I SA/Sz 698/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska Sędziowie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.) Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant: Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi E. i K. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. o d d a l a skargę W zeznaniu PIT-36 za 2000r. K.i E. H. wykazali dochody z działalności gospodarczej prowadzonej w firmie "M" S.C., odliczenie od dochodu męża z tytułu darowizn, odliczenie wydatków mieszkaniowych. W wyniku kontroli skarbowej przeprowadzonej w firmie "M.S.C stwierdzono zawyżenie kosztów uzyskania przychodów poprzez zaniżenie stanu produktów na dzień [...] ., zawyżenie wartości zakupionych usług. W konsekwencji tego ustalenia przypadający na K. H. dochód z działalności gospodarczej wyniósł[...] , tj. o [...] więcej od wykazanego w zeznaniu. Natomiast w wyniku przeprowadzonego przez ten organ postępowania podatkowego wobec K. i E. H. stwierdzono nieprawidłowe odliczenie z tytułu darowizn. Ustalono, że darowizny przekazane w kwocie zł na działalność charytatywno-opiekuńczą[...] parafii kościoła katolickiego nie mogą być odliczone od dochodu przed jego opodatkowaniem na podstawie art.55 ust.7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej - tj. w pełnej wysokości darowanych kwot - z uwagi na to, iż przedłożone rozliczenia z wydatkowania darowizn na te cele nie mają cech sprawozdania, a które to sprawozdanie jest wymagane w tym przepisie. W związku z powyższymi ustaleniami - decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie określił K. i E. H. zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. uznał prawo do odliczenia od dochodu darowizn na cele charytatywno-opiekuńcze w oparciu o art. 26 ust l pkt 9 lit b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu. Od decyzji tej skarżący złożyli odwołanie zarzucając naruszenie przez organ I instancji art. 55 ust. 7 ustawy z dnia. [...] o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Podnieśli, że żaden przepis nie określa formy sprawozdania z przeznaczenia darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą oraz utrzymywali, że przedłożone rozliczenia wskazują cel spożytkowania konkretnej kwoty i identyfikację osób, którym przekazano darowiznę - a więc elementy pozwalające na sprawdzenie treści rozliczenia w postępowaniu podatkowym. A ponadto art. 120, art. l22, art.180 i art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez niezastosowanie się do przepisów prawa, pobieżne i powierzchowne zebranie dowodów w sprawie oraz ich nie wyczerpujące rozpatrzenie, art.11 b ust.1 ustawy z dnia 28.09.1991r. o kontroli skarbowej, poprzez przeprowadzenie kontroli w zakresie ustalenia, czy kościelne osoby prawne wydatkowały przekazane darowizny zgodnie z treścią wskazaną w przedłożonych przez proboszczów oświadczeniach, art. 13 ust. 7 pkt 5 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej. Skarżący wskazywali, że zakres kontroli obejmował jedynie rzetelność deklarowania podstaw opodatkowania oraz prawidłowość obliczania i wpłacania podatku dochodowego, zatem przeprowadzenie kontroli w zakresie wydatkowania przez kościelne osoby prawne przekazanych darowizn oraz badanie wymogów formalnych sprawozdania, o którym mowa wart. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego, jest - ich zdaniem - przekroczeniem zakresu kontroli, co uniemożliwiło stronie pełne ustosunkowanie się w trakcie postępowania do stwierdzeń kontrolującego. Wnieśli o uchylenie decyzji organu I instancji i uznanie za prawidłowe odliczenie od dochodu przed jego opodatkowaniem kwoty[...] w oparciu o art. