I SA/Sz 517/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), , , , po rozpatrzeniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Sz. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 517/15 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a I. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej Pismem z dnia 14.08.2015 r. (data wpływu do Sądu 17.08.2015 r.) J. Sz. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie m.in. z żądaniem "przywrócenia 30-dniowego terminu odwoławczego" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie I SA/Sz 517/15. Jednocześnie we wniosku wskazała, że pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. została zawiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 25 czerwca 2015 r. oraz, że stawiennictwo na rozprawę było nieobowiązkowe. Jak wynika z uzasadnieniu wniosku Skarżąca oczekiwała wyroku na piśmie z uzasadnieniem, jednak wyroku takiego nie otrzymała, a o jego treści dowiedziała się od strony przeciwnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. W rozpoznawanej sprawie strona we wniosku przyznaje, iż została zawiadomiona o terminie rozprawy pismem Sądu z dnia 1 czerwca 2015 r. Należy wskazać, że we wskazanym piśmie zawarto szereg pouczeń dla strony, dotyczących konsekwencji niestawiennictwa stron i zasad dotyczących sporządzania uzasadnień i doręczania wyroków, w tym, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, że stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która z powodu pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku Sąd z doręcza wyrok z urzędu. Nadto wyjaśniono, że w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Wskazano, że złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po tym terminie jest czynnością bezskuteczną. Wyjaśniono również, że zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi warunek zaskarżenia orzeczenia Sądu pierwszej instancji. Należy wskazać, że w niniejszej sprawie Sąd nie posiadał wiedzy aby Skarżąca była pozbawiona wolności i z tego też względu nie było podstaw do doręczania jej wyroku z urzędu. Nadto strona została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, mimo to nie stawiła się na niej, ani jak można wywnioskować z treści wniosku, nie podjęła, żadnych dalszych kroków (np. kontakt telefoniczny z Sądem) aby dowiedzieć się o treści rozstrzygnięcia, a jedynie oczekiwała na jego doręczenie, mimo, że w otrzymanym zawiadomieniu pouczono ją, iż w razie oddalenia skargi uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku, oraz że zgłoszenie tego wniosku jest warunkiem koniecznym zaskarżenia wyroku. Przede wszystkim należy tu jednak wskazać, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu w myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. biegnie od dnia doręczenia stronie wyroku z uzasadnieniem, w niniejszej zaś sprawie wobec braku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uzasadnienia takiego nie sporządzono i nie doręczono stronie. Zauważyć trzeba, że z brzmienia art. 86 § 1 ustawy wynika, że warunkiem przywrócenia terminu, obok braku winy strony, jest realne uchybienie terminowi do dokonania określonej czynności. Jednocześnie dodać należy, że aby terminowi można było uchybić, konieczne jest, by rozpoczął on bieg, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Taki pogląd wyrażany jest też w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. postanowienie NSA z dnia 27.02.2015 r. sygn. akt II OZ 107/15). W takim stanie rzeczy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi