I SA/Sz 449/13

PostanowienieWSA w Szczecinie2013-05-22

Skład orzekający: Joanna Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie postanowienia o nałożeniu kary porządkowej bez uzasadnionego wniosku wskazującego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmówił wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu kary porządkowej, ponieważ wniosek skarżącej nie zawierał uzasadnienia wskazującego na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a sąd nie jest zobowiązany do samodzielnego ustalania takich okoliczności.
Stan faktyczny
FEI Spółka z o.o. z siedzibą w K została ukarana karą porządkową przez Wójta Gminy. Spółka złożyła zażalenie na to postanowienie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu kary, jednak nie uzasadniła tego wniosku.
Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Wójta Gminy o nałożeniu kary porządkowej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w dniu 22 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku FEI Spółka z o.o. z siedzibą w K o wstrzymanie wykonania postanowienia Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] o nałożeniu kary porządkowej w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wójt Gminy nałożył na FEI Spółkę z o.o. z siedzibą w K karę porządkową w wysokości [...] zł. Spółka złożyła zażalenie na to postanowienie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Skarżąca, wraz ze skargą na wyżej opisane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia z dnia [...]r. Skarżąca ww. wniosku nie uzasadniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. nr 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącą uzasadnienia wniosku (por. postanowienie NSA z 4 lipca 2012 r. I OSK 1522/12, LEX 1225721, postanowienie NSA z 22 marca 2012 r. I FZ 5/12, LEX 113637). Ponieważ skarżąca Spółka nie wskazała, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie, a Sąd nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącego uzasadnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło