I SA/Sz 603/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa (spr.), , , po rozpatrzeniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa Wielobranżowego G. Spółki z o.o. z siedzibą w Sz. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2005 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz kwoty podatku do zapłaty p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe G. Spółka z o.o. z siedzibą w Sz., pismem dnia 8 lipca 2010 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2005 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym oraz kwoty podatku do zapłaty. Jednocześnie ze skargą skarżąca Spółka wystąpiła do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Uzasadniając swój wniosek, skarżąca wskazała na swoją (cyt.) "trudną sytuację finansową, którą znacznie pogłębiłaby konieczność zapłacenia podatków naliczonych przez organy podatkowe, a jak w treści skargi wskazano, Spółka podała szereg argumentów przemawiających za ponownym dokładnym przeanalizowaniem materiałów z postępowania kontrolnego i podatkowego, w celu ponownego przeliczenia i ewentualnego zweryfikowania dokonanych przez organy podatkowe obliczeń". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika zatem, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., oraz że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na tej stronie. Natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku nie odniesie się do nich w sposób pozwalający na uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, okoliczności te nie mogą być przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń). Sąd musi bowiem opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko w sprawie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 149/10, dostępne w CBO). Analizując złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie został on przekonująco uzasadniony. Strona skarżąca w pierwszej kolejności wskazała, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje pogłębienie jej trudnej sytuacji finansowej. Tymczasem sama konieczność poniesienia finansowego ciężaru wynikającego z decyzji, jak i ewentualne trudności finansowe (których skarżąca w żaden sposób nie opisała) nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Warunkiem takiego wstrzymania jest bowiem nieodwracalność skutków lub realna groźba powstania znacznej szkody w następstwie wykonania obowiązku zapłaty należności pieniężnych. Ponadto do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Skarżąca powinna poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.), a tego Spółka w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła. Jak wynika z treści wniosku skarżącej Spółki, zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji upatruje ona także w wadliwości zaskarżonej decyzji, skutkującej koniecznością ponownego przeliczenia i ewentualnego zweryfikowania obliczeń dokonanych przez organy podatkowe. Odnosząc się do tego argumentu strony, wskazać należy, że przywołana okoliczność nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61. Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowią bowiem dwie różne kwestie. Stąd oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.