I SA/Sz 703/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.) Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Anna Świątek, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi "M." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych oddala skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S postanowieniem z [...] r. o nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 64e § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. z 2005 r. Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia [...] na postanowienie [...] z[...] . znak[...] , odmawiającego umorzenia, należnych na dzień 11 grudnia 2009 r., kosztów egzekucyjnych w kwocie [...] , utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że Naczelnik [....] jako organ egzekucyjny, prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku [...] siedzibą w G na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia 14 sierpnia 2003 r. obejmującego zaległość Spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. W celu wyegzekwowania wykazanej w złożonym 4 kwietnia 2003 r. zeznaniu wstępnym [..] r. kwoty podatku ([...] zł) organ min. zajął wierzytelność Spółki od [...] (w dniu 19 sierpnia 2003 r.) oraz rachunek bankowy Spółki w [...] (w dniu 24 września 2003 r.) Podjęte czynności doprowadziły do powstania kosztów egzekucyjnych w łącznej wysokości [...] zł. Pismem z dnia 3 grudnia 2009 r. uzupełnionym następnie 16 lutego 2010 r., [...] zwróciła się do [...] o umorzenie kosztów egzekucji w kwocie [...] zł. Podkreśliła, że przedmiotowe zobowiązanie za 2002 r. wynika głównie z opodatkowania przychodów z umowy z [...] na dostawę wody i odprowadzenie ścieków. Podatek w wysokości [...] zł został wykazany w zeznaniu wstępnym, natomiast w zeznaniu ostatecznym CIT-8, kwota podatku to [...] zł. Ponadto, Spółka podniosła, że decyzją z 15 marca 2004r. Naczelnik [...] określił wysokość przedmiotowego zobowiązania Spółki za 2002 r. w kwocie [...] zł, a w ponownie prowadzonym postępowaniu, wysokość zobowiązania podatkowego Spółki za 2002 r. została określona w kwocie [...] zł (decyzja organu pierwszej instancji z 4 czerwca 2009 r. znak[...] ). Strona podniosła także, że wysokość kosztów egzekucyjnych, polegających na zajęciu wierzytelności Spółki zasądzonej od [..](wyrok Sądu Apelacyjnego w S z 8 października 2008 r. sygn. I ACa 414/08) jest gospodarczo nieuzasadniona. Strona nie posiada środków, a jej sytuacja jest bardzo zła - nie posiądą majątku, nie prowadzi działalności, została postawiona w stan likwidacji (uchwała wspólników z 30 września 2009 r.), posiada ponadto inne tytuły egzekucyjne, a jej zobowiązania wobec budżetu i ZUS w wysokości [...]zł znacznie przewyższają wartość należności wymagalnych –[...]zł (na dzień 30 listopada 2009 r.). Wskazanym na wstępie postanowieniem Naczelnik [...]odmówił umorzenia, należnych na dzień 11 grudnia 2009 r., kosztów egzekucyjnych w kwocie [..]zł, wskazując, że w sprawie nie wystąpiły ustawowe przesłanki do zastosowania instytucji umorzenia. [...]nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, złożyła zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji do Dyrektora Izby Skarbowej w S, zarzucając nieuwzględnienie okoliczności i przyczyn powstania zobowiązania podatkowego, wystawienie tytułu egzekucyjnego na podstawie zeznania wstępnego, bez możliwości skorygowania zobowiązania zeznaniem ostatecznym, błędne naliczenie odsetek za zwłokę od zaległości, podatkowych, nieuwzględnienie późniejszych działań Spółki, mających na celu odzyskanie należności oraz wyroku sądowego, który wpłynął na ostateczny wynik finansowy Spółki za 2002 r., co zdaniem Spółki skutkowało znaczną wysokością kosztów egzekucyjnych ([...]zł), podczas gdy dochodzona należność główna wynosiła jedynie [...] zł. Z tego względu Spółka wniosła o umorzenie kosztów egzekucji lub ich korektę, oraz wystawienie nowego tytułu wykonawczego uwzględniającego prawidłową wysokość kosztów egzekucyjnych. Zdaniem Spółki, żądanie tak wysokiej kwoty tytułem kosztów egzekucyjnych przy dochodzonej kwocie należności głównej w wysokości [...] zł jest gospodarczo nieuzasadnione i niesprawiedliwe, tym bardziej, że działania organu w tej sprawie polegały tylko na wysłaniu listów z informacją o zajęciu wierzytelności, przy czym ściągnięcie należności wynikającej z prawomocnego wyroku sądu zajęło urzędowi ponad rok. Strona zarzuciła także błędne naliczenie odsetek podatkowych, od których naliczono koszty egzekucyjne. Dyrektor Izby Skarbowej w S po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, kierując się zasadą uznania administracyjnego stosowaną przy rozstrzyganiu spraw o przyznanie ulgi w spłacie należnych kosztów egzekucyjnych, stanął na stanowisku, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał, że na koszty egzekucyjne składają się opłaty pobierane za dokonanie czynności egzekucyjnych będące formą zryczałtowanego wynagrodzenia dla organu egzekucyjnego oraz wydatki egzekucyjne faktycznie poniesione przez organ egzekucyjny w związku z prowadzeniem egzekucji (art. 64-66 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Opłaty pobierane są tylko za czynności wymienione w ustawie i w określonej przez nią wysokości wyrażonej kwotowo bądź procentowo z uwzględnieniem ich minimalnej lub maksymalnej wysokości. Mając na uwadze powyższe, wobec braku zapłaty wykazanej w zeznaniu wstępnym kwoty podatku należnego w wysokości [...]zł organ egzekucyjny, na podstawie wystawionego przez wierzyciela tytułu wykonawczego z dnia 14 sierpnia 2003 r., podjął czynności egzekucyjne w celu przymusowego wyegzekwowania należności. Czynności te, jak podkreślił organ odwoławczy, skutkowały powstaniem kosztów egzekucyjnych w wysokości [...]zł. Jednocześnie, Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że późniejsza zmiana wysokości zaległej należności nie wywiera wpływu na istnienie ustalonych kosztów. Tak więc, korekta zeznania, a nawet określenie przez organ podatkowy kwoty należnego podatku w drodze decyzji administracyjnej w innej wysokości niż wykazana w zeznaniu i objęta tytułem wykonawczym, pozostaje bez wpływu na wysokość opłat związanych z już dokonanymi czynnościami egzekucyjnymi. Reasumując, organ odwoławczy podkreślił, że przepis art. 64e § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest przepisem prawa materialnego i należy do instytucji tzw. uznania administracyjnego. Zgodnie z jego treścią organ egzekucyjny może zatem umorzyć w całości lub w części przypadające na jego rzecz koszty egzekucyjne, jeżeli zaistnieją okoliczności wskazane w tym przepisie, jednak nawet w przypadku stwierdzenia zaistnienia przesłanek z art. 64e organ może albo zastosować umorzenie kosztów egzekucyjnych w całości lub w części, albo też umorzenia odmówić. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie organu odwoławczego, brak jest przesłanki ważnego interesu publicznego przemawiającej za umorzeniem kosztów egzekucyjnych, nie spełniona została także przesłanka, wymieniona w art. 64e § 2 pkt 1 ustawy, tj. iż Strona nie jest w stanie ponieść kosztów egzekucyjnych bez znacznego uszczerbku dla jej sytuacji finansowej. Oceniając zasadność umorzenia kosztów egzekucyjnych nie można pominąć iż [...]jak podkreślił organ, nie prowadzi działalności gospodarczej, znajduje się w likwidacji (uchwała Zgromadzenia Wspólników z 30 września 2009 r.), dąży więc do zakończenia swojego bytu. Zatem, pomimo wskazania przez Stronę na trudną sytuację i brak możliwości spłaty kosztów egzekucyjnych (dotychczas wyegzekwowano [...]zł), nie występuje, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, zagrożenie, wskutek realizacji tych kosztów, bytu Spółki poprzez narażenie na znaczny uszczerbek dla jej sytuacji finansowej. Spółka, jak podała we wniosku, nie dysponuje majątkiem, jednakże posiada należności w kwocie [..]zł, które zamierza sukcesywnie realizować celem zaspokojenia kolejnych tytułów egzekucyjnych. Zatem, udzielenie wnioskowanej ulgi nie wpłynęłoby, zdaniem organu, na kondycję Strony i możliwość dalszego prowadzenia działalności, a jedynie na sprawne zakończenie procesu likwidacji i sposób rozdysponowania odzyskiwanych należności. Proces likwidacji nie jest jednak uzasadnieniem dla umarzania kosztów egzekucyjnych. W tych okolicznościach, również ewentualne umorzenie kosztów egzekucyjnych ze względu na ich nieściągalność - art. 64e § 2 pkt 1 ustawy, organ uznał za nieuzasadnione. Nie sposób wysnuć wniosku, że przy ściąganiu kosztów egzekucyjnych (dotychczas wyegzekwowano [...]zł z łącznej kwoty [...]zł ) dojdzie do niewspółmiernych wydatków - art. 64e § 2 pkt 3 ustawy, co uzasadniałoby umorzenie tych kosztów. Końcowo organ wskazał, że stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie udzielania niektórych ulg w ramach pomocy de minimis umorzenie kosztów egzekucyjnych stanowi pomoc publiczną w ramach pomocy de minimis, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28 grudnia 2006 r. str. 5). Pomocy de minimis nie stosuje się do podmiotu znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej w rozumieniu ust. 9-11 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa dla ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U. UE C 244 z dnia 1.10.2004 r.). Spółka znajduje się w trudnej sytuacji (na co również się powołuje) - trwa proces jej likwidacji, zatem, w ocenie organu, wobec powołanych uregulowań brak jest podstaw do udzielania pomocy de minimis poprzez umorzenie kosztów egzekucyjnych. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S, w której zarzuciła rażące naruszenie przez organy prawa materialnego i zasad ogólnych postępowania administracyjnego oraz Ordynacji podatkowej, a w szczególności przepisów art. 26, art. 27 pkt 9, art. 32, art. 33 pkt 8 i 10, art. 64 §1 pkt 4, art. 64c § 6, art. 64c § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, naruszenie art. 54 §1 Ordynacji podatkowej przez niewyłączenie - z urzędu - naliczania odsetek za okres trwającego postępowania sądowego, mającego na celu odzyskanie należności Spółki oraz naruszenie przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podnosząc powyższe zarzuty Spółka wniosła o: - uchylenie postanowienia i umorzenie kosztów egzekucyjnych w całości łub w części - w tym opłaty za zajęcie egzekucyjne wierzytelności pieniężnych (tj. 5% egzekwowanej należności podatkowej wg zeznania wstępnego – [...]zł) oraz opłaty manipulacyjnej (tj. [...] kwoty egzekwowanej należności –[...]zł), - przyjęcie za podstawę naliczenia kosztów egzekucyjnych faktycznie egzekwowaną należność pieniężną z tytułu podatku dochodowego za 2002 r. wynikającą z decyzji organu podatkowego, - naliczenie odsetek za zwłokę od faktycznej zaległości podatkowej, bowiem kwota odsetek ma wpływ na wysokość kosztów egzekucyjnych, - zwrot na rachunek bankowy Spółki (art.64c §3 u.p.e.a.) przekazanej organowi egzekucyjnemu w dniu 14 grudnia 2009 r. przez [...](z zajętej wierzytelności) kwoty [...]zł wraz z odsetkami lub zarachowanie tej kwoty na likwidację zadłużenia podatkowego Spółki za 2002 r. Skarżąca podniosła, że za umorzeniem kosztów egzekucyjnych przemawia ich zawyżona wysokość w relacji do egzekwowanej kwoty podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r., zobowiązanie zostało zmniejszone kolejnymi decyzjami wydanymi na podstawie wyników kontroli podatkowej oraz wyroku sądowego. Spółka jest w trudnej sytuacji finansowej i nie posiada majątku trwałego a także jest obciążona innymi tytułami egzekucyjnymi. Dalej, w uzasadnieniu skargi podkreślono, że w trudnej sytuacji finansowej Spółka znalazła się wskutek zakwestionowania przez [...] należności Spółki za wykonane usługi. W celu uregulowania zobowiązań podatkowych, Spółka dochodziła swoich należności na