I SA/Sz 452/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpatrzeniu w dniu 3 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A.B. [...] - organu prowadzącego [...] na czynność Burmistrza Miasta D. w przedmiocie ustalenia wysokości oraz wypłaty dotacji oświatowej w zaniżonej wysokości za okres od stycznia do kwietnia 2025 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę w zakresie dotacji za styczeń 2025 r., luty 2025 r. i marzec 2025 r. A. B. [...] - organ prowadzący [...] Punkt Przedszkolny [...] w D. wniosła [...] maja 2025 r. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie wypłaty dotacji oświatowej za okres od stycznia do kwietnia 2025 r. Następnie skarżąca wniosła o potraktowanie skargi jako skargi na czynność ustalenia wysokości oraz wypłaty dotacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według zaś z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W najnowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, które podziela sąd rozpoznający sprawę, iż ustalenie wysokości oraz wypłaty dotacji w zaniżonej wysokości stanowi czynność, o której mowa w art. 47 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U.2025.439 t.j.; dalej: "u.f.z.o.") i art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. i jako taka poddana jest kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2021 r., I GSK 1713/20; postanowienie NSA z 8 grudnia 2023 r., I GSK 1347/23 - orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl ). Wypada zauważyć, że w zakresie czynności, o których mowa w art. 47 u.f.z.o., mieści się nie tylko przyznanie dotacji w zaniżonej wysokości, ale nawet całkowite zaniechanie wypłaty dotacji, (por. wyrok WSA w Opolu z 24 kwietnia 2024 r., I SAB/Op 3/23 i przywołane tam orzecznictwo). Skoro zaskarżona czynność należy do czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., to należało zbadać, czy skarga została wniesiona w terminie. Kwestę tę reguluje art. 53 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z dokumentów załączonych do skargi, wypłata dotacji przelewem bankowym: za styczeń 2025 r. miała miejsce [...] stycznia 2025 r. (daty operacji oraz daty waluty, które określają moment faktycznego zaksięgowania i dostępności środków na koncie odbiorcy); za luty 2025 r. miała miejsce [...] lutego 2025 r.; za marzec 2025 r. miała miejsce [...] marca 2025 r. W ocenie Sądu wskazane daty był to dzień, w którym skarżąca powzięła wiedzę o dokonaniu przez organ spornej czynności i od którego liczyć należy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Konkluzję tę uzasadnia również okoliczność, że z załączonych do skargi potwierdzeń wpływów środków z dotacji oświatowej wynika, iż od lutego do czerwca 2025 r. środki te przekazywane były zawsze w ostatnim dniu roboczym miesiąca (z wyjątkiem stycznia 2025 r.). Ponadto ze skargi wprost wynika, że skarżąca pozostaje w dłuższym sporze z organem co do wysokości wypłacanej dotacji, czego potwierdzeniem mają być załączone do skargi potwierdzenia wpływów środków (s. 4-5 skargi oraz załączniki nr 1-7, 12, 13). W związku z powyższym należy stwierdzić, że ostatnim dniem do wniesienia skargi w zakresie dotacji za styczeń 2025 r. był [...] lutego 2025 r. (poniedziałek); za luty 2025 r. był [...] marca 2025 r. (poniedziałek); za marzec 2025 r. był [...] kwietnia 2025 r. (środa). Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy (w rozpoznawanej sprawie termin za styczeń i luty przypadł na niedzielę – [...] lutego 2025 r. i [...] marca 2025 r.), za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga została natomiast wniesiona przez skarżącą osobiście w siedzibie organu dopiero [...] maja 2025 r., a zatem z niewątpliwym uchybieniem terminu określnego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Jednocześnie Sąd wskazuje, że w zakresie dotacji za kwiecień 2025 r., która została przekazana skarżącej [...] kwietnia 2025 r., skarga została wniesiona w terminie. Wobec tego zostanie rozpoznana merytorycznie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wniesienie skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. z uchybieniem terminu nie powoduje bezwzględnego obowiązku jej odrzucenia przez sąd. Ustawodawca w art. 53 § 2 zd. 2 P.p.s.a. przyznał bowiem sądowi kompetencję do rozpoznania skargi, jeżeli uchybienie terminu do jej wniesienia nastąpiło bez winy skarżącego. Należy jednak zauważyć, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności i największego w danych warunkach wysiłku strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Ewentualna nieznajomość prawa w zakresie, który ma istotne znaczenie dla prowadzonej przez skarżącą działalności, nie może uwalniać od negatywnych skutków uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej (por. m.in. postanowienie WSA w Łodzi z 16 maja 2018 r., I SA/Łd 176/18). Ze skargi nie wynikają natomiast żadne szczególne okoliczności, które uzasadniałyby stwierdzenie, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącej. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 2 P.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi w zakresie czynności ustalenia i wypłaty dotacji za styczeń 2025 r. luty 2025 r. i marzec 2025 r., jak w sentencji postanowienia.