I SA/Sz 52/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. sprawy ze skarg P.U.P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] - nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 rok - nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 rok - nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 rok I. uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] o numerach [...] [...] II. stwierdza, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz P.U.P. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta Powiatowy w G, dalej "starosta", zawiadomieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. poinformował Przedsiębiorstwo IN spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D, dalej "spółka", o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków. Oran wskazał, że została przeprowadzona modernizacja operatu ewidencji gruntów i budynków w związku z czym działka nr [...] oznaczona do tej pory symbolem B-RV otrzymała symbol Bi, zaś budynki na niej posadowione oznaczone do tej pory funkcją "produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa" otrzymały funkcję "inne niemieszkalne". Jako datę zmiany organ wskazał datę "19 kwietnia 2012 r." W dniu 28 stycznia 2014 r. spółka złożyła korektę deklaracji DN-1 na podatek od nieruchomości za 2012 r. i 2013 r. oraz deklarację DN-1 za 2014 r., w których wskazała powierzchnię gruntów -[...] m2 związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz powierzchnię użytkową budynków -[...] m2 związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wobec braku zapłaty podatku od nieruchomości, Burmistrz Gminy i Miasta wezwał w dniu 20 lutego 2014 r. spółkę do zapłaty należnego podatku. W dniu 27 lutego 2014 r. spółka wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, wskazując na złożenie do starosty wniosku o zmianę klasyfikacji gruntów. W dniu 4 marca 2014 r. spółka złożyła wniosek o odroczenie terminu płatności ww. podatku do czasu zakończenia się sprawy przed starostą. Organ podatkowy wydał w dniu 24 lipca 2014 r. decyzję, w której odmówił odroczenia spółce ww. podatku. W dniu 2 czerwca 2014 r. starosta wydał zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...], data zmiany 27 maj 2014r. Działka otrzymała symbol Br-RV. W opisie podano, że zmiana została dokonana na podstawie decyzji starosty z dnia 25 marca 2014 r. W dniu 10 czerwca 2014 r. spółka złożyła do organu podatkowego pismo do wraz z korektami deklaracji DN-1 za lata 2012 – 2014. Spółka podała, że starosta wydał w dniu 25 marca 2014 r. decyzję o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz użytków gruntowych na działce nr [...]. Działka nr [...] otrzymała symbol Br-RV, zaś budynki na niej posadowione funkcję "produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa". W dniu 16 lipca 2014 r. spółka złożyła do organu podatkowego pismo, w którym podała, że ustalenie gleboznawczej klasyfikacji gleby decyzją starosty nastąpiło celem skorygowania stanu faktycznego dotyczącego działki nr [...], który nie był zgodny ze stanem rzeczywistym. Organ podatkowy postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. wszczął postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości spółce za lata 2012-2014. W dniu 7 sierpnia 2014 r. spółka złożyła do organu podatkowego pismo, w którym podała, że decyzja starosty z dnia 25 marca 2014 r. miała na celu aktualizację danych w ewidencji gruntów i budynków, w tym zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym. Wskazała, że gleba tworzy się przez kilkaset lat, co świadczy, że zmiana symbolu przedmiotowej działki na "Bi" była nieprawidłowa i tym samym bark było podstaw do opodatkowania ww. działki wraz z budynkami podatkiem od nieruchomości. Z ostrożności spółka podała, że zajmuje się wyłącznie działalnością rolniczą, którą zgodnie z art. 1a ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 9 poz. 84 ze zm.), dalej "u.p.o.l.", nie uważa się za działalność gospodarczą. Definicję działalności gospodarczej zawiera art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Na podstawie art. 3 ww. ustawy, przepisów tej ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt. Zdaniem spółki, brak było podstaw do opodatkowania ww. działki wraz z budynkami podatkiem od nieruchomości z zastosowaniem stawki jak od gruntów i budynków zajętych na działalność gospodarczą. Spółka wskazała, że dokonana aktualizacja przez starostę decyzją z dnia 25 marca 2014 r. doprowadziła do ustalenia stanu zgodnego ze stanem rzeczywistym, który utrzymuje się co najmniej od dnia rozpoczęcia dzierżawy tej nieruchomości, tj. od 24 maja 1994r. Spółka podała, że zakupiła ww. działkę od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, która pochodziła ze zlikwidowanego Kombinatu Państwowych Gospodarstw Rolnych w M i na jej terenie znajdowały się suszarnie zielonek, zbóż oraz urządzenia stanowiące ich wyposażenie, a także baterie silosów. Obecnie na terenie działki nr [...] znajduje się budynek transformatora (nr ew. 142), garaże oraz warsztat (nr ew. 143), budynek wagi (nr ew. 154), budynek sterówki od suszarni (nr ew.155), budynek hydroforni (nr ew. 163), magazyn (nr ew. 164), magazyn oraz budynek socjalny (nr ew.165), magazyny (nr ew. 166). Spółka podała, że wszystkie te budynki są przez nią wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności rolniczej, których funkcja określona jest jako "produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa". Budynki te powstały w latach 1950-1970 i ich przeznaczenie od tego czasu nie uległo zmianom. Spółka wskazała, że obok budynku sterówki stoją baterie silosów oraz suszarnia. Spółka załączyła do pisma odpis z KRS, kserokopię aktu notarialnego z dnia 30 maja 1996 r. rep. A [...] dotyczącego sprzedaży ww. nieruchomości spółce przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa, wykaz zmian w danych ewidencji gruntów i budynków. Organ podatkowy wydał w dniu 8 września 2014 r. decyzje, w których określił spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za: - 2012 r. w kwocie [...]zł, w tym od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od powierzchni [...] zł za 8 miesięcy 2012 r. oraz od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od powierzchni [...] zł za 8 miesięcy 2012 r. - 2013 r. w kwocie [...] zł, w tym od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od powierzchni [...] zł za 2013 r. oraz od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od powierzchni 3.927 m2 x 18,26 zł = 71.707,02 zł za 2013 r. - 2014 r. w kwocie [...]zł, w tym od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od powierzchni [...] zł za 5 miesięcy 2014 r. oraz od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej od powierzchni 3[...] zł za 5 miesięcy 2014 r. W uzasadnieniach decyzji organ podatkowy wskazał, że "podatek dotyczy następujących nieruchomości obręb D Działka nr [...], Działka nr [...] o pow. [...] m2, działka nr [...] o pow. [...] m2 oraz działka nr [...] o pow. [...] m2 –grunty stanowiące NIEUŻYTKI są zwolnione na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 7 ust. 1 pkt 10." Organ podatkowy podał, że budynki na działce nr [...] o pow. [...] m2 jako wykorzystywane do działalności rolniczej były zwolnione z podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4b u.p.o.l. Organ podatkowy wskazał, że w dniu 17 kwietnia 2013 r. starosta wydał zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków, nr zmiany [...] obręb D, data zmiany 19 kwietnia 2012 r. Zmiana dotyczyła zmiany atrybutów opisowych działek, budynków, lokali oraz aktualizacje użytków zgodnie operatem geodezyjnym złożonym w dniu 14 października 2011 r. Zmiana dotyczyła działki nr [...], która to do dnia 19 kwietnia 2012 r. posiadała klasę B-RV i podlegała podatkowi rolnemu, po tej dacie posiadała klasyfikację Bi i podlegała podatkowi od nieruchomości. Organ podatkowy przywołał treść art. 6 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 1 a ust.3 u.p.o.l. Organ podatkowy wskazał, że dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków są dla niego wiążące. Na poparcie swojego stanowiska przywołał orzeczenia sądów administracyjnych. Organ podatkowy podał, że starosta wydał w dniu 2 czerwca 2014r. zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków dotyczące działki nr [...] z datą zmiany 27 maj 2014 r. Na ww. działce nastąpiła zmiana klasyfikacji gruntów z "Bi" na "Br-RV", zaś w opisie zmian starosta podał, że zmianę dokonano na podstawie decyzji z dnia 25 marca 2014 r. Zdaniem organu podatkowego, ww. decyzja orzekała o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów, lecz nie dotyczyła błędnej zmiany tej klasyfikacji dokonanej zmianą z 19 kwietnia 2012 r. Organ podatkowy podał, że w dniu 11 czerwca 2014 r. zwrócił się do starosty o wyjaśnienie wątpliwości co do decyzji z dnia 25 marca 2014 r. W odpowiedzi na ww. pismo, Geodeta Powiatowy stwierdził, że zmianę użytku wprowadzono zgodnie z wydaną decyzją i operatem geodezyjnym. Nie potwierdził stanowiska spółki, że zmiana operatu w dniu 19 kwietnia 2012 r, była błędna. Organ podatkowy zwrócił się do radcy prawnego o wyjaśnienie wątpliwości, który potwierdził stanowisko organu. Organ podatkowy przywołał treść art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 ze zm.) i wskazał, że dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków są podstawą wymiaru podatków w związku z czym organ podatkowy nie uwzględnił danych wynikających ze złożonych przez spółkę korekt podatkowych za lata 2012-2014 w dniu 10 czerwca 2014 r. Za prawidłowe organ uznał korekty deklaracji za lata 2012-2013 i deklarację za 2014 r. złożone przez spółkę w dniu 28 stycznia 2014 r. Spółka złożyła odwołanie od powyższych decyzji i zarzuciła organowi naruszenie: - przepisów prawa materialnego 1. art. 2 ust.2 u.p.o.l. w zw. z § 45 ust.1 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.), dalej "rozporządzenie", oraz § 46 ust. 1 i 2 rozporządzenia przez ich niezastosowanie i ustalenie zobowiązania w podatku od nieruchomości podczas gdy na skutek aktualizacji błędnej klasyfikacji gleboznawczej użytków nie powinna ona podlegać obowiązkowi podatkowemu w podatku od nieruchomości; z ostrożności 2. art. 1a ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 u.p.o.l. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3 u.p.o.l., art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.a u.p.o.l. w zw. z art. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez ich zastosowanie i ustalenie na ich podstawie wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości jak dla podatnika prowadzącego działalność gospodarczą podczas gdy spółka takiej działalności nie prowadzi; 3. art. 1a ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 4b u.p.o.l. przez jego niezastosowanie w stosunku do spółki, która prowadzi wyłącznie działalność rolnicza; – przepisów prawa procesowego 4. art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z zm.), dalej "o.p." w zw. z art. 121, art. 122, art. 187 w zw. z art. 194 o.p. przez oparcie decyzji jedynie na danych zawartych ewidencji gruntów i budynków; 5. art. 120 o.p. w zw. z art., 121 o,p., art., 122 o.p., art. 187 § 1 o.p. przez nieprzeprowadzenie oględzin przedmiotowej działki, wobec wątpliwości co do charakteru prowadzonej przez spółkę działalności oraz wykorzystywania gruntu i budynków na niej posadowionych; 6. art. 124 o.p. w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 o.p. przez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący przesłanek, na których decyzja została oparta; 7. art. 210 § 1 pkt 3 o.p. w zw. z art. 133 § 1 o.p. przez wadliwe oznaczenie w decyzji strony postępowania w związku z czym decyzja nie została skutecznie wydana przez organ podatkowy; 8. art. 210 § 1 pkt 4 o.p. w zw. z art. 124 o.p. przez wskazanie przez organ podatkowy niewłaściwej podstawy prawnej rozstrzygnięcia, tj. art. 3 ust. 1 pkt 4 u.p.o.l. i zbyt ogólne określenie podstawy rozstrzygnięcia, tj. art. 5 u.p.o.l.; 9. art. 210 § 1 pkt 5 o.p. w zw. z art. 124 o.p. przez wydanie decyzji, której rozstrzygnięcie jest niejasne oraz nieprecyzyjne i wewnętrznie sprzeczne z uwagi na fakt niewskazania konkretnie w stosunku do której działki zobowiązanie w podatku od nieruchomości zostało ustalone; 10. art. 165 § 4 o.p. w zw. z art. 217 § 1 pkt 3 o.p., art. 133 § 1 o.p. przez brak skutecznego wszczęcia postępowania z urzędu przez organ podatkowy na skutek wadliwego określenia strony w postanowieniu o wszczęciu postępowania w związku z czym postępowanie w sprawie w ogóle nie powinno się toczyć; Spółka wniosła o przeprowadzenie dowodów w postaci: oświadczenia pracowników spółki; zaświadczenia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) z dnia 13 marca 2004 r. o nadanym numerze identyfikacyjnym producenta rolnego; potwierdzenia przyjęcia przez ARiMR dokumentów w sprawie wniosku o przyznanie płatności; faktur; decyzji ARiMR w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; polisy uprawy wystawionej przez C na okoliczność prowadzenia przez spółkę wyłącznie działalności rolniczej i braku podstaw do ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości. Spółka podała, że o zmianie klasyfikacji przedmiotowej działki dowiedziała się z zawiadomienia starosty z dnia 17 kwietnia 2013 r. Decyzja starosty z dnia 25 marca 2014 r. była efektem aktualizacji operatu ewidencyjnego przez zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym. Zdaniem spółki, ewidencja gruntów i budynków ma odzwierciedlać stan faktyczny, a nie go tworzyć, ma ona charakter techniczno-deklaratoryjny i możliwe jest przeprowadzenie dowodu przeciwko danym wynikającym z ewidencji. Z ostrożności spółka podniosła, że prowadzi jedynie działalność rolniczą i budynki na ww. działce wykorzystywane są w rolnictwie. Spółka podała, że organ podatkowy oznaczył stronę jako P.U.-P "I" spółka z o. o., tj. skrótem, lecz nie było to oznaczenie wyczerpujące, gdyż nie wskazano siedziby spółki, ani nr NIP. Tak oznaczonej stronie organ podatkowy doręczył postanowienie o wszczęciu postępowania co było nieprawidłowe. Spółka wskazała, że wydanie zaskarżonych decyzji nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 19 listopada 2014 r. spółka złożyła do organu odwoławczego wniosek o przeprowadzenie oględzin przedmiotowej nieruchomości na okoliczność ustalenia rzeczywistego stanu na niej panującego w okresie od maja 2012 r. do czerwca 2014r., w szczególności charakteru i funkcji posadowionych na niej budynków, celu wykorzystywania gruntów i budynków. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wydało w dniu 28 listopada 2014 r. decyzje, w których utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 2 ust. 1, art. 5 ust. 1 pkt 2, art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. oraz art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Organ odwoławczy podał, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają status dokumentu urzędowego i są podstawą do wymiaru podatków. Organ odwoławczy wskazał, że w okresie od maja 2012 r. do maja 2014 r. przedmiotowa działka miała klasyfikację Bi, co skutkowało jej opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości. Organ odwoławczy podał, że pismo Geodety Powiatowego z dnia 17 czerwca 2014 r. nie wskazywało na błąd w zakresie zaklasyfikowania przedmiotowej działki. Organ odwoławczy wskazał, że z odpisu KRS wynikało, że przedmiotem działalności spółki jest m.in. produkcja nawozów i związków azotowych oraz wytwarzanie energii elektrycznej. Definicja działalności rolniczej znajduje się w art. 1a ust. 1 pkt 6 u.p.o.l., według organu odwoławczego, uprawnione było więc uznanie, że przedmiot działalności spółki wykracza poza zakres działalności rolniczej. Zdaniem organu odwoławczego, przedmiotowa działka znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy, co skutkowało opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości jako nieruchomości związanej z działalnością gospodarcza zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Organ odwoławczy podał, że organ pierwszej instancji nie naruszył w toku postępowania przepisów procesowych, zaś przedstawione przez stronę dowody nie potwierdziły twierdzeń spółki zawartych w odwołaniu. Spółka złożyła skargi na powyższe decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła organom naruszenie: - przepisów prawa materialnego 1. art. 2 ust.2 u.p.o.l. w zw. z § 45 ust.1 pkt 1-3 oraz § 46 ust. 1 i 2 rozporządzenia przez ich niezastosowanie w zw. z art. 46¹ Kc, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji, ustalającej spółce zobowiązania w podatku od nieruchomości podczas gdy na skutek aktualizacji błędnej klasyfikacji gleboznawczej użytków nie powinna ona podlegać obowiązkowi podatkowemu w podatku od nieruchomości; z ostrożności procesowej 2. art. 1a ust. 1 pkt 3 i 4 oraz ust. 2 u.p.o.l. