I SA/Sz 42/16

Dnia 7 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpatrzeniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2007 r., po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. [...] prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą [...] pismem z dnia 11 grudnia 2015 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 listopada 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 31 lipca 2015 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 10 maja 2011 r. [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia 30 kwietnia 2009 r. nr [...]. Strona zamieściła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi. Nie zamieściła natomiast uzasadnienia zawierającego argumenty dotyczące wniosku. Strona wskazała jedynie przy okazji uzasadnienia wniosku o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych, że od roku 2009 prowadzona jest w stosunku do niej egzekucja komornicza i tylko wyjątkowa odporność psychiczna i fizyczna nie dopuściła jeszcze do likwidacji firmy. Podkreśliła, że wraz z dziećmi żyje w stanie "śmierci cywilnej", bez prawa do obrony bo nie stać jej na adwokata. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do zasadności sformułowanego przez Stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia skargi. Wskazał jedynie, że nie rozpoznał wniosku Strony, w związku z tym iż nie wskazała ona podstawy prawnej uzasadniającej rozpoznanie go przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...]zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2010 s. 192; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z 23.1.1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54; Z. Kmieciak, Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2003/5/26; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2013 s. 360-362, nb 2, 3). Wstrzymanie wykonania dotyczyć może jedynie sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013, uw. 7 do art. 61). Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Skutków materialnoprawnych, ze względu na zakres i charakter prawny, nie wywołuje decyzja Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym, po wznowieniu postępowania. Decyzja ta bowiem nie podlega wykonaniu. Wykonanie decyzji to doprowadzenie do takiego stanu, który jest zgodny z ustalonym rozstrzygnięciem organu administracji. Nie mają jej, co do zasady, decyzje odmowne, a właśnie wstrzymania decyzji o takim charakterze żądała Skarżąca (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2013 r., I OZ 1028/13, z dnia 16 marca 2016 r. II GZ 125/16, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjąć należy, że decyzja Dyrektora Izby Celnej [...]nie nakłada na Skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Zatem decyzja ta nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. i nie może do niej mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w powyższym przepisie. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.