I SA/Sz 59/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej [...] utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 21.09.2016 r. nr [...] o oddaleniu skargi T. (zw. dalej: Spółką bądź Skarżącą), na czynności egzekucyjne dotyczące zajęcia ruchomości w postaci automatów do gier – [...] dokonane protokołem zajęcia z dnia 20.06.2016 r. przez poborcę skarbowego Izby Celnej [...] w ramach zlecenia rekwizycyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 18.08.2015 r. wystawionego przez Dyrektora Izby Celnej [...] . Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Dyrektor Izby Celnej [...] , przekazał za pismem z dnia 18.05.2016 r., na podstawie art. 31 § 11 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm., zw. dalej: u.p.e.a.), Dyrektorowi Izby Celnej [...] , odpis tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 18.08.2015 r. wystawionego na Spółkę, celem dokonania czynności rekwizycyjnych tj. zajęcia, odbioru i sprzedaży ruchomości - automatów do gier. W celu dokonania czynności egzekucyjnych zgodnie ze zleceniem rekwizycyjnym poborca, w dniu 20.06.2016 r. udał się do magazynu depozytowego Urzędu Celnego [...] . Z czynności zajęcia automatów do gier – [...] poborca sporządził protokół zajęciaz dnia 20.06.2016 r., którego odpis został przesłany na adres siedziby Spółki i doręczony w dniu 16.08.2016 r. W dniu 2.09.2016 r. do Izby Celnej [...] , wpłynęła skarga z dnia 29.08.2016 r., wniesiona przez pełnomocnika Spółki, na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia ww. automatów do gier dokonaną w dniu 20.06.2016 r. Uzasadniając złożoną skargę Spółka zarzuciła naruszenie: - art. 67 § 1 u.p.e.a. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1339) poprzez sporządzenie protokołu zajęcia i odbioru ruchomości na nieaktualnym w dacie wystosowania zawiadomienia wzorze zajęcia, podczas gdy zgodnie z treścią naruszonej normy prawnej, podstawę stosowania środków egzekucyjnych stanowi zawiadomienie sporządzone według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, - art. 67 § 2 pkt 1 u.p.e.a., poprzez błędne określenie w protokole wierzyciela wskazując na Dyrektora Izby Celnej [...] , co stanowi brak elementarnego składnika protokołu czynności egzekucyjnej, - art. 67 § 2 pkt 4 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe określenie tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia, który organ egzekucyjny określił jako tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej [...] o nr [...] , podczas gdy względem zobowiązanej spółki nie jest prowadzone żadne postępowanie egzekucyjne na podstawie takiego tytułu wykonawczego, co w efekcie doprowadziło również do naruszenia art. 32 u.p.e.a. w zw. z art. 15 u.p.e.a., poprzez dokonanie czynności egzekucyjnych przez organ egzekucyjny w ramach niewszczętego prawidłowo postępowania egzekucyjnego i z brakiem poszanowania podstawowej zasady upomnienia, - art. 67 § 4 pkt 2 u.p.e.a., poprzez nie zawarcie w protokole zajęcia i odbioru ruchomości adnotacji, które z zajętych ruchomości mogą być sprzedane bezpośrednio po zajęciu, czy też które ruchomości poborca pozostawia pod dozorem zobowiązanego lub osoby zastępującej zobowiązanego, a które odbiera, co do wymienionych w protokole i zajętych ruchomości. Dodatkowo Spółka wskazała, iż automaty do gry są wyłącznie w jej posiadaniu zależnym, na podstawie umowy leasingu. Postanowieniem z dnia 21.09.2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej [...] , oddalił skargę na czynności egzekucyjne. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pełnomocnik Spółki pismem z dnia 30.09.2016 r. złożyła na nie, zażalenie zarzucając naruszenie: - art. 54 § 5 u.p.e.a. oraz art. 67 § 1 u.p.e.a. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych poprzez oddalenie skargi na zaskarżone czynności egzekucyjne, podczas gdy doszło do sporządzenia protokołu zajęcia i odbioru ruchomości na nieaktualnym w dacie wystosowania, zawiadomienia wzorze zajęcia, przy czym zgodnie z treścią naruszonej normy prawnej, podstawę stosowania środków egzekucyjnych stanowi zawiadomienie sporządzone według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, - art. 54 § 5a oraz art. 