I SA/Sz 489/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.T. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego, sędziego WSA Patrycji Joanny Suwaj, sędziego WSA Nadziei Kaczmarczyk – Gawęckiej, sędziego WSA Ewy Wojtysiak, sędziego WSA Elżbiety Woźniak, sędziego WSA Alicji Polańskiej, sędziego WSA Joanny Wojciechowskiej, sędziego WSA Anny Sokołowskiej, sędziego WSA Kazimierza Maczewskiego od orzekania w sprawie o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29.06.2011 r., sygn. akt I SA/Sz 103/11 w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów Pismem z dnia 7.10.2014 r. M. T. złożył wniosek o wyłączenie "z orzekania wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w moich sprawach zawisłych przed Sądem WSA w Szczecinie". Pismem z dnia 10.10.2014 r. M. T. została pouczona o treści art. 19 oraz art. 20 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") oraz wezwana do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, przesłanek wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, pod rygorem pozostawienia ww. wniosku bez rozpoznania. Pismem z dnia 03.11.2014 r. stanowiącym odpowiedź na ww. wezwanie Sądu, M. T. wskazała, co następuje: - "przyczyną wnioskowania o wyłączenie jest niechęć sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do ustalenia prawdy zleconej przez siebie i ochrona skarżonych urzędów i urzędników", co w ocenie M.T. jest udowodnione; - "przez 4 lata Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonuje ekwilibrystyk prawnych przeciwko mnie i uniemożliwia rozpoznanie sprawy na podstawie wyroku I SA/Sz 577/11"; - "zarzucam, że na każde moje skarżenie sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydają złośliwe orzeczenia oraz uchylają się od rozstrzygnięcia na temat meritum sprawy. Sposób rozstrzygania budzi już zakłopotanie wielu osób", "stwarza to realną niemożliwość rozstrzygnięcia przez ten sąd WSA podstawowej sprawy, której rozstrzygnięcie w innym miejscu w kraju zajmuje kilka tygodni"; M. T. wskazała także, że zmuszona zostanie do pozwania Premiera RP na podstawie Konstytucji Rzeczypospolitej oraz poinformowała, że "w sprawę wezwano Ministra Finansów – stwierdził na piśmie, że nie ma dokumentów. Dodatkowo komornik stwierdził, że nie wykonywał egzekucji. Sąd uchylił się od odsłuchania nagrania z egzekucji i nie ocenił niczego. Teraz komornik kpi z prawa a WSA w Szczecinie nie widzi specyfiki tej sytuacji. W państwowej jednostce znikają pieniądze i nie ma dokumentów, a także są fałszowane a sędziowie nie sprawdzając mojego wniosku dowodowego orzekają bezprawnie, że nie udowodniłam tezy fałszerstwa. To jest celowe i personalne działanie na niekorzyść strony i ochranianie urzędników". W związku z powyższym M. T. ponownie wniosła o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Szczecinie "z orzekania w moich sprawach – wyłączenie całego stanu". Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. wezwano M. T. do jednoznacznego wskazania z imienia i nazwiska sędziów, którzy mieliby zostać wyłączeni, uzasadnienia ich wyłączenia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania zaś strona pismem z dnia 27 listopada 2014 r. wskazała z imienia i nazwiska 9 sędziów WSA w Szczecinie, o wyłączenie których wnosi wskazując jednocześnie, że wnosi o wyłączenie wszystkich Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 09 stycznia 2015 r. wezwano M. T. do jednoznacznego wskazania z imienia i nazwiska wszystkich sędziów, którzy mieliby zostać wyłączeni, oraz wskazania przyczyn wyłączenia każdego z sędziów z osobna – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismem z dnia 22 stycznia 2015 r. M. T. wskazała, że wnosi o wyłączenie następujących sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie: 1. Sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego. 2. Sędziego WSA (del.) Patrycji Joanny Suwaj. 3. Sędziego WSA Nadziei Kaczmarczyk – Gawęckiej. 4. Sędziego WSA Ewy Wojtysiak. 5. Sędziego WSA Elżbiety Woźniak. 6. Sędziego WSA Alicji Polańskiej. 7. Sędziego WSA Joanny Wojciechowskiej. 8. Sędziego WSA Anny Sokołowskiej. 