu naruszenia podanego ostatecznego terminu ewentualnych kontroli, określonego w skardze na dzień 31 marca. W opinii organu termin taki nie istnieje ani w prawodawstwie krajowym, ani unijnym. Ponadto podniesiono, że na gruntach Strony w 2006 r. nie były przeprowadzane żadne kontrole odnoszące się do wniosków o wsparcie obszarowe składanych przez A. Sp. z o.o. i weryfikujące stan upraw. Organ podkreślił, iż w toku postępowania kierował do strony pisma zawierające wyjaśnienia na zgłaszane wątpliwości i zarzuty. Natomiast "Częściowe mierzenie działek", wynika z tego, że zadaniem kontroli nie jest pomierzenie powierzchni deklarowanej przez Wnioskodawcę, a powierzchni faktycznie użytkowanej rolniczo. Organ dodał również, że z uwagi na możliwe niedokładności pomiaru zależne od wielu czynników, w tym od ukształtowania terenu, w procesie ustalania powierzchni działek rolnych stosowane są tolerancje pomiaru. Wielkość tolerancji obliczana jest zgodnie z zasadami określonymi przez Komisję Europejską i zamieszczonymi w "Dokumencie Technicznym JRC IPSC/G03/P/SKA/ska D(2003)(1576/)". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Stwierdzając powyższe naruszenie Sąd stosownie do art. 145 ustawy p.p.s.a. eliminuje zaskarżone rozstrzygnięcie z obrotu prawnego sam zaś nie przyznaje uprawnienia, nie zastępuje organu, zatem żądanie skargi odrzucenia decyzji organu i uznanie w całości racji strony poprzez przyznanie płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt nie może być uwzględnione. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji uznać należy że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu Wskazać w tym miejscu należy, że postępowanie zakończone decyzją będąca przedmiotem zaskarżenia zapadło we wznowionym postępowaniu administracyjnym. Podstawą wznowienia postępowania stosownie do treści postanowienia z dnia 11 maja 2007 r. były nowe okoliczności wynikające z kontroli przeprowadzonej na miejscu w dniach 25 – 26 kwietnia 2007 r. - przy czym wskazując w sentencji postanowienia stosowny przepis ustawy Kodeks postępowania administracyjnego organ nie powołał konkretnego paragrafu art. 145 tej ustawy, jednakże uchybienie to nie powoduje, że brak jest w takim przypadku podstawy prawnej działania organu a zatem uchybienie to nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutów skargi co do naruszenia przepisów co do terminu przeprowadzenia kontroli, to zgodzić się należy, ze stanowiskiem organu, że przepis art. 23 ust 1 rozporządzenia komisji (we) nr 796/2004 stanowi, iż kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Wnioski o przyznanie pomocy, których kontrola dotyczy, są odrzucane, jeżeli rolnik lub jego przedstawiciel uniemożliwia przeprowadzenie kontroli na miejscu (ust. 2). Powyższe artykuły, ani żadne inne obowiązujące akty nie określają terminu kontroli, wskazano jedynie w art.23a (52) ust 1 powyższego rozporządzenia, że kontrole na miejscu mogą być zapowiadane, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli. Zarzut zatem skargi co do uchybienia terminowi końcowego kontroli uznać należy za chybiony. Odnosząc się do zarzutów skargi nieprawidłowego pomiaru powierzchni działek zgłoszonych przez skarżącego we wniosku przeprowadzonych podczas kontroli w kwietniu 2007r. w tym nie uwzględnienia pochyłości terenu, zmierzenia działek tylko częściowo, przy wykorzystaniu urządzenia GPS i nie przeprowadzenia kontroli w urzędowym terminie, poprzez co uniemożliwił organ poprawne zmierzenie areału wskazać należy, że pomiary działek przez organ urządzeniem GPS nie można uznać za prawnie niedopuszczalne, gdyż żaden z przepisów obowiązującego prawa nie zabrania wykorzystywania tego urządzenia w celach