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Rozpatrując odwołanie Izba Skarbowa stwierdziła, że decyzją tą Dyrektor Kontroli Skarbowej określił wysokość należnego podatku w kwocie niższej niż wynika to z obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz.176, ze zm./ małżonkowie korzystający ze wspólnego opodatkowania dokonują odliczeń określonych m.in. w art.26 ust 1 pkt 9 lit b), tj. z tytułu darowizn, odrębnie każdy od swoich dochodów. Z akt sprawy wynikało, że darczyńcą był tylko K. I H. , natomiast w zaskarżonej decyzji Dyrektor Kontroli Skarbowej określając kwotę odliczenia z tytułu darowizn przyjął łączną kwotę dochodów małżonków. Wskutek tego została zawyżona kwota odliczenia, co spowodowało niezgodne z prawem zaniżenie podstawy obliczenia podatku. W związku z powyższym - na podstawie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej Izba Skarbowa postanowieniem z dnia [...] zwróciła sprawę organowi pierwszej instancji w celu zmiany dotychczasowej decyzji. Decyzją z dnia[...] Nr [...] Dyrektor Kontroli Skarbowej określił K.i E .H. zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. w wysokości [...] W odwołaniu od tej decyzji skarżący podtrzymali swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w odwołaniu z dnia[...] Dodatkowo pismem z dnia[...] skarżący wnieśli o ponowne przesłuchanie w charakterze świadka proboszczów obdarowanych parafii na okoliczność sposobu oraz podstaw faktycznych sporządzenia sprawozdania z uczynionych darowizn. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zgodnie z art.26 ust 1 pkt 9 litb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz.176 ze zm./ darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu. Organ wskazał, że przepis ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego jest przepisem szczególnym w odniesieniu do regulacji prawnej zawartej w art.26 ust 1pkt 9 lit b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zakres pojęciowy powołanego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą prowadzoną przez wszystkie jednostki wykonujące taką działalność, natomiast regulacja zawarta w ustawie o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego odnosi się jedynie do darowizn na działalność charytatywno-opiekuńczą prowadzoną przez kościelne osoby prawne. Niezbędnym warunkiem do skorzystania z prawa do odliczenia od dochodu darowizny na cele charytatywno-opiekuńcze kościelnej osoby prawnej jest posiadanie przez darczyńcę pokwitowania odbioru darowizny oraz - uzyskania w okresie dwóch lat od dnia jej przekazania - sprawozdania dotyczącego jej wykorzystania na działalność charytatywno-opiekuńczą przedstawionego przez kościelną osobę prawną. Brak takiego sprawozdania oznacza, że nie została wypełniona dyspozycja zawarta w przepisie art.55 ust.7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego a tym samym podatnik nie nabywa prawa do odliczenia od dochodu darowizny w części przekraczającej limit określony przepisem ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dalej organ podaje, że z akt sprawy wynika, że K.H.w 2000r. na podstawie[...] umów darowizny przekazał w gotówce na rzecz 5 parafii kościoła katolickiego łącznie [...] zł, tj. - Parafii pw. św. [...] - Parafii pw. Sw. [...] - Parafii pw. Św. [...] - Parafii pw. św. [...] - Parafii pw. Św. [...] Na okoliczność darowanych kwot skarżący przedstawił[...] pokwitowań ich odbioru, podpisanych przez proboszczów obdarowanych parafii. Zawarte w aktach sprawy [...] rozliczeń z następujących parafii - Parafii pw. św. [...] - Parafii pw. Sw. [...] - Parafii pw. Św. [...] - Parafii pw. św., [...] zawierają cele charytatywno-opiekuńcze i przeznaczone na nie kwoty, określone jedynie w sposób ogólny, nie pozwalający na szczegółowe sprawdzenie tych informacji. Również z protokołów przesłuchania w charakterze świadków proboszczów tych parafii wynika, że szczegółowa ewidencja wydatkowanych darowizn pieniężnych i rzeczowych nie była w parafii prowadzona, pieniądze dla osób potrzebujących były wydawane bez pokwitowań, parafia nie posiada wykazów osób potwierdzających odbiór darów rzeczowych lub korzystających z różnych form wypoczynku i kolonii, nie posiada też rachunków potwierdzających zakupy darów rzeczowych lub dotyczących organizacji różnych form wypoczynku. Przesłuchiwani proboszczowie nie potrafili udzielić konkretnych informacji odnośnie wykorzystania przez Parafię wskazanych w rozliczeniach kwot. Rozliczenia z parafii pw. św. [...] zostały sporządzone natomiast w formie 3 opisowych informacji wskazujących, że otrzymana kwota [...] zł została przeznaczona na wyjazd dzieci z ubogich rodzin na wypoczynek do G., na organizowanie i prowadzenie ośrodka dla młodzieży uzależnionej od narkotyków oraz na paczki żywnościowe dla ubogich rodzin, Wieczerzę Wigilijną dla bezdomnych i zakup odzieży, butów dla biednych a także wsparcie ośrodka dla bezdomnych matek w B. Przesłuchany w charakterze świadka proboszcz tej parafii zeznał, że wyszczególnione w tych informacjach kwoty są ujęte w ewidencji przychodów i rozchodów prowadzonej przez parafię. Jednakże na sprawdzenie w toku kontroli skarbowej tej ewidencji nie wyraziły zgody władze zwierzchnie parafii, co również w stosunku i do tej parafii nie pozwoliło na sprawdzenie faktycznego celu wykorzystania darowanych przez podatnika kwot. Organ wywiódł zatem, że przedstawione rozliczenia nazwane sprawozdaniem nie zawierają opisu zdarzeń ze szczegółowością pozwalającą na sprawdzenie przez organy podatkowe, czy darowizny zostały wykorzystane na cele wskazane w ustawie o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego, tj. na cele charytatywno-opiekuńcze. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że jakkolwiek przepis art.55 ust. 7 powoływanej ustawy nie określa wymogów w zakresie formy i treści sprawozdania z wykorzystania darowizn na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą to zgodnie z zasadami wykładni przepisów prawa w przypadkach zastosowania w przepisie pojęcia, którego znaczenie prawodawca nie zdefiniował punktem wyjścia jest zawsze słowny wyraz aktu prawnego, a gdy ten zawodzi przeprowadza się wówczas wykładnię celowościową i systemową. Według definicji tego terminu w znaczeniu podanym w Słowniku Języka Polskiego (PWN-1981r.) sprawozdanie to ustne lub pisemne przedstawienie przebiegu jakiejś działalności, szczegółowe zdanie sprawy z czegoś, opis jakichś zdarzeń, wypadków, relacja. W świetle powyższej definicji, organ uznał, że wobec takiego znaczenia terminu "sprawozdanie", błędne jest stanowisko podatników, że posiadają sprawozdania o wykorzystaniu darowizn na cele działalności charytatywno-opiekuńcze odpowiadające warunkom art.55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Polsce. Organ wskazał, że nie sposób nie zauważyć, że waga i znaczenie sprawozdania odnośnie przeznaczenia darowanych kwot zostały podkreślone w treści każdej z zawartych umów darowizny, a mianowicie w § 2 - obdarowany oświadcza, że otrzymaną kwotę przeznaczy wyłącznie na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, w §3 - obowiązku przekazania sprawozdania o przeznaczeniu darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą. Dalej organ podał, że obdarowani wiedzieli o potrzebie prowadzenia szczegółowej ewidencji w zakresie wydatkowania darowanych kwot, bądź posiadania dowodów potwierdzających wydatkowanie kwot lub rzeczy osobom potrzebującym pomocy by wykazać podatnikowi, że darowizna została spożytkowana na wskazany przez niego cel. Natomiast darczyńca we własnym zakresie powinien czuwać nad prawidłowym udokumentowaniem darowizny i spożytkowaniem jej na cel wskazany w umowie darowizny. Dyrektor wskazał, że poza oceną organów podatkowych pozostaje kwestia, jakie kwoty wydały w/w parafie na cele charytatywno-opiekuńcze. Istotą sporu jest natomiast to, jakie kwoty z uczynionych przez skarżącego darowizn zostały wykorzystane na takie cele. Jednym z warunków skorzystania z odliczenia od dochodu darowanych kwot w oparciu o art. 55 ust. 2 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego jest posiadanie przez podatnika sprawozdania dotyczącego przeznaczenia darowizny, przedstawionego przez kościelną osobę prawną. Zauważa się, że ulgi i zwolnienia podatkowe są wyjątkiem od zasady powszechnego opodatkowania. Zatem skarżący chcąc skorzystać z prawa do pomniejszenia dochodu o całą kwotę [...] zł winien zadbać o prawidłowe udokumentowanie faktu