9. Sędziego WSA Kazimierza Maczewskiego. M. T. wskazała ponadto, że do każdego z ww. Sędziów podstawą prawną wniosku o wyłączenie jest art. 19 P.p.s.a. bowiem strona ma uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności powyższych Sędziów w przypadku orzekania w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 489/14. Strona wskazała również, że podstawą faktyczną wyłączenia wskazanych Sędziów jest niemożność realizacji wyroku WSA w Szczecinie w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 577/11 bowiem w ocenie strony, wskazani Sędziowie uniemożliwiają stronie uzyskanie jakiegokolwiek decydującego rozstrzygnięcia od Dyrektora Izby Skarbowej. M. T. poinformowała, że wielokrotnie wnosiła o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego do wydania jej tytułów egzekucyjnych, jednak ww. Sędziowie odmawiają jej tego, co stanowi przyczynę uzasadnionych wątpliwości M. T. co do bezstronności wskazanych Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W dniach 9.02.2015 r. oraz 11.02.2015 r. wskazani przez M. T. Sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyli pisemne wyjaśnienia, w których oświadczyli, że nie pozostają ze skarżącą w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r. sygn. akt I SK 19/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz. 67). W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., ustawodawca uregulował powyższą instytucję w rozdziale 5 w art. 18-24. W art. 18 § 1 P.p.s.a. wskazano enumeratywnie na przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. Natomiast w art. 19 P.p.s.a. przewidziano, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. W trybie tego przepisu wyłączeniu podlega sędzia, który z określonej przyczyny mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją powody obligatoryjnego wyłączenia ww. sędziów w trybie art. 18 P.p.s.a. jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a., wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień, przez sędziego którego wniosek dotyczy. Przy czym autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości obowiązana jest wykazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2008 r. sygn. akt I OZ 266/08, opublikowany w LEX nr 494282). Tymczasem z oświadczeń złożonych przez ww. sędziów wynika, że pomiędzy ww. sędziami a skarżącą nie zachodzi stosunek osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i inne powody uzasadniające wyłączenie w trybie art. 18 czy art. 19 P.p.s.a. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie, a skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie nie podała, ani nie uprawdopodobniła takich okoliczności, które podważałyby wiarygodność tych wyjaśnień. Należy podkreślić, że wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Wątpliwość ta musi być przy tym realna, a nie potencjalna. Natomiast wyjaśnienia wskazane we wniosku, nie stanowią o okolicznościach mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności ww. sędziów w przedmiotowej sprawie. Argumentacja skarżącej jak i akta sprawy nie potwierdzają, aby ww. sędziowie posiadali jakiekolwiek subiektywne nastawienie do strony. Wywodzenie przez skarżącą, że ww. sędziowie uniemożliwiają stronie realizację wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wydanego w sprawie I SA/Sz 577/11 oraz uniemożliwiają skarżącej uzyskanie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia od Dyrektora Izby Skarbowej poprzez nieczynienie zadość wnioskom strony o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego do wydania tytułów egzekucyjnych stanowi jedynie osobistą ocenę strony, niestanowiącą o wystąpieniu obiektywnych przesłanek wyłączenia ww. sędziów. Podkreślić należy, że sam fakt, że ww. sędziowie orzekali w innych sprawach, w których skarżąca był stroną, nie przesądza o powstaniu jakiegokolwiek osobistego stosunku do skarżącej, uzasadniającego wątpliwość co do braku bezstronności sędziego. Również podejmowanie w toku postępowania sądowego czynności, które nie satysfakcjonują skarżącej, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego czy materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2009, s. 192). Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącej. Wobec powyższego, stosownie do art. 22 § 1 i § 2 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.