pomiarowych, wręcz przeciwnie w myśl art. 29 rozporządzenia komisji (WE) nr 796/2004, Państwa członkowskie mogą korzystać z systemów teledetekcji oraz technik globalnego systemu nawigacji satelitarnej. Rozporządzeniem z dnia 5 sierpnia 2004r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi określił warunki, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym może być powierzone prowadzenie kontroli, kompetencje podmiotów uprawnionych do przeprowadzania kontroli na miejscu, oraz wskazał zasady przeprowadzania tych kontroli na potrzeby ARiMR i typ urządzeń GPS stosowanych podczas pomiarów. O ile uznać należy rację skarżącego, że mogą wystąpić odchylenia dokonanych za ich pomocą pomiarów to wskazać należy, że stosownie do zasad określonych przez Komisję Europejską i zamieszczonymi w "Dokumencie Technicznym JRC IPSC/G03/P/SKA/ska D(2003)(1576/)", odchylenia te w zależności od ich wielkości winny być uwzględnianie przez organ, co też organ w niniejszej sprawie uczynił i stąd różnice pomiędzy pomiarem dokonanym na miejscu a pomiarem przyjętym w decyzji przy uwzględnieniu właśnie tych zasad. Zarzut zatem skargi, że obliczona przez urządzenie GPS powierzchnia odbiega od rzeczywistej o ponad 10 ha, chociaż teren o którym mowa od lat jest ten sam, gdyż rosnące wokół drzewa bardzo dokładnie wyznaczają granicę działki, wobec przyjęcia przez organ odchyleń dokonywanych przy tych pomiarach, czyni zarzuty w tym zakresie nieuzasadnionymi w tym zawarte w piśmie z dnia 22 maja 2007 r. Uznać też należy ocenę organu co do stanowiska zawartego w piśmie wniesionym przez Stronę Zastępcy Dyrektora Biura Metrologii Prawnej Głównego Urzędu Miar, że wynika z niego (tego stanowiska) jedynie to, iż urządzenia GPS nie podlegają kontroli metrologicznej na podstawie odpowiednich przepisów, co w żadnej mierze nie oznacza, iż ich stosowanie jest niedopuszczalne, za nieuzasadnioną. Z pisma tego nie można również wyprowadzić wniosku, że "urządzenie GPS nie jest urządzeniem do pomiaru pola powierzchni, czyli nie służy do mierzenia pola". W okolicznościach niniejszej sprawy nie znajduje również uzasadnienia zarzut pomiaru częściowego działek jeśli zważyć, że dopłata przyznawana jest do powierzchni działek faktycznie użytkowanych rolniczo, na których faktycznie realizowany jest plan działalności rolnośrodowiskowej, a jak wynika to z przeprowadzonej kontroli u skarżącego nie cała powierzchnia działek jest tą która daje podstawę przyznania dopłat. Zatem podlega pomiarowi tylko taka powierzchnia gruntu (część działki) na której uprawy kwalifikują do płatności. Mając powyższe na uwadze oraz ustalenia kontroli na miejscu uzupełnione zeznaniami świadków, zarzuty skargi co do braku fachowości i rzetelności a sprowadzająca się do tego, że część działek nie zmierzono w ogóle, część tylko w kawałku uznać należy za chybiony. Nie można też podzielić zarzutu skargi, że termin przeprowadzenia kontroli uniemożliwił prawidłowy pomiar, jeśli zważyć na okoliczności sprawy. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, co też jest okolicznością powszechnie znaną nie wymagającą specjalistycznej wiedzy, że tak jak nie poddanie zabiegom uprawowym gruntu po zimie, tak i przeprowadzenie wiosennych prac polowych tj. przyorania daje możliwość oceny stanu międzyplonów. O ile w pierwszym przypadku widoczny jest stan międzyplonów wprost, to w drugim nawet po przyoraniu obecne będą w skibach znaczne ilości masy zielone a jeśli zważyć, że kontrola przeprowadzona została 25-26 kwietnia 2007 roku tj. tak jak w niniejszej sprawie w niecałe 2 miesiące od terminu przyjętego dla możliwości wznowienia wiosennych prac agrotechnicznych (poczynając od 1 marca) to na całym obszarze zgłoszonych