I SA/Sz 416/11

Dnia 27 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpatrzeniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika wyznaczonego z urzędu adwokata M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Koszalinie z dnia 15 lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne p o s t a n a w i a: przyznać adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w kwocie [...] zł (słownie:[..] ), powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług. A. P. – zwana dalej: "skarżącą" w piśmie z dnia 18 marca 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wraz ze skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Koszalinie z dnia 15 lutego 2011 r. nr [....] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Szczecinie, jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adwokata M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 416/11 oddalił skargę. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasadzenie kosztów postępowania wywołanego skargą, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt II GSK 475/12 w pkt 1 oddalił skargę kasacyjną, a w pkt 2 odstąpił od zasądzenia od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i wskazał, że nie zostało ono uiszczone oraz nie orzeczono o nich w wyroku wydanym przez NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) - zwane dalej: "rozporządzeniem". Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla adwokata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie natomiast z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w innej sprawie) wynosi 240 zł. Tak, więc minimalne wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej wynosić powinno 50% z kwoty 240 złotych, powiększone o stawkę należnego podatku od towarów i usług (zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia), wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Ponadto, sąd miał na uwadze, że pełnomocnik złożył oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części (zgodnie z przepisem § 20 rozporządzenia). W związku z powyższym, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.