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: "K.p.a."), poprzez oddalenie skargi na zaskarżone czynności egzekucyjne, podczas gdy organ I instancji poczynił bezpodstawne ustalenie, że zajęte i odebrane ruchomości stanowią własność zobowiązanej Spółki, podczas gdy zgodnie z informacją wskazaną przez pełnomocnika Spółki w skardze na czynność egzekucyjną, ruchomości te znajdowały się wyłącznie w posiadaniu zależnym Spółki na podstawie stosownych umów zobowiązaniowych. Podnosząc powyższe, Spółka wniosła o uchylenie postanowienia organu I instancji oraz uchylenie zaskarżonej czynności. Dyrektor Izby Skarbowej [...] utrzymując w mocy postanowienie Dyrektor Izby Celnej [...], nakreślił ramy prawne sprawy. Wskazał, że dokonując oceny prawidłowości czynności egzekucyjnej organ nadzoru bada, czy w ramach zastosowanego środka egzekucyjnego, czynność egzekucyjna została dokonana zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Dyrektor Izby Celnej [...] , działając jako organ rekwizycyjny, dokonał w dniu 20.06.2016 r. zajęcia ruchomości w postaci ww. automatów do gier, w ramach zlecenia rekwizycyjnego otrzymanego od organu egzekucyjnego - Dyrektora Izby Celnej [...] , który prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku Spółki w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 18.08.2015 r. wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej [...] . Zlecenie rekwizycyjne dotyczyło wskazanych przez organ egzekucyjny składników majątku, tj. automatów do gier, a zakres zlecenia obejmował wyłącznie ich zajęcie, odbiór i sprzedaż. Powołując treść przepisów art. 97, art. 98, art. 67 § 4 u.p.e.a., organ odwoławczy wskazał, że z analizy materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wynika, że wszystkie wymogi formalnoprawne wymienione w art. 97 i 98 u.p.e.a., zostały przez organ rekwizycyjny spełnione. Co prawda Spółka nie uczestniczyła przy dokonywaniu czynności związanych z zajęciem urządzenia do gry, to jednak poborca przy jej dokonywaniu przywołał dwóch świadków, którzy potwierdzili udział przy czynnościach składając podpisy na protokole z dnia 20.06.2016 r. Odpis ww. protokołu zajęcia ruchomości został doręczony Spółce w dniu 16.08.2016 r. w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ egzekucyjny - Dyrektora Izby Celnej [...] . W ocenie organu odwoławczego, także zastosowany druk protokołu i zajęcia ruchomości zawiera wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w art. 67 § 4 u.p.e.a. Odnosząc się do kwestii sporządzenia protokołu zajęcia ruchomości z dnia 20.06.2016 r. na wzorze niezgodnym z protokołem zajęcia ruchomości wskazanym w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych z uwagi na brak wskazania godziny jego sporządzenia, organ odwoławczy stwierdził, że faktycznie w badanym protokole brak jest tego elementu, nie mniej jednak zawiera on oznaczenie daty i miejsca jego sporządzenia. Zdaniem organu odwoławczego, powyższa okoliczność stanowi uchybienie mniejszej wagi. Nie ma ona bowiem wpływu na skuteczność i prawidłowość zajęcia ruchomości, a co za tym idzie nie stanowi o jej wadliwości i konieczności uchylenia dokonanej czynności egzekucyjnej. Aktualizacja wzoru zajęcia ruchomości dokonana przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. poprzez skonkretyzowanie informacji dotyczących sporządzenia protokołu i zastąpienie sformułowania "oznaczenie miejsca i czasu" formułą "oznaczenie miejsca, daty i godziny" miała na celu dokładniejsze umiejscowienie w czasie, dokonywanych czynności egzekucyjnych. Bowiem już dokonywanie czynności egzekucyjnych w dni wolne od pracy lub w porze nocnej pomiędzy godziną 21 a godziną 7 wymaga posiadania przez egzekutora odpowiedniego zezwolenia od organu egzekucyjnego (art. 52 u.p.e.a.). W badanej sprawie natomiast zajęcie ruchomości – wskazanych automatów do gier, odbyło się w magazynie depozytowym Urzędu Celnego [...] przy ul.