upraw po talerzowaniu widoczne być winny pozostałości roślin. Jak wynika z ustaleń przeprowadzonej kontroli, wzmocnionej zeznaniami świadków z taką uprawą odpowiadającą działalności rolnośrodowiskowej nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Powtórzyć tu należy za organem, że ryzyko ewentualnego braku właściwej okrywy roślinnej w okresie zimowym obciąża wnioskodawcę stosownie do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.). W niniejszej sprawie zatem stwierdzona różnica pomiędzy obszarem zgłoszonych przez A. Sp. z o.o. we wniosku działek a obszarem działek uprawnionych do otrzymania w/w płatności wyniosła 11,54%, tym samym zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 r."jeżeli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany (...) przekracza obszar ustalony (...), wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej, niż 3% lub 2 ha, ale nie więcej, niż 20% ustalonego obszaru" - dlatego też organ zasadnie jako podstawę dla wsparcia uznał powierzchnię ustaloną ([...]ha) pomniejszoną o dwukrotność stwierdzonej różnicy ([...]), czyli[...]. Mając na uwadze uzasadnienie rozstrzygnięcia w tym odniesienie się w jej treści do podnoszonych przez stronę zarzutów, nie znajduje zdaniem Sądu, potwierdzenia zarzut skargi nie rozpatrzenia materiału dowodowego w całości i nie uwzględnienia wniosków dowodowych składanych przez stronę w trakcie postępowania administracyjnego, jeśli ponadto zważyć - jak wynika to z akt administracyjnych, że wnioski nazwane przez stronę jako dowodowe są w istocie polemiką z organem i wskazywaniem na, zdaniem strony, błędy w toczącym się postępowaniu (vide pismo z dnia 18 czerwca 2007 r., z dnia 14 lipca 2007 r., z dnia 08 lipca 2007 r., z dnia 09 lipca 2007 r., z dnia 23 maja 2007 r.) oraz pisma z Głównego Urzędu Miar do którego odniósł się organ w piśmie kierowanym do strony z dnia 29 sierpnia 2007 r.. Zarzut zatem skargi, iż organ nie wypowiedział się co do pism strony w sprawie sposobu i jakości mierzenia uznać należy za nieuzasadniony. Wobec wyjaśnień organu, że w niniejszej sprawie tj. co do płatności rolnośrodowiskowych z zadeklarowanym pakietem K01 ochrona gleb i wód, w wariancie KO1b międzyplon ozimy nie była przeprowadzona kontrola w 2006 r. a kontrola była prowadzona co do płatności bezpośrednich uznać należy, że wobec braku równości pomiędzy kontrolą przeprowadzoną na potrzeby płatności bezpośredniej z kontrolą dla płatności rolnośrodowiskową zarzut okazał się niezasadny. Nie można zgodzić się także z zarzutem skargi braku poinformowania strony o przesłuchaniu świadków, jeśli zważyć na co wskazuje organ, że jak wynika z akt sprawy, Prezes Spółki odebrał pismo organu informujące o przesłuchaniu świadków z podaniem daty, godziny i miejsca przeprowadzenia dowodu – a co wynika z potwierdzenia odbioru zawiadomienia w dniu 25 września 2007 r. przez K. M. – uprawnionego do reprezentowania skarżącej. Zarzuty zaś skargi co do wyłączenia z płatności gruntów działek położonych na działce ewidencyjnej nr [...] obręb D. i gruntów położonych na działce ewidencyjnej nr [...] obręb K. M. jako nie będące nową okolicznością w sprawie nie mogą być skutecznie podnoszone na tym etapie postępowania. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organ działał prawidłowo, w toku postępowania podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zgodnie z zasadą zaufania oraz informowania stron. Stronie zapewniono czynny udział w każdym stadium postępowania, umożliwiając jej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. Dlatego też, Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 7, 77 § 1, 79 § 1 i § 2 kpa. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).