I SA/Sz 721/07
PostanowienieWSA w Szczecinie2008-02-21
Skład orzekający: Zofia Przegalińska, Marian Jaździński, Andrzej Kołodziej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy polskie przepisy dotyczące nakładania dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług są zgodne z prawem wspólnotowym, w szczególności z VI Dyrektywą VAT?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie sądowe, uznając, że jednolitość orzecznictwa wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości kwestii zgodności z prawem wspólnotowym przepisów krajowych dotyczących nakładania dodatkowego zobowiązania podatkowego jako sankcji za nieprawidłowe rozliczenie VAT. Odpowiedź Trybunału będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.Stan faktyczny
Spółka z o.o. "E." zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczące zobowiązania w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2005 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o VAT, w tym niezgodność z VI Dyrektywą VAT w zakresie nałożenia dodatkowego zobowiązania podatkowego.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędziowie Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2008 r. sprawy ze skargi "E." Spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe
Decyzją z dnia [...], Nr [...] , wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt. 1, art. 15 ust. 1, art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. "b", art. 29 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 86 ust. 1, ust. 2 i ust. 10 pkt 1, art. 99 ust 12, art. 106 ust. 1, art. 109 ust. 4, ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w S. orzekł o utrzymaniu w mocy dwóch decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], wydanych wobec Spółki z o.o. "E." z siedzibą w S., którymi podatnikowi temu w podatku od towarów i usług:
- za listopad 2005 r. - określono zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł
- za grudzień 2005 r. - określono nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres w wysokości [...] zł.
Powyższa decyzja ostateczna zaskarżona została przez Spółkę z o.o. "E." z siedzibą w S. do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się jej uchylenia skarżąca zarzuca, iż wydana ona została z mającym istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności dotyczących rzeczywistego sposobu doręczenia jej faktury VAT nr [...] z dnia 30.11.2005 r., wystawionej przez firmy S. N. P. Zarzuca też naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej na skutek określenia skarżącej niekorzystnej formy rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego z pominięciem prawa do uzyskania zwrotu podatku podlegającego ewentualnemu zaliczeniu na zaległości podatkowe. Zaskarżona decyzja ostateczna narusza też, jej zdaniem, przepisy prawa materialnego w postaci art. 86 ust. 1 i ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez nie uznanie prawa skarżącej Spółki do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez firmę S. N. P., pomimo rzeczywistego nabycia towaru i otrzymania faktury potwierdzającej dostawę oraz poprzez odmowę prawa Spółki do obniżenia podatku należnego o podatek wynikający z powyższej faktury w rozliczeniu za listopad 2005 r. W skardze podniesiono też zarzut niezgodności zaskarżonej decyzji z art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy Rady (WE) z dnia 17 maja 1977 r. (77/388/EWG) poprzez nieuprawnione zastosowanie środka specjalnego w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego wynoszącego 30 % podatku naliczonego rozliczonego poprawnie co do wysokości lecz - w ocenie organu podatkowego - w nieprawidłowym okresie. W odniesieniu do tego ostatniego zarzutu skarżąca w uzasadnieniu skargi wywodzi m.in., iż nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 30 % uznanego przez organ zawyżenia kwoty podatku naliczonego za listopad 2005 r. narusza przepisy prawa wspólnotowego i że dominująca w tym prawie za-sada neutralności podatku nakazuje przyjąć, iż wadliwe w czasie rozliczenie podatku nie jest uchybieniem dającym podstawy stosowania dodatkowych kar.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Jak wynika z treści skargi, jednym z jej zarzutów skierowanych wobec decyzji ostatecznej jest zarzut oparcia tej decyzji, w zakresie dotyczącym ustalenia podat-nikowi dodatkowego zobowiązania podatkowego, na przepisach prawa krajowego sprzecznych z przepisami prawa wspólnotowego zawartymi w VI Dyrektywie Rady (WE) z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Człon-kowskich dotyczących podatków obrotowych /.../.
Kwestia zgodności z prawem wspólnotowym przepisów ustawy z dnia 11 mar-ca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dotyczących możliwości nakładania w określonych sytuacjach na podatników tego podatku dodatkowego zobowiązania podatkowego, stała się również przedmiotem wcześniejszej skargi kasacyjnej wnie-sionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31.05.2006 r., sygn. akt I SA/Bd 189/06. Rozpoznający tę skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 31.07.2007 r. postanowienie, którym na mocy art. art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:
"1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?
2. Czy , o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji prze-pisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?
3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.)?"
Jak wynika z poczynionych ustaleń, przedstawione wyżej pytanie prejudy-cjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zostało dotychczas przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości rozpatrzone.
W tych warunkach, uznając iż względy na jednolitość orzecznictwa sądowo-administracyjnego wymagają - w sytuacji uzasadnionych w tymże względzie wątpli-wości Naczelnego Sądu Administracyjnego - uprzedniego rozstrzygnięcia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości zgodności z prawem wspólnotowym przepisów prawa krajowego dotyczących nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, jako sankcji za nieprawidłowe dokonanie rozliczenia tego podatku, za w pełni uzasadnione uznać należało zawieszenie postę-powania sądowego w rozpatrywanej sprawie do czasu udzielenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na przedstawione mu pytanie, od odpowiedzi tej bowiem zależeć będzie nie tylko sposób rozstrzygnięcia w sprawie, w której pytanie to postawiono, ale pośrednio także w sprawie będącej przedmiotem skargi wniesionej przez Spółkę z o.o. "E." z siedzibą w S.
Z tych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w postanowieniu).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło