I SA/Sz 719/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA - Marian Jaździński po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok [...] p o s t a n a w i a: wniosku nie uwzględnić. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w S. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] oznaczonej nr. [...] którą określono T. K. - na kwotę [...] zł wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok [...] od odchodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz - na kwotę [...] zł wysokość poniesionej straty z tytułu prowadzonej w roku [...] działalności gospodarczej opodatkowanej liniowym podatkiem dochodowym, o któ-rym mowa w art. 30c w/w ustawy. Składając w dniu [...] r. skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję ostateczną z powodu jej niezgodności z prawem, skarżący zawarł w niej również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Odwołując się do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w uzasadnieniu tego wniosku skarżący wskazał, że wyko-nanie zaskarżonej decyzji narazi go na znaczną szkodę polegającą na tym, że bę-dzie on pozbawiony środków do swobodnej egzystencji, bowiem nie posiada aktu-alnie środków, które pozwoliłby mu na pokrycie zobowiązania z decyzji tej wyni-kającego. Rozpatrując powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szcze-cinie uznał, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania zaskarżo-nego aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi przez organ, które-go akt lub czynność zaskarżono, sąd może na wniosek skarżącego wydać postano-wienie o wstrzymaniu ich wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebez-pieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwróce-nia skutków. Jak wynika z kolei z przepisu art. 61 § 6 w/w ustawy, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności skuteczne jest wyłącznie na czas trwa-nia postępowania przed sądem pierwszej instancji, skoro upada ono w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego to postępowanie. Z przytoczonej powyżej regulacji prawnej wynika zatem, że wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu podatkowego ma zabezpieczać stronę, która legalność tej decyzji skarży do sądu administracyjnego, przed wskazanymi w ustawie skutkami, tj. przed niebezpieczeństwem wyrządzenia poważnej szkody lub przed ich nieodwracalnością, a to na wypadek zakwestionowania przez sąd zgodności zaskar-żonej decyzji z prawem. Wskazując we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji osta-tecznej na istnienie takiego niebezpieczeństwa skarżący niebezpieczeństwa tego upatruje w konieczności uiszczenia kwoty wynikającej z określonego tą decyzją zobowiązania podatkowego, a więc w istocie wyłącznie w wymiarze finansowym. Sugeruje on jednocześnie, że będąc pozbawionym aktualnie środków pieniężnych niezbędnych dla pokrycia tego zobowiązania narażony jest tym samym na zagro-żenie swej egzystencji, skoro ewentualna egzekucja należności spowoduje pozba-wienia go środków do życia. Mając na względzie zasadę, iż ostateczna decyzja organu podatkowego podlega wykonaniu, chociażby była nieprawomocna i zaskarżona do sądu adminis-tracyjnego, za regułę przyjąć należy, iż sama konieczność poniesienia finansowego ciężaru z wykonaniem tym związanego, jak i ewentualny brak środków finansowych koniecznych do tego wykonania, nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania tego wykonania. Warunkiem takiego wstrzymania jest bowiem nieod-wracalność skutków tego wykonania, a o tym trudno mówić w przypadku uiszczenia należności podatkowych wyrażonych w pieniądzu, względnie realna groźba wys-tąpienia poważnej szkody majątkowej wynikłej na skutek wykonania nieprawomocnej decyzji, tymczasem możliwości wystąpienia takiej szkody, a więc uszczerbku na swym majątku, mającym źródło w wykonaniu kwestionowanej i nieprawomocnej decyzji, skarżący w istocie nie wykazuje. Na marginesie zauważyć wypada, że finansowe trudności w realizacji należ-ności budżetowych ustawodawca pozwala podmiotom gospodarczym rozwiązywać we właściwym trybie określonym w rozdziale 7a Ordynacji podatkowej. Nie znajdując w tych okolicznościach podstaw faktycznych i prawnych do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzec należało jak w postanowieniu.