drodze sądowej. Prawidłowość podstaw opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2002 r., wykazanych w złożonym 4 kwietnia 2003 r. zeznaniu wstępnym (wykazano podatek w wysokości [...]zł), była przedmiotem kontroli organu drugiej instancji, a wyniki kontroli (zawyżenie przychodów za grudzień 2002 r. o [...] zł - rachunek na rzecz[...] ) uwzględniła w złożonym 4 listopada 2003 r. zeznaniu ostatecznym (wykazano podatek w wysokości [...]zł). Postępowanie egzekucyjne wszczęto w czasie kontroli, przyjmując, pomimo zakwestionowania przez kontrolujących, jako wymagalną kwotę podatku z zeznania wstępnego ([...]zł) i w efekcie niesłusznie obciążono Spółkę odsetkami w wysokości [...] zł, co wpłynęło na naliczenie kosztów egzekucyjnych w zawyżonej, nieprawidłowej i gospodarczo nieuzasadnionej wysokości. Następnie, Spółka podkreśliła, że ustalenia kontroli skutkowały określeniem wysokości zobowiązania w kwocie [..]zł, a ostatecznie zaległy podatek wyniósł [...]zł i ta kwota jest przedmiotem egzekucji, natomiast koszty egzekucyjne stanowią [...]egzekwowanej należności. Podjęte czynności egzekucyjne Spółka określiła jako niekosztowne i proste czynności biurowe, co, jej zdaniem, powinno znaleźć odzwierciedlenie w wymiarze kosztów. Zaległość podatkowa za 2002 r. na dzień wystawienia tytułu wykonawczego nie była wymagalna i nie powinna stanowić podstawy do wymiaru kosztów egzekucyjnych. Stąd, w ocenie skarżącej, obciążenie obowiązkiem uiszczenia tych kosztów jest gospodarczo nieuzasadnione. Zdaniem Spółki, odmowa umorzenia narusza słuszny interes strony oraz art. 6, 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, a materiał dowodowy wskazuje na brak sprzeczności pomiędzy interesem społecznym i słusznym interesem Spółki oraz na istnienie przesłanek do pozytywnego załatwienia wniosku o umorzenie. W tym zakresie skarżąca powołała się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 1981 r. sygn. SA 820/81, w którym Sąd stwierdził, iż "organ administracji, działający na podstawie przepisów prawa materialnego, przewidujących uznaniowy charakter rozstrzygnięcia jest zobowiązany - zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 Kpa - załatwić sprawę w sposób zgodny z słusznym interesem obywatela jeśli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu administracji z przyznanych mu uprawnień i środków". Jednocześnie, Spółka podniosła zarzut niedoręczenia odpisu tytułu wykonawczego z 14 sierpnia 2003 r. oraz pozbawienie jej prawa zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez niewskazanie przez organ odwoławczy podstawy prawnej do skutecznego zakwestionowania wysokości kosztów egzekucyjnych oraz podkreśliła brak wymagalności zobowiązania podatkowego w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym do wystawienia tytułu wykonawczego. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w S wniósł o oddalenie tej skargi jako niezasadnej, podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz ustosunkował się do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c tej ustawy.) Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 64e 1 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.) organ egzekucyjny może umorzyć w całości lub w części przypadające na jego rzecz koszty egzekucyjne. Zgodnie natomiast z art. 64e § 2 ustawy koszty egzekucyjne mogą być umorzone, jeżeli: - stwierdzono nieściągalność od zobowiązanego dochodzonego obowiązku lub gdy zobowiązany wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów egzekucyjnych bez znacznego uszczerbku dla swojej sytuacji finansowej, - za umorzeniem przemawia ważny interes publiczny, - ściągnięcie tylko kosztów egzekucyjnych spowodowałoby niewspółmierne wydatki egzekucyjne. Wyliczenie przesłanek umorzenia kosztów egzekucyjnych, zawarte w art. 64 e § 2 wskazanej ustawy, jest wyczerpujące. Organ egzekucyjny może umorzyć koszty egzekucyjne w przypadku stwierdzenia jednej z okoliczności wskazanych w art. 64e § 2, co wskazuje, że rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych ma charakter uznaniowy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2000 r., I SA/Gd 2722/98, POP 2001, nr 6, poz. 200). Z tego względu odmowa umorzenia kosztów egzekucyjnych nie narusza prawa zarówno wtedy, gdy wystąpiły przesłanki ich umorzenia, jak i wtedy, gdy nie miały one miejsca (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 1998 r., I SA/Łd 1811/96. LexPolonica nr 339804 ). Ulgi w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych udzielane są więc na zasadzie uznania administracyjnego. Z tego względu kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami. Kontrola ta ogranicza się do zbadania, czy wydanie postanowienia zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, tzn. czy organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy i rozważył wszystkie okoliczności (istniejące w czasie prowadzenia postępowania) mogące mieć wpływ na wybór rozstrzygnięcia o udzieleniu lub odmowie udzielenia wnioskowanej ulgi. Instytucja umorzenia kosztów stanowi wyjątek od zasady ich naliczania i ponoszenia, a więc przesłanki zawarte w art. 64e u.p.e.a. nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający , co podkreślono trafnie w wyroku z dnia 23 kwietnia 2008r. I SA/Kr 1297/07 (opubl. Lex nr 517131). Sąd nie dokonuje także oceny zaskarżonego postanowienia z punktu widzenia jego słuszności czy sprawiedliwości. W tym miejscu jeszcze wskazać należy, mając na uwadze zarzuty skargi, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie nie może być także zasadność naliczenia wysokości kosztów egzekucyjnych, kwestie prawidłowości wystawionego tytułu wykonawczego oraz kwoty naliczonych odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych. W wyniku tak zakreślonej kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd nie dopatrzył się podstaw do tego, by ostateczne postanowienie wydane przez organ odwoławczy, w granicach przysługującego mu z mocy konkretnego przepisu prawa uznania, wymagało uchylenia bowiem nie stwierdził naruszeń przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Przenosząc te uwagi o charakterze ogólnym na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że nie sposób wysnuć wniosku, że przy ściąganiu kosztów egzekucyjnych (dotychczas wyegzekwowano [...] zł z łącznej kwoty [...] zł) dojdzie do niewspółmiernych wydatków - art. 64e § 2 pkt 3 ustawy - co uzasadniałoby umorzenie tych kosztów. W świetle powyższego nie można także uznać, że zasadne jest w rozpoznawanej sprawie umorzenie kosztów egzekucyjnych ze względu na ich nieściągalność (art. 64e § 2 § pkt 1). Nie ulega wątpliwości, iż to zobowiązany ponosi odpowiedzialność za koszty egzekucyjne, a także, iż całe postępowanie egzekucyjne i związana z nim konieczność funkcjonowania organów egzekucyjnych jest następstwem uchylania się zobowiązanych od wykonywania nałożonych na nich obowiązków. Zatem, umorzenie kosztów egzekucyjnych w sytuacji, gdy nie stwierdzono wystąpienia jednej z przesłanek wskazanych w art. 64e § 2 powołanej ustawy nie jest uzasadnione. Tym samym, do rozważenia pozostała przesłanka umorzenia kosztów egzekucyjnych z uwagi na to, iż przemawia za tym ważny interes publiczny. Rozważając powyższe zagadnienie należy mieć cały czas na uwadze, co już Sąd wskazał powyżej, że rozstrzygnięcie organów ma w tym względzie charakter uznaniowy. Nie oznacza to pełnej swobody organu, czy dowolności w podejmowaniu rozstrzygnięcia, jednak oznacza, że nawet wystąpienie tej przesłanki nie nakłada na organ obowiązku pozytywnego dla skarżącej Spółki rozstrzygnięcia. W tym kontekście Sąd uznał, że rozstrzygnięcia organów nie naruszają prawa. Organy obu instancji w prawidłowy sposób oceniły występowanie w sprawie ważnego interesu publicznego, przy czym nie odniosły tej przesłanki do ściśle fiskalnego aspektu, jakim jest niewątpliwie ochrona wpływów budżetowych, ale wskazały również, iż ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej (prowadzenia inwestycji) musi spoczywać na podmiocie działalność tą prowadzącą, a problemy z nią związane (również likwidacja, jak w przypadku[...] ), nie powinny być postrzegane, jako skutkujące obowiązkiem przyznania ulg uznaniowych. Ryzyko gospodarcze bowiem obejmuje także nieprzewidziane okoliczności, np. takie jak spór o wysokość należności i związany z tym wydłużony okres jej realizacji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt III SA/WA 1140/08, opubl. www.orzeczeniansa.gov.pl)) W tej sytuacji nie mogą być uznane za zasadne zarzuty, iż postępowanie organów egzekucyjnych godzi w podstawowe i wspólne dla całego społeczeństwa wartości, takie jak poczucie sprawiedliwości oraz bezpieczeństwo i zaufanie do organów państwa. Organy egzekucyjne dokonały bardzo wnikliwej oceny sytuacji skarżącej, odnosząc ją do przesłanek wskazanych w art. 64e § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dokonały również oceny sytuacji ekonomicznej Spółki z której wynika, iż wyegzekwowana kwota kosztów egzekucyjnych nie stanowi obciążenia, które mogłoby mieć negatywny wpływ na ich sytuację finansową, bowiem Spółka nie prowadzi już działalności gospodarczej i znajduje się w likwidacji (uchwała Zgromadzenia Wspólników z 30 września 2009 r.). Ta ocena słusznie zatem doprowadziła organy do wniosku, że w sprawie nie występuje przesłanka ważnego interesu publicznego. Ocenę tą należy zaaprobować, wynika ona bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i została w sposób logiczny i spójny z niego wyprowadzona przez organy. Zaznaczyć należy, że stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 2007r. w sprawie udzielania niektórych ulg w ramach pomocy de minimis umorzenie kosztów egzekucyjnych stanowi pomoc publiczną w ramach pomocy de minimis, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art,87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006r. str.5). Pomocy de minimis nie stosuje się do podmiotu znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej w rozumieniu ust. 9 -11 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa dla ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U. UE C 244 z dnia 1.10.2004 r.). Spółka jest w likwidacji, zatem, wobec powołanych uregulowań, brak jest podstaw do udzielania pomocy de minimis poprzez umorzenie kosztów egzekucyjnych. W związku z ponownym powołaniem zarzutu w skardze, iż żądanie umorzenia kosztów egzekucyjnych, wobec okoliczności i przyczyn powstania zobowiązania, jest uzasadnione, ponownie podkreślić należy, że umorzenie kosztów egzekucji może nastąpić tylko w wymienionych przez ustawodawcę w art. 64e ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przypadkach i nie może stanowić niejako "odszkodowania" za wyniki kontroli podatkowej (gdyż to Strona wykazała w zeznaniu wstępnym kwotę podatku należnego) jak również za okoliczności skutkujące dwukrotnym zmniejszeniem kwoty należnego podatku po dokonaniu czynności egzekucyjnych. Zarzuty naruszenia art. 6, 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego także nie mogą się ostać. Prowadząc postępowanie organy obu instancji, zgodnie z art. 7 Kpa, podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny oraz słuszny interes obywateli (Spółki), dokonały na podstawie zebranego materiału dowodowego oceny, czy dana okoliczność została faktycznie udowodniona - art. 80 Kpa, a postępowania zostały zakończone wyczerpująco uzasadnionym postanowieniem, w którym zgodnie art. 107 § 3 Kpa zawarto uzasadnienie faktyczne zawierające wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś w uzasadnieniu prawnym zawarto wyjaśnienie podstawy prawnej postanowienia z przytoczeniem przepisów prawa. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił skargę.