[...] , który otwarty jest od poniedziałku do piątku w godzinach 07:30-15:30. Dlatego też w tym przypadku nie zachodzi obawa, że dokonanie zajęcia ruchomości odbyło się w porze nocnej, tylko w godzinach funkcjonowania urzędu i pracy jego funkcjonariuszy. W ocenie organu odwoławczego, również wskazanie pełnomocnika odnośnie informacji organu rekwizycyjnego znajdujących się na marginesach kart z wydrukowanym protokołem, czyli poza jego rubrykami, zamiast np. w polu "adnotacje organu egzekucyjnego", jest uchybieniem nie mającym wpływu na skuteczność dokonanego zajęcia. Odnosząc się z kolei do podnoszonej kwestii, iż ruchomości nie są własnością Spółki, organ odwoławczy wyjaśnił, że prawo do wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości przysługuje jedynie osobie trzeciej, a nie zobowiązanemu (art. 38 §1 u.p.e.a). Zdaniem organu odwoławczego, w sytuacji, gdy zobowiązana Spółka ma świadomość, iż zajęte ruchomości nie stanowią jej własności, tylko własność osoby trzeciej, powinna o fakcie zajęcia powiadomić osobę, której jej zdaniem prawa majątkowe zostały naruszone, żeby mogła ona ewentualnie wystąpić do organu egzekucyjnego ze stosownym wnioskiem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie , T. z ograniczoną odpowiedzialnością, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postepowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 7 i 77 K.p.a. w zw. z art. 97 § 2 u.p.e.a., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy organ egzekucyjny (rekwizycyjny) winien w pierwszej kolejności wyjaśnić istotną w sprawie okoliczność jaką jest ustalenie, czy ruchomości których dokonania zajęcia planuje, stanowią własnej zobowiązanego, gdyż czynność egzekucyjna skierowana do składnika nie będącego majątkiem zobowiązanego jest wadliwa i jako taka winna zostać uchylona, gdyż zajęte w sprawie ruchomości nie stanowią własności zobowiązanej Spółki, a znajdowały się w jej posiadaniu na podstaw stosownych umów zobowiązaniowych, 2. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 54 § 5a u.p.e.a. oraz art. 67 8 u.p.e.a. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji oddalającego skargę na czynność egzekucyjną, podczas gdy w przedmiotowej sprawie doszło do sporządzenia protokołu zajęcia i odbioru ruchomości na nieaktualnym w dacie wystosowania zawiadomienia wzorze zajęcia, przy czym zgodnie z treścią naruszonej normy prawnej, podstawą stosowania środków egzekucyjnych stanowi zawiadomienie sporządzone według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zaś jakiekolwiek modyfikacje ustalonego wzoru dopuszczalne są jedynie w zakresie przewidzianym w tym wzorze. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej [...] , wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną organu rekwizycyjnego z dnia 20 czerwca 2016 r. w postaci zajęcia ruchomości. Z akt sprawy wynika, że w toku prowadzonej wobec skarżącej Spółki egzekucji w dniu 20 czerwca 2016 r. dokonano zajęcia ruchomości w postaci 4 automatów do gier. Z przeprowadzonej czynności sporządzono protokół zajęcia ruchomości, który został podpisany przez poborcę skarbowego oraz osoby uczestniczące przy tej czynności. W protokole wskazano wartość szacunkową zajętych ruchomości. Zajęte ruchomości pozostawiono pod dozorem pracownika Urzędu Celnego [...] . Odpis protokołu zajęcia ruchomości wraz z pismem z dnia 9 sierpnia 2016 r. doręczono Spółce w dniu 16 sierpnia 2016 r. Na powyższą czynność egzekucyjną Spółka wniosła skargę do organu, zarzucając zastosowanie nieaktualnego wzoru protokołu zajęcia, błędne określenie wierzyciela wobec wykroczenia poza delegację ustawową do określenia właściwości organów, nie określenia w protokole, które rzeczy mają być sprzedane a które pozostają pod dozorem a także, że zajęte przedmioty nie stanowią własności Spółki i są jedynie w posiadaniu zależnym. W skardze do Sądu zaś Spółka podniosła zarzuty niewyjaśnienia okoliczności jaką jest ustalenie, czy ruchomości, których dokonania zajęcia planuje stanowią własność zobowiązanego, a nadto, że doszło do sporządzenia protokołu zajęcia i odbioru ruchomości na nieaktualnym w dacie wystosowania zawiadomienia wzorze zajęcia. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. W myśl art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez "czynność egzekucyjną" rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W postępowaniu tym bada się zgodność z przepisami prawa i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. Należy przy tym zwrócić uwagę na fakt, że skarga może dotyczyć tylko okoliczności, które nie są podstawą wniesienia innego środka zaskarżenia, co jest również zgodne z przyjętą linią orzecznictwa, gdzie wskazuje się, że w skardze można podnieść okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13, wyrok WSA [...] z dnia 9 lipca 2008 r., III SA/Wa 644/08 oraz z dnia 18 lipca 2007 r., V SA/Wa 379/07, dostępne w CBOSA). W związku z powyższym, przedmiotem skargi mogą być tylko zarzuty formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania prowadzonego przez organ egzekucyjny oraz ewentualnego naruszenia przepisów regulujących sposób i formę dokonania czynności egzekucyjnych. Art. 97 § 1 u.p.e.a. stanowi, iż do egzekucji z ruchomości zobowiązanego poborca skarbowy przystępuje przez ich zajęcie. Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno w jego władaniu, jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od niej zwolnione (art. 97 § 2 u.p.e.a.). Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu przez poborcę. Treść jaką powinien zawierać protokół określa art. 67 § 4 i art. 67 § 2 u.p.e.a. Powinien on zawierać, m.in. oznaczenie wierzyciela. Protokół podpisują także zobowiązany lub świadkowie (art. 98 § 1 u.p.e.a.). Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony (art. 98 § 2 u.p.e.a.). Odnosząc się do zarzutu skargi co do braku własności zajętego automatu, zasadnie organ wyjaśnił, że osobie trzeciej, a nie zobowiązanej, przysługuje prawo wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości spod egzekucji na podstawie art. 38 § 1 u.p.e.a. Wskazać należy, że w orzecznictwie NSA trafnie zauważono, że: "organ egzekucyjny nie jest zobowiązany do udzielenia osobom trzecim niebędącym stronami postępowania informacji o przysługujących im prawach. Ustawodawca wychodzi z założenia, że zobowiązany powinien powiadomić osoby trzecie, jeśli w trakcie egzekucji naruszono prawa majątkowe tych osób. Z kolei osoba taka podejmując czynności zmierzające do wyłączenia spod egzekucji jej prawa powinna we własnym interesie zapoznać się z obowiązującym w tym zakresie terminem, a w przypadku jego niedotrzymania wystąpić z prośbą o przywrócenie, uprawdopodobniając, że uchybienie nastąpiło bez jej winy" (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. akt SA/Sz 1419/99). Prawo do wystąpienia z wnioskiem o wyłączenie ruchomości przysługuje jedynie osobie trzeciej, a nie zobowiązanemu. Zgodnie z art. 38 § 1 u.p.e.a. kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może wystąpić do organu egzekucyjnego w terminie czternastu dni od dnia uzyskania wiadomości o czynności egzekucyjnej skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji, przedstawiając lub powołując dowody na poparcie swego żądania. W sytuacji, gdy zobowiązana Spółka miała świadomość, że zajęte ruchomości nie stanowiły jej własności, lecz własność osoby trzeciej, powinna o fakcie zajęcia powiadomić osobę, której Jej zdaniem prawa majątkowe zostały naruszone, żeby mogła ona ewentualnie wystąpić do organu egzekucyjnego ze stosownym wnioskiem. W myśl art. 168a u.p.e.a. osoba, która rości sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego, z których przeprowadzono egzekucję przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa majątkowego, może dochodzić od zobowiązanego odszkodowania na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę. Jak słusznie podkreślił P. Przybysz, w komentarzu do art. 168a u.p.e.a. "zobowiązany odpowiada za szkodę poniesioną przez tę osobę, jeżeli wiedząc o tym, że rzecz lub prawo do niego nie należy, nie powiadomił właściciela o zajęciu rzeczy lub prawa w terminie umożliwiającym tej osobie złożenie żądania wyłączenia danej rzeczy lub prawa spod egzekucji (zob. art. 38 u.p.e.a.). Tym samym zobowiązany odniósł korzyść wskutek skierowania egzekucji do rzeczy lub prawa majątkowego, które nie stanowiły jego własności" (P. Przybysz, Postępowanie egzekucyjne w administracji, Komentarz, wyd. VII, LEX). Stąd zarzut skargi jest nieuzasadniony. Odnosząc się do zarzutu sporządzenia protokołu zajęcia na nieaktualnym wzorze wskazać należy, że protokół zajęcia ruchomości z dnia 20.06.2016 r. został błędnie sporządzony na wzorze określonym w załączniku nr 11 do rozporządzenia Ministra Finansów z 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U z 2014 r., poz. 655). Podkreślić jednakże należy, że wzór protokołu zajęcia ruchomości wynikający z rozporządzenia z dnia 16 maja 2014 r., jak i z rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. różnią się pouczeniem co do trybu zaskarżenia zajęcia egzekucyjnego. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. zostało wydane w celu uwzględnienia zmian prawnych jakie dokonane z dniem 1 stycznia 2016 r. w zakresie rozpatrywania skarg na czynności egzekucyjne. Zgodnie ze zmienionym brzmieniem art. 54 u.p.e.a. organem I instancji uprawnionym do rozpatrzenia skargi w trybie art. 54 u.p.e.a. jest organ egzekucyjny, a nie organ nadzoru. W protokole z dnia 20 czerwca 2016 r. zawarte było zaś pouczenie, zgodnie z którym na zajęcie egzekucyjne przysługuje skarga, którą wnosi się do organu nadzoru za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Niewłaściwe pouczenie nie miało jednak negatywnego wpływu na prawa skarżącej Spółki, gdyż złożyła ona skargę w ustawowym terminie, która została rozpatrzona przez właściwy organ I, jak i II instancji. Odnosząc się do tego, że protokół sporządzony przez organ rekwizycyjny nie posiada oznaczenia miejsca, daty, i godziny a posiada oznaczenie miejsca i czasu, co przemawia za zastosowaniem wzoru protokołu z ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 2014 r., wskazać należy, że faktycznie w badanym protokole brak jest tego elementu tj. oznaczenia godziny, zawiera on oznaczenie daty i miejsca jego sporządzenia. Wskazać zatem należy, że aktualizacja wzoru zajęcia ruchomości dokonana przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. poprzez skonkretyzowanie informacji dotyczących sporządzenia protokołu, i zastąpienie sformułowania "oznaczenie miejsca i czasu" formułą "oznaczenie miejsca, daty i godziny" bezspornie miała na celu dokładniejsze umiejscowienie w czasie dokonywanych czynności egzekucyjnych, z uwagi na dyspozycję art. 52 u.p.e.a., zgodnie z którym dokonywanie czynności egzekucyjnych w dni wolne od pracy lub w porze nocnej pomiędzy godziną 21 a godziną 7 wymaga posiadania przez egzekutora odpowiedniego zezwolenia od organu egzekucyjnego. W niniejszej sprawie Skarżąca nie zarzuca, że czynność egzekucyjna została dokonana w porze innej niż pomiędzy godzinami funkcjonowania organu i magazynu depozytowego tj. pomiędzy godziną 7.30 – 15.30, stąd zarzut skargi uznać należy za nieuzasadniony. Z tych względów, zdaniem Sądu zastosowanie niewłaściwego formularza protokołu zajęcia ruchomości nie stanowiły naruszenia prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie dokonanej czynności, nie miały bowiem wpływu na zasadność i prawidłowość prowadzonego postępowania. Również czynienie zapisów poza miejscem wyznaczonym we wzorze tj. poza rubryką "adnotacja organu egzekucyjnego" nie czyni samej czynności egzekucyjnej nieuzasadnionej i nieprawidłowej. Wbrew zarzutom Spółki protokół zawiera zapis o pozostawieniu pod dozorem zajętych rzeczy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji, uznając, że podstawy, do uwzględnienia skargi nie daje również zakres badania sprawy o którym mowa w art. 134 § 1 p.p.s.a.