I SA/Sz 601/11

Dnia 18 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji K.W., pismem z dnia 7 czerwca 2011 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...]. Decyzją tą Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. nr [...] z dnia [...] w której ten odmówił uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...]. K.W. wystąpił do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Motywując zasadność wniosku o wstrzymanie wskazał, że należność celna została częściowo zapłacona. Jednak narastające odsetki i ich zapłata może doprowadzić do braku środków na życie i spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego powyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., oraz że to strona skarżąca powinna wykazać, że wykonanie danego aktu pociągnie za sobą ww. skutki. Zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być bowiem przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Po analizie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji, stwierdzić należy, że brak jest postaw do jego uwzględnienia, gdyż strona nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie neguje faktu, że sytuacja skarżącego może być skomplikowana, uznaje jednak, że sama konieczność poniesienia ciężaru finansowego, wynikająca z ostatecznej decyzji, jak i ewentualny brak środków finansowych na jednorazowe uregulowanie tych należności, nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania wykonania decyzji, której wyeliminowania w trybie nadzwyczajnym domaga się skarżący. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak na wstępie.