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 3 u.p.o.l., art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.a u.p.o.l. w zw. z art. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez ich niewłaściwe zastosowanie, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji, ustalającej spółce zobowiązania w podatku od nieruchomości jak dla podatnika prowadzącego działalność gospodarczą podczas gdy spółka takiej działalności nie prowadzi; 3. art. 1a ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 4b u.p.o.l. przez jego niezastosowanie w stosunku do spółki, która prowadzi wyłącznie działalność rolnicza; - przepisów prawa procesowego 4. art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 188 , art. 191 o.p. przez ustalenie, że spółka jest przedsiębiorcą, który nie prowadzi wyłącznie działalności rolniczej jedynie na podstawie odpisu z KRS, mimo, że spółka prowadzi wyłącznie działalność rolnicza, co skutkowało niewyjaśnieniem w sposób wyczerpujący stanu faktycznego, wydania decyzji niezgodnie z przepisami i nie realizowało zasady pogłębiania zaufania do organów państwa; 5. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 , art. 124 w zw. z art. 235 o.p. przez niewłaściwe uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, brak ustosunkowania się do zarzutów odwołania; 6. art. 229, art. 194 § 3, art. 122 i art. 188 w zw. z art. 235 o.p. przez nieprzeprowadzenie oględzin przedmiotowej działki, mimo złożonego wniosku o ich dokonanie, co doprowadziło do niewyjaśnienia w sposób wystarczający stanu faktycznego. Spółka podtrzymała swoją argumentację zawartą w odwołaniach od ww. decyzji. Organ odwoławczy, w odpowiedziach na skargi, wniósł o ich oddalenie. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej przedłożył oświadczenia prezesa zarządu spółki, że skarżąca nie prowadziła nigdy innej działalności niż rolnicza i jest zarejestrowanym producentem rolnym. Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", połączył sprawy o sygn. akt I SA/Sz 52/15, I SA/Sz 53/15, I SA/Sz 54/15 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sąd wskazał, co następuje: Skargi są zasadne. Spór w sprawie dotyczy opodatkowania podatkiem od nieruchomości działki gruntu o nr [...] wraz z posadowionymi na niej budynkami za lata 2012 -2014. Na wstępie zgodzić należy się ze skarżącą, że decyzja organu pierwszej instancji narusza art. 210 § 1 i 4 o.p. Organ podatkowy, określając spółce podatek od nieruchomości winien dokładnie wskazać przedmiot opodatkowania, tj. konkretne działki wraz ich powierzchniami, budynki ze wskazaniem, na której działce są posadowione i ich powierzchnię użytkową oraz wskazać stawkę podatku. Tymczasem z użytego przez organ podatkowy sformułowania "podatek dotyczy następujących nieruchomości obręb D Działka nr [...], Działka nr [...] o pow. [...] m2, działka nr [...] o pow. [...] m2 oraz działka nr [...] o pow. [...] m2 –grunty stanowiące NIEUŻYTKI są zwolnione na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 7 ust. 1 pkt 10" można odczytać, że wszystkie ww. działki stanowią nieużytki i są zwolnione z podatku. Powyższe czyni wydane decyzje wewnętrznie sprzecznymi. Organ podatkowy w wydanych decyzjach nie uzasadnił powodów, dla których zastosował stawkę podatku jak dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Nie można zgodzić się z organem pierwszej instancji podatkowym, że korekty deklaracji za lata 2012-2013 i deklaracja za 2014 r. złożone przez spółkę w dniu 28 stycznia 2014 r. były prawidłowe. Każda deklaracja czy jej korekta podlega analizie przez organ podatkowy pod kątem jej prawidłowości formalnej i materialnej. Wskazać należy, że dane podane przez spółkę w części D.2 pkt 2 -Powierzchnia użytkowa budynków lub ich części, związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie były prawidłowe, co wynika z prostego porównania tych danych z danymi wynikającymi z wypisu z rejestru gruntów. Dane te są identyczne ([...] m2- powierzchni użytkowej stanowi sumę powierzchni zabudowy budynków). Tymczasem dane z rejestru gruntów dotyczą powierzchni zabudowy w m2, zaś w deklaracji DN-1 winny odnosić się do powierzchni użytkowej budynków, która nie jest tożsama z powierzchnią zabudowy. Jest to istotne, gdyż od wielkości powierzchni użytkowej liczony jest podatek od nieruchomości zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l. Organ pierwszej instancji powinien wezwać spółkę do złożenia korekty ww. deklaracji i podania danych dotyczących powierzchni użytkowej ww. budynków. Zgodnie z art. 121 o.p., postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, zaś organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania (zasada zaufania i informowania uczestników postępowania). Stosownie do art. 122 o.p., w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (zasada prawdy obiektywnej) Zdaniem Sądu, organ pierwszej instancji naruszył obie te zasady. Zgodnie z art. 127 o.p., postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne, co oznacza, że każda sprawa winna być rozpatrzona dwukrotnie. Organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji. W zaskarżonych decyzjach organ odwoławczy również nie wskazał, jakie działki o jakiej powierzchni oraz budynki o jakiej powierzchni użytkowej podlegały opodatkowaniu. Sąd zgodził się ze skarżącą, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów odwołań, w tym do zarzutów związanych z prawidłowością wszczęcia postępowania i określeniem strony. Wskazać należy, że w toku postępowania odwoławczego spółka złożyła wniosek dowodowy w postaci oględzin przedmiotowej nieruchomości. Stosownie do art. 187 § 1 o.p., organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zgodnie z art. 188 o.p., żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Powyższe oznacza, że organ winien albo dowód przeprowadzić lub też odmówić przeprowadzenia dowodu żądanego przez stronę w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie organ odwoławczy nie zajął stanowiska wobec wniosku spółki. Zaskarżone decyzje nie zawierały ustosunkowania się do wniosku spółki. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy naruszył art. 127 i art. 187 § 1 o.p. Zgodnie z art. 1a ust. 1, użyte w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych określenia oznaczają, m.in. w pkt: 3) grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych; 4) działalność gospodarcza - działalność, o której mowa w przepisach Prawa działalności gospodarczej (obecnie ustawa o swobodzie działalności gospodarczej), z zastrzeżeniem ust. 2; 6) działalność rolnicza - produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwo, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Stosownie do art. 1a ust.2 pkt 1 u.po.l., za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy nie uważa się działalności rolniczej. Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty i budynki lub ich części. Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 u.p.o.l.). Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l., podstawę opodatkowania stanowi: dla gruntów - powierzchnia; dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa. Stosownie do art. 5 u.p.o.l., rada gminy w drodze uchwały określa stawki podatku od nieruchomości. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit.b u.p.o.l., zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części, położone na gruntach gospodarstw rolnych, służące wyłącznie działalności rolniczej. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1985 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1381), opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb (art. 2 ww. ustawy). Stosownie do art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672 ze zm.), działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Zgodnie z art. 3 ww. ustawy, przepisów tej ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów oraz wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr 120, poz. 690 i Nr 171, poz. 1016). Spółka jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ww. ustawy, jest ujęta w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1203 ze zm.). Stosownie do art. 40 pkt 1 ww. ustawy, w dziale 3 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się dane dotyczące przedmiotu działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) - nie więcej niż dziesięć pozycji, w tym jeden przedmiot przeważającej działalności na poziomie podklasy, z tym że w przypadku oddziałów przedsiębiorców zagranicznych, głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji przedmiot działalności i przedmiot przeważającej działalności określa się dla oddziału. Wskazać należy, że sąd rejestrowy bada jedynie merytoryczną zgodność przedmiotu działalności zawartego w umowie lub statucie z przedmiotem działalności zgłoszonym we wniosku o wpis. Przedmiot działalności wskazany we wniosku nie może zatem różnić się od przedmiotu działalności określonego w umowie lub statucie, choć nie musi jednakże stanowić jego dosłownego powtórzenia. Wpis w KRS dotyczący przedmiotu działalności ma charakter deklaratoryjny i nie oznacza, że dany przedsiębiorca zajmuje się wykonywaniem działalności w każdym rodzaju wymienionym w ww. wpisie. Z akt sprawy wynikało, że spółka zajmuje się działalnością rolniczą. Spółka jest zarejestrowanym producentem rolnym i otrzymuje płatności do gruntów rolnych. Organ pierwszej instancji nie wyjaśnił przyczyn zastosowania stawki podatku od nieruchomości jak dla związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ odwoławczy uznał, że skoro spółka jest przedsiębiorcą i w przedmiocie jej działania mieści się działalność inna niż rolnicza, zasadne było zastosowanie ww. stawki. Zdaniem Sądu, oparcie się przez organ odwoławczy wyłącznie na danych z wpisu KRS nie było prawidłowe, gdyż organ nie obalił twierdzeń spółki, że zajmuje się wyłącznie działalnością rolniczą. Zasadnicze znaczenie ma brzmienie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.ol., zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty i budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Budynki i grunty muszą być w posiadaniu przedsiębiorcy, lecz muszą też być związane z prowadzeniem działalność gospodarczej. Po pierwsze, w sformułowanym wyjątku w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wprost już zaznaczono odniesienie do danej działalności gospodarczej przedsiębiorcy. W ocenie Sądu, zwrot normatywny "tej działalności" w ww. przepisie in fine oznacza tę konkretną działalność, którą prowadzi przedsiębiorca i konkretyzuje więź pomiędzy działalnością gospodarczą przedsiębiorcy a nieruchomością będącą w jego posiadaniu w zakresie całej wykładni definicji legalnej zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Po drugie, korzystając z wykładni systemowej wewnętrznej, należy zauważyć, że w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.o.l. mowa jest o ustanawianiu stawek podatku od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Stawki podatku w powołanym przepisie zostały zatem uzależnione od zajęcia nieruchomości na prowadzenie działalności gospodarczej, podkreślając konieczność wykorzystywania danej nieruchomości, choćby w sposób pośredni, dla celów przedsiębiorstwa Nieruchomość staje się elementem przedsiębiorstwa lub można ją uznać za związaną z tym przedsiębiorstwem, jeżeli w jakikolwiek sposób jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Tak więc sam fakt posiadania, bez odniesienia się do kwestii wykorzystywania lub możliwości wykorzystania w ramach "tej działalności" gruntów, budowli czy budynków nie jest warunkiem wystarczającym do uznania, że budynek, budowla, grunt są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia z dnia 27 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1525/13, LEX nr 1473814). Skoro działalnością gospodarczą nie jest działalność rolnicza, wyklucza to zastosowanie wobec spółki stawki podatku od nieruchomości jak od nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U.2015 r., poz. 520), dalej "p.g.k.", podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają charakter informacyjny, a sam rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Ma on charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie tworzy nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan faktyczny. Zasadą jest, że dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organów podatkowych. Jednak, zdaniem Sądu, w szczególnych okolicznościach dane, wynikające z ww. ewidencji organ podatkowy winien poddać ocenie na podstawie na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, gdyż jest to zgodne z art. 122, art. 180, art. 191 i art. 187 o.p. W ocenie Sądu, organ podatkowy nie jest bezwzględnie związany zapisami dokumentu urzędowego jakim jest ewidencja gruntów i budynków, zwłaszcza gdy nie odzwierciedlają one rzeczywistego stanu faktycznego. Przyjęcie przeciwnego założenia oznaczałoby naruszenie art. 122 o.p. Domniemanie prawdziwości danych ujawnionych w dokumentach urzędowych nie ma charakteru domniemań niewzruszalnych, co wynika z art. 194 § 3 o.p. Rozbieżność między stanem faktycznym, mającym znacznie dla wymiaru podatku od nieruchomości a zapisami w ewidencji gruntów i budynków może być wynikiem popełnienia błędu przy wprowadzaniu danych do ww. ewidencji, bądź rozbieżność ta ma charakter czasowy, np. do czasu ujawnienia w ewidencji orzeczeń administracyjnych, orzeczeń sądowych. Stosownie do art. 20 ust.1 pkt 1 i 2 p.g.k., ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów- ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; budynków- ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych. W ewidencji wykazuje się także, m.in. właścicieli nieruchomości (art. 20 ust.2 pkt 1 p.g.k.). Zgodnie z art. 24 ust. 1 ust. 1 p.g.k., informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2, zawiera operat ewidencyjny. Na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 1 p.g.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z przepisów prawa; dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1 -4; materiałów zasobu; wykrycia błędnych informacji lub też na mocy pkt 2 tego przepisu na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1. Zgodnie z art. 24a ust. 1 p.g.k., starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków (ust.2). Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (ust.3). Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego (ust.4). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust.5). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (ust.6). Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust.7). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa (ust.8). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust.9). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust.10). Do czasu ostatecznego zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 10, w stosunku do gruntów, budynków lub lokali, których dotyczą zarzuty, dane ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym nie są wiążące (ust.11). Zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (ust.12). Z powyższego wynika, że modernizacja ewidencji gruntów i budynków i aktualizacja ewidencji są odrębnymi instytucjami, przy czym w związku z modernizacją może być przeprowadzona aktualizacja. Zgodnie z § 49 ust. 1 i 2 rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.), dalej "rozporządzenie", o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta zawiadamia: 1) organy podatkowe - w wypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego; 2) wydział ksiąg wieczystych właściwego miejscowo sądu rejonowego - w wypadku zmian danych objętych działem I ksiąg wieczystych; 3) właściwe miejscowo jednostki statystyki publicznej - w wypadku zmian w cechach adresowych nieruchomości oraz dopisywania i wykreślania budynków; 4) właściwe podmioty ewidencyjne oraz osoby, jednostki organizacyjne i organy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 - w przypadku gdy zmiana została dokonana w trybie czynności materialno-technicznych; 5) starostów sąsiednich powiatów - w przypadku gdy zmiana dotyczy punktów granicznych położonych na granicy tych powiatów. Zawiadomienia, o których mowa w ust. 1, zawierają w szczególności: 1) oznaczenie dokumentu, który stanowił podstawę do zmiany, oraz datę wprowadzenia zmiany; 2) oznaczenia odpowiednich jednostek rejestrowych gruntów, budynków i lokali oraz pozycji kartotek budynków i lokali, w których nastąpiły zmiany; 3) zestawienie odpowiednich danych ewidencyjnych przed zmianą i po zmianie; 4) wyszczególnienie organów i jednostek organizacyjnych, do których przekazane zostało zawiadomienie; 5) podpis organu lub upoważnionej przez niego osoby. W niniejszej sprawie starosta, wydając zawiadomienie z dnia 17 kwietnia 2013 r. wskazał datę zmiany -19 kwietnia 2012 r. i jej godzinę oraz rodzaj zmiany- modernizacja ewidencji budynków. Zmiana została wprowadzona na podstawie dokumentu-operatu geodezyjnego obręb D, gmina G w wyniku modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dotyczącej budynków i lokali (w aktach brak informacji kiedy spółka otrzymała ww. zawiadomienie). Informacja Starosty G z dnia 14 października 2011 r. w sprawie ww. modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dotyczący budynków i lokali dla obrębów ewidencyjnych położonych na terenie, m.in. gminy G została zamieszczona w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 28 października 2011 r. nr 125, poz. 2274 na podstawie art. 24a ust 4, 8, 9 i 12 p.g.k. Starosta poinformował, że projekt ww. modernizacji wyłożony był w dniach od 4 lipca 2011 r. do 22 lipca 2011 r. w siedzibie starostwa i z dniem 23 lipca 2011 r. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia tej informacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Zachodniopomorskiego zgłaszać staroście zarzuty do tych danych. Zarzuty zgłoszone po terminie będą traktowane jako wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Z akt nie wynika, aby spółka złożyła zgodnie z ww. przepisami zarzuty co do zmian w operacie. Spółka złożyła do starosty w dniu 6 lutego 2014 r. wniosek, który został uzupełniony w dniu 17 lutego 2014 r. (w aktach sprawy brak wniosku). Powyższe wynikało z decyzji starosty z dnia 25 marca 2014 r., wydanej na podstawie art. 7d ust. 1 p.g.k. oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 2012 r., poz.1246). Starosta orzekł o ustaleniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz użytków gruntowych w działce nr [...]. Powyższa decyzja była podstawą dokonania zmian w danych ewidencji gruntów i budynków, o której mowa w zawiadomieniu starosty z dnia 2 czerwca 2014 r. W zawiadomieniu starosta podał datę zmiany- 27 maj 2014 r. i jej godzinę, rodzaj zmiany- zmiana użytków i klas. Z opisu wynikało, że zmiana użytku ww. działki została przeprowadzona w nawiązaniu do wprowadzonej zmiany z dnia 19 kwietnia 2012 r. - modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków i dotyczyła modyfikacji oznaczeń budynków. Pojęcie gleboznawczej klasyfikacji gruntów zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 12 p.g.k., zgodnie z którym przez pojęcie to rozumie się podział gleb na klasy bonitacyjne ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb. Klasyfikację przeprowadza starosta z urzędu albo na wniosek właściciela gruntów podlegających klasyfikacji albo innego władającego takimi gruntami wykazanego w ewidencji gruntów i budynków (§ 3). W niniejszej sprawie przedmiotowa działka do 19 kwietnia 2012 r. posiadała oznaczenie B/RV, czyli użytek rolny klasy V zabudowany; od 19 kwietnia 2012 r. do 27 maja 2014 r.- Bi czyli inne tereny zabudowane; od 27 maja 2014 r.- Br/RV czyli użytek rolny –grunt orny klasy V zabudowany (§ 68 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Spółka twierdziła, że zmiana danych w ewidencji w 2012 r. nastąpiła na skutek błędu i po dowiedzeniu się o zmianach podjęła czynności o ich sprostowanie do stanu zgodnego z rzeczywistością. Organ pierwszej instancji podał, że w dniu 11 czerwca 2014 r. zwrócił się do starosty o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji z dnia 25 marca 2014 r. i uzyskał odpowiedź w dniu 17 czerwca 2014 r., że zmianę użytku wprowadzono zgodnie z ww. decyzją i operatem geodezyjnym, zaś starosta, reprezentowany przez Geodetę Powiatowego nie potwierdził wersji strony o błędzie. Organ odwoławczy wskazał, że zarówno ww. decyzja, jak i odpowiedź starosty winny być interpretowane zgodnie z ich treścią, która nie wskazuje na błędne zaklasyfikowanie przedmiotu opodatkowania w jakimkolwiek okresie przez starostę w zakresie prowadzonej ewidencji. Wskazać jednak należy, że organ podatkowy, kierując do starosty pismo z dnia 11 czerwca 2014 r., zwrócił się o przesłanie historii wprowadzonych zmian w ewidencji gruntów i budynków za okres od maja 2012 r. do maja 2014 r. dla przedmiotowej działki, zaś starosta odpowiedział pismem z 17 