I SA/Sz 41/13

Dnia 28 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za [...] r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący E. P., reprezentowany przez radcę prawnego, wraz ze skargą z dnia [...] r. na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący ww. wniosku nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 zd. 1 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać ww. okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącego uzasadnienia wniosku (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1522/12, Lex nr 1225721 oraz z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 5/12, Lex nr 113637). Wobec tego, że skarżący w złożonym wniosku nie wskazał, by zachodziły okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, a Sąd nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.