I SA/Sz 529/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca D. N., reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła wraz ze skargą na wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Koszty sądowe sprowadzają się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi w wysokości [...] zł (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z [...] r. k. [...]). Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że nie ma środków finansowych na uiszczenie opłaty od skargi. Oświadczyła jednocześnie, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z mężem ([...] lat) oraz że otrzymuje następujące dochody: emerytura [...] zł, dzierżawa rolna [...] zł. Odnośnie do majątku, skarżąca oświadczyła, że posiada nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha oraz inną nieruchomość o powierzchni [...] m ². Skarżąca oświadczyła, że nie posiada wartościowych rzeczy ruchomych, czy też zgromadzonych oszczędności. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób, które wykażą, że znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Wskazać należy, że aktualnie skarżąca jest zobowiązana do poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie (wpis od skargi [...] zł) oraz w drugiej zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 530/13 (wpis od skargi [...] zł), w której również ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzić należy, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego nie wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych jest niemożliwe i spowoduje uszczerbek dla koniecznego utrzymania jej i rodziny. Złożone oświadczenie o braku środków finansowych na uiszczenie opłaty od skargi nie zostało w żaden sposób uzasadnione. Oceniając wniosek skarżącej, należy stwierdzić, że skarżąca, otrzymująca, wg jej oświadczenia, miesięczny dochód w wysokości ok. [...] zł oraz emeryturę w wysokości [...] zł, nie podała żadnych okoliczności, które pozwoliłyby uznać, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, sprowadzających się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi w kwocie [...] zł, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając to na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.