I SA/Sz 728/15

Dnia 25 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków B.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty targowej p o s t a n a w i a: 1) pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, 2) odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. B.M. (zwany dalej "Skarżącym"), wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty targowej, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu PPF. Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 17 lipca 2015 r., wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu PPF - w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie Sądu doręczono Skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2015 r., wobec czego termin do wykonania wskazanego zobowiązania mijał 10 sierpnia 2015 r. W dniu 11 sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął do Sądu wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wraz z wnioskiem został złożony przedmiotowy formularz. Skarżący wskazał, że opóźnienie w złożeniu formularza zostało spowodowane uszkodzeniem stanowiska samoobsługowego, czynnego przez 24 godziny w Urzędzie Pocztowym nr 4 położonym przy [...] . Natomiast Skarżący, z uwagi na charakter wykonywanych prac sezonowych, nie miał możliwości skorzystania z właściwego urzędu pocztowego. Na dowód powyższego Skarżący przedłożył oświadczenie pracownika ww. Urzędu Pocztowego z dnia 11 sierpnia 2015 r., z którego wynika, że w dniu 10 sierpnia 2015 r. kiosk nadawczy zlokalizowany w Urzędzie Pocztowym [...] był nieczynny od godziny 17.00. Urządzenie nadal oczekuje na serwis. W związku z tym, klienci, chcący skorzystać z automatu nie mieli możliwości nadawania przesyłek w godzinach po zamknięciu urzędu oraz w porze nocnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpoznawanej sprawie skuteczne doręczenie Skarżącemu wezwania z dnia 17 lipca 2015 r. do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, nastąpiło 3 sierpnia 2015 r. Siedmiodniowy termin do zrealizowania obowiązku nałożonego przez Sąd upłynął zatem w dniu 10 sierpnia 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu Skarżący nie nadesłał wniosku o przyznanie prawa pomocy na przesłanym urzędowym formularzu. W tym stanie sprawy, na podstawie 257 p.p.s.a., Sąd postanowił o pozostawieniu wniosku Skarżącego z dnia 21 maja 2015 r. bez rozpoznania (pkt 1 sentencji). 2. W realiach rozpoznawanej sprawy bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie pozostawienia wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania pozostać musiał złożony przez niego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia formularza PPF. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednakże, zgodnie z brzmieniem art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalność wniosku oznacza zaś, że brak jest koniecznych warunków umożliwiających jego rozpoznanie. Prawo pomocy może być przyznane Skarżącemu na jego wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 p.p.s.a.). Wnioski o przyznanie prawa pomocy można więc składać w toku postępowania, także wielokrotnie, przepisy nie ograniczają możliwości wystąpienia z wnioskiem do jednokrotnego jego wniesienia. Warunkiem skutecznego wniesienia wniosku jest złożenie go przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, przy czym nie został określony żaden termin ustawowy na wniesienie takiego wniosku. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie jest więc dopuszczalny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2011 r. o sygn. akt I GZ 5/11, LEX 741455; vide też: B. Dauter, Komentarz do art. 88 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2013). Skarżącemu przysługuje bowiem na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego prawo do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków procesowych. Na uwagę zasługuje, że Skarżący ze swojego uprawnienia skorzystał, składając wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, wypełniony formularz PPF. Tak złożony w dniu 11 sierpnia 2015 r., na urzędowym formularzu wniosek, podlegać zaś będzie merytorycznemu rozpatrzeniu, zgodnie z art. 243 § 1 i nast. p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, uznając wniosek Skarżącego za niedopuszczalny, na podstawie art. 88 w związku z art. 86 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł o jego odrzuceniu (pkt 2 sentencji).