spożytkowania darowizny na wskazany w ustawie cel. Nieuzasadniony jest także - zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej - zarzut naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej. Do protokołu kontroli skarżący złożyli zastrzeżenia z dnia., [...] rozpatrzone następnie przez Inspektora Kontroli Skarbowej pismem z dnia. [...] Z załączonych do akt sprawy oświadczeń wynika, że skarżący dokonał darowizn (które następnie odliczył od dochodu w zeznaniu za 2000r.) w okresie od. [...] do. [...] Stąd termin, do którego takie sprawozdanie winien uzyskać, minął z upływem 2002r. Zatem twierdzenie skarżących, że o czynnościach kontrolnych w zakresie przedłożonych sprawozdań z przeznaczenia darowizn dowiedzieli się dopiero z doręczonej decyzji jest nieprawdziwe a stanowisko o możliwości uzupełnienia sprawozdań w 2003r. - błędne. Odnośnie zarzutu odmowy przez organ II instancji przeprowadzenia dowodu z przesłuchań proboszczów obdarowanych parafii na okoliczność sposobu powstania sprawozdań organ zauważył, że wymagany dowód uznaje się za wadliwy, jeżeli jego treść można uzupełnić innymi dowodami. Ponieważ przedłożone rozliczenia, uzyskane przez skarżącego w wyznaczonym terminie, nie zawierały informacji z taką szczegółowością, by można było uznać je za sprawozdania - Inspektor Kontroli Skarbowej w celu wyjaśnienia treści tych sprawozdań przeprowadził przesłuchanie osób, które te dokumenty wystawiły. Protokoły z przesłuchań stanowią odpowiednio załączniki Nr [...] protokołu kontroli skarbowej z dnia. [...], z którym skarżący zostali zapoznani. Jednakże przesłuchiwani proboszczowie nie przedłożyli dowodów źródłowych, z których wynikałyby dane zawarte w rozliczeniach. W ocenie organu odwoławczego - skoro w trakcie kontroli skarbowej nie było możliwe wyjaśnienie i uzupełnienie treści rozliczeń, to nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek skarżących o przeprowadzenie takiego dowodu w okresie późniejszym, tj. w postępowaniu odwoławczym. W skardze z dnia[...]. skarżący ponawiają zarzuty naruszenia przez organy podatkowe przepisów art. 55 ust. 7 ustawy z dnia. [...] o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej - poprzez jego błędną interpretację w zakresie wymaganego w tym przepisie sprawozdania. Dodatkowo zarzucają naruszenie przez organ I instancji przepisów art. 121 Ordynacji podatkowej - poprzez ukrywanie wątpliwości co do zasadności dokonanych odliczeń z tytułu darowizn na rzecz kościelnych osób prawnych. Podnoszą, że niewskazanie zastrzeżeń w zakresie przedłożonych przez skarżących sprawozdań z wykorzystania darowizn, uniemożliwiło im skorzystanie z prawa do uzupełnienia tych dokumentów, a w czasie postępowania podatkowego nie minął - jak twierdzą - dwuletni termin zakreślony wart. 55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego do przedstawienia takiego sprawozdania. Ponadto skarżący zarzucają nieuwzględnienie przez organ II instancji wniosku złożonego w odwołaniu o przeprowadzenie dowodu z przesłuchań proboszczów obdarowanych parafii na okoliczność sposobu powstania sprawozdań. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 14 z 2000r., poz. 176 ze zm.), odliczeniu od dochodu przed opodatkowaniem podlegają darowizny na cele kultu religijnego i na działalność charytatywno-opiekuńczą, bezpieczeństwa publicznego, obrony narodowej, ochrony środowiska, dobroczynne, a także na cele związane z budownictwem mieszkaniowym dla samorządu terytorialnego i na budowę strażnic jednostek ochrony przeciwpożarowej, w rozumieniu przepisów o ochronie przeciwpożarowej, oraz ich wyposażenie i utrzymywanie - łącznie do wysokości nie przekraczającej 10% dochodu. Ustawa ta określa więc limit odliczeń wydatków na wskazane wyżej cele. Wyjątek od tej zasady przewiduje art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 ze zm.), zgodnie z którym darowizny na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym i podatkiem wyrównawczym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy pokwitowanie odbioru oraz - w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny - sprawozdanie o przeznaczeniu jej na tę działalność. Przepis art. 55 ust. 7 jest przepisem szczególnym w odniesieniu do unormowań zawartych w art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyraźnie wynika z uchwały całej Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 20005 r. sygn. akt FPS 5/04 ( ONSA i WSA 2005 Nr 3 (6) poz. 49). Art.55 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, określa dwie przesłanki , które muszą być spełnione, by darowizna mogła być odliczona od podstawy opodatkowania tj . dysponowanie przez podatnika potwierdzeniem odbioru przez obdarowanego darowizny oraz sprawozdaniem kościelnej osoby prawnej o przeznaczeniu tej darowizny na jej działalność charytatywno-opiekuńczą, przy czym sprawozdanie to winno być przekazane podatnikowi nie później niż przed upływem dwóch lat od uczynienia darowizny. Skoro ustawodawca , określił warunki do odliczenia darowizn na kościelną działalność charytatywno-opiekuńczą, to tym samym dał zdaniem Sądu organom podatkowym uprawnienie do dokonania kontroli, czy dokument ten istnieje, czy ma odpowiednią formę, a także czy darowizna faktycznie została przeznaczona na działalność charytatywno-opiekuńczą kościoła określoną w art. 39 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP. Tylko bowiem taka darowizna podlega wyłączeniu z podstawy opodatkowania. Sprawozdanie ma właśnie służyć kontroli przeznaczenia darowizny na cele wskazane w wymienionym wyżej przepisie. Wbrew więc zarzutom skargi sam fakt otrzymania przez darczyńcę oświadczenia od proboszcza nazwanego rozliczeniem nie świadczy o tym, że pismo to nosi cechy sprawozdania. Istotą sprawozdania z art. 55 ust. 7 ustawy wymienionej wyżej nie jest nieuzasadniony formalizm, ale możliwość kontroli, że środki z darowizny zostały rzeczywiście przeznaczone na wskazany cel charytatywno-opiekuńczy . Wszelkie bowiem odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania , do których zaliczyć należy wszelkie ulgi muszą być interpretowane ściśle , a korzystanie z nich przez podatników musi podlegać weryfikacji organów pod kątem spełnienia warunków określonych w przepisach co do możliwości skorzystania z takich ulg. To, że kościelne osoby prawne ze względu na treść art. 55 ust. 2 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swej działalności i w tym zakresie osoby te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach podatkowych, nie oznacza , że sprawozdanie takie nie powinno mieć postać dokumentu , z którego wynika uzasadnienie prawa do odliczeń. By sprecyzować wymogi stawiane sprawozdaniom, trafnie organy sięgnęły do wykładni językowej określenia "sprawozdanie".. Według Słownik języka polskiego PWN - Warszawa 1978 r. tom III "Sprawozdanie stanowić powinno przedstawienie przebiegu jakiejś działalności, szczegółowe zdanie sprawy z czegoś, opis jakichś zdarzeń, wypadków, relację, raport..." Dokument taki powinien mieć zatem takie cechy, które pozwalają na sprawdzenie jego treści w postępowaniu podatkowym. Zgodzić się należy z organami podatkowymi, że sprawozdanie, oprócz daty i podpisu osoby sporządzającej ten dokument, powinno zawierać opis zdarzeń z taką dokładnością, aby organy podatkowe miały możliwość sprawdzenia , czy zdarzenia takie rzeczywiście miały miejsce . Ogólne wskazanie celu, na jaki przeznaczono darowiznę, nie spełnia wymogów ustawy, gdyż nie stanowi sprawozdania. W oświadczeniach proboszczów brak jest konkretnych danych co do wykorzystania otrzymanych od podatnika kwot. Rozliczenia Parafii [...] zawierają ogólne wskazanie celów charytatywno-opiekuńczych i przeznaczone na nie kwoty w sposób nie pozwalający na sprawdzenie tych informacji. Również przesłuchani w charakterze świadków proboszczowie obdarowanych Parafii nie potrafili konkretnie wskazać na co wykorzystane zostały otrzymane kwoty, podając, że szczegółowa ewidencja wydatkowanych darowizn nie była w parafii prowadzona, pieniądze dla osób potrzebujących były wydawane bez pokwitowań, parafia