I SA/Sz 708/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji i odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zakład Ubezpieczeń Społecznych - reprezentowany przez radcę prawnego A.O. – w piśmie z dnia 12 maja 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zakład zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 kwietnia 2015 r. nr [...] uchylające w całości postanowienie z dnia 5 marca 2015 r. nr [...] wydane przez Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Na wstępie wskazać należy, że warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu jest wniesienie jej przez uprawniony podmiot. W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem rozważań Sądu jest to czy ZUS, który wniósł skargę, ma w tym interes prawny. O tym czy podmiot ma w danej sprawie "interes prawny", stanowią przepisy prawa materialnego lub procesowego, przyznające mu konkretne uprawnienia lub nakładające określone obowiązki. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, iż "cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny, sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Postępowanie administracyjne dotyczy interesu prawnego konkretnej osoby wówczas, gdy w tym postępowaniu wydaje się decyzję, która rozstrzyga o prawach i obowiązkach tej osoby, lub rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach innego podmiotu wpływa na prawa i obowiązki tej osoby" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 roku, sygnatura akt II OSK 310/05, Lex nr 190891). Z powyższego wynika, że interes prawny wnoszącego skargę przejawia się w tym, iż działa on we własnym imieniu i służy mu roszczenie o przyznanie prawa lub zwolnienie z obowiązku. W niniejszej sprawie, w odniesieniu do strony skarżącej, Sąd stwierdził, że ZUS działał na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, a nie jako podmiot, którego interesu prawnego dotyczy postępowanie, czyli podmiot na który nałożono obowiązki lub któremu przyznano uprawnienia w drodze decyzji. Zatem ZUS, który wydał postanowienie w pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze okoliczność, że posiadanie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi główną przesłankę dopuszczalności skargi, a skarżący takiej legitymacji nie posiada, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 u.p.p.s.a.