czerwca 2014 r., że od maja 2012 r. do dnia dzisiejszego na przedmiotowej działce wprowadzono zmianę użytku zgodnie z decyzją z dnia 25 marca 2014 r. i operatem geodezyjnym, zaś zawiadomienie o ww. zmianie wysłano organowi podatkowemu 2 czerwca 2014 r. Z powyższego wynika, że organ podatkowy nie występował do starosty o podanie informacji dotyczących ewentualnego błędnego wpisu i ustosunkowanie się do twierdzeń spółki. Wskazać należy, że zapytanie organu podatkowego winno dotyczyć pierwszej zmiany dany w ewidencji gruntów i budynków z 19 kwietnia 2012 r., czy ta zmiana była prawidłowa w świetle zmiany z 2014 r. Zdaniem Sądu, organ podatkowy winien ustalić też czy w ogóle jest możliwe uzyskanie przez podmiot uprawniony do występowania z wnioskiem o zmianę w danych w ewidencji gruntów i budynków wpisu z "datą wsteczną", np. oznaczenia użytku gruntowego z datą sprzed złożenia wniosku; czy możliwe jest jedynie uzyskanie zmiany "na przyszłość". Jest to istotne, gdyż tak jak w niniejszej sprawie powrót do oznaczenia przedmiotowej działki sprzed zmianą danych z 19 kwietnia 2012 r. w dacie zmiany- 27 maja 2014 r., tj. po złożeniu wniosku, zgodnie ze stanowiskiem organu podatkowego, skutkowałby opodatkowaniem przedmiotowej nieruchomości w okresie od maja 2012 r. do maja 2014 r., mimo braku możliwości uzyskania wpisu "z data wsteczną" i niezgodności wpisu ze stanem faktycznym na gruncie. Podkreślić należy, że przedmiotowa działka, jak wynika z mapy k.61 znajduje się wśród innych użytków rolnych i gruntów leśnych. Z oświadczeń spółki wynikało, że wchodzi w skład jej gospodarstwa rolnego i wcześniej były to tereny Kombinatu Państwowych Gospodarstw Rolnych w M. Zgodzić należy się ze spółką, że proces tworzenia gleby zajmuje kilkaset lat, zaś klasa użytku rolnego w przeciągu 2 lat nie uległa zmianie. Zmiana danych w ewidencji z 27 maja 2014 r. była w istocie powrotem do danych sprzed 19 kwietnia 2012 r. Zmiana oznaczenie przedmiotowego użytku gruntowego wpłynęła na oznaczenie funkcji budynków. Wskazać należy, że zmiana danych z 2012 r. związana była z modernizacją ewidencji budynków, a zmiana z 2014 r. z modyfikacją oznaczeń budynków. Organ podatkowy nie kwestionował stanowiska spółki, że ww. budynki służą wyłącznie działalności rolniczej. Kwestią zasadniczą jest data wpisu zmian danych do ewidencji, tj. jej wpływu na zmianę opodatkowania przedmiotowej działki, czy zmiana danych może być w tym przypadku uznana za powstanie okoliczności, uzasadniających powstanie obowiązek podatkowego. Sądy administracyjne generalnie przyjmują, że z datą zmiany w danych ewidencji gruntów i budynków, grunty zmieniają swój charakter dla celów podatkowych (por. wyrok WSA w Krakowie 4 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1190/09, LEX nr 531620). Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.p.o.l., obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie (art. 6 ust. 3). Obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek (art. 6 ust.4). Wskazać należy, że okoliczności, o których w art. 6 ust. 1 u.p.o.l. zostały określone w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, zarówno w przepisach dotyczących podmiotów, jak i przedmiotów opodatkowania. Przepisy u.p.o.l. w żadnym miejscu nie odsyłają do przepisów p.g.k. ani do rozporządzeń wykonawczy do p.g.k. w zakresie powstania czy też ustania obowiązku podatkowego, nie wiążą tego obowiązku z datą wpisu zmian do ewidencji gruntów i budynków. Odpowiedzieć należy na pytanie czy zmiana w danych w ewidencji może być uznana za zdarzenie z art. 6 ust. 3 u.p.o.l. Zdaniem Sądu, generalnie- tak. Jednak w niniejszej sprawie zaistniała szczególna sytuacja, zmiana kwalifikacji użytku gruntowego, a co za tym idzie funkcją budynków zaistniała "na papierze", w danych ewidencji gruntów i budynków i nie była odzwierciedleniem zmian wykorzystania tej nieruchomości w rzeczywistości (taka okoliczność nie wynika z akt). W sytuacji, gdy nie powstało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania, które dotyczyłoby podmiotu, czy też przedmiotu, np. zmiany wykorzystywania nieruchomości, zwłaszcza gdyby organ podatkowy ustalił brak możliwości powrotu oznaczeń przedmiotowej działki z datą wsteczną, tj. 19 kwietnia 2012 r. i ewentualny błąd w oznaczeniach ww. działki przy modernizacji ewidencji, należałoby ocenić czy opodatkowanie podatkiem od nieruchomości spółki w okresie od maja 2012 r. do maja 2014 r. nie naruszałoby art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ podatkowy zobowiązany jest do wystąpienia do starosty o podanie informacji dotyczących ewentualnego błędnego wpisu zmian danych w ewidencji gruntów i budynków z 19 kwietnia 2012 r. i ustosunkowanie się do twierdzeń spółki, czy ta zmiana była prawidłowa w świetle zmiany danych z 2014 r. oraz ustalenie czy jest możliwe uzyskanie przez podmiot uprawniony do występowania z wnioskiem o zmianę w danych w ewidencji gruntów i budynków wpisu z "datą wsteczną". Organ podatkowy po zebraniu materiału dowodowego, winien dokonać jego oceny przy uwzględnieniu powyższych wskazań Sądu i wydać orzeczenie zgodne z przepisami prawa Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 135 i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art.200, art. 205 § 2 tej ustawy w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.a w zw. z § 6 pkt 5 i 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).