nie posiada wykazu osób, którym udzielono pomocy z otrzymanych od podatnika darowizn lub też korzystających z różnych form wypoczynku, nie posiada też rachunków potwierdzających zakupy darów rzeczowych lub dotyczących organizacji różnych form wypoczynku. Niektóre z oświadczeń złożonych przez Proboszczów tych Parafii zawierają sprzeczności. W oświadczeniu [...] wskazano, że otrzymana[...] kwota w części została wydatkowana na organizację wypoczynku letniego i zimowego młodzieży i dzieci znajdujących się w potrzebie w sytuacji, gdy w kwietniu trudno raczej mówić o poniesieniu kosztów wypoczynku zimowego. Podobna sytuacja ma miejsce w oświadczeniach tej Parafii z lipca, sierpnia i listopada 2000 r. Sytuacja ta ma również miejsce w przypadku niektórych innych oświadczeń. Rozliczenie z Parafii[...] w formie informacji określa, że otrzymana kwota[...] zł została przeznaczona na wypoczynek dzieci z ubogich rodzin, szczególnie z terenów zagrożonych ekologicznie , na cele prowadzonej w budynku parafialnym świetlicy dla ubogich dzieci, a także wsparcie ośrodka dla bezdomnych matek i dzieci w B. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organów, że rozliczenie to również nie spełnia cech sprawozdania ze względu na swa ogólnikowość. Przesłuchany w charakterze świadka proboszcz tej Parafii podał, że wyszczególnione w tych rozliczeniach kwoty ujęte są w ewidencji przychodów i rozchodów prowadzonej przez Parafię, jednak na sprawdzenie tej ewidencji nie wyraziły zgody władze zwierzchnie Parafii . Skoro rozliczenia obdarowanych ze względu na ogólnikowość i lakoniczność nie noszą cech sprawozdania, o którym mowa w art. 55 ust.7 wskazanej wyżej ustawy ,to organy podatkowe miały uzasadnione podstawy do uznania, że skarżący nie spełnił jednej z koniecznych przesłanek określonych w tym przepisie do wyłączenia w całości od podstawy opodatkowania całości przekazanych kwot, tym bardziej, że mimo podjęcia przez organy podatkowe prób ustalenia w drodze dodatkowych środków dowodowych faktycznego przeznaczenia przekazanych przez podatnika kwot okoliczności tych nie udało się ustalić. Wbrew zarzutom skargi organy podatkowe nie naruszyły również wskazanych w skardze przepisów postępowania. Stosownie do treści art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa organy te podjęły niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego. Ocena dowodów dokonana przez te organy mieści się w ramach zasady swobodnej oceny dowodów określonej w art. 191 wymienionej wyżej ustawy. W sposób przekonujący organy podatkowe wskazały dlaczego zakwestionowały sprawozdania przedłożone do sprawy . Odmowa przez organ drugiej instancji przeprowadzenia ponownie dowodu z przesłuchania proboszczów nie narusza przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Podatnicy każdorazowo byli zawiadamiani o terminie przesłuchania świadków. Mieli więc możliwość uczestniczenia przy przeprowadzeniu tych dowodów i zadawania pytań. Skoro z tej możliwości nie skorzystali to nie można uznać , by wniosek stron o ponowne przesłuchanie tych świadków naruszał przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, tym bardziej że świadkowie wyraźnie wskazali , że nie mają jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej wydatkowanych kwot, a w przypadku Parafii w, [...] Proboszcz tej Parafii oświadczył , że na kontrolę prowadzonej w tym zakresie dokumentacji nie wyraziły zgody władze zwierzchnie. Nie została też naruszona zasada zaufania do organów podatkowych określona w art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa. Postępowanie dowodowe, o którym strona była informowana prowadzone było między innymi w celu ustalenia faktycznego wydatkowania przekazanych przez podatników kwot na rzecz Parafii. Twierdzenia więc skarżących, że o zastrzeżeniach co do przedstawionych sprawozdań dowiedzieli się z decyzji nie jest więc zasadne. Skoro wbrew zarzutom zaskarżona decyzja nie narusza prawa skargę jako niezasadną należało na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić.